Maniac Cop (1988)

Goede film van Lustig die qua sfeer zijn meesterwerk (Maniac '80) evenaart. De locaties zijn zorgvuldig uitgekozen en zorgen in combinatie met de soundtrack voor een grimmige portrettering van New York. Weinig andere regisseurs slagen er zo goed in om zo'n duistere impressie van de grootstad op film te vangen.

'Filmisch is Maniac Cop 0,1 waard', zei een van mijn voorgangers. Daar ben ik het dus ten stelligste mee oneens. De film mag dan niet zo clean ogen als de actiefilms van vandaag, de regisseur van dienst weet duidelijk waar hij mee bezig is. Zo maakt Lustig handig gebruik van de dolly tijdens stalkscènes, kadreert hij de moordscènes erg efficiënt in functie van de spanning en zet hij de spectaculaire auto-achtervolgingen en andere stunts mooi in beeld.

Verrassend genoeg wikkelt de film zich af als een soort slasherflick, maar dan tegen een meer volwassen setting met een detectiveverhaaltje erbij. Het houdt de film inhoudelijk interessant, al steelt de Maniac Cop met zijn bovennatuurlijke krachten de show. Als bad guy een erg sterk personage, dat via mooie flashbacks diepgang krijgt. Mooi bedacht en al even mooi uitgevoerd.

Enige minpuntje is de slechte make-up; het is er aan te zien dat de gouden handen van Savini (FX-artist van dienst in Maniac) gemist werden.

Heerlijke slasher met prima verhaal

Acteren was redelijk.

3,5 ster

Sfeervol eerste deel, maar wie Lustigs debuutfilm Maniac heeft gezien verwacht toch wel een wat brutere horrorfilm. Jammer, want de film had alles mee. Toffe regisseur, cast, goede sfeer, creepy score en een stel erg leuke cameo's. Raar dat hier maar drie delen van zijn uitgekomen, wanneer Maniac Cop alles in zich had met een franchise als Friday the 13th mee te kunnen doen.

3,5*

na het schiterende Maniac (1980) wilde ik deze ook eens zien.

maar eigelijk was dit toch wat teleurstellend vooral naar het einde toe,het eerste uur is best wel nog redelijk met een goed tempo maar plots valt de film als een kaartenhuisje in elkaar.

het was wel leuk om bruce campbell bezig te zien.

Het belangrijkste is al door bovenstaande users gezegd. Ik heb me goed kunnen vermaken met dit late 80's horrorfilmpje.

Het eerste half uur is bijzonder sterk. Het grauwe New-York, de ijzige muziek, de hoeveelheid aan moorden....maar dan willen ze inderdaad er meer verhaal in brengen. Een paar verdachten ten tonele brengen, een paar flashbacks en dan merk je al snel dat Maniac Cop inderdaad als een kaartenhuisje in elkaar valt.

De moorden mochten misschien iets bruter, maar de grote hoeveelheid maakt véél goed. Met het bovennatuurlijke karakter dat hij aangemeten krijgt, heb ik oorspronkelijk weinig problemen bij, als hij zoals Michael Myers mysterieus en pure evil blijft. Helaas wordt er te veel over dit personage vertelt, waardoor die onsterfelijkheid wat suf overkomt.

Wel moet ik zeggen dat onze Maniac Cop in het begin best scary is met zijn struise silhouet en zijn gezicht bedekt met een enge schaduw. Des te meer is het jammer dat de uiteindelijke zichtbaarheid van het gezicht ook de wensen wat over laat. Het idee van de littekens is allemaal goed, tenminste als je iemand in dienst neemt die iets kent van make-up. Uiteindelijk wordt het een komische verschijning met zijn tanden knarsend op elkaar. Dit deed afbreuk aan de film.

Toch heb ik me best wel kunnen vermaken. De sfeer zat er goed (tot het eerste uur) in en het was weer een tijdje geleden dat ik nog een redelijke 80's horrorfilm had gezien. De score en het originele thema zijn de film's grootste troeven, al moet ik zeggen dat niet alles even goed is benut. Maar dat wordt misschien wel goed gemaakt in de volgende delen....

Vermakelijk maar niet sterk.

Vooral de eerste twintig minuten zijn zwak. Wanneer het detective-verhaaltje begint te lopen en Campbell mee gaat doen wordt e.e.a. interessanter. De film kent een aantal vermakelijke scènes waar humor en dat typische jaren '80-sfeertje een hoop goed maken.

Redelijk.

Een slasher uit de jaren tachtig. Altijd leuk, helaas viel deze Maniac Cop een beetje tegen.

Lustig zet een erg donker en grimmig New York neer. Geeft een geslaagde naargeestige sfeer. Daarin is de film zeker geslaagd. Qua opbouw van de film is het niet zo geslaagd. Echt spannend wordt het nergens, en voor een slasher ook vrij bloedeloos. De echte brute moorden blijven ook uit. Tevens is de film af en toe wat aan de trage kant, en duurt het wat lang voor je van a bij b aankomt. Tegen het einde gaat alles in een stroomversnelling en word het ook echt leuk. Ook het gegeven dat de mensen bang worden voor de politie is een leuk gegeven. Jammer dat de rest van de film niet echt loskomt, want de Maniac Cop is een leuk en interessant karakter. Wel een vermakelijk geheel, maar onderscheid zich niet echt van de rest van de jaren tachtig slashers.

Geinig, maar niet de klassieker waar ik na veel lovende verhalen een beetje op gerekend had. Met het uitgangspunt (een Jason Voorhees- achtige politieagent) had veel gedaan kunnen worden en zeker met Tom Atkins en Bruce Campbell in de hoofdrol. Toch laat de film behoorlijk wat steken vallen, hier en daar. Er zitten nogal wat gaten en grote onlogische momenten in het script, het acteerwerk (met name van de twee blonde dames) was uiterst droevig en er wil nu eenmaal vrij weinig gebeuren. Het was het allemaal net niet. Zoals gezegd is het ook beter geen echte slasher of horrorfilm te verwachten, maar meer een who-dunnit politie/detective met hier en daar wat horrorelementen. Dus weinig tot geen creatieve of originele kills of echte voelbare spanning, maar vooral politiemannen die in de archieven duiken en een veel te lange achtervolgingsscène aan het slot. Maniac Cop was zeker wel vermakelijk, maar we zien niets wat we nog niet eerder hebben kunnen zien.

3 sterren.

Leuk om een keer te zien maar de cultstatus van deze film begrijp ik niet helemaal.Het scenario is vrij zwak en acteren is ook niet om over naar huis te schrijven.Blijft over de typische jaren tachtig sfeer en een aantal grimmige moordpartijen.Een magere drie sterren...

Nerveuze muziek, Cordell die zich rustig opmaakt voor een nachtdienst, een flits onweer en een omvangrijke skyline; het belooft nogal wat, zo'n optiteling. Daarna liggen de verhoudingen enigszins scheef. Vrij veel ruimte voor een nogal gammel verhaaltje, minder voor de maniak wiens kordate optreden wel wat venijniger had gemogen. Met name de wraakmoorden komen er wat karig vanaf.

Wel een imposante verschijning en de flashback in de Sing Sing is van toegevoegde waarde. Verder valt op dat Lustig met zijn stad een obscure ambiance weet te creëren. Geboren New Yorker, het zal geen toeval zijn. Helemaal op stoom komt Maniac Cop pas in het actierijke slot, ook aardig dat pas dan de bovenmenselijke killer een gezicht wordt gegeven. Ik hou het maar op een markante kop.

Weer eens bekeken en ik moet toch een halfje van mijn oorspronkelijke score afhalen. De film heeft een leuk concept en was de eerste film binnen het slasher genre met een moordende politie agent (voor zover ik weet althans). De film heeft een lekker '80's sfeertje en is lekker fout, maar het acteerwerk is niet al te best (vond Campbell eigenlijk ook tegenvallen).

Daarnaast vond ik de film redelijk langzaam op gang komen, eigenlijk komt de film in de laatste minuten pas echt op stoom.

Al met al best een vermakelijke film, maar helaas in de verste verte niet te vergelijken met de kwaliteit van Maniac (1980).

Matige film waarin een maniakale agent al moorden de straten van New York onveilig maakt. Een leuk gegeven en een alles omvattende titel voor deze jaren '80 slasher. De film heeft nog een behoorlijk plot maar is desondanks net niet vermakelijk genoeg voor 3.0 sterren.

Beter dan verwacht. Flink wat actie en de minuten trekken vlotjes voorbij. Een gemiste kans dat de film aan de tamme kant blijft, met scènes die nooit te goor worden of over-the-top gaan, waardoor de titel van de film niet echt de lading dekt. Enkele settings, zoals de groezelige lege New Yorkse achterbuurten, oogden op sommige momenten zoals de openingsscène, echt wel stijlvol. En dat er zoveel aandacht naar de vormgeving ging mag best bijzonder genoemd worden voor een B-film als deze. Dikke 3*

Ook deze culthit maar bekeken, maar zo heel bijzonder was ie nou ook weer niet. De maniac cop zelf is een alleraardigste badguy waar een interessant mysterie omheen hangt. Een simpele, doch dreigende uitstraling met veel power. De moorden waren grafisch niet opmerkelijk, maar ze waren wel dusdanig goed gefilmd dat het overtuigde.

Nog best een bekende cast met Roundtree, Atkins en natuurlijk Bruce Campbell, geweldige vent en onsterfelijk door zijn Ash-rol. Zijn rol hier is echter niks bijzonders, evenals zijn acteerwerk. Het uitzoeken van de identiteit van de killer leidt tot een typisch cop-verhaal wat voor wat dode momenten zorgt.

De uitkomst is verrassend; in de zin dat het eigenlijk helemaal niet kan. Hij voelt geen pijn, maar dan ben je toch niet meteen bestand tegen kogels? En dan wel aannemen dat hij van een stalen pijp dood is? Door de geringe speelduur goed te verteren.

Zat de hele tijd met mijn hoofd dat ik hier naar Lustig's werkje uit 1980. Bleek het toch wel Maniac Cop uit 1988 te zijn.

Heerlijke film van het zogehete video nasty aangelegenheid. Een simpel verhaal: New York wordt geteisterd door een maniakale agent die gewoonweg plezier heeft in het vermoorden van mensen. Zo lijkt het. Ik had echter wel goorder verwacht, maar als een horrorfilm met enkele vanoudse actieelementen komt dit erg goed door. Lustig laat ook zijn overduidelijke liefde voor New York zien en de moorden die in beeld worden gebracht liegen er ook niet om. En altijd weet deze Maniac Cop er mee weg te komen, waarbij er anderen tot moordenaar worden verdacht... Waaronder agent Jack Forrest... die zich op de verkeerde plek en verkeerde tijd bevond.

Typisch jaren 80. Gooi wat elementen wat met psychopaten, psychologische elementjes, brute moorden en eventuele vuurgevechten in de blender en je krijgt voor weinig geld dit cinemaatje voorgeschoteld. Amusant van begin tot eind en het hoekige acteerwerk valt ook hierdoor niet op.
En uiteindelijk is de Maniac Cop zelf ook maar een beschadigde man. Geïndoctrineerd door zijn lieve moedertje of loopt het toch anders?

Prima vermaak. Ik miste alleen wel de VHS-sporen.

4,5*

Soort van jaren 80 -superproductie met schrijver en producer Larry Cohen (It's Alive, Q, The Stuff), regisseur William Lustig (Maniac) en hoofdrolspeler Bruce Campbell (Evil Dead).

Ze maken er een redelijke actiehorror van, maar weten Paul Verhoeven's Robocop niet te overtreffen.

Maniac Cop will live forever! Aldus Tom Atkins in een aangenaam interview op de blu-ray release van Arrow Video. Blijft een super sympathieke vent en boeiend om naar te luisteren. Speelt hier (hoe kan het ook anders) een echte New York cop in een door Larry Cohen (It's Alive) geschreven en Lustig (Maniac) geregiseerde klassieker van formaat. Met Bruce Campbell in een voor hem serieuzere rol... what's not to like? Het bracht tevens een nieuw slasher-cult-icoon voort en dat allemaal met een über grauw New York als achtergrond. Een product van z'n tijd en mede daardoor bijzonder tijdloos en non-stop vermakelijk... + een sfeervolle soundtrack (met name die flashback-scene).

Heerlijk foute slasher van begin tot eind. Verrukkelijk simpel en voorspelbaar vermaak. Prachtige beeldkwaliteit op de Arrow Blu-ray disc.

“Look at the size of those hematomas!”

Een typische jaren tachtig slasher die toch wel wat tegen viel maar ook wel een heerlijke cult-niveau met zich mee draagt. ‘Maniac Cop’ is een film waar je eigenlijk gewoon in word gegooid, er is een moordende agent los en men moet er uiteraard achter komen wie het is. De moorden zijn hier en daar niet van hoogste niveau en vallen soms wellicht wat tegen. Toch is het verhaal vermakelijk genoeg om te blijven volgen. Toch heb ik meermaals geprobeerd om de film echt leuk te gaan vinden, het is alleen dat ‘Bruce Campbell’ toch op een manier geen indruk weet te maken wat hij wel doet bij andere filmfans, voornamelijk de horror fans. Dit heb ik niet alleen met deze film maar ook met de ‘The Evil Dead’ reeks. Het zal wel aan mij liggen, niet iedereen kan je smaak bevatten uiteraard. Hoewel ‘Bruce Campbell’ het, het beste weet te doen van de cast vond ik het nergens echt spectaculair. Toch iets meer van verwacht, qua bloederige scenes zeer vermakelijk maar daar blijft het al wel snel bij.

3.0*

Een cultfilm die niet goed is, maar eigenlijk ook niet slecht. Het kijkt allemaal vlot weg en er gebeurt heel wat. De film zit vol met actiemomenten en heel wat kills, helaas zijn die simpel en vaak te tam uitgewerkt.

Opvallend is dat het verhaaltje best aardig is waarbij het hoofdpersonage op een bepaald moment verrassend als dader wordt aangezien en gearresteerd wordt. Tom Atkins speelt een overtuigende rol die kost wat kost de maniac cop wil ontmaskeren. Naar het einde toe wordt het geheel iets te simpel uitgewerkt en komt de slotscène wat zwak over. 6/10

Ik vond het lawaaierige onzin. Maniac Cop is duidelijk een film die door de jaren heen een best redelijke status heeft op weten te bouwen, maar op de dag van vandaag is het amper meer aan te zien. Belabberd acteerwerk van Atkins, zelfs Campbell kan in zijn saaie bijrol geen leven in de brouwerij toevoegen. Het concept is best aardig, maar Maniac Cop toont dat je er niet alleen met een aardig gegeven al bent. De actiescenes zijn ruk en de effecten achterhaald, vooral de villain ziet er belachelijk uit. Alles bij elkaar maakt van Maniac Cop een totaal onvertuigend stuk cheese, eentje die wat mij betreft makkelijk in de vergetelheid had kunnen blijven van de jaren '80. We waren dan echt niks tekort gekomen mocht dat zo zijn geweest.

Dit was vroeger een hele goede horror aktie film.

Inmiddels iets achterhaald.

Maar nog steeds een prima film, met milde horror en bij vlagen spannend.

Maar weet nog steeds te entertainen.

Late jaren tachtig B-film/horror op z'n best: crimineel New York en een ondode ex-agent die wraak neemt omdat naar Sing-Sing is gestuurd vanwege politiegeweld. Een vrolijke low budget rit die op plezierige wijze de slasherfilm-formule (Matt Cordell is groot en lijkt bovennatuurlijke krachten te hebben) fuseert met het jaren 80 actieplot Alhoewel dit dus daardoor creatief genoeg is om wat broodnodige originaliteit toe te voegen! Tja wat wil je als het slimme script van Larry Cohen kom? In plaats van dat slachtoffers wegrennen van de moordenaar, rennen ze juist naar hem toe, door de vertrouwenspositie van agenten Paniek, paniek, een politieagent vermoordt onschuldige mensen, en geheel logisch is de reactie natuurlijk om terug te gaan moorden. Alleen een groot minpunt, de moorden zelf zijn niet zo opwindend. Niet veel te zien hier en dat van regisseur William Lustig die ook de beruchte video-Nastie Maniac (1980) maakte... Oké, om het gebrek aan creatieve kills (behalve de gast die verdrinkt in nat cement) te compenseren, heb je wel een stel iconen uit de jaren 80 in de hoofdrollen. De beste goede slechte acteur Bruce Campbell, Hundra-actrice Laurene Landon, Tom Atkins,(meerdere Carpenter films) en Sam Raimi en Jake "Raging Bull" LaMotta maken cameo's zonder vermelding in de credits. Ja dit waren erg leuke 90 minuten

Helaas komt de film veel minder los van 80's videotheekvoer dan Lustigs eerdere bijna hetzelfde getitelde Maniac. Een film die nooit echt spannend of eng wordt maar ook niet onaardig is om te volgen en nog een aantal leuke cameo's heeft. De punten die die Maniac nog wat om hoog haalde (Joe Spinell, de setaankleiding) heeft deze film echter niet.