Sucker Punch (2011)

Deze film heeft best een aardige inleiding, dat deed me qua stijl aan Sin City denken maar dan in kleur. Het lijkt me helder dat het in deze fantasy niet draait om een verhaal dat sluitend en logisch in elkaar steekt, integendeel. Het plot, voorzover aanwezig, is flinterdun. Het lijkt qua opzet veel op een computergame: een korte intro die je voor lief moet nemen, een quest met enkele voorwerpen die je moet zien te bemachtigen, en schieten maar.

De eerste maal dat er een uitstapje naar de fantasiewereld plaatsvindt was wel aardig, de manier waarop was wel erg flauw (een 'dansje'???). De uitstapjes die daarop volgen vond ik helaas meer van hetzelfde, waardoor het snel ging vervelen. Zonder nieuwe originele elementen werd het snel een herhaling van zetten, waardoor ik niet verder kom dan 2 sterretjes.

Volgens deze recensie op DVDVerdict gebruikt Zack Snyder "het prisma van populaire cultuur om iets te zeggen over de rollen waarin vrouwen gedrongen worden" [...] "Het is een film over het leveren van een verloren slag, over het gebruiken van elk werktuig dat je hebt, of het nu sexualiteit is of fysieke kracht of intelligentie of het vermogen om je te verenigen om een gemeenschappelijke vijand te bevechten –het werktuig van "Sisterhood"– en over hoe dat nog steeds niet genoeg is." Toe maar! Wie wil kan dat misschien wel in de film lezen – ikzelf was mijn aandacht al na een half uurtje kwijt, en op zo'n moment kan ik echt niet ook nog eens naar feministische betekenislagen gaan zoeken. En arme Scott Glenn als het personage van de Wijze Man, "de enige man in de film die bereid is om de meiden te helpen; helaas doet hij dat door nutteloos advies en lege platitudes te spuien alvorens ze naar hun dood te sturen. Zijn 'wijsheid' is geheel ironisch, en toch is hij degene die hun lot in handen heeft." Een magnifieke vormgeving verspild aan een verhaal van niets, en hoe moet je door een verhaal van niets nou geïnspireerd worden om op zoek te gaan naar een diepere boodschap?

Een film die vooral visueel punten scoort. Buiten de mooie beelden is het allemaal verder erg matig. De lijn tussen werkelijkheid en fantasie ging me al vrij snel vervelen en ook de actiescènes konden dit niet voorkomen. Het verhaal zelf is nogal saai en spannend is het nauwelijks.

Bizarre film met schitterende beelden die steeds beter wordt elke keer ik hem bekijk. Ik kan niet echt zeggen waarom ik hem nu zo goed vind, normaal is dit niet echt mijn genre film. De muziek is voortreffelijk en Emily Browning is subliem. Zack Snyder hoort thuis bij het kransje van de beste regisseurs van het voorbije decennium. 4,5 sterren

waarom deze film zo slecht ontvangen is door critics en bioscooppubliek... i dunno... Het bevat betoverende sets, geweldige special effects, mooie vrouwen, sublieme soundtrack van geweldige platen die goed door elkaar gemixed worden, spectaculaire actie scenes... ok, het verhaal is dan misschien wel wat zwakjes.. maar dan nog... Geweldige film...

Ik kan wel zeggen waardeloze film... maar misschien beter te zeggen dat het totaal niet mn ding was.

De overgangen van het echte verhaal naar fantasy vond ik echt hilarisch absurd.

De special effects prima..visueel best in orde...muziek lekker...maar het acteerwerk van sommige zeer middelmatig.

Het waren de volstrek belachelijke overgangen die het voor mij een film maakte om snel te vergeten.

Heel vermakelijk.

Snyder is een van mijn favoriete regisseurs, 300 en Dawn of the Dead vond ik geweldig. En toen zag ik Sucker Punch staan, en heb die maar eens aangezet. Ik weet hoe Snyder werkt, dus ik wist ongeveer wat ik te zien zal krijgen.

Maar ik was toch redelijk verrast. Het begint heel deprimerend en droevig totdat Baby Doll in haar fantasiewereld met een paar andere de show steelt. Het is op sommige stukken iets wazig maar voor mij maakte dat niet echt uit. Met een redelijke vaart zit er naar mijn mening wat Matrix achtige actie in wat ik erg kon waarderen.

Browning zet een goed verlegen personage neer en zo'n beetje iedereen acteert wel goed. Snyder maakt het allemaal niet te saai en je ziet hoe veel lol de fantasiewerelden hebben. Ik vond dit zeker een leuke film om eens te zien.

Normaliter heb ik het niet zo op films, waarin game-achtige avonturen een centrale rol spelen. Maar tot mijn eigen verbazing heb ik mij prima vermaakt met deze film. Allicht speelt de uitbundige aanwezigheid van vrouwelijk schoon een voorname rol in mijn waardering. Hoe dat ook zij, Emily Browning, Abbie Cornish, Vanessa Hudgens, Jena Malone, Jamie Chung en uiteraard Carla Gugino hebben mij een leuke middag bezorgd.

Vermoeid na een lange werkdag had ik geen zin in een moeilijke of subtiele film. Ik was meer toe aan simpel, hapklaar spektakel. En dat is precies wat Sucker Punch me bracht. Hoewel deze actieflick met zijn semi-poetisch geneuzel soms lijkt te pretenderen meer te zijn. Maar met de diepgang en samenhang van een gemiddelde videoclip, valt er op het vlak van storytelling niet heel veel te halen. Maar dat geeft helemaal niks. Want de heerlijke soundtrack die de prachtige beelden begeleidt terwijl je naar de ene knap gefilmde actie scene na de andere zit te staren, maken deze over-de-top film tot een prima tijdverdrijf. Alles is mooi aan deze film, van de hoofdrolspeelsters tot de decors tot de CGI. Enige echte nadeel vond ik persoonlijk dat de film een wel hele scherpe draai maakt van een positieve vibe naar een enorm negatieve. Mij had een wat happier end beter gepast. Maar ondanks de vele slechte kritieken van zure recensenten die zichzelf en hun beroep veel te serieus nemen, heb me uitstekend vermaakt met deze dolle rit.

Eye candy, adult male fantasy...het zijn spot on opmerkingen wat mij betreft. Goed bedacht door Snyder? Het zal, op zich is het apart te noemen, de vlucht uit de realiteit naar een fantasie, waar dan weer een vlucht naar een volgende fantasie is. Het gebeurt allemaal even plotseling en erg gemakkelijk. De diepere laag blijft voor mij onbegrijpelijk of anders ver gezocht. Zo zou Baby Doll niet bestaan en slechts een fantasie van één van de zusjes en de film een pr-feministische boodschap hebben. Het zal eigenlijk allemaal. Ik hou op zich wel van de stijl van Snyder en hou ook zeker wel van een wazige film waar je goed over na moet denken, maar dit was toch allemaal wat teveel van de hak op de tak...

Goed, wat dan wel gezegd moet worden, dat er vooral voor mannen die een goed uitzicht kunnen waarderen, meer dan genoeg te zien is. Baby Doll met haar hoge hakken tred, hoge kousen en korte rokje is in die zin een lust voor het oog vooral in de tempel. De andere dames moge er natuurlijk ook zijn en Gugino natuurlijk. Verder zien de actiescenes er fenomenaal uit, doen me overigens ook aan verschillende games als Painkiller en Wolfenstein denken, over het algemeen mooie beeldvoering en stijl. Dat dit de zelfde man is van 300 en Watchmen zie je meteen, die kleuren en stijl zijn onmiskenbaar. Dan tenslotte de rond uit aparte soundtrack bestaande uit prima nummers maar die veelal gecoverd zijn door de cast zelf. Volgens mij werd alleen Bjork origineel gebruikt.

Eindoordeel: genoeg te zien, mooi stijl, veel vrouwelijk schoon en soms zinnenprikkelend, prima soundtrack en weliswaar over the top maar vermakelijke actie. Verhaal apart, maar diepgang....tja...

Met Sucker Punch vermaakt Zack Snyder het publiek met overweldigende visuele effecten en lange slow-motion shots, dit alles ondersteund door een geweldige soundtrack. Vechtscènes zijn snel geknipt en komen niet geforceerd over. Voor fans van tough-chick fantasy geweld is deze film zeker te doen; voor kijkers die een goed verhaal bij de actie willen zal de film iets tegenvallen.

Sucker Punch - Filmrecensie - CinemaFlix.nl

Een veelbelovend begin op de beat van 'Sweet dreams' over een meisje dat door toedoen van haar stiefvader in een instelling terecht komt. Ik ging al meteen uit van een wraakverhaal, maar dat is het eigenlijk niet. De focus ligt geheel op de droomwereld en -fantasie van het hoofdpersonage om uit de werkelijkheid te ontsnappen.

Wat volgt is een stijlvolle opgepompte rollercoaster van visueel spektakel. Fantasy en game console characters passeren de revue. Alles doet precies denken aan één heuse videogame. Die droomsequenties sijpelen door in de werkelijkheid. Hoe en wat is niet geheel duidelijk. Snyder kan het niet schelen en menig kijker wellicht ook niet. Mij wel en dat maakt van mij eveneens één van die schaarse weinig bevredigende kijkers.

Veel beeld, weinig woord. Nog meer actie. Snyder ten top dus. Een energieke trip met veel onduidelijke moves. Je moet er voor zijn...

Als ik mijn vorige recensie lees uit 2012, vond ik Zack Snyder nog een goeie regisseur. Met films als Dawn of the Dead, 300 en Watchmen had hij al een mooie cv. En ook deze Sucker Punch werd wat afgeschoten door de critici toen, maar is best wel leuk. Vrij meta met een fantasiewereld in een droomwereld in een verschrikkelijke wereld zonder toekomst waar mannen niet alleen macht hebben over vrouwen, maar hen ook letterlijk wegsteken in een gesticht, verkrachten, misbruiken, praktisch verkopen, fysiek mishandelen en nog meer...

Ik ben normaal geen fan voor zo'n computergame-achtige films, maar hier valt het nog best goed mee met de nodige fantasie. Als je ziet naar Dawn of the Dead, het debuut van Snyder, zijn z'n films ondertussen een pak donkerder geworden. Dat snap ik wel in het gesticht, maar de fantasiewereld krijgt zo wel een lelijk CGI sausje dat hij later over al zijn films zou gieten. Sucker Punch is ook de laatste goeie film die Snyder heeft geregisseerd. Al is deze film ondertussen ook al wat gedateerd. Maar het blijft toch wel genieten.

Na een poging om haar stiefvader [Gerard Plunkett] te vermoorden om haar zusje [Frederique de Raucourt] tegen hem te beschermen, belandt een tiener [Emily Browning] in het sinistere Lennox House waar ze door Vera Gorski [Carla Gugino] wordt klaargestoomd om te werken in het casino/bordeel van Blue Jones [Oscar Isaac]. Tijdens haar “optredens” verdwijnt ze in een fantasiewereld waarin ze samen met vier collega’s horden mannen een kopje kleiner maakt. Volstrekt belachelijk “verhaal” is een excuus om jonge, uitdagend geklede dames in schaarse kleding rond te laten rennen, vliegen, springen, duiken, vallen en weer opstaan. Deze natte droom voor tienerjongens met een beduidend lager IQ dan de gemiddelde bioscoopbezoeker is een voorbode van de gebakken lucht waar Snyder om een of andere reden met zou uitgroeien tot een cultfavoriet. 100% stijl, 0% inhoud, want ondanks Snyder pogingen om ons in de epiloog anders te doen geloven, gaat dit werkelijk nergens over.

Het is ondertussen bijna 13 jaar geleden dat ik deze Sucker Punch gezien heb en gezien de score van 4* die ik eraan gegeven heb, was ik waarschijnlijk wel onder de indruk van deze film.

En na deze herziening ben ik dat nog steeds, want het is een geweldige achtbaanrit geworden. Vanaf de eerste scène wordt je meegezogen in het visuele spektakel om er 2 uur later weer uit te komen. De eerste scène zet meteen de toon voor de rest van de film met een heerlijk sfeertje dat Zack Snyder weet te creëren. Qua verhaal is het erg eenvoudig en rechtlijnig om te volgen. Sommige regisseurs zouden nogal makkelijk in de val trappen om het allemaal moeilijker in elkaar te steken, maar daar laat Snyder zich niet aan vangen. De 'dansscènes' van Baby Doll zijn visueel erg fraai. Niet dat we erg spectaculaire dingen te zien krijgen, maar aangezien het telkens korte scènes zijn, past dit perfect in het geheel.

Die Baby Doll wordt dan ook nog eens prima neergezet door de beeldschone Emily Browning. Ze weet haar momenten tussen het bange, verlegen meisje en de quasi superheldin in haar fantasiewereld geweldig af te wisselen. Maar ook de rest van de cast met al het vrouwelijk geweld is gewoon prima op dreef.

De score van 2.93* die Sucker Punch momenteel heeft is m.i. onterecht, want het is een erg vermakelijke film voor de volle 2 uur.

4*