Scream 4 (2011)

Vermakelijk maar bij vlagen wat futloos en ongeïnspireerd vierde deel, dat helaas weinig tot niets toevoegt aan de eerdere delen. Het is leuk om de originele castleden terug te zien en ook de nieuwe personages kunnen ermee door, maar de verrassing is er inmiddels flink af en er zijn gewoonweg te weinig nieuwe elementen om dit deel te kunnen verantwoorden. Vlot gemaakt entertainment, maar hier mag het wel bij blijven. Alhoewel, met de titel 5cream kan de marketingmachine natuurlijk wel weer aan de slag.

Hier eindigt mijn Scream week dan. Voor nummer vier nam Kevin Williamson terug het roer over voor het script en dat was maar goed ook. De filmverwijzingen tieren welig, de situaties zijn weer spannend en de kills zijn bloederiger dan ooit. Ook een plus is dat alle nieuwe communicatiespeeltjes een plaats krijgen in het verhaal. Het is een amusant deel, maar de ziel van de Scream films vind je terug in de eerste twee. Het flauwste aan de film is dan toch de slechte finale... wat een afknapper. Het motief voor de moorden... mediageilheid. Williamson kon hier toch wat beters verzinnen. Nu mogen ze er mee kappen want volgens mij kunnen ze enkel nog met onzin op de proppen komen. Deze ultieme comeback kon nog door de beugel en viel leuker uit dan verwacht.

Ongelooflijk wat een troep dit misbaksel van een film (de zoveelste zooi al dit jaar). De toon werd al gezet bij het uitermate waardeloze flauwe begin wat ook totaal niet grappig was. Ook veel personages in de film irriteerden me en hingen me de keel uit met als dieptepunt dat achterlijk figuur met zijn hoofdcamera (wat een bullshit zeg). Het achterlijke verhaal ging ook weer eens nergens om en was ook totaal niet boeiend, spannend of grappig. Nee het was gewoon allemaal strontvervelend inclusief de kills en het achterlijk cliché plot. Het leukste van de film vond ik nog Hayden Panettiere maar dan alleen vanwege haar uiterlijk. Zelfs de oldtimers Neve Campbell en Courteney Cox waren leuk om te zien maar mijn god wat acteerde beide waardeloos en dan met name de laatste. Zonde dat ik 110 minuten (met vooruit spoelen waarschijnlijk gelukkig nog maar 60 a 70 minuten) van mijn leven verspild heb aan deze troep.

Horrorslasher met vele cliches die zelf ook op de hak worden genomen. Nergens spannend of eng, juist voorspelbaar en daardoor wat saai. Leuke chicks waardoor je toch blijft kijken.

Scream vond ik 15 jaar geleden een erg leuke film. Toen ik de film vorig jaar weer eens zag was dat nog steeds zo. Deel 2 en 3 waren een stukje minder.

15 jaar na dato komt Craven met een vierde deel. Er is in de loop der jaren veel verandert en stiekem was ik best benieuwd hoe het verder zou gaan. Dat valt toch behoorlijk tegen.

Craven doet aan de ene kant een herhalingsoefening, waarbij hij nieuwe zaken probeert in te passen, maar dat lukt allemaal niet zo goed. De grootste minpunten van de film zijn de moorden, die standaard en weinig verrassend zijn. Daarnaast is het script matig en voorspelbaar. En de nieuwe personages zijn voor 95% vervelend en niet interesant, met als absolute dieptepunt de filmliefhebbers, die Jamie Kennedy proberen na te doen, maar daarin gruwelijk de boot in gaan.

De sfeer is op zich verder nog wel aardig evenals wat verwijzingen naar andere horrorfilms, maar de koek lijkt nu al weer op. Het was leuk dat Craven het probeerde, maar hij faalt jammerlijk en lijkt, zoals in deze film een paar keer wordt aangehaald, juist zelf de persoon die in het verleden is blijven hangen.

kleine 2,0*

Craven lijkt klaar voor het pensioen.

Het lijkt het lot van de meeste oude horror meesters de laatste tijd. Carpenter, Romero en Craven lijken het niet meer te kunnen. Ze leven vaak nog in het verleden en dat komt eigenlijk nooit ten goede van de nieuwe films.

Hier is het ook wel erg geweest allemaal. Craven zet twee horror filmgeeks neer, en ze lijken niet verder te zijn gekomen old classics en wat nieuwe reeksen. De horrorfan zelfs in de States zal wel een stuk interessantere smaak hebben. Het is allemaal wat flauwtjes. Craven lijkt ook vooral zijn energie te steken in de hedendaagse horror te willen aanpakken en definiëren. En vergeet nog een beetje tijd te steken om de moorden en spanning naar een hoger niveau te tillen.

Weinig aan. Neve Campbell leek er ook bijzonder weinig zin in te hebben of leek dat maar zo?

1.5*

11 jaar na het toenmalig laatste deel wordt duidelijk dat de mensen die lang naar deze film hebben uitgekeken, redelijk bedrogen uitkomen.

Het is redelijk vermakelijk om de originele castleden wederom terug te zien, met als grootste pluspunt de terugkeer van Ghostface.

De film zelf is helaas op geen enkel moment vernieuwend, waardoor deze film meer in een herhaling lijkt te vallen. Het verhaal van een Stabfilm in een Stabfilm(wat wat mij betreft nergens over gaat) is niet origineel te noemen en komt het script me soms wat rommelig over.

Scream 4 is niet de grote lang verwachte film geworden, het is hooguit een redelijk vermakelijk tussendoortje. Meer zit er ook niet in.

Geforceerd knipogen.

Dit zakkenvullende avontuur voor de hoofdrolspelers en de op zijn retour zijnde Craven biedt de fans van de beroemde horrorreeks niet het genoegen van bevrediging. Het gekunstelde einde bewijst dat niet alleen, de allesbehalve griezelige moorden en het geforceerde en gemakkelijke knipogen naar het genre doen de rest. De film is niets minder dan een teleurstellende opeenstapeling van flauwe clichés, die naast een frisse Panettiere vooral een bijna met tegenzin acterende Campbell toont en nergens indruk weet te maken.

Twee gilletjes.

Dit filmpje is me toch allemaal wat te meta, iets waar ik sowieso al geen enorme fan van ben. Ook hier werkt de zelfreferentiële knipoog niet echt wat mij betreft. De film heeft een beetje dat onuitstaanbare 'zie ons hier eens geweldig slim wezen'-aura over zich. En de vele twists & turns begonnen na een tijdje eigenlijk gewoon op m'n zenuwen te werken.

Af en toe is Scream 4 nog best vermakelijk als brein-uit-entertainment, maar in z'n geheel toch een behoorlijk zwak gebeuren in mijn ogen.

2 sterretjes.

Bijzonder saai 4e deel die voortborduurt op een wat mij betreft uitgemolken concept of een gemakkelijke ode aan de reeks probeert te zijn.

De verwachtingen waren voor aanvang al lichtelijk bijgesteld maar desondanks heeft Craven me nergens een gevoel van spanning kunnen bezorgen. Na een aardig intro was het weer een kwestie van afwachten tot de mooie mensen het loodje legden en is de wijze waarop steeds hetzelfde toch wel erg saai en vooral inspiratieloos. Vooral de relatief lange speelduur maakte het zelfs nog een uitdaging om af te zien, wat voor een horror/thriller normaal gesproken geen goed teken is.

Los van vele gaten in het verhaal zijn de 'oudgedienden' niet bepaald een aanwinst voor de film. Cambell had er niet echt zin in leek het wel en Cox had een erg irritante rol die haar op het (botox)lijf leek geschreven. Arquette deed het als enige nog wel redelijk in z'n kleine rol.

Voor de vervend Scream-liefhebber zal dit best een geslaagde film zijn, gezien de bekende acteurs en de vele referenties naar de eerdere delen. Voor mij als losstaand geheel gezien zeer ondermaats en gemakkelijke film die nergens echt spannend weet worden.

2,5*

Dit was echt een trip down memory lane voor me. Toen Scream uitkwam in 1996 was ik een meisje van 10 jaar die maar al te nieuwsgierig was naar die enge film. Heb de videoband toen uit de kast van m'n vader gehaald toen hij weg was en stiekem de film gekeken. Ook al was het toen overdag, het was mijn eerste slasher of überhaupt enge film ooit en ik was nog nooit zo bang geweest. Heb een flinke tijd slecht kunnen slapen (en was gelijk verslaafd aan dit soort films).

In Scream 4 komt het oude gevoel echt weer helemaal terug. Natuurlijk omdat bijna elke scene wel teruggrijpt op de voorgaande delen (en dan met name deel 1) maar ook omdat het diezelfde sfeer ademt. Vond 't zeer vermakelijk maar de vernieuwing is er nu wel vanaf en daardoor ook niet meer zo heel eng. Het is voorspelbaar en dat is toch wel de nek omdraaien van een slasherfilm. Vond overigens de kill door de brievenbus wel vrij geniaal...

Toch nog wel 2,5* omdat het een échte Scream is

Slap en generiek vierde deel. Craven lijkt geheel op de automatische piloot te fungeren en probeert op een erg gemakkelijke manier Scream eigentijds te maken. In alle aspecten minder dan het eerste deel.

2,5*

Van dit vierde deel, en misschien begin van een tweede trilogie, had ik lage verwachtingen.

De laatste twee Scream films stelden al weinig voor en de derde was onwijs saai.

Daarnaast maakt Craven al jaren geen interessante films meer en toch, toch kon ik dit vierde deel niet weerstaan. Het eerste deel heb ik te hoog zitten en ik had hoop dat Craven, Williamson en de mensen bij Dimension Films ook in zagen dat de vorige twee sequels weinig voorstelden.

Dus, wie weet.

De recensies stroomden binnen en over het algemeen was men hier niet zo enthousiast over.

Toch heeft dat mij ook niet weerhouden om deze film te zien. Ik had toch een kleine twee simpel en dom vermaak verwacht.

Ik werd verrast en niet op een positieve manier. Wat is deze film saai. Binnen de eerste tien minuten betrapte ik mezelf erop herhaaldelijk van irritatie te zuchten. De film was voorspelbaar in veel opzichten, ook een herhalingsoefening. De film is dan ook een sequel en een remake tegelijk en faalt op beide fronten.

Dit moet je wel liggen hoor zo'n hippe trendy horror film met een overdaad aan mooie gezichtjes en telefoons.... Nee, geef mij maar halloween !

Het is trouwens wel grappig om te zien dat de mensen die scream 4 een hoge score geven veel al jonge mensen zijn. En de onvoldoendes van de wat oudere generatie zo zie je maar...

ik geef 2 sterren

Geen enkel deel kan tippen aan het zeer leuke eerste deel, maar delen 2 t.e.m.4 zijn nog zeer amusant. Ook dit vierde deel was dus zeker de moeite waard om eens gezien te hebben. Er wordt niet gekeken op een dode meer of minder (wat doorgaans leuk is in een slasherfilm), naast het feit dat de humor dit echt typisch is voor deze reeks weer volop aanwezig is.

Een aardige reboot van de franchise met een grappige opening en de nodige slasher-fun. Uitblinken doet de film nergens maar ik denk dat de Scream-fans (waar ik overigens niet echt toe behoor) hun portie met genoegen hebben verorberd. Film kent trouwens een overdosis aan schrikmomenten, namelijk steeds wanneer Courtney Botox-Arquette in beeld komt, aiaiai...

2,5*.

'k vond het wel een leuke film, alleen duurde hij me een beetje te lang. Het tempo in het begin zat goed, maar halfweg de film zakte de film toch een beetje in. Gelukkig herpakte de film zich weer naar het einde toe. Vooral in het begin zaten er nog enkele schrikmomenten in, maar spijtig genoeg zaten die dus vooral in het begin.

Wel leuk om de cast nog eens samen in een film te zien in hun vertrouwde rolletjes.

Scream 4, wat kan je nog meer doen met deze serie? Niet veel lijkt me, alle filmclichés zijn al een keer gedaan, alle regels van de horrorfilms zijn al eens aan bod geweest. Het enige dat je in dit 4e deel kan doen is de fans van de reeks entertainen een jezelf remaken. Dat doet de film ook. Het is gewoon een grote déja-vu met weinig verrassingen. De hoofdrolspelers komen weer opdraven en daarmee is ook hun grooste verdienste meteen mee gezegd. Het leek nochtans leuk te beginnen met enkele opwarmende scènes in het begin. Maar daarna was het gewoon een afwisselend geloop en 'pas, achter je' met tussendoor een 'what's your favourite movie' en weinig nieuws. De verrassing is eraf en op enkele momenten na zelfs vervelend. Lang getwijfeld om deze film te zien, en had dat ook beter niet gedaan. Deel 5 kunnen ze maar beter opbergen om het niet erger te maken. Tenzij ze toch met iets deftig naar buiten komen.

We zijn weer 11 jaar verder.... en toe aan een nieuwe Scream. Die hereniging kregen we en valt het tegen? Nee.

Het begin is wel weer erg leuk. Eerst krijgen we een soort film in film met die hele fictieve Stab reeks, wat Wes Craven geloof ik uit Ironie zo vervelend en afgezaagd mogelijk wou maken voor de kijkers. Daarna begint de film, hetzelfte plaatsje en de moorden die 11 jaar en eerder gepleegd zijn lijken nu behoorlijke inspiratiebronnen te zijn voor parodieén, carnaval en vermaak voor de jeugdige inwoners. We gaan ook weer terug naar onze oude vrienden, die natuurlijk ook alweer de 30/40 gepasseerd zijn. Sid is inmiddels schrijver geworden en is berucht als slachtoffer van Ghostface killer en is een groot succes. Ook haar oude vriendin Gale komt terug en ook de vrolijke sherrif Dewey is weer van de partij. Door de Stab-rage worden er veel grappen uitgehaald met telefoontjes en kan iedereen er inmiddels al wel om lachen. Maar aan die grappen komt toch weer een einde.

Want Ghostface is terug en slaat opnieuw op de ouderwetse telefoontjes wijze aan het moorden en Sid is opnieuw het doelwit, samen met een hoop andere tieners. (rolletjes van oa Hayden Pannetiere, Emma Roberts) en we krijgen weer hetzelfte verhaal, wat zeker niet verkeerd uitpakt en weer voor ouderwets vermaak zorgt en voor een verrassende ontknoping. En waarbij de gene die nu achter de moorden zit als held is gestorven.

Zeker geen tegenvaller maar gewoon weer een erg fijne deel in de reeks. Had me weer prima weten te vermaken.

4,0*

Aardig.

Best een leuke ode aan de eerdere Screamfilms in het bijzonder en de slasherfilm in het algemeen, volgepakt met leuke meiden (en nee, dan heb ik het niet over Courteney Cox, van haar zou je inderdaad gillen).

Niks bijzonders verder, maar voor de fans van de Screamfilms een leuk weerzien met de personages van weleer.

Welcome home, Sidney

Normaal gezien was het de bedoeling dat ik de eerste drie films uit de franchise nog eens ging herbekijken, maar door tijdsgebrek en allerhande heb ik dan toch maar besloten om maar meteen aan de laatste uit de reeks te beginnen. Een week of twee geleden opgenomen en gisterenavond was het dus tijd om Ghostface en de zijne nog eens te ontmoeten.

Eigenlijk was die opfrisbeurt helemaal niet nodig, want de Scream films zijn zo van die films die na al die jaren nog steeds in mijn geheugen staan gegrift en als Wes Craven dan nog eens de film volstopt met verwijzingen naar de vorige delen, dan komt ineens alles terug naar boven. Het enige wat ik blijkbaar was vergeten, was de filmquiz in de tuinstoel die ook al in het eerste deel zat. Soit, hier en daar zitten er wel leuke verwijzingen vooral in de eerste scène weet op dat vlak erg verrassend uit te pakken met een soort van film-in-de-film, maar op den duur wordt het een beetje van het goede teveel. Vooral wanneer Jill en Charlie de steekpartij van Billy en Stu imiteren, is er net iets teveel aan. Veel verwijzingen maar waar het natuurlijk om draait, is de vraag wie de Ghostface nu eigenlijk is. Op dat vlak was het in deel 2 serieus misgelopen, maar hier weet Craven wel weer de juiste keuze te maken. Oké, naar het einde toe als het gros van de verdachten al vermoord zijn, dan wordt het wel duidelijk dat het nichtje meer dan waarschijnlijk de Ghostface is. Qua kills is er na al die jaren nog niets verandert. Ghostface die dezelfde werkwijze hanteert om zijn slachtoffers om te brengen en op zich stoort dat absoluut niet. Eigenlijk kun je helemaal niet verwachten dat hij het plots over een andere boeg zou gooien, want dan zou het tenslotte Ghostface niet meer zijn. Alleen is het jammer dat de meeste kills zo weinig tot de verbeelding spreken en dat terwijl hier de meeste doden vallen uit de hele reeks.

Gelukkig is de kern van de cast ook behouden. Niet dat ik Neve Campbell, David Arquette en Courteney Cox zo’n geweldige acteurs vind, maar het zou gewoon een zonde zijn, moesten ze vervangen zijn. Na 3 delen zou Scream, Scream niet meer zijn zonder dit drietal, net zoals een Scream zonder Ghostface. Het is toch Courteney Cox die hier als beste uit de verf komt als Gale, want haar bitcherig karakter blijft toch heerlijk om naar te kijken. Neve Campbell blijft ook nog overeind, maar David Arquette zag ik toch veel liever bezig als sullige Dewey. Het sheriff gedoe gaat hem toch niet helemaal af. Verder zijn er wel nog wat leuke bijrollen weggelegd voor Emma Roberts, Rory Culkin en Erik Knudsen. Vooral die eerste weet op het einde enorm te overtuigen, ook al was haar motief nogal van de platte kant. De twee filmvrienden waren trouwens ook een leuke toevoeging aan de film, maar anderzijds heb je ook van die types die ontzettend hard beginnen te irriteren. Zo vond ik Nico Tortorella als Trevor, het ex-liefje met te veel liefdesverdriet erg vervelend, maar ook Marley Shelton was van datzelfde niveau als Deputy Hicks. Als Sheriff zou ik me dood ergeren aan dat mens. Voor de rest heeft Anthony Anderson nog een leuk momentje in petto dat ook weer wat verwijzingen bevat.

Als Scream-fan blijft dit natuurlijk enorm vermakelijk. Alleen is het jammer dat de meeste kills nogal inspiratieloos overkomen. Het zijn vooral de verwijzingen die dit vierde deel zo vermakelijk maakt. Ik heb al vaak gehoord dat Wes Craven vaak verwijst naar andere films, maar hier bereikt hij toch wel het plafond. In ieder geval heb ik Nightmare on Elmstreet (voor een herziening na enorm lange tijd) en Summer of Death aangeschaft om nog wat meer van Wes Craven te ontdekken.

3.5*

Aardige film waarin de killer met het welbekende masker opnieuw aan de slag gaat. Een laat vervolg met deels de originele cast en deels een nieuwe, jongere cast. Redelijk vermakelijk en door het zelfbewuste karakter van de film, weet de film zich te onderscheiden van de gemiddelde slasher. Maar binnen de Scream-reeks uiteindelijk toch meer van hetzelfde.

Wat mij betreft hadden ze nooit aan deel 4 moeten beginnen.

De eerste drie delen had ik jaren geleden gezien, ze hebben ondetusssen al een behoorlijke cultstatus bereikt. Om een succesvol vervolg te maken zul je met iets goeds moeten komen, iets vernieuwends, iets extra's. en dat is precies wat deze film niet doet.

De hoofdrolspelers waren out of place... de film had net als de vorige films de set-up van een tienerfilm, waarbij 40'ers niet meer tussen passen. Ze probeerden nog een extra invalshoek te vinden door hedendaagse elementen er in te verweven, maar dit wordt alleen benoemd en weinig tot niet gebruikt in de film.

Omdat het in de jaren '90 een succesvol concept was, wil niet zeggen dat het anno 2011 nog steeds een succes is. Geen vernieuwing, en zoals een wijs man ooit heeft gezegd: stilstand is achteruitgang: *1.5

NB: wat is Courteney Cox oud geworden! De vele injecties die ze gebruikt heeft maken het alleen maar erger...

Wat vind ik Scream toch heerlijke films Met daarbij het vierde deel na nog een herkijkbeurt op een eerste plaats!

Scream 4 doet wat de eerste Scream ook doet, alleen dan nog een tikkeltje beter, omdat hij zichzelf compleet belachelijk maakt (alleen al met de geweldige intro-scene) en je alles meteen met een grote korrel zout moet nemen Dit siert de film en zorgt ook weer voor veel vermaak.

Het Scream-concept blijft verder hetzelfde, maar elke Scream-film komt weer met vernieuwende stukken in het plot, waardoor ik (heel clueless misschien, maar ik denk er nooit veel over na tijdens de film) nooit zie aankomen wie de dader is.

Het is genieten geblazen met het verhaal, de spanning, de kills, de horror-referenties en de mix van de oude cast met een nieuwe cast. (wat is Hayden Pannettiere toch een toffe chick in deze film)

Heerlijk! Weer een halfje bovenop mijn stem: *4.5

Film kent leuke vernieuwingen als gebruik van internet/social media, verwijzingen naar andere horrorfilms en gebruik van 'horrorregels'. De horrorregels waren komisch, zeker de scene met de twee agenten.

Gedurende de film verwacht je weer hetzelfde verhaaltje, enige dat je bezighoudt is wie de dader(s) is/zijn. Toch wordt je als kijker af en toe eens op het verkeerde been gezet waardoor het blijft boeien, het plot wist mij ook aangenaam te verrassen. Alleen vond ik de motivatie en het acteren niet zo overtuigend van de dader.

Film had van mij wel wat korter mogen duren, intro en laatste half uur boeiden mij het meest.
Prima vervolg dus, maar hierna moet het wel afgelopen zijn. Voor mij is het Scream/Stab concept nu wel uitgewerkt, een Scream 5 kan nooit beter worden dan deze.

*3 Beter dan de vorige edities voor zover ik me kan herinneren.

Wes Craven gaat met z´n tijd mee: Facebook, twitter en natuurlijk de nieuwe horror regels (homo´s sterven niet), Scream 4 is gewoon een leuk vervolg van de reeks.

De film begint leuk, heeft een vrij aardig tempo en verveelt eigenlijk geen minuut. Ook leuk dat een gedeelte van de oude cast gewoon ook in deze film te zien is. Het verhaal is voor een slasher film best oké, en als je goed oplet in de film weet je wel wie de dader is. Ook het einde als je eenmaal weet wie de dader is, is toch zeker dik in orde, misschien nog wel het meest angstaanjagende gedeelte van de film. Dit en de leuke schrikmomenten in vooral het begin van de film zorgen voor een leuke wegkijker.

Een ruime voldoende voor dit leuke vervolg van de Scream reeks, na Halloween toch wel mijn favoriete slasher reeks.

3,5*

Toch wel weer een aardige Scream film van Wes Craven.

De onaantrekkelijk uitziende Scream 2 en Scream 3 heb ik altijd aan me voorbij laten gaan maar deel 4 zag er leuk genoeg uit om toch eens een kansje te geven.

Scream 4 was voor mij de eerste pakweg 45 minuten één grote ergernis. Ghostface blijf nadrukkelijk afwezig op wat dreigende telefoontjes na, overigens zijn zelfs de telefoontjes minder indrukwekkend dan in deel 1. Verder voelen de vele verwijzingen naar andere horror films wat geforceerd. Voor de rest volg je een deel van de oude cast van deel 1 die wordt aangevuld met wat oninteressante tieners.

David Arquette zit deuidelijk weer lekker in zijn rol. Neve Campbell en Courteney Cox doen het aardig. Marley Shelton's rol als klungelige hulp sheriff Hicks is een mislukking maar de, weliswaar standaard, rol van Anthony Anderson als Deputy Perkins is dan wel weer erg leuk.

Na pakweg een uurtje komt er eindelijk wat meer leven in de film. De irritante telefoontjes nemen af en Ghostface zelf komt wat vaker kijken. Z'n kills zijn overigens vrij bruut (bruter dan in deel 1).

Het einde is vrij aardig, al is het allemaal wat vergezocht. Over het algemeen een prima film uit de Scream reeks. Nergens hoogstaand maar wel behoorlijk vermakelijk.

Het enige deel uit de Scream reeks dat ik nog niet gezien had.. Na een leuk eerste deel kwamen twee redelijke opvolgers die ik eigenlijk in elk opzicht iets minder vond dan het origineel. Toch was ik benieuwd naar dit vierde deel. Bij Scream 2 werd deze me geloof ik al aanbevolen. Bovendien blijven het op zich wel vermakelijke films.

Scream 4 is alles wat je mag verwachten. Ghostface en zijn moorden, het gissen naar zijn identiteit en een hoop schreeuwerige tieners. Op zich een herhalingsoefening, maar wel verstopt in een modern jasje. De links naar social media maken de film toch wat meer van deze tijd en de vele knipogen naar de voorgaande delen zijn erg leuk. Uiteraard ook fijn dat het hele clubje uit de voorgaande delen herenigd werd. Al moet ik zeggen dat ik Courteney Cox in het begin van de film niet meer herkende. Verder heb ik niks aan te merken op haar acteerwerk. Ook Campbell en Arquette doen het naar behoren. Nieuwe gezichten als Rory Culkin en Emma Roberts vond ik iets minder, maar in een film als deze lijkt dat nog niet een zo'n ramp te zijn.

Net als in de voorgaande delen zijn de momenten waarop Ghostface in beeld is het leukst. Ondanks dat men het slasher-genre op de hak neemt, is de film van zichzelf bij vlagen ook best spannend. Het einde in het ziekenhuis is wat mij betreft een beetje vergezocht en langdradig. Ook een beetje onwaarschijnlijk wat zich hier afspeelt. Dewey weet dat Jill bij Sidney is en besluit toch maar luidkeels haar naam te roepen door de gangen? Af en toe zitten er van dat soort 'typisch' Amerikaanse dingetjes in, maar gelukkig gaat de film er niet aan ten onder. De opening vond ik trouwens ook erg leuk gedaan.

Ik moet zeggen dat ik Scream 4 na het origineel het beste deel uit de reeks vind. Op de een of andere manier vond ik dit deel iets meer om het lijf hebben dan de twee eerste vervolgen. Verder is er niet zo veel memorabel te noemen en daadwerkelijk een goede film vind ik het niet, maar leuk popcorn vermaak is het zeker.

3*

Scream 4 is in mijn beleving de aardigste vervolgfilm van de reeks. Na het voorbij gaan van een aantal jaren werkt het verfrissend om de oude cast weer te zien met niet al te vervelende aanvullingen. De sfeer is luchtig en vermakelijk en het acteerwerk is niet slecht.

Helaas ontbreekt het traditioneel zwakke einde wat de serie zo kenmerkt ook hier niet en ontaard alles in formulewerk maar zoals gezegd is dit deel net iets beter dan zijn twee voorgangers.

Redelijk.

Als DE ghostface op het toneel verschijnt, veermaakte ik me best, maar helaas maakt de film richting het eind een hele andere wending, wat trouwens vast past bij het definitieve eind van de film reeks.

Maar helaas wist het mij verder niet echt te vermaken, ik miste de spanning en de toffe kills.

Misschien moet ik eerst maar beginnen met de eerste drie delen...

2,0*