La Vita È Bella (1997)

Wat vind jij dan van the Holy Grail?

Ook precies hetzelfde, alleen dan met de middeleeuwen. De middeleeuwen waren misschien nog wel een erger tijdperk dan WO II.

Maar daar hoor je nooit iemand over! .

Precies! Omdat het totaal niet relevant is... net zoals dat het bij deze film ook totaal niet relevant is of de feiten kloppen en of het op waarheid berust is.

Of Blackadder.

Ik vind Holy Grail erg flauw, Black Adder wel geestig. Zie de vergelijking hiermee niet echt, maar goed.

Bovendien ben ik niet degene die moeite heeft met een concentratiekamp als achtergrond van een komedie (al vind ik het wel allemaal slecht en knullig uitgevoerd). Ik heb enkel wel begrip voor zij die dat wel hebben.....

La Vita e Bella --> komische film over WO II

Holy Grail --> komische film over de middeleeuwen.

Beiden zijn verschrikkelijke tijdperken, maar bij tHG wordt nooit wat over gezegd

Ik vind het erg niet echt sterke argumenten die worden gevoerd door de 'tegenstanders' van deze film. Helemaal geen filmtechnische redenen, steeds maar weer over een realistisch beeld ofzo. Bij een speelfilm die niet realistisch wíl zijn notabene an toe!

Als er weer eens een bloedserieuze film over de oorlog wordt gemaakt ofzo, die wél pretendeert realistisch met deze materie om te gaan, dán mag je een film beoordelen op zijn realiteitsgehalte. Nu wordt dat alleen maar gedaan omdat er geen andere redenen door jullie te bedenken zijn, heb ik het gevoel.

Vita e Bella speelt zich af in een concentratie kamp. Dat was wel een bepaalde niche in WO2. Ik weet ook zeker dat er een hoop kasteelheren zich prima hebben vermaakt in de middeleeuwen...

Mijn reden zijn als volgt:

- Irritant hoofdpersoon

-Tennenkrommende humor, met name eerste deel

- Ouwbollige art direction en cameravoering

- Een art direction die zo ver van de werkelijkheid afstond dat ik de hele setting ongeloofwaardig vond. Kan zo bedoeld zijn, werkte voor mij averechts. Ik had het idee naar een gefilmd toneelstukje te kijken.

- Een op simpele tearjerk emotie gericht verhaaltje.

Je hebt net een perfecte definitie van film gegeven

Ja, inderdaad zeg. Er wordt niet met eerlijke rechters-ogen naar deze film gekeken, om het zo maar eens te zeggen.

Wat is er niet eerlijk aan mijn zienswijze. Moet ik iemand die ik irritant vind grappig vinden en van saai camerawerk roepen dat het prachtig is? Dat lijkt me ook niet eerlijk.

Nee, als jij een film niks vindt dan is het gewoon jouw mening. Punt, daar is ook niks tegen in te brengen, heb je helemaal gelijk in.

Ik vind het alleen niet eerlijk ten opzichte van deze film dat de film wordt beoordeeld op zijn realiteitsgehalte, that's all. Omdat de makers niet zijn uitgegaan van de realiteit.

Maar als jij als voorname redenen aangeeft dat je die hoofdpersoon irritant vind en het camerawerk kut, dan is dat helemaal jouw mening natuurlijk en daar is niks mis mee.

En dat vind ik dus een verkeerde keuze. (Da's persoonlijk, ik weet het. )

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > Film Vs Toneel

Mannekes, nu gaan we toch wel héél ver. La Vita vergelijken met Blackadder en The Holy Grail slaat echt op niets. Dat zijn échte komedies, het zijn parodieën, het zijn satires, daar valt echt NIETS serieus aan te nemen. La Vita probeert zowel een komedie als een familiefilm als een aangrijpend oorlogsdrama te zijn, en in die laatste twee faalt deze film. Nu zijn we geen appelen met peren aan het vergelijken, maar appelen met honden, zo vergezocht is deze vergelijking.

En een komedie over de oorlog kán, kijk maar naar La Grande Vadrouille. Het grote verschil is echter dat Vadrouille een volbloed komedie is en niets anders is of probeert te zijn, in tegenstelling tot dit Italiaanse flutfilmpje. (en in Vadrouille komen ook geen farces in concentratiekampen voor).

En nog iets: welke knoeier het ook typte, film is helemáál geen gefilmd toneel. Bij toneel kan het publiek alles slechts van op afstand zien, terwijl bij film zoveel meer dingen meetellen (camerawerk, montage, ...) Het zijn twee compleet verschillende kunsten.

Ik zou zeggen lees het topic

En ik vind het toch echt wel een familiefilm hoor. Oorlogsdrama.. nee, maar ik heb ook nooit het gevoel gehad dat dat de intensie was

Ik wordt echt moe van jullie eeuwige 'water naar de zee dragen' (in vingerhoedjes). Ik vind dit echt een slechte film, ok? Heel wat anderen vinden dit een meesterwerk (onbegrijpelijk, maar toch), ok?

Dat zette ik al in mijn eerste bericht en toch blift iedereen hier maar doorzaniken en doorbleiten... Ik stop met deze discussie, gewoon omdat ze even vermoeiend is als proberen een olifant te doden met een punaise.

Eindelijk gezien en niet teleurgesteld. De film vertelt op een komische manier over het leven in een concentratiekamp zonder ergens respectloos te worden. Dit is uitstekend gedaan! Heel knap.

Ook weet de film ten alle tijde je aandacht vast te houden. Uiteraard door de komische muziek, de fantastische hoofdrolspeler Roberto Benigni en de mooie decors.

Verder wordt de draad tussen drama, romantiek en komedie hier perfect gevonden.

4*

een héle mooie film ... meer kan ik er niet over zeggen!

Ik heb hem een tijdje geleden ook herzien, en er bleef niet veel over van de goede dingen die ik er vroeger over te melden had. 1* daarom. Vooral de scene met de hond is van zeldzaam laag niveau. Nogmaals, ik kom er vanmiddag op terug.

Een aantal persoonlijke aanvallen verwijderd en een hoop offtopic discussie die er op volgde.

Houd de discussie gewoon bij de film en speel niet op de man.

Typische love-or-hate-film is. Het begin, waar Benigni Chaplin na doet is irritant door dat drukke gedoe. Het tweede gedeelte waarbij hij samen met zijn zoontje weggevoerd naar een werkkamp is, komt in vergelijking daarmee een stuk indrukwekkender over. Alleen vroeg ik me af hoe pedagogisch verantwoord nou die vader bezig was door allerlei smoesjes te verzinnen om het kamp draaglijk te laten blijven voor zijn zoontje . Ook viel me de weinige interactie tussen Benigni en de andere kampbewoners op. Ik zou helemaal gestoord worden van hem, maar goed, desalniettemin is het een unieke film met een paar prachtige scenes. Ik vrees alleen dat dit bij herziening alsnog flink kan tegenvallen.

Mooie film, helemaal niet té sentimenteel of té overdreven, nee, alles in de juiste propporties.
Waar ik me wel aan stoorde was dat in de Engels gesproken versie (lui als ik was, heb ik gewoon de Engelse gekozen inplaats van het originele Italiaans), er Engels werd gesproken met een Italiaans accent. Dit sloeg eigenlijk nergens op - moet het zo origineler overkomen voor degenen die ervoor kozen niet het origineel te bekijken?
Verder helemaal niks op aan te merken, was op zijn momenten ontroerend, zoalswanneer de hoofdrolspeler werdt dood geschoten .Dat was toch wel even een steek door het hart.

*4,5

Film behoort in het Italiaans te zijn, dus daar zou je imo daarvoor geen punten van af mogen trekken.

Ik trek ook geen punten af als ik (bij wijze van spreke) een Duitse voice-over kijk

Dat klopt, en dit doe ik ook niet (4,5 is toch redelijk hoog). Het was alleen iets wat ik irritant vond aan de remake

Ik kan deze film echt niet goed waarderen. Ik zit gewoon te kijken naar een film over de oorlog die irritant en kinderachtig is. Wat mij betreft moet een oorlogsfilm droevig of spannend zijn maar ik vond dit geen van beiden. En die Irritante Robert Benigni die altijd zijn pilletje is vergeten te slikken. Het begin is ook zo kinderachtig zoals Guido die verliefd is op Dora haar ontvoerd op haar verlovingsdag slaat echt nergens op. En daarna gaat Guido met zijn zoon naar een concentratiekamp. Wat een vreselijk gegeven moet zijn maakt Guido er een spelletje van voor zijn zoon. Zelfs dan als hij aan het eind Guido die afgeschoten wordt vind zijn zoontje de oorlog nog prachtig.
Het zal wel heel psychologisch allemaal zijn maar het bekoorde mij niet. Dit is een voorbeeld van een zeer overschatte film. Misschien beinvloed doordat men 3 Oscars gaf aan deze film ? 1,0.

Het leven is mooi.

Ik weet het niet bij deze film. Ik vond 'm vrij kinderachtig. Aan de andere kant was 'ie erg vermakelijk. Duidelijk een familiefilm.

De rol van Benigni is overtuigend gespeeld, en toch vind ik het een onmogelijk personage. Enerzijds kan me niet voor stellen dat je zo positief kan zijn en blijven. Anderzijds is het wel een voorbeeldpersonage voor veel mensen om positief in het leven te staan.

Ik vond het deel vóór het stuk in het concentratiekamp, de romance, minstens zo leuk om naar te kijken. Verder was alles vrij neutraal gebracht. Nergens overgedramatiseerd, wat ik goed vind. Aardige film, niet briljant.

heb hem dit weekend weer gekeken, wat een geniale film.

blijf bij mijn 5*

Zeer irritante film met een hoog "lach of ik schiet gehalte", dodelijk saai tevens. Die Italiaanse meneer met zijn 'grapjes' wordt echt heel erg vervelend, bah.

Ik denk dat het VPRO publiek zichzelf middels een Self Fulfilling Prophecy echter voorhoudt dat de film 'prachtig' is.

Dat hoeft niemand zichzelf voor te houden, dat is gewoon zo.

Here we go again..