Sucker Punch (2011)

Sucker Punch begint met een spectaculair intro. We maken kennis met Baby Doll die door haar boze stiefvader in een inrichting wordt gestopt. Mijn aandacht was meteen getrokken want audiovisueel is het genieten geblazen. De aparte Snyder-kleurenfilter die ook aan 300 doet denken is representatief voor de hele film. Het fragment is één grote slow-mo dat bol staat van detail en de bewerking van het nummer 'Sweet Dreams' maakt de surrealistische drama helemaal af. Ja, mijn interesse was zeker gewekt.

De film bestaat uit twee delen. Enerzijds heb je de inrichting-scenes waarin het vijftal een plan smeedt en anderzijds heb je de fantasiewereld waarin alle actie zich afspeelt. Erg mooi gedaan hoe die twee werelden parallel met elkaar lopen. De fantasie van Baby Doll is één groot CGI-festijn, het overdonderde me zelfs zo erg dat ik steeds even moest wennen wanneer zo'n scene zich voordeed. Het zag er allemaal erg mooi uit, maar voor mijn gevoel was het soms too much. Gelukkig is de actie echt enorm spectaculair en chaotisch. De locaties zijn sfeervol en de designs van de verschillende vijanden ( samurai, 'Helghast'-nazi's, draken en orcs) zijn erg stoer. Baby Doll, Amber, Blondie, Rocket en Sweet Pea zijn de vijf heldinnen die het kwaad moeten bestrijden en zo hun vrijheid te kunnen claimen. De camera draait voortdurend om de actie heen en maakt veel gebruik van zooms, slow-mo's en andere technieken die de actie van je beeldbuis doet afspatten. De soundtrack is ook erg sterk waardoor je jezelf in een ware achtbaanrit waant. Sucker Punch moet het niet van het verhaal hebben, maar de actie staat als een huis. Toch had het allemaal wat gewelddadiger gemogen. Zo wordt er nauwelijks bloed gebruikt, terwijl de bodycount hoog is. Ook worden diverse dingen uit beeld gelaten en dat is toch een beetje jammer.

Emily Browning als Baby Doll is duidelijk de ster van de film. Ze ziet er lief uit, maar is ook stoer. Hudgens deed het leuk, maar heeft eigenlijk best weinig screentijd. Ik blijf haar toch nog steeds zien als het High School Musical-meisje. Chung is stoer, Sweet Pea ziet er ook leuk uit en Rocket had ik niet zoveel mee. Dit viertal verbleekt echter bij de prestatie van Browning. Hoewel je deze film op de eerste plaats vanwege de actie kijkt vond ik het acteerwerk in de inrichting beter. Wat drama betreft komen de dames naar mijn mening beter tot hun recht dan in de actiescenes. Als actieheldinnen kwamen ze niet overtuigend genoeg over.

Sucker Punch is mooi en emotioneel aan de ene kant en spectaculair en chaotisch aan de andere kant. Echter voelde het af en toe allemaal iets té gepolijst. 300 had bijvoorbeeld echt dat het bloed van je scherm spatte en dat miste ik hier een beetje.

Everyone has an Angel. A Guardian who watches over us. We can't know what form they'll take One day, Old man, Next day, Little girl. But don't let appearances fool you, They can be as fierce as any dragon. Yet they're not here to fight our battles. But to whisper from our hearts. Reminding that it's us. Its everyone of us who holds power over the world we create.

Sucker Punch, Snyders vijfde film. Na 300 gezien te hebben, was ik niet erg nieuwsgierig naar het verdere werk van hem. Toch ben ik deze film gisteren gaan zien in de bios en ik moet zeggen dat de prent toch veel beter was dan ik verwacht had.

Te beginnen bij de briljante openingsscène. Lekker grimmig en donker en visueel erg sterk. Geweldig bijvoorbeeld toen Baby Doll door dat sleutelgat keek en je haar stiefvader naar haar zusje zag lopen. Erg mooi gedaan. Na dit gaat de film verder en Baby Doll wordt opgesloten in een inrichting. Daar creëert ze een fantasiewereld waar ze vier elementen moet bemachtigen om te kunnen ontsnappen. Op het idee van een eigen fantasiewereld speelt Sucker Punch in.

Visueel is Sucker Punch erg sterk. Snyder weet hoe het moet, de film is cinematografisch perfect: veel slow-motion beelden, erg origineel gefilmd, ... Deed me denken aan z'n Watchmen-film. Echt over de top. Ook de soundtrack is super: de harde rockmuziek past perfect bij de gewelddadige actiescènes. Zeker als je de film in de bios ziet, komt dit goed tot z'n recht. Verder vond ik dat er aan de film een erg grimmig sfeertje hing. De scènes in de inrichting waren bijvoorbeeld erg grauw en duister. Ook de cast was oké, bestaande uit chicks zoals Cornish en Browing. Decors waren ook goed, het kasteel bijvoorbeeld dat deed denken aan The Lord of The Rings, of de instelling waren mooi.

Ik ben dus positief verrast door deze Snyder-film. Ik had er eigenlijk weinig van verwacht, wegens de soms erg negatieve reacties van anderen, maar ik vond de film erg goed. Velen vonden het verhaal erg slap. Ik vond anders toch dat de film leuk in elkaar stak en bleef boeien.

Moeilijk om te beoordelen. Ik zou de film eigenlijk graag 4.5* geven maar ik weet zeker dat die bij een tweede kijkbeurt dan zou dalen naar 4*. Dus geef ik de film nu een stabiele 4.0*. Aanrader.

Visueel is deze film overrompelend, vooral tijdens de "dansscènes", maar style over substance is nog nooit zo op zijn plaats geweest.

Ik heb er geen problemen mee dat Snyder zoveel mogelijk vrouwelijk schoon op het beeldscherm wil hebben, en daar hebben we absoluut niet over te klagen; de ene actrice is nog mooier dan de andere, en allemaal schoppen ze serieus kont in de vette actiescènes.

Deze scènes zijn natuurlijk het hoogtepunt van de film, want het magere plotje en het vaak waardeloze geneuzel interesseerde me helemaal niks en waren natuurlijk van ondergeschikt belang. Ik zou het leuker hebben gevonden mocht de film zich volledig in één wereld afgespeeld hebben, maar nu was het hoofdplot alleen maar een serieuze afleiding, en zat ik alleen maar te wachten om de volgende stage in dit levende videospel.

Wel heb ik enig respect voor Snyder vanwege het feit dat hij niet de gemakkelijke weg gekozen heeft en de film geen geforceerd happy end heeft gegeven, maar de uitkomst van het hele gebeuren sloeg nergens op, en de zwaar overdreven pseudo-filosofische voice-over deed het geheel ook geen goed.

Uiteindelijk draaide het vooral om de mooie plaatjes en meisjes in korte rokjes, en daar geef ik de film een dikke voldoende voor, maar er is geen excuus voor een ondermaats plot...

Toch een teleurstelling. De actiescènes zien er wel leuk uit maar aangezien alles toch niet echt is ontbreekt de spanning. Bovendien komt de derde fantasiewereld niet echt overeen met de tweede fantasiewereld. En hoe zit het nu eigenlijk? Sweet Pea zien we in de echte echte wereld maar komen we daar die andere meisjes ook tegen of zijn zij ook verzonnen door Baby Doll? De film maakt het niet echt duidelijk, maar als dat laatste het geval is dan zijn er nog wel meer scènes die aan impact inboeten. Snyder moet het maar bij het bronmateriaal houden van anderen, zelf een verhaal verzinnen dat nog enigszins logisch in elkaar zit is niet aan hem besteed.

Style over substance, wat je wel eens leest over deze film, vind ik hier dan ook niet op zijn plaats. Het verhaal krijgt namelijk nog steeds erg veel aandacht en lijkt voor Snyder ook belangrijk te zijn.

Gelukkig is het allemaal wel fraai verfilmd al verliest Snyder zich af en toe in de slow motionbeelden. Vooral de eerste scène is wel origineel. Minutenlang harde muziek, fraaie beelden er er wordt geen woord in gesproken.

3*

''This was never my story, it's yours.''

Wauw! Dit is girlpower, 5 sexy meiden met ballen!

Op de valreep vandaag toch nog met mijn nicht naar de bioscoop geweest. In Maastricht draaide hij niet meer, dan maar even naar Belgie. Heerlijk rustig in de zaal, dus intens genieten. En genieten heb ik gedaan.. ik werd gegrepen en pas losgelaten bij de aftiteling.

De openingsscène, ik had er al veel over gehoord, was mindblowing. Ik had hoge verwachtingen en die zijn volledig waargemaakt. Baby Doll, Amber, Blondie, Sweet Pea en Rocket zijn vrouwen naar mijn hart. Baby Doll is met afstand de mooiste (heerlijk snoetje, prachtige pornoblonde lokken en het schoolmeisjesuniform is sexy!), maar met name Rocket heeft me positief verrast. Op een gegeven moment fluisterde mijn nicht in beeld: ''Kijk, Stacey Rookhuizen van X-Factor doet ook mee!'' Dit was het moment waarop Rocket voor het eerst in beeld kwam. De gelijkenis zag ik zelf ook wel. Ik vond haar personage vooral erg lief, haar zus vond ik iets minder, pas naarmate de film vorderde begon ik haar enigszins leuk te vinden.

Ik ben normaal niet zo van de fantasiefilms, maar bij Sucker Punch leek het een ware droom. Zó mooi, het visuele vlak was echt schitterend en duidelijk is alles uit de kast gehaald. Elk shot is even prachtig, ik kan geen scène opnoemen die visueel tegenviel, het bleef van hoog niveau. Overdonderend. Voeg daarbij de overweldigende en fantastische soundtrack toe en je hebt puur genot.

De settings zijn ook schitterend, een Moulin Rouge achtige club vol mooie dames, de actiescènes zijn een verbluffend spektakel en de manier hoe er gespeeld wordt met werkelijkheid en fantasie vond ik zeer interessant en boeiend.

Toch zijn er enkele kleine kritiekpuntjes te vinden. De actiescènes duurden voor mijn gevoel soms net iets te lang (aardig wat herhaling), de 'band' tussen de 5 meiden ontstond voor mijn gevoel net iets te vroeg en ik had graag eerst nog een paar momentjes 'binding' gezien tussen de dames en ik had ook graag wat meer 'achtergrond' bij de dames gezien, met name bij Blondie en Amber, die ik een beetje te zeer op de achtergrond gedrukt vond. Van Rocket Sweet Pea wisten we wel iets, van Baby Doll natuurlijk ook, waardoor het nog beter opviel dat de andere twee dames wat minder goed uit de verf kwamen.

Maar dit zijn maar kleine dingen en vallen eigenlijk in het niet wanneer je terugdenkt aan hoe het totaalplaatje was. Een heerlijke filmervaring, eentje die me nog lang in mijn hoofd zal zitten. Ik ben blij dat ik toch nog deze film ben gaan kijken op het grote doek, anders had ik er spijt van gekregen.

Blu-ray release, please!

Ik dacht toen ik de trailer had gezien dat dit helemaal niks voor mij zou zijn, maar ik moet nu toegeven dat ik heel erg heb genoten van deze film. Uiteraard door het vrouwelijk schoon en dan vooral Jena Malone die hier wat mij betreft de beste vrouwelijke rol neerzet samen met Emily Browning.

De harde muziek bij de verschillende vecht-scenes steekt prima in elkaar. Je wordt bijna vanaf minuut 1 in het verhaal gezogen. De vijanden in de fantasie zijn allemaal over de top monsters. Het mooie van zo'n fantasie is dat je een missie en medestanders kan bedenken die je kracht kan geven in de echte wereld. Je kan ook niet dood in je fantasie. Alles is mogelijk en dat is prima in elkaar geflanst door Snyder. Visueel is het hoogstaand, maar ook het verhaal gaat dieper dan je eerst denkt.

Ik heb ook even de theorie van NW gelezen en kan daar ook wel voor een groot deel in mee.
Uiteraard kan ook alles in de instelling zijn gebeurd zoals wij het te zien krijgen, maar het begin met Sweet pea in het toneelstukje kwam wel over alsof Baby Doll haar alterego is geworden om eindelijk eens van haar demonen uit het verleden(dood van dr zus) af te kunnen zijn.

In het begin zetten ze je op het verkeerde been door te doen denken dat Baby Doll echt bestaan heeft en haar zusje is verloren door haar stiefvader. Wat dan wel weer apart is dat het alterego Baby Doll tegen Sweet Pea zegt dat ze naar haar moeder moet gaan om te zeggen dat haar zusje van dr houdt. Je ziet in het begin namelijk dat de moeder van Baby Doll sterft, dus er is helemaal geen vader en moeder meer. Daardoor ga je dus juist weer denken dat alles wat je te zien krijgt en alle karakters wel gewoon allemaal bestaan hebben en ze dus ook echt vermoord zijn door de kok en baas.

Ik zal hem nog wel een paar keer moeten kijken, want nu heb ik hem er net op zitten. Ook als ik er nooit helemaal achter kom over het hoe en wat heb ik toch een hele toffe filmervaring erbij!

B-film met vervelende muziek en slecht acteerwerk, Ms Cornish is de enige die iets doet dat lijkt op acteren. Met name de trance stukken wanneer de hoofdpersoon danst zijn dodelijk vermoeiend en langdradig. Bovendien zijn deze stukken totaal niet spannend, het is alsof je naar een oninteressant computerspelletje zit te kijken.

Het is ook niet campy, daarvoor ontbreekt de humor.

Nee, voor mij viel er weinig tot niets te genieten.

Deels opgeilerige jongensfantasie, deels videoclip en deels live action computergame. De drie elementen komen nooit helemaal bevredigend samen, maar bij vlagen is deze bizarre cocktail van fantasy-elementen bijzonder spectaculair en onderhoudend. De mooie meiden kunnen natuurlijk ook geen kwaad. Het gedeelte met de trein valt een beetje dood en de film zakt in de finale behoorlijk in, maar tot die tijd valt er veel te genieten. Eye candy is de juiste benaming voor een film als dit.

Sprak ik bij het alleszins redelijke Watchmen nog mijn hoop uit dat Snyder ooit nog wel eens met iets echt bijzonders ging komen, die illusie mag voorlopig weer bij het grof vuil na het bekijken van Sucker Punch (iets waar ik overigens al voor vreesde na het zien van die hopeloze trailer). Ik ben er nog niet uit of Snyder eens moet gaan samenwerken met iemand die hem serieus tegengas biedt, of dat de beste man simpelweg compleet talentloos is.

Laagwaardige, vreugdeloze pulp waarin het onzinverhaaltje een kapstok is voor computereffectjes die slechts 3 voorwaarden hebben; luid, kleurloos en zeldzaam wanstaltig. In een enkele scene werkt dat nog wel, zoals in de trenches, maar om nou bijna 2 uur naar pure lelijkheid te kijken is weer wat te veel van het goede. Commander Keen zag er nog beter uit. De ontbrekende spanningsboog en bijzonder matige cast (buiten Browning) helpen deze stinker ook al niet. Ergste is overigens nog wel de muziekkeuze, tjongejonge wat een wansmaak. De pathetische eindmonoloog doet vermoeden dat Snyder dacht met iets groots en grensverleggend bezig te zijn; he is much mistaken.

1,5*.

Het slaat werkelijk waar nergens op ....

Vrouwen die kunnen vliegen bla bla bla bla draken!!!! ....COME ON!!!!

Hoe kan iemand die de Watchmen heeft gemaakt zo'n film uit de grond stampen?

Alles was zo voorspelbaar als ik weet niet.

Zelfs een aap die de ruimte in is geweest had wel kunnen raden hoe het allemaal loopt.

[edit mod: geschreeuw verwijderd]

nee, nee... nee!

Zo veel verwachtingen, een plot waar zelf ik een film mee had kunnen maken, de leukste dames die je voor een film kunt krijgen, een uniek idee... en dat dit. Wat een ongelofelijke tegenvaller deze film. Het zogenaamde mysterie gezwets, het verhaal is slecht in beeld gebracht en het einde is zeer mager en tegenvallend. Het zogenaamd mooie gepraat, en het laatste woord van de film, hadden ongetwijfeld een 'shock' teweeg moeten brengen, maar nee.

Geen zak aan, het zag er erg mooi uit allemaal, maar verder...

Best een afknapper deze film van Zack Snyder. Visueel zag het er best allemaal fraai uit en met de actie zat het ook wel goed, zeker bij de eerste maar vooral bij de tweede dans. Maar het totaal plaatje was toch teleurstellend. Het belachelijke slechte verhaal (welk verhaal eigenlijk ?) stelt weinig voor en was ook niet echt boeiend laat staan spannend. De cast vond ik ook teleurstellend met als dieptepunt toch wel hoofdrolspeelster Emily Browning die me nergens kon overtuigen (ze zei ook nauwelijks wat en keek alleen wat dom uit haar ogen). De dames zagen er redelijk uit en dat was dan ook het enige positieve aan de cast. De muziek die overigens overheersend aanwezig was vond ik gewoon vreselijk. Geen enkel nummer vond ik leuk of passend en het was meer een kwelling voor mijn oren dan een genot. De film duurt bijna 110 minuten maar behalve het stuk van de eerste dans t/m de tweede dans vond ik leuk. Het begin van de film vond ik dramatisch slecht (ik stond zelfs op het punt om hem toen uit te zetten) en na de tweede dans wordt het allemaal saai, repeterend, flauw, belachelijk en het einde stelde weinig voor. Nee jammer dat ik deze film gekeken heb want het was best zonde van de tijd.

P.S zat er trouwens ook een idee of een boodschap achter deze film want ik heb het anders totaal niet kunnen zien of ontdekken

Het enige dat me min of meer kon boeien aan deze bijkans hopeloze film waren nog wel de compleet irrelevante fantasieën in de tweede 'droomlaag', om wellicht voor de miljoenste keer de vergelijking met 'Inception' door te trekken. Althans, die illusie van meerdere 'lagen' wil men opwekken. Deze voelden, ondanks verschrikkelijke muziek in die context en bij wijlen onoverzichtelijk camerawerk, vrij degelijk aan. Helaas doet het vijftigste slow motion moment nét een spreekwoordelijke emmer overlopen en slaakte ik zo al gauw een eerste zucht. Het enige dat nog ietwat entertainment kon verschaffen, werd mede hierdoor reeds vroeg op de knietjes gedwongen. Redelijk acteerwerk verder, geleverd door de benen van een resem knappe stoten. Kruiwagens make-up werden continu aangevoerd om alle facetten van de film te verbloemen, zoveel is zeker.

Geen idee eigenlijk wiens kant van het fantasierijke verhaal we uiteindelijk hebben aanschouwd. Die van Baby Doll, Sweat Pea of misschien Blue? Waarom zou die laatste zo'n prominent man zijn in andermans verbeelding? Waarom zou de knettergekke Sweet Pea de hoofdrol in haar eigen droombeeld toekennen aan iemand die ze nauwelijks kent? Ik sterf nog liever dan het even op te zoeken trouwens, want Google heeft me 'gedefriend' op Facebook, de sloeber.

Enfin, in mijn ogen zonder meer een flauwe flashback waarin, verhaaltechnisch gezien, een totaal onbelangrijke serie 'missies' is verweven, die op hun beurt getuigen van weinig creativiteit. De dromen van zowat elke tienjarige jongen op deze planeet omgezet in film, quoi. Vreemd genoeg het enige dat me (aanvankelijk) in kleine mate kon bekoren.

2,00 (1,75)

Vreemde mix van actie en drama, met een matig verhaaltje waarin een paar hele vette actiescenes verweven zitten met goede special effects. Het dramaverhaal is toch echt onvoldoende, door de actie toch nog 3*

wat een bagger !!!

ergerde me nog het meest aan de aktie scenes waarvan de muziek echt om te janken was !

zack wou na een echte mannenfilm gemaakt te hebben , ook een film in z,n rijtje hebben met echte vrouwen die in hun droom wereld echte stoere mannen spelen !!

misschien een film voor de geëmancipeerde vrouw of voor een verwijfde flikker !!!!!!

Vreselijke film met als opmerking dat de scenes in de fantasie wereld de hele film verpesten en dan hebben ze als hoofdrolspeelster ook een een kruising tussen een gnoom en een troll genomen namelijk Emily Browning , man man man wat is dat kind lelijk had dan Vanessa Hudgens of Abbie Cornish genomen. Wel leuk was om kinderster Jena Malone weer eens te zien en hoe ze langzaam maar zeker het kindersterretje achter zich laat.

Ik moet zeggen dat ik deze film geweldig vond. En waarom?

De vormgeving is fantastisch. Een heel leger aan artiesten is hier aan het werk gezet, de uitkomst vanuit de art department, de special effect department en de visual department is om U tegen te zeggen. Ik had meteen de associatie met hightech games en animaties en eigenlijk was het dat ook. De 'poppetjes' waren voor mij game-characters of geanimeerde robotjes en zo zagen ze er ook uit. Ze deden mij niet aan mensen denken. De cast (van de meisjes) was wat mij betreft inwisselbaar voor ieder ander fraai fotomodel of een animatie. Alleen Baby Doll (what's in a name?) had precies de juiste kinderlijke kwetsbare uitstraling. Het geheel was, net niet of net wel, tot in het absurde gestyleerd.

Het verhaal ontroerde mij zeer zeker wel. Een meisje wat in een inrichting terecht komt en daarin probeert te overleven (vanuit misbruik, medicatie, verlies van familie en vrienden, verdraaide waarheden, onbegrip) door in haar fantasie te vluchten. Heel reëel.
Tevens zie ik in de (gefantaseerde) vriendinnen de rouwverwerking en schuldverwerking van het meisje in verband met de dood van haar zus (Rocket overlijdt in de armen van Sweet Pea).

In mijn ogen was de gehele stijl ondergeschikt aan het verhaal, net omgekeerd als wat gedacht wordt dus. Het (wat dieper verstopte) verhaal bracht mij de ontroering. Vooral de teksten in de muziek ondersteunen dit. Ook het dansen is een mooie, doch trieste metafoor
Ik zie dit als een sprookje (beeldtaal) in een vernieuwde vormgeving.


P.S. In de aftiteling zag ik fragmenten van een burlesque-achtige show met de hoofdrolspelers erin. Is dat hetgeen uitgebreider in de extended cut terecht komt?

Ten eerste....F*ck wat de "professionele recenties" van deze film hebben gezegt!! Begrijp me goed, ieder zijn mening, dus sorry als ik met deze tekst mensen tegen de borst heb gestoten.
Maar ik vond deze film echt geweldig!!!

De openingsscene was echt super gedaan (ondanks het uitgemolken nummer dat er onder geplaatst is) paste alles in het perfecte plaatje.
Maar dat vond ik eigenlijk van alle nummers die in de soundtrack voorkomen. Ook de score vond ik schitterend om naar te luisteren.
De gehele film is een ervaring om naar te kijken. De schaal van de effecten en hoe deze zijn uitgewerkt. Ik vond het er zeer gelikt uitzien.
Niet alleen de SFX maar ook het gebruik van kleur, manier van filmen en de setting.
Acteerwerk was voldoende (ik heb me overigens nergens aan gestoord). De enige die ik was mis-gecast vond was de hoofdbewaker/pooier.
Op een of andere manier vond ik hem niet heel erg overtuigend zijn rol neerzetten.
Qua verhaal is het vermakelijk naar te kijken, lekker over de top en het moet je liggen.
Het is gewoon een "popcorn" film waar je zonder al te veel gedachtes naar moet kijken.
Maar dat is meer films zo, dat wanneer je er over na denkt het helemaal nergens op slaat.
Van mij heeft deze film echt wel goed gescoord.
Een lekkere over the top actie film met genoeg vaart en wat nergens verveeld.
Wat wel een beetje jammer was dat we de daadwerkelijke dans van haar nooit hebben mogen aanschouwen.

Al met al een wel verdiende 4,5*

Lang uitgekeken naar deze film, het viel wat tegen. verhaal in het begin raar later wordt wat meer duidelijker. vormgeving erg mooi. muziek vond ik wel weer prachtig. dus 3 sterren (in mijn ogen een 6)

Wat een miserabel slechte film - de slechtste die ik in lange tijd heb gezien. Ik probeer het uit te weg te gaan, dit soort misbaksels, maar ik was een beetje in de waan gebracht door de internet-hype en had zin in een onverwachte film - beter oppassen volgende keer! Ik ken Snyder niet, ik denk dus niet dat ik van vooroordelen kan beticht worden, en had ook geen enkele verwachting over noch verhaal noch stijl, maar dat heeft niet mogen baten: het is allemaal om te huilen.

Ik ben dan ook oprecht verbaasd dat de film toch nog hardnekkige fans schijnt te hebben die het ook nog eens serieus menen. Ik bedoel, de hele film is gewoon een lege huls, en dan nog lelijk ook. Niet enkel lelijk, daar kan nog over gediscussieerd worden, maar hij heeft gewoon visueel helemaal niets te bieden... Geen enkel origineel idee, zelfs geen enkele indrukwekkende set of ook maar één enkel moment dat een beetje tot de verbeelding spreekt. De actiescenes zijn trouwens erg saai en voorspelbaar en zelden indrukwekkend - en veel te snel voorbij. Ik kan best wel genieten van een goede actiefilm, maar dan wil ik zien dat er met liefde aan gewerkt is door iemand die van film houdt en weet hoe hij de kijker aan het scherm kan kluisteren en indruk moet maken - en niet de indruk hebben dat de regisseur net een boterham met kaas was gaan eten.

Maar ondanks die totale onbenulligheid, barst de film gewoon van opgeblazen pretentie, muziek, camera, voice over, acteren: alles is zo geweldig serieus en bombastisch dat het gewoon zielig wordt... Ik bedoel, als je dan een camp film wilt maken over wijven die draken en nazizombies bestrijden, maak het dan minstens nog een beetje grappig! En doe niet alsof je zonet filmgeschiedenis geschreven hebt... Nu ja, in mijn geval misschien wel: ik kan me op dit moment geen slechtere film meer herinneren dan deze - dat is natuurlijk ook een mijlpaal!

Tussen geniaal en debiel is een betere omschrijving voor dit vreemde geval. Het is een film die er meer als een kille videogame uitziet en gemaakt is om te overdonderen. Tot op een zeker niveau werkt het wel. Ik heb genoten van de digitale sequenties waarin Baby Doll wegvlucht tijdens haar erotiserende dansjes in een fantasiewereld en onmogelijke missies moet vervullen . Mooi gedaan deze visuele orgie. Alleen jammer dat Snyder vooral daarvoor bekend staat. Film heeft een pretentieuze intro en outro alsof dit soort flutfilosofie de kijker zou moeten overtuigen dat er toch een diepzinnige bedoeling achter de film zit. Ook erg seksistisch, de manier waarop die meiden als playboy-bunnies de mannen gaan opgeilen om hen op die manier af te leiden van één of ander plan die ze beramen. Enfin bon, het kijkt wel makkelijk maar mist een interessante rode draad waardoor de visuele overdaad aangevuld wordt met gapende leegtes die een plot zouden moeten voorstellen. Kleine 2,5*

Na een aantal jaar recensies te hebben gelezen op deze website, raak ik er dan toch aan om eindelijk een account aan te maken en te reageren. De aanleiding hiervoor waren de (naar mijn mening) kritische recensies van sommigen. Toch heeft ieder zijn eigen smaak en mening en daarom hieronder die van mij.

Een tijd terug ging ik met mijn neefje naar de bioscoop naar de film Rango. Voordat de film begon kwam daar de trailer van Sucker Punch voorbij. Ik werd toen op dat moment even gek en overdonderd. Enthousiast dat ik werd van die trailer! Ik moest en zou Sucker Punch zien. Helaas heb ik Sucker Punch niet kunnen zien in de bioscoop (mede door de kritische professionele recensies). Ongeveer zeven dagen terug heb ik de film voor het eerst gezien. De dag erna een tweede keer, en eergisteren voor de derde keer de extended version.

Na de trailer meerdere keren te hebben gezien werd ik voorbereid op een enorm actie spektakel. Ikzelf stelde me voor dat de film aan een stuk door actie zou zijn. Naar mijn mening had de trailer wat minder actie en spektakel mogen bevatten, juist omdat dit te hoge verwachtingen bij het publiek opwekt. Wat ik ook jammer vond is dat de film een PG-13 rating moest behalen, beter was een R rating geweest zoals bij 300 en Watchmen. Tevens vond ik Sucker Punch beter dan Watchmen en 300. Het had van mij wel wat enger en bloediger gemogen, zoals bij 300 en Watchmen. Ik had van te voren echt iets grimmigs verwacht zoals bij de inrichting van Shutter Island. Op de een of andere manier dwaalt Sucker Punch in mijn hoofd als een of ander obsessie, zoals maar weinig films doen.

Na de eerste keer kijken had ik een wee gevoel over de film. Ik snapte het niet, het verhaal was verwarrend voor me. Toch vond ik de film (meteen de dag erna) intrigerend en interessant genoeg om nogmaals te kijken. Ik geloof zelfs dat ik de tweede keer meer heb genoten van de film. Je ziet dan veel meer details van de film, die je eerst niet zag. Ook probeerde ik toen meer te zoeken naar de betekenis van de film. Wat bedoelt de verteller aan het begin en aan het eind van de film? Toen pas kwam ik er achter dat door het water die radio uitviel (tijdens de kitchen-knife scène).

De actiescènes waren naar mijn mening perfect gemaakt, echt geweldig hoe de omgeving wordt weergegeven en de details. Soms kreeg ik het gevoel alsof ik weer Zelda: the ocarina of time aan het spelen was (monster voor het forest temple) of naar een trailer van World of Warcraft aan het kijken was. Net als BS vond ik het jammer dat er geen groot eindgevecht in de film zat (gezien de opbouw van de film).

Ook de film buiten de actiescènes om vond ik prachtig. Zo vond ik de intro sterk en aangrijpend. Ook waar je op het begin denkt dat er lobotomie wordt uitgevoerd, maar dan verandert Baby Doll plotseling in Sweet Pea en begint het verhaal in de inrichting. Acteerprestaties vond ik gewoon goed. Ik heb me nergens aan gestoord en vond het accent van Carla Gugino geloofwaardig en opvallend.

Over de muziek in de film wist ik het eerst niet, maar na de tweede keer vond ik het geweldig. Zeker bij de switch naar de scène waarin de map moest worden bemachtigd. Hier vond ik het nummer White Rabbit (van Emiliana Torrini) perfect bij passen. Ondertussen luister ik al een week naar de muziek en wanneer ik dit niet doe, hoor ik sommige nummers in mijn hoofd (Where is my mind, Love is the drug, Sweet Dreams en White Rabbit) afspelen. Echt geweldig hoe de muziek (naar mijn mening) bij de film past. Het vergroot voor mij de ervaring van de film.

@ Dreiecke: Ja
De extended version voegt een klein beetje meer actie toe en ook een burlesque-achtige scène waarin het nummer 'Love is the drug' (deze scène is al te vinden via google) is in verwerkt. Tevens is er een extra scène met de High Roller toegevoegd (op het moment voor de lobotomie). Desalniettemin zijn het maar achttien minuten, het had van mij allemaal nog langer gekund en gemogen.

In tegenstelling tot Fortune, is deze film voor mij wel kunst te noemen. De film blijft mij bij, het blijft dagenlang in mijn hoofd afspelen en ik weet niet waarom. Ik weet nog steeds niet wat precies de betekenis (boodschap) van de film is en probeer deze nog steeds te ontdekken. Ook qua stijl van filmen, de muziek en de actie vind ik het gerechtvaardigd om deze film kunst te noemen. Velen hebben het al benadrukt: het is een film waar je enorm van kan houden of juist kan verafschuwen.

Zo slecht nog niet.

Verwachtingen waren natuurlijk flink naar beneden bijgesteld, maar viel me nog behoorlijk mee, al vind ik dit by far de slechtste film die Snyder al gemaakt heeft.

Begin is alleraardigst (erg fijne versie van Sweet Dreams in combinatie met de typische slomo-beelden) en de opzet om Baby Doll in haar droomwereld te laten vluchten en het gekkenhuis als een bordeel af te schilderen is prima.

Waar het - voor mij - helemaal misgaat zijn de droomsequenties die het gevolg zijn van Baby Dolls dansjes. Foeilelijke CGI, erg flauwe actie en vooral te makkelijk allemaal.

Te makkelijk hoe ze telkens in hun opdracht slagen ondanks een hoeveelheid aan tegenstanders, te makkelijk ook waar Snyder de mosterd vandaan haalt. Zag eerlijk gezegd erg weinig creativiteit en originaliteit in de droomsequenties. Het is immers heus niet de eerste keer dat onoverwinnelijke nazisoldaten worden opgevoerd in een film, evenmin een draak (heb je die Orcs trouwens gezien?) en een trein vol explosieven hebben we ook al vaak gezien. Kortom, dit kon veel en veel beter en het is eigenlijk jammer.

Wat ik in het bijzonder jammer vond is dat je geen seconde van het gedans van Baby Doll zag. Gemiste kans want mits een goede regie en score zou dit de film naar een hoger niveau kunnen tillen.

Einde was wel weer prima.

Sucker Snyder.

De grens tussen gekte en genialiteit is dun, maar waar Snyder eerder het voordeel van de twijfel verdiende, is die hier ver te zoeken. De regisseur verliest zichzelf in schitterende actiescènes die ondanks de bombarie amper impact maken vanwege het inhoudloze en in rommel vergane verhaal met de naar kijkersbedrog riekende laag. Helaas kan bijna niets meer verbloemen dat dit een zeer dure mislukking is geworden.

Zelfs de vele covers van leukere originelen, die de soundtrack wederom rijk is, kunnen halverwege nog amper de aandacht afleiden van dit drama. Het is dat Brian Ferry nog leeft ondanks al zijn liefde en met name die voor drugs, anders zou hij zich misschien wel in zijn graf omdraaien vanwege het waarschijnlijk enige leuke muziekmoment van de film. Het blijkt tevens een geheime boodschap aan de regisseur te zijn: ‘Love is the drug and i need to score’. Nu maar hopen dat de sukkelende Snyder snel een vriendinnetje krijgt dat hem uitlegt dat er grenzen zijn. Zijn huidige omgeving doet dat klaarblijkelijk niet.

Matig.

Een apart filmpje was dit maar weer. Het verhaal slaat werkelijk nergens op, maar dat is je meteen wel duidelijk in de eerste 15 minuten film. Het is pure fictie en mijn logische gedachten kunnen het niet helemaal accepteren omdat het gewoon zo onlogisch allemaal is. Bijvoorbeeld hoezo zijn die andere 4 meisjes ook in de rare wereld waar ze missies doen terwijl baby doll de enige is die danst?

Het is wel duidelijk dat het verhaal er niet toe doet en dat alleen de slow motion momenten, de special effects en de muziek ertoe doen. Overigens vond ik de acteurs niet bijzonder slecht, maar meer als lief kijken of keihard janken konden ze niet, maar dat lag natuurlijk aan het verhaal waar ze ook niet de kans kregen om hun acteer talent te tonen.

Overigens vond ik de balans tussen de muziek en stemmen vrij slecht. Als ik de stemmen gewoon prima hoorde kwam er daarna weer een actie stukje met vrij harde rock waarbij ik medelijden kreeg met mijn overburen die ook konden meeluisteren. De main soundtrack was overigens vrij goed naar mijn mening, de rest vond ik maar zwakjes en was puur gerock, dat paste overigens wel bij de actie, maar was niet echt mijn smaak.

Al met al was het een vermakelijk filmpje, maar een tweede keer gaat er niet komen.

3*

Gaaf filmpje.

Hoewel ik niet zo veel van dit soort flauwekul kijk, kan ik er af en toe heel erg voor vallen. Sucker Punch hield me wel bij door de naam, de status en de ontiegelijk leuke trailer. Gisteravond maar aan gezet en min of meer om ver geblazen. De film zit zo knap in elkaar, hoe het niet zo zeer van het verhaal moet hebben, had het een zeer hoog vermaak niveau wat ik zelden krijg. Erg enthousiast word je ervan! Audiovisueel zit de film prima in elkaar, lekker veel slow motions, close-ups en over the top- gevechten maken een avond compleet. Al kwam ik niet verder dan een zeer hoog amuserend verhaaltje, herkende ik toch zichtbare zwarte geschiedenis in de ''opdrachten'', zo dacht ik terroristische aanslagen en oorlogen te herkennen, als een soort kans om de wereld vrijheid te geven, wat natuurlijk symboliseert naar hun eigen vrijheid. Erg gave film, vermakelijk en gewoon lekker.

4,5 ster

Film ziet er geweldig uit. Toffe designs en veel visueel vuurwerk. Dat houdt het, ondanks de nogal lange speelduur, op z'n minst kijkbaar.

Maar dat verhaaltje, pff, daar kan ik echt heel weinig mee. Van die Spice Girls die in hun psychologische parallelle wereldje de superheldinnetjes moeten spelen. Gaat echt nergens over en is tamelijk vermoeiend.

Wat ook niet helpt is dat er maar 1 van die chicks echt aantrekkelijk is.

Aardig voor een keertje, maar dat is het dan ook wel. Nou vooruit, de Love is the Drug uitvoering was ook wel aardig.

-edit- ik zie trouwens dat ik de extended cut gezien heb, waarin verschilt die van het origineel?

Wat een prachtige film.

En dat is meteen ook eigenlijk de kern van de zaak: de vormgeving en de beelden zijn echt het sterke punt, met een stijl die je misschien moet aanspreken, maar die heel consistent blijft en - vind ik - erg mooi is. Met natuurlijk aan alle kanten visueel jatwerk uit spellen en films - of noem je dat dan 'verwijzingen'. Maakt niks uit - het doel heiligt de middelen.

Het verhaal is op zich ook best grappig gevonden - maar dient meer als raamwerk om de beelden in te presenteren dan als de boodschap die de film brengt - het verhaal dient de beelden, niet andersom. Is dat kwalijk? Niet als je daar zulke beelden mee brengt. En wat een heerlijk onzinnig fantasieverhaal is het hier en daar - en toch weer, hoe ongeloofwaardig ook - in een realiteit teruggebracht. Knap gedaan.

Leuk bijrolletje voor Scott Glenn trouwens - sinds Red October (oei da's lang geleden) een van mijn helden, en ook hier weer ubercool.

Acteren hoef ik geloof ik nauwelijks te noemen - de dames zijn toch vooral bezig om prettig en mooi tussen de CGI door te huppelen. Dat klinkt misschien oneerbiediger dan ik bedoel - het is gewoon ondergeschikt aan de beelden, en echte karakterrollen zie ik echt niet terug. En dat Baby Doll zeker wel de held van de film is ligt toch nauwelijks aan het mooie acteren.

Prettige soundtrack ook nog eens, goeie timing in de actiescene's, Enige kritiekpuntje dat ik bedenken kan is dat het taalgebruik van de Duitser in de Wolfenstein-scene niet klopt - de ene keer zegt hij Sie, de andere keer du - en dat klopt natuurlijk echt niet, no way dat een evil Duitser U zou zeggen tegen Baby Doll. Maar da's echt een klein detail.

If you don't stand for something, you'll fall for anything

Sucker Punch was een film die eigenlijk echt al enorm lang op mijn verlanglijst stond. Al vanaf de eerste trailers en posters was ik benieuwd geraakt maar ik had met een kameraad afgesproken om hem samen in de cinema te gaan zien. Ze draaiden hem echter alleen maar in 3D en omdat ik daar echt een hartsgrondige hekel aan begin te krijgen, besloten we de film (weliswaar met pijn in het hart) toch maar even te laten voor wat het is en hem later eens te kijken. Nu was ik gisteren bij een andere maat en die had deze nog liggen waardoor Sucker Punch gisteravond ineens onverwachts voor mij begon. De verwachtingen waren nog altijd niet gezakt maar jammer genoeg is het toch niet helemaal uitgekomen.

Pas op, Sucker Punch is weer een geslaagde film van Snyder geworden maar ik had toch net dat tikkeltje extra verwacht. Visueel is dit wel natuurlijk echt verbluffend. Met uitzondering van die uilenfilm heb ik alles gezien van Snyder en zijn stijl is hier toch weer overduidelijk in terug te vinden. De slowmotions zijn natuurlijk wederom van de partij en ik geraak ze blijkbaar nog altijd niet beu. De visuele pracht van de fantasy setting gecombineerd met die typische vertraging, het levert nog altijd erg mooie beelden op. Sowieso is die fantasy setting wel iets waar Snyder zijn zin mee kan doen. Het ziet er allemaal erg kitscherig uit maar het heeft toch een zekere charme. De jaren '50 stijl is qua design erg mooi gemaakt maar ook de vijanden zien er erg netjes uit. Vond voornamelijk de fantasie scènes wanneer Baby Doll begint te dansen er echt bovenuit springen, al was de minutenlange openingsscène ook wel de moeite waard. Hier zit jammer genoeg tegelijkertijd ook wel wat een nadeel van de film want na een tijd heb je het wel gezien met de vele kleurrijke designs. Ze verminderen vast en zeker niet in kwaliteit maar het raakte me naar het einde toe simpelweg niet meer zo hard als in het begin. Overdaad schaadt en Snyder weet de aandacht niet meer geheel vast te houden.

Het is een vreemd verhaal maar wel het is wel lekker vlot. De verschillende werelden in elkaar passen perfect maar ik ben wat minder te spreken over de gemakkelijkheid waarmee de personages de film doorlopen. Dan heb ik het voornamelijk over de droomsequenties wanneer Baby Doll aan het dansen gaat. Ze geraken er zonder problemen door en draaien ook hun hand niet om voor iedereen met acrobatische toeren genadeloos af te maken. Langs de andere kant is het wel ergens begrijpelijk dat het allemaal nogal vlot gaat want het is en blijft de fantasie van Baby Doll en waarom zou je het in je fantasie moeilijker maken dan het is? Juist, daar is nu niet echt een reden toe. Soit, verhaaltechnisch kun je dit imho echt op twee correcte maar tegenstrijdige manieren gaan bekijken maar dat neemt niet weg dat de rest van het plot wel mooi in elkaar steekt. Heel de historiek van de dood van de zuster van Baby Doll en de zieke vader verloopt lekker vlot en zorgt voor een aangename brug naar een leuke twist om het zottenhuis te veranderen in een bordeel. Het einde waarin praktisch iedereen het loodje legt is iets wat ik wel kon pruimen. Het zorgt er zelfs voor dat ik mijn eigen opmerking over de fantasiesequenties van Baby Doll zelf kan gaan weerleggen doordat ze in die fantasywereld nooit gekwetst geraken maar eens ze in de ietwat echte wereld terecht komen, het allemaal niet meer zo'n rozengeur en maneschijn is. Sowieso een film die ik volgens mij echt eens een 2e keer moet zien om echt alles ten volle te begrijpen want hoe meer ik er over nadenk, hoe tegenstrijdiger ik mijn tekst zie worden.

Voor mij was het eigenlijk echt praktisch een geheel onbekende cast. Vanessa Hudgens kende ik van naam via de High School Musical films, al heb ik ze wel nooit gezien, maar de rest waren praktisch allemaal nobele onbekenden voor mij. Al kan het wel zijn dat hier wat volk in zit dat wel eens eerder meedeed in een Snyder film maar vanwege de digitale kitscherige (niet met een negatieve bijklank bedoeld) saus, kan het goed zijn dat ik ze er gewoon niet uit haal. Watchmen en 300 is ook alweer van in de cinema geleden dat ik die nog heb gezien dus dat is toch ook alweer even geleden. Soit, Hudgens was sowieso de minste van de hoop. Ik geef eerlijk toe dat ik bitter weinig van haar ken maar Sucker Punch is voor mij geen reden waarom ze zo hoog gewaardeerd wordt. Ze is veruit de meest onbenullige van het groepje en komt dan ook alleen maar ergens naar het einde toe tevoorschijn in een grotere rol. Geweldig trouwens wel om te lezen dat haar tranen tijdens de scène dat ze bekend dat ze de boel heeft verraden, echte tranen waren die ze oproep door terug te denken aan de momenten dat ze moest trainen voor de film. Emily Browning is wel lekker op dreef als Baby Doll en weet perfect de snaar te raken tussen het kalme, bedeesde meisje en de compleet losgeslagen vrouw in haar fantasie. Abbie Cornish en Jena Malone zijn hierop ook geweldige sidekicks naar het hoofdpersonage (oké, er wordt wel gezegd dat het verhaal niet rond Baby Doll draait maar die indruk kreeg ik toch wel en ik beschouw haar dan ook wel als hoofdrol) maar ook de zusterrelatie wordt leuk in beeld gebracht. De rest van de cast is eigenlijk van een even solide niveau waarvan alleen Hudgens er echt onder zit.

Sucker Punch is uiteindelijk niet hetgeen geworden wat ik had gehoopt maar de kans zit er volgens mij nog altijd wel in. De film heeft zijn goede en mindere kwaliteiten maar gelukkig wegen de goede harder door. Het design is werkelijk verbluffend maar ik had wat last van overkill naar het einde toe. De cast is goed gecast en het verhaal is interessant genoeg om te blijven boeien. Binnenkort maar eens een keer herzien, het zou wel eens nieuwe perspectieven kunnen openen.

Kleine 4*

Eerste tegenvaller van Snyder.

Dat het verhaal wat leeg is vond ik eigenlijk niet zo erg. Heb wel een beetje een hekel aan die films die dan van realiteit in fantasy over gaan. Probleem ligt hem meer in de serieuze aard van de film. Verdedig ik Watchmen altijd door te zeggen dat ik de humor er wel van in zag, kan ik dat hier niet doen. Snyder heeft erg weinig tijd voor een beetje relatievering en dat nekt de film vooral. De inderdaad niet al te bijzonder uitziende meiden snikken en kijken zielig om hun heen. Zelfs als ze Bad Ass moeten zijn is het maar moeilijk voor te stellen. Het is jammer, want doordat het zo ernstig gebracht wordt ga je wat meer kijken naar het verhaal en dan blijkt het toch wel ernstig stompzinnig te zijn.

Snyder had er verstandig aan gedaan om er meer een Crank met chicks van te maken met lekker veel humor. Nu is het een eigenaardige mislukking geworden. Art Direction was in de realiteit erg goed, maar in de fantasy wereld wat saai. Die Lord of the Rings bad guys in die totaal debiele draken droom, pfff. Muziek werkte ook maar matig trouwens.

2 sterren.