John Wick: Chapter 2 (2017)

Wederom een flinterdun verhaal en eigenlijk op alle fronten net wat zwakker dan het eerste deel. De gebeurtenissen en regels van Hotel The Continental. Zijn nog vrij interessant, maar dan houdt het voor mij wel op. Na een half uur, is het een aan een schakeling van actie scènes, met in tegenstelling tot het eerste deel. Zitten hier toch wel een paar domme momenten tussen.

Verder wil ik hier ook nog even expliciet toelichten, dat ik die Ruby Rose echt 10x niks vind en enorm domme cast keuze is geweest.

Ook deze John Wick film herzien met het oog op het vierde deel.

In deze film wordt John Wick gedwongen om terug te keren naar de onderwereld nadat een crimineel hem dwingt om een huurmoord te plegen. Nadat hij de opdracht heeft voltooid, wordt hij verraden en achtervolgd door honderden huurmoordenaars. In dat laatste wringt bij mij de schoen een beetje merk ik, iets wat ik bij het herzien van de eerste film ook al had. Het is te massaal en de kills vervelen op een gegeven moment, ook al is de actie sterk in beeld gebracht met een uitstekende choreografie van deze vechtscènes.

Visueel vind ik deze film wat sterker dan de eerste film. Er was meer budget zo te zien en de scènes in de Romeinse catacomben en met de spiegels zijn wel de hoogtepunten van een film die verder prima vermaakt met een hele sterke Keanu Reeves, maar de actie is soms echt te veel en van hetzelfde.

Halfje verlaging, 3*

Na twee jaar keert Keanu Reeves terug als de keiharde en onderkoelde John Wick. Chad Stahelski die ook de regie deed van de eersteling, maakt er weer een heerlijk actiespektakel van dat al in de eerste 10 minuten een hogere bodycount heeft dan menig andere actiefilm over de hele linie.

Het camerawerk is weer geweldig goed. Een beweeglijke camera die als het ware meekijkt met het personage. De actie wordt dynamisch gevangen. Stahelski die eigenlijk stuntman is kan in de actiescènes al zijn expertise kwijt. De film is dan ook een actiefilm pur sang. Bijna zonder pauzes vliegen de actiescènes je om de oren. Het verhaal stelt wederom weinig voor, In plaats van een wraakmotief wordt John Wick in deze film gedreven door een ereschuld. Veel meer verhaal is er niet en dat maakt verder ook niet zoveel uit.

De wereld van John Wick lijkt een wereld die parallel aan de onze bestaat. In de wereld van de übercoole John Wick die op alle situaties een (verbaal en fysiek) passend antwoord heeft, is alles cool. In de film verschijnen bizarre personages. Ieder personage is een professionele moordenaar of is tenminste aangesloten bij een geheim syndicaat van misdadigers dat een hotel als verblijf- en vrijplaats hanteert. In de wereld van John Wick is geen normale burger te bekennen. In iedere straatveger, taxichauffeur, bedelaar, kelner of toerist schuilt heimelijk een moordenaar en een bedreiging.

Geloofwaardig is het allemaal niet. Vermakelijker des te meer. Tijdens de speelduur van twee uur is er nooit een moment van verveling. Daarvoor is de actie gewoon te goed, is Reeves te cool en is de setting te intrigerend en bovendien te fraai gestileerd. Het tweede avontuur van John Wick is wederom heerlijk actievermaak.

Vandaag weer eens herbekeken, na vorige keer deel 1 te hebben herzien.

Ik vond het weer een vermakelijke actiefilm volop schietpartijen en gevechten!

Wel een beetje een herhaling van zetten, maar in dit deel 2 zitten wel meer schietpartijen en dus meer actie!

Ook de muziek was in dit deel niet zo overdreven als in het 1e deel, daarom vond ik dit deel 2 iets beter dan het 1e deel aangezien er meer harde actie en kills in zaten.

Deze film heeft ook een open einde, dus in deel 3 gaat deze weer verder met een nieuw hoofdstuk.

Op naar een herziening van deel 3 dus!

Op de wekelijkse gameavond was het tijd voor een beetje geweld wat uitmonde in de retrogame Unreal Tournament en daarna John Wick deel 2. Volgende week is het weer zombies maar dit keer stond er dus even wat anders op het menu.

En net als wij, na John Wick deel 1, gaat Jonathan verder waar hij gebleven is en dat is zich wreken op de familie Tarasov, en dat gebeurt natuurlijk weer in alle vlotheid en stijl. Wat daarna volgt is een 'marker', iets dat mij niet helemaal duidelijk is maar in ieder geval een soort van 'bloedschuld' blijkt te zijn waardoor John verplicht is om andermaal de wapens op te pakken voor een klus. Het kan natuurlijk niet anders dan dat dit een behoorlijk moeilijke klusje is met een staart aan gevolgen als een resultaat. Verhaal? Ach, heeft een John Wick film een verhaal nodig? Uiteindelijk valt het plot me nog niet eens tegen maar dient slechts als motivatie voor zoveel mogelijk wapengekletter en bloedvergieten.

En dat is wat we krijgen, tevens is het een herhaling van zetten, met het hotel, bekende gezichten, bepaalde karakters, en is een scène zoals het winkelen bij de sommelier kostelijk te noemen. De mix is daarna verder te noemen met het nodigen aan geweld, geschiet en gevecht in een vlot jasje gestoken, is de soundtrack ook weer prima te noemen, zit Keanu Reeves weer volop in zijn rol en houdt John Wick 2 niet zoveel meer in dan 'hunting season is open baby' met een voorzetje naar deel 3. En dat is prima wat mij betreft met dit tweede deel dat eigenlijk niet onderdoet voor de eerste. Eindoordeel is dan ook gewoon lekker, de film brengt waar hij voor gemaakt is.

Mooie plaatjes in Rome. Veel van hetzelfde in dit 2e deel. Zogenaamde toegevoegde humor in sommige delen doen afbreuk aan de scenery. De coulance die John in deze film toepast maken m menselijker. Eindshot van de film in het Continental..geeft de innerlijke strijd tussen rechtschapenheid en medogenloosheid goed aan.

.

Stukken minder dan het eerste deel. Het is vooral herhaling en nog meer over the top, en het nieuwe is er ook wel vanaf. Meneer slacht in z'n eentje hele legers af en wordt zelf nauwelijks geraakt. Het is natuurlijk complete kolder maar omdat e.e.a. fijn in beeld wordt gebracht is het nog enigzins vermakelijk te noemen. Maar eigenlijk had ik het na een uurtje wel gezien en was ik er eigenlijk wel een beetje klaar mee. Reeves is ook nooit mijn favoriete acteur geweest maar voor deze rol is hij gewoon geschikt. Een hele krappe voldoende omdat het wel redelijk wegkijkt.

Als je gecharmeerd was van de eerste John Wick film, lijkt me de kans dat je je met dit tweede deel ook gaat vermaken vrij groot. Zoals ik bij het eerste deel al vermeldde: voor mij voelen deze films bijna als een serie aan. Chapter 2 pakt dan ook braaf de draad op waar de voorganger ons achterliet. Het is meer van hetzelfde, alleen is in dit deel de actie is zo mogelijk nog meer 'over the top'. Het ziet er allemaal gelikt uit en er zitten scènes in die visueel zo aantrekkelijk zijn dat ze een glimlach op mijn gezicht toverden, maar daar staat tegenover dat het ook allemaal 'hap, slik, weg' is. Ik ben ook niet zo onder de indruk van hoe het hele verhaal aan elkaar gelijmd wordt. Het is er allemaal overduidelijk op gericht om er nog een volgend deel uit te kunnen persen, maar met mijn verstand op nul kom ik een heel eind met deze John Wick films. Keanu Reeves speelt een personage dat hem heel goed ligt en ook het merendeel van de supporting cast doet het naar behoren. Natuurlijk is die Matrix-reünie met Laurence Fishburne ook leuk, maar ik vind het wel moeilijk om de personages in die scènes los te zien van hun eerdere rollen in de betreffende sciencefictionklassieker.

3*

De lange actie scenes zouden minder vervelend zijn voor mij als niet iedere tegenstander van John op zijn beurt wacht om aan te vallen..

Baba Yaga is back

Dit tweede vervolg weer herzien op 4K met Dolby Atmos. Net toen hij dacht dat hij eindelijk zijn verleden achter zich kon laten krijgt John Wick bezoek van maffiabaas Santino D’Antonio. Hij geeft John de Marker (een bloedeed) die hem had geholpen de "onmogelijke taak" te volbrengen die hem in staat stelde met pensioen te gaan en met Helen te trouwen. John weigert, waarna Santino zijn huis opblaast, zijn allerlaatste herinnering aan zijn vrouw. John overleefd de explosie en reist naar het Continental Hotel in New York City, waar Winston hem eraan herinnert dat de onderwereld twee onbreekbare regels kent: Geen bloedvergieten in het Continental en elke Marker dient ingelost te worden. Om een ​​doodvonnis te ontlopen, accepteert John met tegenzin Santino's Marker en krijgt hij de opdracht Santino's zus Gianna te vermoorden in Rome, waardoor Santino haar plaats kan opeisen aan de "Hoge Tafel", een raad van twaalf hooggeplaatste misdaadbazen in de onderwereld. John weet deze Marker in te lossen, maar wordt naderhand verraden door Santino en er wordt een open contract van 7mil op z’n hoofd gezet waardoor alle huurmoordenaars achter hem aankomen…

Meestal zijn vervolgfilms van actiefilms wat saai en repetitief, maar deze film tilt de actie ten opzichte van de eerste film naar een hoger niveau. Uiteraard wat over de top, zo wordt hij bijv door een auto aangereden, nou dan sta je voorlopig niet meer op en lig je weken tot maanden in het ziekenhuis. Achja bij dit soort films moet je niet teveel nadenken. Mooi stukkie als hij in Rome bij de sommelier langsgaat, die eigenlijk een wapenexpert is en alle gecustomizede wapens uitlegt. Hier maakt hij later goed gebruik van in de shootout in de catacomben waar die steeds een zwaarder kaliber wapen pakt, ondersteunt door dikke technobeats.

Einde blijft ook een kippenvel momentje als hij door Winston excommunicado wordt verklaard en moet vluchten voor zijn leven. De perfecte opening voor een vervolg.

Ondanks dat de actie hier groter is blijft qua verhaal en karakters deel 1 voor mij alsnog een tikkeltje beter.

Deze film herzien.

John Wick is terug en neemt het op tegen legers aan huurmoordenaars.

Blijft een uitmuntende rol van Keanu Reeves als John Wick met de bijnamen The Boogey man en Baba Yaga die nergens voor terug deinst.

En opnieuw zijn meedogenloze gevechts skills inzet.

Een film met een geweldige cast.

En te gekke film muziek en spectaculaire aktie en gevechten.

De eerste John Wick vind ik toch een tikje beter.

Maar deze film blijft ook fantastisch.

Weer van genoten.