Scream 4 (2011)

Scream 4

Ietsjes beter als deel 3. Dat sowieso. Ook al komen hier al die irritante clichématige momenten weer erg snel terug in 1 film. Vooral het eind was helemaal om te huilen. Het begon leuk. Beetje onlogisch maar was wel vermakelijk. Het betere aan dit deel is dat elke deer dezelfde spelers terug komen. Altijd leuk! Maar, helaas vind ik de acteerprestaties erg slecht in deze film en het is niet echt een genot om naar te kijken. Courteney Cox deed het leuk, ziet er ook niet slecht uit in deze film. Tja, eigenlijk deed de hele cast het wel oke. Verhaal was saai en slap concept te vaak herhaald zodat het niet meer leuk is. Al om al, film die je kunt kijken om de reeks te sluiten. Geen topper, beter dan 3.

2.0*

Toen ik zag dat na zoveel jaar, en na het slechte 3e deel er een deel 4 kwam, was ik bang dat het niets zou worden. Ik werd positief verrast. Het is niet zo sterk als deel 1&2 maar de cast, wie toch redelijk intact is gebleven + de nieuwelingen doen het super. Het wordt na een tijdje wel een beetje saai, maar naar het einde toe komt de spanning terug.

“You forgot the first rule of remakes. Don't fuck with the original!”

Beter dan verwacht. Na deel 2 en 3 was ik niet echt hoopvol gestemd maar de jaren tussen deel 3 en 4 hebben voor nieuwe inspiratie gezorgd. De combinatie van horror en humor bevalt mij wel na het duistere derde deel en de vele knipogen naar de vorige delen helpen daar bij. Een goed voorbeeld hiervan is de scène waarbij Kirby is vastgebonden en vragen moet beantwoorden. De laatste vraag beantwoord ze met het opnoemen van alle horrorfilms die ze kent (dat zijn er heel veel). Spanning en humor ineen en een heerlijke scène.

Ook de oude castleden Campbell, Cox en Arquette zijn weer lekker op dreef en zijn zo verweven met hun rol dat het er allemaal makkelijk uitziet. Social media wordt ook op een ingenieuze manier gebruikt en zowel de positieve als negatieve kanten worden belicht. De kills zijn een beetje hit and miss maar er zitten weer een aantal uiterst geïnspireerde moordpartijen in. De opening is hier een goed voorbeeld van. Naast het illustere drietal zijn ook Emma Roberts, Hayden Panettiere, Rory Culkin en Erik Knudsen goed alhoewel een nieuwe Lillard, Ulrich of Kennedy er niet tussenzit. Mocht dit het laatste deel zijn (daar lijkt het wel op) dan stoppen ze gelukkig op een positieve noot. Het niveau van deel één wordt niet gehaald maar gelukkig is het niet zo inspiratieloos als de andere twee delen.

Doet de cultfilms eer aan. Prima vermaak als je ervan houdt. Ik houd ervan. Dat personages dingen doen die ze niet moeten doen, is juist de charme van de hele Scream-reeks. Lekker joh.

Toch wel fijn dat Wes Craven zijn filmografie niet heeft afgesloten met het erbarmelijke My Soul to Take, maar met een laatste deel op één van zijn grootste successen, Scream. Ondanks de populariteit vind ik het bij nader inzien maar een erg matige filmreeks. De eerste is nog best aardig en had ook een belangrijke rol in het genre, maar de vervolgen, met name de derde film, zijn eigenlijk maar rommel. Met Scream 4 maakt Craven geen ijzersterke film, maar wel de beste sinds de eerste film. Alle hoofdrolspelers zijn weer terug, waarvan bij de meeste een filmcarrière volledig uit is gebleven, volgens mij. Zij mogen met een clubje nieuwe gezichten weer eens gaan uitzoeken wie er onder dat masker van de altijd stuntelende Ghostface zit.

In Scream 4 neemt Craven een klein stapje terug in de humor, hoewel de openingsscènes dat niet zouden zeggen. Het meta-gedeelte ligt er weer eens enorm dik bovenop. Zodanig dat de openingsscènes in Scream 4 bijna uit een Scary Movie had kunnen komen. Daarna gaat het allemaal weer op dezelfde manier als we gewend zijn; Dewey en Gale kibbelen, Sidney wordt weer steeds gestalkt en elk nieuw personage heeft twee doelen; verdacht lijken én non-stop lullen over film. Waar het in Scream 2 steeds ging over de sequel en in Scream 3 over de trilogie, daar gaat het in Scream 4 vooral over de reboot. Vandaag de dag was een Scream 5 dus waarschijnlijk over een Scream Cinematic Universe gegaan.

Met Scream 4 bevindt Craven zich vooral dus op bekend terrein. De leukste nieuwe toevoeging is Hayden Panettiere als Kirby, een sympathiek personage. Ook het motief van de killer die wil lijken op Sidney levert wel wat leuks op; het moment waarop Jill zichzelf in haar eentje bezeren is best geinig en een leuke afwisseling op het einde van de eerste film. Maar goed, als je de vier films achter elkaar bekijkt, veroorzaakt Scream 4 ook een hoop deja-vu’s. Het is allemaal iets minder cringy dan Scream 2 en kwalitatief een heel stuk sterker dan Scream 3. Maar het blijft uiteindelijk maar een wat matige reeks, die Screams. Het is vrij duidelijk dat na de eerste film de koek wel behoorlijk op was en we sinds Scream 2 vooral op wat restjes zitten te kauwen. Het ene restje is alleen iets smakelijker dan het andere.

2,5 sterren.

Flauwe toevoeging.

De beweegredenen klinken plausibel: ander tijdperk, nieuwe kanalen. Het probleem is al snel dat die niet genre-intern zijn, maar eerder een excuus om het oude recept in een nieuw jasje te kunnen gieten, en onderweg mee te kunnen liften op het found-footagesubgenre, of althans een nagolfje ervan. Afgezien daarvan heeft een deel 4, ook volgens in eerdere delen zo geinig verwoorde genre-regels, eigenlijk maar weinig bestaansrecht. Ja als een reboot, maar dat is het dan weer niet.

We zien de oude cast nog eens opdraven, die via een linkje naar een nieuwe groep mensen, weer eens aan het puzzelen mag. Die samenstelling zet de tendens van onverschilligheid, dat de reeks met die constante verwelkoming van nieuwe personages al begon te vertonen, stoïcijns door. Samen met nog altijd saaie kills, onhandige moordenaar en al die andere mankementen van eerdere delen, terwijl het zelf weinig nieuws toevoegt.

Saai, nog minder boeiend en door weinig eigen inbreng ook een irritant overbodige toevoeging aan de reeks. Die was namelijk best oké, en had goed zonder dit deel gekund. 2*

Mwa.

Omdat Scream 5 eraan komt had ik wat meer zin gekregen om deel 4 ook even op te zetten. Toch wel het enige deel in deze reeks die ik nog niet gezien had. Van deel 2 & 3 herinnerde ik me weinig, maar deel 1 zat er nog goed in. Ik bleek ook uiteindelijk enkel kennis nodig te hebben over de personages om dit te begrijpen.

Scream 4 kent een heerlijke eerste 5 minuten die in ieder geval snel de toon zetten voor wat komen gaat in een bloederige maar ook komische manier. Deze minuten worden helaas nergens meer geëvenaard. De rest van de film kent nog wat luchtige parodieonderdelen maar gaat zichzelf toch wel wat herhalen en vind Craven zelf zijn verhaal net wat te leuk.

Campbell keert terug maar doet het niet bepaald geweldig, ik vond haar in de vorige delen in ieder geval stukken beter. De andere rollen zijn overigens ook niet veel beter. De tieners lopen er wat verloren bij en enkel Arquette lijkt nog echt plezier te hebben in zijn rol. De rest van de oude cast lijken er eigenlijk niet meer te willen staan.

Heel fris of luchtig is het uiteindelijk niet, ondanks de eerste leuke minuten. De moorden beginnen elkaar wel heel erg te herhalen door vaak gewoon een mes-in-buik moord te vertonen. Het zijn steeds een beetje dezelfde dingetjes, behalve dat de ene moord wat bloederiger is dan de andere.

Visueel ziet het er verder net wat te studio-achtig uit. Het is duidelijk met een groter budget geschoten in vergelijking tot een hoop andere horrorfilms en de sets voelen toch iets te bekend aan, en niet in de zin dat je het herkent uit de vorige delen. Nee, ik lijk het te herkennen vanuit andere films. Gelukkig is het camerawerk verder oké en de cinematografie kan er ook mee door.

Het duurt allemaal erg lang maar de finale wordt nog wel leuk gebracht met genoeg vaart. Het middenstuk van de film is veel trager en minder fris waardoor Scream 4 niet altijd even interessant wil worden. Bovendien jammer dat de moorden er toch steeds hetzelfde uitzien. Zo zie je maar dat je er door meer bloed en expliciete wonden erin te stoppen niet perse een beter of leuker geheel maakt. Niet heel slecht, maar toch wat tegenvallend. Extra punten voor wat leuke parodiedingetjes.

Minder vermoeid en zonder ideeën dan het derde deel. Het is niet meteen goed maar dat zit in het DNA-foutje in deze reeks. Campbell en Cox zijn te matig en te saai als actrices en omdat ersteeds andere moordenaars zijn wordt de ghostface killer nooit echt iconisch. Begin is leuk, de ontknoping tamelijk stompzinnig. Deel 5 is aantocht zonder Wes Craven want die is zelf overleden inmiddels. Waarmee een einde komt aan het unieke dat een regisseur alle sequels van zijn horrorhit zelf maakte. Ik geloof niet dat er andere reeksen van minimaal vier horrorfilms zijn waarbij dat zo is. Voor nu is dit het besluit van een reeks die meer reputatie heeft dan dat het echt wat voorstelt. Wel balen dat Sydney en Gale het potdorie weer overleven.

Ook deze herbekeken, en blijf hier ook bij mijn eerste mening.

Sidney Prescott [Neve Campbell] lijkt eindelijk afgerekend te hebben met haar verleden als doelwit en slachtoffer van de serie moorden die Woodsboro jaren geleden teisterden. Dewey [David Arquette] is inmiddels de sheriff van Woodsboro en zijn echtgenote Gale [Courteney Cox], strot zich fulltime op het schrijven van boeken. De Stab-franchise loopt nog steeds als een trein (deel 7 komt eraan), maar is niet langer gebaseerd op ware gebeurtenissen. Sidney heeft nu zelf het boek “Out of Darkness” geschreven over hoe zij de dood van haar moeder en van de vrienden die ze verloor heeft verwerkt en Rebecca [Alison Brie] organiseert een promotietour voor dat boek. Tijdens een signeersessie in Woodsboro ontdekt Dewey sporen van een moord in de kofferbak van Sidneys auto. Het scenario volgt netjes de conventies van het genre die vroeg in de film worden uitgelegd, maar de ironie van de Scream-serie bereikt zijn hoogtepunt door te bewijzen dat een reboot van trilogie nooit het succes van die trilogie kan evenaren. Alles is mogelijk in deel 4, maar dat maakt het nog geen aanbeveling. Een vijfde deel staat gepland voor 2022.

Wat een geweldige return to form is deze vierde Scream toch. Het origineel tikt dit niet aan, maar Scream 4 staat echt mijlenver boven de andere twee sequels. Fijn dat Wes Craven zijn carrière kon afsluiten met een echte knaller. Er speelt veel in het voordeel van deze film. Het is allemaal een stuk bruter, bloederiger en duisterder (zowel in toon, als in kleurenpallet en belichting). Het is, zeker na het brave en saaie deel 3, een grote sprong voorwaarts (of juist helemaal terug, beter gezegd) naar angstaanjagende en brute horror. De moorden zijn hard en best memorabel, evenals de opbouw ernaartoe. Ghostface is hier niet klungelig, maar bruut en meedogenloos. De stem klinkt ook grauwer. De moord zichtbaar door het raam aan de overkant van de straat, en later de kill in de parkeergarage, zijn hoogtepuntjes, evenals de doorgedraaide acteerprestatie van Emma Roberts op het einde. De cast is hier sowieso terug erg leuk, tot in de bijrollen aan toe. Het hoofdtrio heeft misschien iets minder te doen (hoewel hun rollen leuker zijn dan in deel 2/3), maar zoiets wordt dan perfect opgevangen door een prima presterende nieuwe/jonge cast. Een perfect tempo en een goed uitgewerkt einde, met een interessante twist en omkering van de verwachtingen, maakt het af wat mij betreft. Als het nieuwe vijfde deel ook maar een beetje in de buurt komt van deze kwaliteit, zal ik zeer tevreden zijn. Vooralsnog is deze vierde film in ieder geval met afstand het tweede beste deel uit de reeks. 4*.

Stem verhoogd van 2,5 naar 3 sterren. Aan het eind van de film begon het mij pas door te dringen waarom ik dit vierde deel bij mijn eerste kijkbeurt maar een 2,5 ster had gegeven. Het had allemaal te maken met snotneus Jill (het nichtje van Sidney), die in het ziekenhuis twee agenten (als Dewey nog steeds zijn lesje niet heeft geleerd na zoveel moordpogingen op hem en zijn vrienden?) weet te overmeesteren en de gewonde Sidney uiteraard alle hoeken van de kamer laat zien en last but not least onze Gale Weathers onder schot weet te houden. Jill heeft totaal geen oog meer voor Sidney, waarbij Sidney haar weer overmeesterd. Na vier delen had ik toch meer van Craven verwacht, de regie voor de slotscene is gewoon matig geregisseerd en snel in elkaar geflansd naar mijn idee. Dat vond ik destijds erg jammer en dat vind ik nog steeds.

Maar desondanks heb ik mij dit keer beter vermaakt dan bij de eerste kijkbeurt. Ik zat lekker in de film en de sfeer is goed. Een aantal oude garde acteurs zijn nog aanwezig (Campbell, Arquette en Cox), maar de nieuwe frisse gezichten geven juist een mooie impuls aan de film. De veteranen uit de eerste films lijken er weinig zin meer in te hebben, op Arquette na. De kills zijn prima, nergens verassend meer maar dat heeft ook specifiek met dit genre te maken. Als je een jonge vrouw over een verlaten parkeergarage ziet lopen dan kan je al invullen hoe dat gaat eindigen. Het is gewoon wachten tot dat ghostface weer te voorschijn springt. Niks mis mee, maar dit trucje hebben we al heel vaak gezien.

Zeker niet slecht, maar nergens verassend waardoor de film van mij niet hoger uit komt dan 3 sterren. Ben benieuwd naar deel 5!

Met de herziening van de Scream-reeks aanbeland bij het 4e deel. Deze heb ik sinds de bioscooprelease niet meer gezien en ik kon me er dan ook niet zo heel veel meer van herinneren. Behalve dan dat de film destijds geen indruk op me maakte en dat is 11 jaar later niet veranderd. Sterker nog, Scream 4 vind ik veruit de minste uit de reeks.

Ondanks de tussenpoos van 11 jaar weten de makers niet met frisse ideeën te komen. Scream 1 was een ode aan de slasher-films, Scream 2 een ode aan de vervolgfilms en Scream 3 een ode aan trilogieën. Scream 4 moet een ode zijn aan de reboot, maar aangezien de voorgaande delen niet genegeerd worden en de oude cast gewoon weer van de partij is, is er hier van een 'reboot' geen sprake.

Scream 4 is een standaard slasher-film die alle bekende paden bewandeld. Het is misschien lovenswaardig dat de cast & crew telkens terugkeert, maar wellicht is dat ook het zwaktepunt van deze reeks. De films zijn eigenlijk telkens hetzelfde en juist een volledig nieuwe cast zou voor wat meer frisse wind kunnen zorgen. Het wil ook niet werken dat de oude cast niet bijster interessant is. Neve Campbell blijft kleurloos als hoofdpersonage en zal nooit kunnen tippen aan een Jamie Lee-Curtis. Courtney Cox en David Arquette brengen wel wat meer humor in hun rol, maar na 4 films is de koek bij hun ook wel op.

De nieuwe cast zijn allemaal saaie bijfiguren die weinig indruk achterlaten. Het dieptepunt is toch wel Emma Roberts, die een sterk staaltje over-acting laat zien. En helaas niet op een goede manier.

Geen hoogvlieger deze 4e film. De lange pauze van 11 jaar tussen deel 3 en 4 heeft er helaas niet voor gezorgd om de Scream-reeks nieuw leven in te blazen. Scream 4 was dan ook geen succes in de bioscopen en het duurde hierna nog eens 11 jaar voordat de 5e film verscheen.

Alweer een hoogstaande sequel die geen seconde verveelt. Het begint al erg aardig met de nodige meta grapjes van de film in de film etc. Nadien is het weer wennen aan de vertrouwde personages die enkele jaartjes ouder geworden zijn. Even vroeg ik me toch af of het nog wel zou werken … en ja hoor. Zelfs in getrouwde staat zijn Arquette en Cox hun screwball zelve. Neve Campbell speelt nog steeds het integere meisje. En de nieuwe jongelingen … ja die zullen natuurlijk weer de bonen mogen vreten. Opnieuw ongemeen spannende scènes waarin timing en suggestie prioritair is bij de opbouw van de suspense. Hallo Hitchcock. Wiens classic Rear Window als poster trouwens één van de interieurs siert. En dit op tijd en stond afgewisseld met een leuke streep humor.

De ontknoping. Ja, dat komt een beetje grappig over. Maar eigenlijk lijkt het mij alweer een stukje satire. Ditmaal op de narcistische internetgeneratie en al wat daarbij komt kijken. Scream gaat mee met z’n tijd en op dat vlak is het nog steeds heel actueel. De ontknoping gaat er ook zodanig over dat je het wel met een korrel zout moet nemen. Wat toch ook van toepassing is bij tal van slasher classics als je het allemaal een keer op een rijtje zet aan psychopaten met jeugdtrauma’s. Altijd in voor een geintje, het team Craven - Williamson. Dit was de laatste film van Craven en dus ook hun laatste samenwerking. Jammer voor Wes Craven dat het niet zo’n onverdeeld succes was bij critici en publiek. Ik heb er alleszins van genoten en voor mij is hij hiermee geëindigd op een hoge noot.

Wat een film! Heb me geen een seconde verveelt, wat een topfilm is dit!

Scream 1 had ik 4.5 sterren gegeven, net als dat ik deze film 4.5 sterren geef!
Scream 2 kreeg van mij 4 sterren en Scream 3, 3.5 sterren.

Deze film is heel goed in elkaar gezet, de 'jumpscares' zijn beter geworden en voor de rest zijn de manieren hoe de mensen in deze film worden vermoord enorm vet! Ik had niet verwacht dat Charlie aan het eind zich gewoon bekend maakte zonder zijn masker af te zetten wat het tevens ook weer vet maakt.

Heb enorm genoten tijdens deze film, op naar Scream 5!