La Vita È Bella (1997)

Kan het nog kinderachtiger? 'Had ik het tegen jou?!'

Laat ik dan dit stuk quoten:

Ik stel een nette vraag aan een user over specifieke uitleg van een stem. Dan kan jij wel voor die gene willen gaan denken, maar dat schiet dus niet op. Dat jij dat vervolgens weer als een aanval opneemt en mij kinderachtig noemt; het zal wel. Vat het op zoals je dat graag wilt, maar daar is het mij niet om te doen.

Waarom eindig je dan met zo'n sarcastische opmerking als je een nette vraag wilt stellen? of krijgen de indringende ogen zoveel bonuspunten?

En ik ken je inmiddels lang genoeg om te weten dat je kinderachtig bent hoor . Dat weet je zelf hopelijk ook wel, maar dat is het punt hier niet. Ik zal me er wel niet meer mee bemoeien.

Wederom: Jij vat dingen op zoals jij het wilt. Dat zegt niets over wat mijn insteek is van mijn vraag aan james_cameron en daar kun jij ook niets over weten, dus grof gezegd moet je je daar dan ook niet tegenaan bemoeien.

Mijn insteek is een normale vraag aan een mede user en wat jij als sarcasme ziet, is hooguit gericht op de film zelf, die ik vind zoeken naar goedkoop sentiment en makkelijk scoren (wat gezien de gemiddelde waardering nog lukt ook).

Gemaakte sentimenten en makkelijk scoren? Zou best kunnen.

Maar in mijn ogen heb je het dan toch echt over de Schindler Listjes en andere brave inkop-oorlogsfilms.

Als jij niet wilt dat iemand anders reageert op een vraag die jij openbaar neerzet, moet je maar een PM sturen.

Goedkoop sentiment? Het is gewoon een keertje wat anders dan al dat dood en verderf in elke andere oorlogsfilm. Bovendien vind ik het sentimentgehalte echt wel meevallen. Het komediegehalte is veel hoger.

Is dit niet 'braaf' dan?

Gelukkig staat het me vrij om dat helemaal zelf te bepalen. En dat een pubertje met lange tenen me kinderachtig noemt omdat hij voor een ander wenst te denken en voor mij wil bepalen hoe ik een vraag aan een mede user heb bedoeld? Het zij zo, het laat me koud en het zegt meer over dat pubertje zelf.

@wavanbuuren Volwassene nummer #518712 die zich beter voelt, vanwege zijn leeftijd. Toch blijft het altijd lachen en nooit vervelen.

Ik zou graag willen weten om welke kritiek dit gaat. Ik kan me niet herinneren dat dit controversieel werd ontvangen ofzo.

Er was natuurlijk altijd wel ergens een Joodse lobbyclub te vinden die wat aandacht wilde.....

Kritiek van laagstemmers, zoals jij.

Ah, chevy mist het punt maar weereens. Ik voel me niet beter op basis van mijn leeftijd; ik voel me beter vanwege het feit dat jij je geroepen voelt om te bepalen hoe een mede user een vraag aan een derde bedoelt. Het lijkt me toch dat de gene die de vraag stelt het beste weet wat ie bedoelt. En ik voel me beter omdat ik prima kan hebben dat iemand een andere mening heeft over films die ik wel waardeer, dit in tegenstelling tot de heer chevy.

Maar goed, nu ga ik me weer in de inhoudelijke discussie mengen, want jij wil toch altijd het laatste woord hebben.

Waarom refereer je dan naar mij als 'pubertje'. Ik zou niet weten waar dat op kan slaan, behalve de leeftijd.

Ik ben toch echt degene die bepaalt of ik me geroepen voel om op die vraag te reageren. Leuk hè? Die cirkelredenatie.

Ik snap ook eerlijk gezegd op basis van wat jij een uitspraak als deze doet.

Als je het dan hebt over de scene met het meisje met het rode jasje, dan kan ik daar inderdaad prima in meegaan.

Toch raakte Schindler me wel, waar voor mij Vita de plank volledig mis slaat.

Nog zo'n film met niets dan OVERACTING, ik vond er ook niet echt veel aan, die Italiaanse hoofdacteur, ik vind hem een regelrechte ramp!

Echt vreselijk, echt niets aan, pure tijdverspilling.

Dat hebben de diverse laagstemmers hier toch voldoende gedaan denk ik, of vind je de argumenten van "ons" onvoldoende duidelijk?

Nee hoor, ik kan me er prima in vinden. Het blijft toch vooral een subjectieve film. Het enige waar ik me niet ik kan vinden is dat mensen het 'te sentimenteel' vinden. Voor zover ik mij de film kan herinneren, springt de komedie er toch voor het grootste deel uit.

Als dit niet zo is, vergeef mij, want het is een tijd geleden.

Velen schijnen het niet smakelijk te vinden om humor (humor is persoonlijk, dat weet ik) in film als deze te brengen, om de bekende redenen. Iets wat ik ook wel snap. Maar voor mij gewoon niet opgaat.

Enfin, vandaar dat deze film niet als braaf wordt gezien. (denk ik) En zo ja, dan vind ik het weer raar, want waarom zijn er dan velen die vinden dat humor in een film als deze onsmakelijk is? Dan zou het geen brave film zijn immers.

Nou ja, hoe het ook zij; ik vond het een leuke en vermakelijke film.

Daar heb je gelijk in wavanbuuren. Maar ik denk wel dat zulke scenes -of gelijkwaardig- in meer films voorkomen.

Ja, het slot weet ik. En het slot was voor mij ook de reden om geen 5,0* te geven. Maar veel mensen bestempele de gehele film als te sentimenteel.
De enige andere sentimentele scène die ik me kan herinneren was toen hij die muziek over de speakers afspeelde.

Dacht dat je op kritiek op het thema doelde. Kritiek van de laagstemmers heeft volgens mij niets te maken met enige controverse o.i.d. Allesbehalve zelfs..

Maar dat is toch geen excuss om het hier goed te moeten praten? Overigens reken ik de meeste andere films daar ook wel op af hoor.

(en is dit niet de enige reden waarom ik Vita laag beoordeel. Slechte humor en een irritante hoofdpersoon, maar dat heb ik eerder al eens uitgelegd).

Komop zeg, wat voor label word er hier op deze filmgeplakt?

La Vita È Bella is niet bedoeld om een of ander realistisch & humoristisch portretje te bieden over de oorlog. Volgensmij benaderen velen deze film totaal verkeerd.

Het is juist de poging om een sinister feit om te toveren tot iets vrolijks, iets prettigs. Het was toch wel een erg gedurfde zet van Benigni om dit te doen, of je hem nou kan waarderen of niet.

Zie dit niet als een oorlogsfilm die totaal flopt omdat de humor en de zoetsappigheid niet erin past.

Maar juist als een humoristische film met dat sinistere ondertoontje, dat eigenlijk teveel naar de achtergrond gedrukt door het zoetsappige, waardoor het maar net de voldoende haalt bij mij.

Nou, dat vind ik meevallen. Zo heeft Shawshank Redemption als zelfs Memento van die sentimentele cliché-scenes. (even naar je top-10 kijkend)

Zo is dat Don! Dit is inderdaad helemaal niet sentimenteel! Dit is een aangrijpende tragedie! Hoe vaak moet ik dat nog uitleggen?