La Vita È Bella (1997)

De film begint erg traag en redelijk flauw. Af en toe was het wel erg grappig, maar af en toe was het zelfs saai te noemen.

Na verloop van tijd begon ik echt mee te leven met de film, de vader en de zoon. Ondanks dat het hoofdpersonage niet zo'n indruk op mij maakte.

Er was de hele film door een luchtige sfeer die mij het eerste deel van de film voor de tv hield.

Het tweede deel vond ik erg mooi, en het einde vond ik zo ontroerend.

3.5

goede film die inderdaad niet zo heel snel op gang komt. De hoofdrolspeler kan zich overal uipraten en ik vind het mooi
dat hij zijn zoontje tot het einde een goed gevoel wilt geven als ze op dat kamp zijn.
een waardige 4*

La Vita È Bella heeft alle ingrediënten voor een topper maar slaat de plank volledig mis.

Het begint heel flauw en raar. Toen ik het 1e halfuur had gezien dacht ik bij mijzelf: "Is dit wel die film die zo hoog in de top 250 staat?" Je maakt kennis met het personage van Benigni, wat min of meer gewoon een persiflage van zichzelf is. Na een uur van zijn hyperactieve gedoe, flauwe grappen en irritante opmerkingen heb je genoeg kennis gemaakt "en kan het echte werk beginnen".

Zij arriveren in het concentratie kamp en daar begint de film eigenlijk pas. Veel mensen die deze film niks vinden hebben vooral moeite met hoe Benigni het leven in het concentratiekamp neerzet en dan met name hoe hij er een spelletje van maakt. Dit allemaal om het leven van zijn zoontje hier zo aangenaam als mogelijk te maken.

Dit laatste heb ik eigenlijk niet zo'n probleem mee. Smakeloos, ja. Maar dat is zeker niet de hoofdreden dat ik dit zo'n bout film vind. Het voornaamste waarom ik dat wel vind is vanwege het karakter van Benigni. Alles wat hij zegt en grappig moet zijn, is totaal niet grappig of ontroerend of what so ever. Ik ervaar het alleen maar als irritant. Het drama element komt ook totaal niet over in deze film. Tuurlijk, wij weten allemaal wel dat het leven er vreselijk was. Maar zelfs de momenten waarin Benigni had kunnen laten zien hoe dramatisch het er was laat hij het als een sprookje uit zien.

Ik denk dat als Benigni de drama elementen veel harder en rauwer had laten zien het een veel betere film was geweest. Dat had meer in contrast gestaan met zijn vrolijke gedoe.

De film had ook enkele pluspuntjes, de scene waarin hij de Duitser vertaald vond ik wel grappig en er zaten 1 of 2 mooie nummers tussen op de soundtrack. Verder was het 1 grote irritatie voor mij en heb ik knarsetandend de film uitgekeken.

TOPPER ! Mooie Film !

Exact mijn kijkervaring. Al heb ik geen enkele andere film knarsetandend uitgezeten. En daarmij mijn nummer 1 in mijn persoonlijke flop top 10.

Exact? Dus toch pluspuntjes Reinbo?

Mijn god dat eerste gedeelte, pure ellende.. Niveautje 'bloempot-valt-op-man'-humor met een ultra-druk mannetje. Het enige wat me beviel was het lesgeven in het klaslokaal omdat daar meer achter schuil ging. Was bijna in staat om de film af zetten maar ben blij dat ik het niet gedaan heb. Vanaf het moment van de trein wordt het echt.. geweldig.

'Goed georganiseerd..'.. en als hoogtepunt het tolkje spelen. Benigni wordt scherp en grappig vanwege de combinatie paljas en de (onder "normale" omstandigheden) zwaarte van het thema. Gouden combinatie. Trek een van die twee elementen weg en Benigni is nergens meer. Fenomenaal script ook met dat spel.

Sentimenteel word ik er allemaal niet van, daarvoor is het teveel een 'klucht', een soort Allo Allo, getuige ook het gekunstelde acteerniveau van zo'n beetje iedereen. Maar het is wel net zo spottend met de Duitsers.. het loopje, 'verboden voor Spanjaarden en kangoeroe's'.

Het einde met de geallieerde tank zag je al aankomen maar is een prima afsluiter. Alleen de eind voice over vond ik niet nodig. Zoiets wekte de indruk allemaal bloedserieus te zijn waardoor de film erop wordt afgerekend dat het niet dramatisch of realistisch (...) genoeg is, ofzo. Lijkt mij ook niet de belangrijkste opzet ervan, hoewel de combinatie wel apart is.

Zelden een film gezien die zo transformeert van slecht naar goed.

Erg goede film ook al is hij erg oud!

Je had gewoon iets langer moeten volhouden. Slapjanus!

Dat jij knapte door Benigni hoef je nog niet op mij te projecteren

Prachtig door zijn ingetogen spel, film die blijft hangen.

Vooral het eindshot. ZEER MOOI

Ingetogen spel?

De grootste druktemaker in een film...ooit.

Zeker niet mijn type film, vond de film in het begin inderdaad zoals sommige al zeiden gewoon ronduit saai. Halverwege de film begon ik toch meer in de film te komen en daarna word eignelijk al snel duidelijk dat dit gewoon een schitterend verhaal is. Het is prachtig om te zien hoe papa er alles aan doet om zijn zoontje die verschrikkingen te laten zien als een spelletje in zo'n situatie, niks op aan te merken, top verhaal. Echter zoals ik al zei, niet mijn type film en het had van mij wel wat serieuser gemogen afentoe want zeker het eerste deel van de film ging nergens over. 3,5

Was echt een zeer ontroerende film! Heel mooi om te zien

De meest ontroerende film die ik ook gezien heb. Juist door de manier waarop alle gruwelijkheden gebracht worden. Dit maakt de emotie zo wrang, van het lachen ga je over in huilen en als de tranen nog niet droog zijn lig je weer helemaal in een deuk. Voor mij is juist daarom deze film over de holocaust zo enorm confronterend, omdat je emoties als een stuiterbal in het rond gaan. 5*

Een oprechte lach en een traan.

Echt gruwelijk wordt het niet.

Zou wellicht teveel contrast zijn.

Ontroerend kunstwerk.

Ik heb hier nog meer pluspuntjes voor Reinbo.

Amélie Poulain grootste geluksfilm - Kunst - de Volkskrant

Met op de 3e plaats - je raadt het al - "La Vita e Bella".

Totaal oneens, hoezo "geluk", waar, wanneer?

Met de nummer 1 ben ik het uiteraard wel eens.

Terecht, dat eind van deze is inderdaad prachtig.

Nummer twee is trouwens ook een vreselijke film...

De kop van het bericht is ook fout, dit is geen lijstje van de grootste geluksfilm, maar van de grootste feelgoodmovies

En wat je daar onder verstaat is natuurlijk voor iedereen een beetje anders

Wat een geweldige film!!

Dat je zo'n serieus onderwerp toch op deze komische wijze neer kunt zetten vind ik echt prachtig. Verder gaan alle credits naar de acteerkunsten van Roberto Benigni..

Een beetje jammer is, is dat ze het op een begeven moment het er te dik op doen en het te overdreven wordt, vandaar deze 3,5*.

Er zijn zo van die films die een gigantische big smile op je gezicht weten te toveren. La Vita È Bella is daar één van. Gisteravond herzien en ik heb er van genoten . Geweldige grappen van Benigni Je zou de film in twee gedeelte in kunnen delen. Het eerste gedeelte waar Roberto Benigni helemelaal dol is van een meid, en de gekste dingen doet om haar te versieren. En het tweede gedeelde waar hij probeert te overleven met zijn zoontje in een Concentratiekamp. Dit doet hij door zijn zoontje wijs te maken dat het een wedstrijdje is. Prachtige film die geheel en al gedragen wordt door het prettig gestoorde acteerwerk van Roberto Benigni. Je zou kunnen zeggen dat het een afspiegeling van Benigni zelf is. Die constante glimlach op zijn gezicht, en telkens iedereen in de maling nemen. In mijn ogen heeft hij hier terecht een oscar voor gewonnen. Verder is het verhaal (met name in het eerste gedeelte) er eentje om verliefd op te worden. Hoe ver iemand wel niet gaat om de vrouw van zijn dromen te krijgen, prachtig , Dan gaat de film ineens totaal de andere kant op, ze belanden in een concentratiekamp. Roberto draaft vrolijk verder, en niets lijkt hem tegen te houden. Hij maakt zijn zoontje wijs dat het een spelletje is, met als hoofdprijs een heuse tank. Wederom is het een lust voor het oog hoe Benigni dit allemaal doet om zijn zoontje het vooruitzicht van een zekere dood te besparen. De toon van de sfeer is daarentegen wel wat donkerder geworden. De dood van Benigni komt geheel uit een onverwachte hoek, en ineens is het bloedserieus. Maar als zijn zoontje, die het heeft overleefd, toch nog op mirakuleuze wijze een tank krijgt, kun je een glimlach toch niet onderdrukken. Vervolgens kun je alleen maar tot de conclusie komen dat het een prachtige film is over een man die zijn leven geeft voor zijn vrouw en zoon. Bovendien is het heel bijzonder dat de film een onderwerp als deze op zo'n komische wijze behandelt. In tegenstelling tot andere films hierover wordt je gewoon blij van deze film. Nogmaals een prachtige film die ik in de toekomst nog vaak hoop te kijken.

Ik vond deze film erg tegenvallen. Niet vanwege het verhaal, wel vanwege het spel. Het is veel te overdreven en raakt mij daarom maar zelden. Soms begon het spel mij zelfs te irriteren en dan kan een film bij mij geen voldoende meer halen.

Het is jammer, want met iets minder overacting had deze film bij mij zeker hoger gescoord.

Even de recenties gelezen van hierboven, maar vrees dat ik toch nog een poging moet doen.
Ik ben 'ergens' in de film in slaap gevallen, vond het erg saai en het 'grappige' viel bij mij echt totaal verkeerd. Werd ergens wakker waar zijn zoontje ergens in zat verborgen en hij -voor een duitser uitlopend- langs marcheerde met een grote grijns op zijn gezicht.. Snapte het toen niet meer zo goed, dus op dat moment uitgezet.
Ben geen trein tegengekomen, dus ga 'm van het weekend nog maar eens opzetten om te kijken waarom deze film zo hoog scoort .

Je hoeft toch niet altijd achter de meute aan te lopen, yvvv?

Persoonlijk kan ik de film nog 20 keer kijken, maar begrijpen zal ik het nooit.

Wat een prachtige ontroerende film. Het begin vond ik wat warrig maar dat was snel over. Wat een absolute terechte Oscarwinnaar!

Wat een sof deze k**t-film.. raar dat kennelijk de fratsen van een debiele clown deze film ook weer tot meer aandacht heeft beroerd dan hij verdiend.

A.S. dinsdag 20.30 op Comedy Central (?!)

Alhoewel het uiteraard een film met een komische insteek is weet ik niet echt of CC een geschikt medium is voor een film als dit..

Dit is naar mijn mening de enige fatsoenlijke film die Roberto Benigni heeft gemaakt. De film is prima te bekijken en het einde is zelfs ontroerend.