Scent of a Woman (1992)

"But not a snitch!"

Verbazingwekkend goede film met een prachtrol van Pacino die terecht een oscar won.

Acteerwerk is dus zogezegd van Pacino's kant fenomenaal. Zijn grappen, zijn stemverhogingen, hij heeft het allemaal in deze film. O'Donnell was aardig, maar niet overtuigend. Had even goed door iemand anders vertolkt kunnen worden, maar ik had er alleszins vrede mee.

Het verhaal is erg goed opgebouw uit sterke dramatische momenten, tot erg vrolijke momenten. Beide sprongen eruit.
Het feit dat het een echt Hollywood-eind heeft is gewoon prachtig in contrast met wat je allemaal voorgeschoteld krijgt. Had het eveneens interessant gevonden als het een triester eind had, maar dit lijkt beter voor de film.

De insteek van activiteiten deed me een beetje aan The Bucket List denken. Ook vanwege het feit dat beide films een lach en een traan bevatten. Scene's zoals de tango en geweer scene zijn erg sterk en bovendien een mooi staaltje cinema. Absoluut hoogtepunt is de speech van Pacino. Kreeg er echt kippenvel van.

Verder biedt de film tot het eind toe genoeg goede en leuke momenten om dit tot een zeer geslaagde film te maken. 4,5*

Meesterlijke film. Terecht een oscar voor Al Pacino. Wat kan die man acteren!!
Het verhaal bevat veel variatie met hoogtepunten als de tango en de speech, maar ook veel ontroerende momenten.
De Ferrari-scene deed me trouwens wel op het puntje van m`n stoel zitten. Je voelt echt mee met Charlie die naast een blinde zit die aan het autorijden is en denkt ieder moment je dood te rijden.De rol van Charlie werd door Chris O'Donnell goed neergezet, hoewel ik niet heel veel symphatie kreeg voor zijn persoon.

Deze film is zeker een aanrader.

Lt. Col. Frank Slade, Hah!

Zoals gezegd door zovele, maar wat toch nóg een keer verteld mag worden, wat zet Al Pacino hier een geweldig karakter neer! Geniaal geacteerd en hij heeft hier inderdaad terecht een Oscar voor ontvangen. Al Pacino draagt in deze hoofdpersoon de gehele film, want van de rest is niets te bekennen. Bijrolletjes die recht toe recht aan aangevuld worden...

Goed verhaal, geniaal geacteerd door Al Pacino met als hoogtepunt dat prachtige slotpleidooi! Erg vermakelijk.... en petje af voor Al

Steengoede film met een glansrol voor Al Pacino. Geen idee, wie de andere genomineerden waren, maar terecht dat hij de Oscar voor beste mannelijke rol won . Een aantal scenes worden lekker lang uitgerekt. Naast het knalwerk van Pacino speelt ook nog een aardig dilemma op de achtergrond, waarmee Chris O'Donnel meeworstelt. De manier waarop Pacino dit oplost op het einde van de film is geniaal .

'De donderspeech' = superieur en blaast alles en iedereen weg. Niemand kan ook maar in de buurt komen van zoveel acteergeweld.

Al Pacino zet hier een geweldige acteerprestatie neer als Col. Frank Slade. Pacino draagt de film op een geweldige manier. De speech is een absoluut hoogtepunt !

4*

Weinig verheffend.

Na een 15-tal minuutjes is het ongeveer duidelijk hoe de rest van de film zich zal afwikkelen. Meligheid en Hollywoodsentiment zullen op het einde zegevieren en niemand die daar wat tegenin kan brengen.

Vond Pacino redelijk irritant. Hij praat alsof hij op toneel staat/een cabaretshow opvoert. Van dialogen is er amper sprake, wel veel oneliners en quotemateriaal. Zeer vervelend personage ook, zijn speech op het einde valt ook compleet in het niet bij The Devil's Advocate. Maar hij maakt veel lawaai wat blijkbaar indruk maakt.

Hoewel veel te lang verveelt de film niet echt en is het tripje naar New York best vermakelijk, al vraag ik me af waar die vrijpartij gebleven is. Pacino hoort compleet weg te zijn van vrouwen, des te vreemder dan z'n hoofddoel snel weggemoffeld wordt met wat sentimenteel drama tegen het einde van de film.

Redelijk en niet dodelijk saai, maar zo burgerlijk en netjes allemaal. Het einde geeft de doorslag, een nipte voldoende zit er niet in.

2.0*

wat een waanzinnig acteerwerk van pacinooo, heil al.

hele goede film met een fantastisch spelende Al Pacino.

een rol op het lijf geschreven,maar ja welke rol speelt Al Pacino nu niet goed?

goed verhaal,verrassend goed einde.

de ruim 2,5 uur durende film vliegt voorbij.dikke 3.5 ster voor mij,toppie

De veel later komende speelfilm "De Bucket List" uit 2007 heeft van deze film ideeën opgedaan....

Niet een superfilm, best redelijk goed. Het enige geweldige van deze film is natuurlijk wat iedereen al weet: AL PACINO . Het is natuurlijk jammer dat dit zijn Oscarrol is, had hem liever voor the Godfather part 2 zien krijgen. Een film die onnodig te lang duurt en die je niet vol zou houden zonder Pacino.

Aardige film, fantastische rol voor Pacino uiteraard, maar soms vond'k hem iets te lang. Een half uur korter had gemogen.

3.5*

Tis allemaal niet verkeerd wat Pacino hier doet, maar als je de films eens terug kijkt, is de prestatie van Cris O'Donnell eigenlijk noemenswaardiger. In de schaduw van de grote Pacino speelt hij hier de rol van de wat ongelukkige Charlie erg overtuigend, waar de rol van Frank lade toch meer een luide karikatuur is, met veel poeha ('hoe-ha') en gebral. Dat Pacino dit perfect doet, staat voor mij buiten kijf, maar omdit nou met een Oscar te bekronen?

Dan het verhaal zelf. Nergens slecht, maar het hollywood-sentiment druipt er weer vanaf. Rijkeluis zoontje is slecht, arme student is goed, wijze, beetje depressieve oude man doet uiteindelijk een constructieve duit in het zakje. En dan die tenenkrommede speech. Waarom dat nou weer zo moest.........Gaf dan weer de typische 'luide knal' aan het einde van de film, die blijkbaar nodig is om aan te geven dat er nu iets geweldigs staat te gebeuren: het in ongenade gevallen arme jongetje wordt vergeven en alles is weer goed.

Memorabel is dan wel weer de geloofwaardigheid van Pacino als blinde, de prachtige schoonheid waarmee hij een tango danst en de muziek bij die tango.

Mooie kleine bijrol van Hoffman dan tenslotte nog, die ik daarna in andere films steeds eerst inschatte als een verwend onbetrouwbaar rijkeluiszoontje, wat toch door zijn rol in deze film komt. Heeft hij blijkbaar met die paar minuten 'airtime' bereikt.

Oerdegelijke film.

Het verhaal is zo simpel als het groot is, en 't is inderdaad vooral door Al Pacino dat de film nog kan boeien. Meesterlijk geacteerd, al blijf ik zijn rol in de Godfather-trilogie beter vinden (waarom die daar geen Oscar voor won, zal me eeuwig een raadsel blijven). Hier is zijn personage best interessant. Vol energie naar de buitenwereld toe met veel lawaai en levensvreugde, zoals de tango-scene mooi illustreert, maar diep in hem schuilt de pijn van het blind zijn. Zoals hij zelf zegt: het is hier donker.
Chris O'Donnel liet me koud. Ok, hij is hier niet slecht, maar valt compleet in het niet in het gezelschap van Pacino.

Enkele leuke scenes; enkele leuke situaties, zoals het familie-etentje; met Pacino een meesterlijk acteur dat een leuk personage neerzet.
Het einde deed me wat aan Finding Forrester (2000) met Sean Connery denken.

Een 4*.

Pacino boycotte de Academy Awards van 1972 omdat hij genomineerd was voor een Bijrol, terwijl hij meer screentime had dan Marlon Brando (die won voor Hoofdrol). M.i. vond ik het ook eerlijker mochten zowel Brando als Pacino genomineerd zijn voor Beste Hoofdrol, want in de 1e zijn zij de hoofdrolspelers. Waarschijnlijk daarom dus. Maar goed, die discussie is hier offtopic.

Pacino is werkelijk GE-Ni-AAL!!

Hoo-Hah!

Wat een acteerkanon is die Pacino. Niet gemakkelijk voor tegenspeler O'Donnell, die er desondanks goed bij blijft.

Deze film blijft 1 van mijn favorieten, elke keer ontdek ik weer iets anders in de mimiek van Pacino.

Op het eind wel wat Amerikaans voorspelbaar (het loopt toch goed af), maar dat doet verder geen afbreuk aan de film.

whooo ah

Fantastische film!!

Pacino speelt echt de sterren van de hemel, vooral aan het einde, wanneer hij de speech houd in de rechtzaak. Chris O'Donnel speelt hier zeker niet slecht, maar staat toch zeker in de scaduw van pacino. Goed verhaal met een mooi einde.

Daarom 4.5 sterren

Zeer goede Al Pacino.

Zoals Al Pacino een monoloog kan houden, heerlijk. Met de juiste mimiek neer gezet.

Op blu-ray gekeken, goede beeldkwaliteit en dito geluid.

Kritiek:

stukje met Al achter het stuur van de Ferrari had er uit mogen blijven, het idee past in de film. Ik zie echt een blinde zo geen auto rijden.

Amerikaanse films hebben 1 groot nadeel, het einde.

Na jaren overslaan maar eens aan deze veronderstelde topper gewaagd, en dat viel me bepaald niet mee. Feitelijk zit je naar één ellenlange, niet bijster sterke en tamelijk monotone monoloog van Pacino te kijken, die dat vooral aan het einde van de film -zoals Onderhond eerder al opmerkte- vele malen beter en indrukwekkender deed in The Devils Advocate. Vond 'm wel erg makkelijk afzien van zijn plan om zelfmoord te plegen, en ook het Ferrari gedeelte kwam me zowel onwaarschijnlijk als tamelijk kinderachtig over voor zo'n serieus bedoelde film als deze.

Maar goed, ik hem 'm eindelijk eens gezien. Niet voor herhaling vatbaar, overigens.

2,0*

Prima drama met een mooi verhaal wat ook nog eens wist te boeien. De cast deed het uitstekend met als hoogtepunt natuurlijk Al Pacino die best goed een blinde persoon speelde. Maar ook de destijds nog onbekende Philip Seymour Hoffman deed het uitstekend als verwende en rijke student met invloed rijke ouders. De film had wel iets korter mogen zijn want bijna 2,5 uur is toch wat aan de lange kant waardoor het heel soms wat saai werd. Het einde met de geweldige speech van Al Pacino was zeer goed.

whooo ahhhh

Zeker een hele degelijke film. Fantastisch acteerwerk, en een prachtige rol van Al Pacino! Enige minpuntje is dat de film hier en daar wat traag is, vooral in het middenstuk...Had, zoals anderen ook al aangeven, wel een half uurtje minder lang gemogen.

Niettemin een prachtige film, met een mooi einde!

Are you listening to me, son? I'm giving out pearls here.

Leuke film die inderdaad wat aan de lange kant is en af en toe wat neigt naar sentiment, maar lekker wegkijkt en het geluk heeft dat Al Pacino op dreef is. Hoogtepunt voor mij is zonder twijfel de speech, alleen dat de zaal massaal losbarst in vreugde komt me wat ongeloofwaardig over.

Who-ah

Prachtige film. Eigenlijk zou komedie als genre ook niet verkeerd zijn hierboven.

Fenomenaal als altijd Al Pacino Rules Hollywood.

Een favoriet van mij! Pacino subliem

Typisch Hollywood drama met Pacino in een karikaturale larger-than-life rol. Toegeven, de man weet het wel sympathiek en met een enorme flair te brengen. Sommige scènes zijn dan ook bijzonder effectief (tangoles), waar anderen de plank volledig misslaan (Ferrari testrit). Ook de levenslessen zijn niet bepaald om naar huis te schrijven: met name veel geblaat tijdens Pacino’s (obligate) speech.

Maar het enige echt onvergefelijke van deze voor de rest charmante prent is de immense speelduur. Een uurtje korter en ze konden meteen die vervelende anti-prepschool subplot in de lijn van Dead Poets Society eruit laten.

een niet te stoppen al pacino , prachtig acteerwerk

Volledig te doen vanwege Pacino maar dan krijg je ook een heerlijke drama film voorgeschoteld. Wat kan die man toch acteren. Vooral die speech op het eind natuurlijk. Held!

Verder een mooi verhaal, goede setting, een paar fantastische scenes. Heeft me constant geboeid.