La Vita È Bella (1997)

Ik ging helemaal blind deze film kijken zonder ook maar iets van het plot gelezen te hebben en misschien is dat maar beter ook. Het kwam voor mij als een complete verrassing dat Guido en zijn gezin gedeporteerd werden naar een concentratiekamp. Dat is echt een wending die ik niet zag aankomen, ik dacht dat we als kijken gewoon konden genieten van de komische situaties waarin Guido nog meer in verzeild zou raken.

Nu is dit gedeeltelijk waar, want ondanks dat ze gedeporteerd zijn zorgt Guido nog steeds voor een (noodgedwongen) komische noot om zijn zoontje aan de harde waarheid te onttrekken.

Tegelijkertijd mooi, grappig en ontroerend om te zien.

4,0 Sterren.

Echt jonge, die discussies hier altijd.

0,5 en 4,5 gaan met elkaar in discussie?

Wat denk je ermee te bereiken? Dat ze ineens 1,5 gaan stemmen?

Simon;)

tis zoiets als Vlaanderen - Wallonië

Nou ja, van die 4,5 moet natuurlijk nog wat af kunnen. Van die 0,5 idd niet meer.

Omdat deze film zo goed aangeschreven stond wou ik hem graag zien.

Het begin vond ik echt afschuwelijk.

Net of ik naar een amateuristisch buurttoneelstuk zat te kijken.

Vreselijk, die hysterie en die stomme grappen.

We hebben verder gekeken omdat we het een kans wouden geven maar m'n afkeer voor die vader is eigenlijk niet meer weggegaan. Vond het zo'n irritante vent, hoe goed zijn bedoelingen ook waren.

Het verhaal opzich vond ik erg mooi, het einde ook.

Maar de uitwerking, echt verschrikkelijk.

1 en al cliche volgens mij, heb um een half uurtje gekeken daarna uit gezet ga um vast wel een keertje afkijken daarna zal ik wel mijn cijfer uitgeven vind um tot nu toe een 0,5 waard meer niet

Haha same here. Heb een tijdje geleden zo'n 45 minuten van de film gezien en had er al totaal geen zin meer in. Daarna heb ik gezegd dat ik hem binnenkort alsnog af zou kijken, maar tot nu toe heb ik daar nog totaal geen interesse in gehad. Zal mezelf ertoe proberen te zeteen deze week omdat ik toch nog wel hoop te ontdekken waarom deze film in godsnaam zo'n hoge waardering krijgt. Here, geef mij de kracht!

Gisteravond gekeken ,ik heb er de gehele dag aan moeten denken wat een geweldig verhaal.

Geen pretje. Eerste deel (voor t concentratiekamp) is erg flauw, mister bean tovert nog leukere grappen uit zijn neus. Maar daarmee is het nog wel het beste stuk. Het stuk in het concentratiekamp is niet om aan te zien. Zo'n hyperactive randebiel die het zo naar z'n zin heeft in het concentratiekamp. Had totaal geen begrip voor die vent. Kon ook totaal geen emotie bij de man vinden.

Best zonde want het verhaaltje is best mooi, hadden ze een mooie drama omheen kunnen maken in de trant van The Pianist en Boy in the Striped Pyamas. Nu blijf je helaas zitten met mister bean in het concentratiekamp. Jammer

Ik geef 'm er gewoon 5 lekkere volle...

Bijzondere film! Heb vele WO II-films gezien. En 't mooie is dat iedere film van naam op dat gebied de situatie vanuit een andere perceptie laat zien. Zo is dit een hele bijzondere... humor en kinderlijke onschuld zien te laten overleven in de ergste manifestatie van de hel op aarde in heel de geschiedenis. Er is één ding dat ik met al m'n verdiepingen vwb dit onderwerp ooit nauwelijks ben gaan bevatten: hoe zo'n zielloos, liefdeloos systeem ooit de dagelijkse realiteit heeft kunnen zijn in het deftige, 'verlichte' Europa, 5 volle jaren lang. Ook in deze film weer ontmoette ik opnieuw weer de duivel in levende lijve, maar deze film laat het door de ogen van vreugde, liefde en onschuld zien, als een illusie die tijdelijk even ineens opkomt en de dienst uitmaakt in de grote mensenwereld.
Echt een interessante, mooie film die geen moment ergens iets verkeerds doet. Dit is een film die anders is, maar zuiverder is dan velen in zijn soort. Veel mensen zijn helaas vergevorderd in hun proces van een gehersenspoeld bestaan waarin de kinderlijke waarneming niet meer tot de opties van de beleving van de ernst behoort, in wat voor vorm zich dat ook voordoet. Dat is m.i. hoogstwaarschijnlijk the one and only reason waarom sommige mensen deze film niet op de juiste manier kunnen percipiëren, en 'm op zijn juiste waarde weten te schatten.

Prachtfilm. Jammer van 't treurige einde.. maar ook dát komt uiteindelijk, hoe rauw ook, tot iets heel moois.. het noodzakelijke offer.. moeilijk, maar waar...

Met mijn kinderlijke waarneming is niks mis. Geef E.T. de volle 5.

Maar ook een kind kan zien dat Begnini een irritante flapdrol is. So think again.

Daarmee reageer je niet op wat hij feitelijk zegt. Hij houdt een pleidooi om deze film proberen te zien vanuit de ogen van de kleine jongen. Even alle wetenschap over WO II en concentratiekampen waarover hier door zo velen wordt gemekkerd overboord zetten. Wellicht kijk je dan toch iets anders naar deze mooie film.

Maar het kwaad is al geschied voordat dat kind geboren is. Dan heb ik al de meest godsgruwelijke hekel aan die man. Het is maar goed dat zijn genen niet dominant waren in dat kind. Had je twee van die idioten gehad.

Die 'flapdrol' probeert met zijn humor zijn zoontje te beschermen. Dat is toch vertederend?

Voor de gek houden noem ik dat. Nee, mij krijg je met dergelijke kolder niet geëmotioneerd.

Een aardige film.

De top 250 notering hier en op IMDb snap ik wel, maar zelf waardeer ik de film niet zo hoog.

Zelf vond ik de film namelijk op aardig wat stukken saai. Er had iets meer tempo in gemogen en het camera werk, dat had mooier en spannender gekund. Het verhaal was prima en werkte vertederend en ontroerend. Vandaar dat ik absoluut ook niet lager kan en wil geven dan drie sterren. Dat is natuurlijk ook deels een persoonlijke beleving, maar ik vind de insteek van het verhaal origineel en fris te noemen.

De slapstick grappen uit de eerste helft moeten je liggen, een aantal vond ik geslaagd maar een groot deel ook niet. Nergens heb ik echt zitten te lachen, maar dat heb ik slechts op ongeveer twee handen vol aan films gedaan, dus dat verwijt ik de film niet helemaal.

Al met al een prima film, niet eentje die ik gauw nog zou willen herzien, want het punt van de film heb ik met een kijkbeurt wel binnen.

YouTube - Roberto Benigni goes wild at the Oscars®

Overdreven kleutergedrag, leuk voor de kindermatinee, maar bij de Oscars? Aansteller. Ze hebben hem dat ding gegeven, zodat hij snel weer op zou rotten. De man was bij de Oscar campagne op elk feestje, en waarschijnlijk net zo druk en vervelend als hier. Je ziet het publiek ook licht schaamtevol zijn betoog aanhoren.

Dat het beeldje hem geen enkele rol in Hollywood heeft opgeleverd zegt genoeg, lijkt me.

goh Reinbo; het is wellicht jou hobby om deze film zo af te kraken, nietwaar?

Nee, maar het gaat me wel makkelijk af.

@mr teeuwen

Bedankt voor je goede recensie, ik heb er helemaal niets aan toe te voegen!

Je omschrijft exact hoe ik de film ervaren heb!

Geniale, ontroerende en buitengewoon prachtige film.

Staat op nummer 1 of 2 bij beste Oscar speeches ooit (te zien bij de laatste Oscar uitreiking).

Die muziek. Mooiste dat ik ooit in een film gehoord heb.

Komt wellicht door z'n gebrekkig Engels.

Nou, dan worden die mooiste Oscar speeches zeker uitgekozen door dezelfde gasten die hier The Green Mile in de top 3 zetten. Daarbij zegt het ook veel over het niveau van de Oscarspeeches.

Mee eens. Sowieso heb ik totaal geen hoge pet op van de Oscars, toch ben ik ieder jaar eigenlijk wel weer benieuwd naar de nominaties en de winnaars. Enkele gebeurt het zelfs dat ik het er mee eens ben.

Er zijn inderdaad veel saaie speeches, maar als Abbiamo Vinto van Nicola Piovani gedraaid wordt, ben ik al verkocht.

Prachtige, trieste maar komische oorlogsfilm.

Volgens mij is dit mijn eerste film onder de oorlogsgenre waar ze het onderwerp als een grap beschouwden. Niets mis mee, het is een grappig verhaal en best realistisch. Het zou me niets verbazen als dit losjes op waargebeurde gebeurtenissen is gebaseerd.

De grappen en komedie vind ik geslaagd en humoristisch, Guido slaagde erin om mij aan het lachen te krijgen. Erg fris in zo'n vreselijk donkere tijd. Voor de rest zien de beelden van het concentratiekamp er goed uit, al was de kwaliteit van de camerawerk wat oubollig.

Speelduur vond ik toch aan de lange kant, ik vond de tempo maar traag. Je zou deze film in 2 delen kunnen splitsen. Deel 1 (eerste overdreven lange 45 minuten) gaat richting de romantiek tussen Guido en Dora, waar deel 2 over het harde leven in zo'n kamp tijdens de oorlog ging. Personages waren wel leuk, vooral Guido natuurlijk, die van alles letterlijk een spel maakt. Toch mooi om te zien, hoe die z'n zoontje beschermt tegen al dat geweld en brutaliteit door er een spel van te maken.

Het is erg ontroerend om te zien hoe Guido z'n afscheid van zijn zoon nam en het nog steeds als een grap laat overkomen. Vervolgens krijgt Giosué de verrassing van z'n leven als die, als laatste persoon in het kamp, een tank voor z'n snufferd krijgt en er nog een stukje mee mag rijden ook. Precies zoals z'n vader hem had beloofd. Het einde maakt het mooi, de hereniging met z'n moeder.

Net als The Boy in the Striped Pyjamas (die neemt de oorlog ietsje serieuzer) laat de kijker zien hoe kinderen tijdens zulke vreselijke tijden het mee moesten maken, met alle gevolgen van dien.

'K heb hem een keer op school gezien. Voordat ze in dat kamp kwamen vond ik er eigenlijk geen reet aan. Toch wel mooi hoe die vader zijn zoontje probeert te beschermen door er een spelletje van te maken. Best wel triest einde, kamp was mooi gefilmd.
3 sterren.

Ik kan beide sentimenten die hier leven wel begrijpen. Van de ene kant is het een film met een nogal vermoeiend en afstotelijk begin, en ongeschikt irritante hoofdacteur. Maar na de omwenteling, en vooral op het laatst weet deze film me wel te raken. Juist door deze wat geforceerde komische noot slaat het bizar wrede en onmenselijke leed extra hard in.

Lijkt me nou niet echt geschikt voor een educatieve film. Schindler's List geeft wat dat betreft een ietswat realistischer beeld.

Lichte tegenvaller.

Het begin van de film zet al meteen een vrolijke sfeer neer met de zon, de Italiaanse huisjes en de praatjes van de charmeur. De gemoedstoestand van Guido is eigenlijk continu hetzelfde en dit verandert niet in het kamp.

De scènes in het restaurant en op het feest waren leuk. Geniaal hoe Guido zich steeds weer uit de verschillende situaties weet te redden (bijvoorbeeld met die zalm voor de minister). De locatie en aankleding zag er mooi uit en deed me even denken aan Eyes Wide Shut.

Erg jammer dat het zo feelgood-achtig blijft. Nergens wordt het echt spannend of aangrijpend. De bewaking in het kamp is belabberd, de joden waren niet kaalgeschoren, je hoort niemand hoesten of klagen en het hele geheel zag er gewoon te netjes uit. Ook hier levert het gedrag van Guido weer leuke momenten op, maar that's it. Voor de rest blijft het te oppervlakkig en onrealistisch.


Het begint rustig en grappig maar naar het einde toe wordt het eigenlijk steeds slapper.