La Vita È Bella (1997)

Groot gelijk (vette knipoog).

Vraag me af of je de film wel begrepen hebt.

Geeuw... Hier ga ik niet meer op in.

Heb je nog een andere reden dan dat de ontkenning van de holocaust niet realistisch is?

@ J. Clouseau: jij werkt bij Joods Actueel?

Oh ja, ik ben het eigenlijk die de boze persreacties tegen Man Bijt Hond en Philippe Geubbels de wereld heeft ingestuurd. J. Clouseau is een schuilnaam om mijn werkelijke naam te verbergen: ik heet namelijk Michael Freilich!

Wel jammer want ik had gehoopt dat je ging uitleggen wat je bedoelde met Holocaust-ontkenning, terwijl de film zich juist voor een deel in een concentratiekamp afspeelt.

Voor één keer dan: het speelt zich wel af in een concentratiekamp, maar de vader doet alsof het één grote wedstrijd is om een tank te winnen. Sommigen vinden dit pure poëzie ('de vader die zijn zoon beschermt voor de boze buitenwereld... Zo schoon!' zeggen vrouwen van in de veertig dan), ik vind dit één grote, walgelijke Holocaust-ontkenning.

Ze gaan er ook véél te licht over, precies of de oorlog was een zomervakantiekamp van de CM. Waar zijn de lijfstraffen? (buiten dan het neerschieten van de vader) Waarom worden families hier niet uiteengerukt? Ach ja, de film moést een PG-13 rating halen, he, anders bracht hij minder geld in Benigni's laatje.

Het is jouw feestje natuurlijk, maar ik vind dat je wel met een erg zure blik naar deze film kijkt. Je belicht alleen de -volgens jou- negatieve aspecten terwijl je deze film echt vanuit een ander perspectief moet zien. De film pretendeert niet ernstig te zijn over de oorlog, dus waarom de film daar dan op beoordelen?

Zo vaak proberen duidelijk te maken, maar ze hebben er gewoon geen oor naar. Hier is het algemeen bekende spreekwoord 'water naar de zee dragen' uitstekend van toepassing

En anders: Wie niet horen wil, moet maar voelen.

Mwah, het leven in een concentratiekamp is nu eenmaal moeilijk als 'niet ernstig' te beschouwen. Op die wijze snap ik wel dat je de film als een ontkenning van de holocaust kan ervaren.

Neem bijvoorbeeld Salo waar men poep eet. Dat is ook niet in de eerste plaats als smerig bedoeld (maar als sociaal statement), maar ik kan me toch prima voorstellen dat mensen dat wel als smerig ervaren.

Jawel, maar dan maak je het zélf toch serieuzer dan dan het in werkelijkheid is? Een concentratiekamp is namelijk wél makkelijk als niet ernstig te beschouwen. Als je het op een mooie manier verwerkt in een film bijvoorbeeld en uiteraard niet met groffe grappen over de holocaust ofzo maar subtiel en met respect. Zoals in deze film is gebeurd, naar mijn mening.

Dat geldt waarschijnlijk niet voor iedereen. Ik vond zelf juist dat het veel te ver van een echt concentratiekamp afstond (beetje laf toneeldecor.) en vond er mede daardoor juist geen bal aan.

Nu zeg je het zelf een beetje, de intentie van de film is niet om een realistisch beeld weer te geven van een concentratiekamp en komt inderdaad (bewust) over als een soort van toneeldecor bij tijd en wijle.

en die Duitsers waren ook geen lieverdjes.

De Duitsers in de film waren inderdaad geen lieverdjes, maar het zijn janetten in vergelijking met wat de moffen in de andere kampen uitspookten (Mengele, Koch, ...) Ze trokken de families uit elkaar, martelden Joden, straften ze om om het even wat, ... Zoiets komt in deze film niet voor, alles gaat er nog redelijk zachtaardig aan toe. En dat is, zoals ik al eerder zei, enkel gedaan om een PG-13 rating te krijgen.

Maar een film hoeft toch ook niet per se een nauwgezette, precieze weergave van de werkelijkheid te zijn? Integendeel, een film is doorgaans een (verstoorde / geïdealiseerde / pessimistische, enzovoorts) visie op de werkelijkheid; dat is nu juist wat film film maakt. En La Vita È Bella toont een hoopvolle visie: het is mogelijk 'gelukkig' (tussen zeer grote aanhalingstekens) te zijn temidden van grote ellende. En die boodschap gaat verloren als je maar meteen het hele gezin uit elkaar rukt en een uur lang naar marteling en vergassing gaat kijken. De film toont simpelweg niet dezelfde visie als die jij zou willen zien, denk ik.

Ik heb toch liever een realistische weergave dan een vergezochte klucht zoals de film nu is.

Martelingen en zo zouden toch absoluut niet in deze film passen? Ik denk niet dat het een commerciële zet was om een lagere rating te krijgen. Dit is toch eerder een familiefilm dan een realistisch holocaustdrama?

Oh ja, laten we lekker een familiefilm rond de oorlog maken! Zo voor op een regenachtige zondagnamiddag op Eén of VTM uit te zenden! Heel de familie gezellig onder een dekentje met een kopje warme chocolademelk die gespannen zit toe te kijken of de clown het kamp zal overleven! De werkelijke waarheid laten we achterwege, die zou de kleine kinderen toch maar schrik aanjagen! Ja, sorry, we doen het historisch incorrect, het is toch maar voor kinderen, dan mag zoiets. Een familiefilm over de systematische uitroeïng van Joden is ok, als er maar niet teveel doden in vallen, want dan ligt onze kleine 's nachts wakker!

MENSEN! Waar is plots al het gezond verstand gebleven?

Er zijn ook komedies en parodieën gemaakt over de oorlog, zou dat dan evenmin mogen volgens jou?

Historische (of politieke) correctheid is geen voorwaarde voor een goede film.

Waarom niet?

Omdat Clouseau het idee van een familiefilm over de oorlog schandalig vind. Met die redenering mag een komedie dan helemaal niet.

'En de Duitsers waren ook geen lieverdjes...'

Met deze verwijzing naar Hans Teeuwen bedoelde ik te zeggen dat niemand uitgelegd hoeft te worden wat er zich in die kampen heeft afgespeeld. Ook jij hoeft dat niet en ook Roberto Begnini niet. Deze film mikt op een publiek dat deze kennis met zich meeneemt bij het kijken erna. Als je vindt dat deze film de holocaust ontkent heb je er niets van begrepen.

Heeft weinig met begrijpen te maken, maar meer met een interpretatie vanuit een eigen gemoedstoestand...

Als je niet snapt dan mensen 'het zwaar geromantiseerde beeld van het leven in een concentratiekamp' kunnen zien als een 'ontkenning' van de Holocaust. Heb jij daar geen snars van begrepen.

De film ontkent de holocaust niet, maar doet er ook geen recht aan. De film gebruikt de achtergrond als een fictieve setting, terwijl de setting alles behalve fictief was.

Het geromantiseerde beeld ontstond doordat de vader dat zo voorspiegelde, daardoor kwam het fictief over.

Voor kinderen is deze film schokkend genoeg.

Maar ach, blijf jij maar lekker verder trollen

Nee, hoor alles was geromantiseerd. Ook het 'echte' leven in het concentratiekamp. Argumenten daarvoor zijn al genoeg gegeven.