Scent of a Woman (1992)

En toch is de film wat minder zwoel dan 'Il Buio E Il Miele', het boek van Giovanni Arpino waarop de scenarist Bo Goldman zich baseerde, en dan de originele film van Dino Risi, Profumo Di Donna, maar de vertolking van Al Pacino is zoals we van hem gewend zijn: ronduit schitterend...

Onverstelbaar, al die lovende recensies. Om met Lousewies van der Laan te spreken: ik vond het ronduit pet. Een ongelofelijk slap verhaal dat van cliches aan elkaar hangt, tergend pathetische muziek en een Pacino die zichzelf onsterfelijk belachelijk maakt. Zelden zo'n karikatuur gezien op het witte doek. Die speech sloeg werkelijk alles, hoewel die bijna-zelfmoord scene er ook mocht zijn. Wat een prul.

1,5*

Wederom een film met een meesterlijke Pacino. Hier laat hij zien dat ie ook wat anders kan als gangster spelen. Een blinde man die tegen alles en iedereen aanschopt zonder een blad voor de mond te nemen. Irritant vond ik de belachelijke vertoning aan het einde. Een openbare zitting op school; het leek wel een rechtzaak. Wel een mooie speech van Pacino, maar de boodschap lag er wel dik bovenop. Ik kan me voorstellen dat het schoolbestuur wil weten wie er achter de grap zat, maar dit was een lachertje.

4* omdat Pacino de show steelt en het verhaal ondanks zijn lange duur toch niet vervelen gaat.

Te sentimenteel en langdradig. Hoewel Pacino laat zien dat hij in de jaren 90 toch nog een enkele goede rol neer kan zetten, duurt het allemaal veel te lang. Er zitten wel wat aardige scene's bij zoals het hele tango gebeuren, maar denk dat men beter 1 van de 2 verhaallijnen had kunnen gebruiken en die dan wat beter en geloofwaardiger uit werken. Nu was het allemaal oppervlakkig waardoor het al snel vals sentiment wordt.

2,5*

Dit schitterende drama wordt bijna volledig gedragen door een sublieme Pacino, die zo sterk acteert dat de tranen je in de ogen springen. Zéér goed.

Ik zal maar beginnen met zeggen dat Al Pacino (zoals verwacht) wéér een zeer goede rol neerzet. Als je de hele film op zijn ogen let, snap je waarom hij de Oscar heeft gewonnen. Je twijfelt er geen moment aan dat hij echt blind is.

Over het verhaal; Al Pacino máákt het verhaal. Om hem aan het begin te zien als een koelbloedige, harde niet-emotionele oud-kolonel, en om hem daarna zien te veranderen in een mens die gevoelens zeer goed onder woorden kan brengen, is heel mooi om te zien (misschien ook omdat het Pacino is).

De film sleept je mee door allerlei gebeurtenissen, en Pacino zorgt voor een knallend einde waardoor het allemaal een nog beter geheel wordt.

Deze film moet je zien als je van Al Pacino houdt, want zonder hem was dit geen bijzondere geweest. Hij maakt de film en heeft daar terecht een Oscar voor gewonnen.

4,5*

Heerlijke film! met top acteurs en een erg goed voelbare sfeer!

Al Pacino vond ik al erg goed.. maar nu ik zijn rol in deze film heb gezien krijg ik alleen nog maar meer respect voor de beste man!.

Geweldig hoe hij zijn personage kleur heeft gegeven.. zonder Al Pacino was deze film niet dezelfde..

Ook het verhaal zat goed in elkaar! en de tegenspelers van Al Pacino deden het ook lang niet slecht.. maar Al Pacino maakt deze film erg bijzonder en indrukwekkend!

Heerlijk die discussie op het einde bijvoorbeeld wie had dat nou beter gekunnen?

4,5 wel verdiende sterren vanaf deze kant!!

1e ziening van Scent of a Woman.

Redelijk veel kijkplezier. Ik vind het leuk om mee te gaan met de reis die Al en zijn maatje maken.
Heb dicht bij het puntje van mijn stoel gezeten.

Ook ben ik behoorlijk verrast !
Zonder dollen, film heeft me danig op het verkeerde been gezet. Plot begint conventioneel, arme student neemt vakantiebaantje, komt in contact met een schijnbaar onverbeterlijke knorrepot van een blinde die het huis niet uit komt. Hoe gaan de twee het er samen van af brengen in die Thanksgiving-break (een paar dagen)? Familie van de blinde vertrekt, student wordt te verstaan gegeven dat blinde elke dag wel even gelucht moet worden. "Ik heb vliegtickets, de taxi komt er zo aan."
Yeah, right.
En dan...


Aan een andere kant dreigt de film te bezwijken onder 'typisch Amerikaanse' rechtlijnigheid. Het is moeilijk mee te gaan met de redenaties van de filmmakers maken rondom de hoofdintrige, nl. het probleem dat Charlie heeft op school. Het absolute van goed en fout gaat hoe langer hoe meer jeuken.

Hiervan afgezien is 'Scent' een lekker tijdverdrijf met nèt dat beetje meer. De film zweeft een beetje, in de goede zin van het woord. Ja, roept een apart gevoel op.

Heb (weer) erg genoten van Al.

Hele mooie film die gedragen wordt door het sublieme acteerwerk van Al Pacino! De eindspeech die hij geeft is fenomenaal, maar dan.... Gejuich? Bombastische muziek? Scholieren die Charlie ineens te gek vinden en zijn naam scanderen? Erg jammer dat er zo'n over-amerikaans hollywood draai aan gegeven wordt.. Neemt verder niet weg dat de rest van de film een genot om te kijken is, dus alsnog 4 sterren!

Erg vermakelijke film die goed blijft boeien en inderdaad lang niet altijd even realistisch is. Maar dat maakt hier weinig uit vind ik. Al Pacino zet hier een fantastische rol neer. Een aantal grappige stukjes van Pacino met z'n uitspraken. HA!

4*

Vermakelijke film, soms een tikkeltje langdradig, maar die momenten zijn gelukkig schaars en over het algemeen kijkt de film erg fijn weg. Dat is vooral te danken aan Al Pacino, die werkelijk een sublieme rol neerzet als zeer eigenwijze blinde man, die wel van een drankje houdt en niet te beroerd is te zeggen waar het op staat. De dialogen tussen hem en O'Donnell zijn gemiddeld van een hoog niveau en de reis van de twee is sowieso best leuk om te volgen. Daarnaast is het hele gebeuren soms wat ongeloofwaardig, maar nergens op een manier dat het echt storend wordt. Bovengemiddelde film dus, vooral dankzij het sublieme optreden van Al Pacino.

3,5*

Frank: "Wall to wall with John Daniels."
Charlie: "Uh, don't you mean Jack Daniels?"
Frank: "He may be Jack to you son, but when you've known him for as long as I have."

Scent of a Woman.. De film kwam een beetje langzaam op gang, maar werd uiteindelijk prachtig! Al Pacino is erg goed in zijn rol en ik vind het ook best wel terrecht hiervoor een Oscar gewonnen te hebben. Chris O'Donnell.. Ik heb hem tot nu toe alleen in ''Batman Forever'' en ''Batman & Robin'' gezien, daar vond ik hem niet al te goed spelen, maar hier viel hij over het algemeen best mee. Je moet van het genre houden en een beetje geduld hebben, want de film duurt inderdaad een beetje té lang. Maar er zaten veel mooie scenes in en dan vooral het einde.

4,0*

Was hier een beetje bang voor maar die schrik bleek onterecht.

Scent of a Woman is z'n typisch Hollywood oscar-winnend drama. Smeuge score, standaard verhaal (opbouw-drama-happy end), langer dan 2,5 uur en gedragen door een topacteur.

Wat maakt dit dan beter dan zijn tegenhangers? Wel, de score is hier passend en was best wel chill. Het voegt toe aan de sfeer rond de film en brokkelt geen scènes af. Het deuntje dat steeds terugkeert vond ik mooi klinken. Gaf zo iets speciaals mee.

Het verhaal was erg goed. Vooral het vertrek naar New York en het verblijf daar was interessant om volgen. Met de eindspeech had ik wat meer problemen, vond het overdreven neergezet (heel de school is aanwezig voor een studentengrap).

En die topacteur is deze keer Al Pacino. Echt een geweldige vertolking. Was er enorm van onder de indruk.

3,5*

Scent of a Woman, voor mij een film die na iedere kijkbeurt niet aan kwaliteit verliest.

Ik werd echt meegevoerd. In één adem van het begin tot eind gekeken. Werkelijk een geniale film! Door de prachtige uitspraken van Lieutenant Colonel Frank Slade, zat ik echt continu geboeid te kijken. Het verhaal is zeer sterk, en is briljant uitgewerkt. Het geheel heeft in ieder geval een grote indruk op mij achter gelaten. Als kijker word je snel meegezogen in de sfeer van de film. Sterk geregiseerd door Martin Brest en een schitterend performance van Al Pacino. Tegen het einde aan veranderde de film in een soort van courtroom-drama. Met een prachtig 'je kunt niets tegen mijn logica inbrengen' speech, waar Pacino een zaal zo stil krijgt dat je na verloop van tijd je eigen bloed kunt horen stromen, is een prachtig afsluiting van de film. Geweldig. Voelde goed deze film.

'Bairdman. What the hell is that?'

5,0*

Deze film heeft een best wel heftig verhaal, maar dat wordt door de grappige stukken en zinnen van Al Pacino een stuk lichter gemaakt.

De acteer prestaties zijn ontzettend goed en verdiend al de nodige punten.

De muziek die gebruikt wordt past enorm goed bij de film en geeft de film op bepaalde momenten een extra feeling.

Het einde van de film zie je dat er veel veranderd is in het gedrag van Al Pacino ten opzichte van het begin toen hij nog weg ging naar New york,en dat is een mooie afsluiter van een heftige rit vol emotie en een lach.

WHOO-HA!

4,5 ster

Scent of A Woman is een ietwat lange film, die het vooral moet hebben van de prachtige vertolkingen van Pacino(zoals ik in mn vorige bericht ook al aangaf) en Chris O'Donnell, die ook een heerlijke rol heeft.
De film neemt wel heel lang de tijd om de band te creëren tussen Pacino en O'Donnell, maar het werkt wel. Waar het in het begin nogal nukkig is tussen de 2 heren wordt het aandoenlijker naarmate de film vordert. De film kent helaas wel weinig verrassingen en heeft ook zijplotjes waar helaas niets meer mee gebeurt. Zo zag je bijvoorbeeld de tango scene met Donna(gespeeld door Gabrielle Anwar) en daarna was ze gewoon foetsie, had het wel leuk gevonden om haar terug te zien in de film.

Gelukkig kon ik me er niet heel erg aan storen, vooral Pacino was ook weer geweldig in die "rechtzaal" vlak voor het einde en kan toch zeggen dat de film precies eindigt zoals het hoort. Het liet mij in ieder geval met een goed gevoel achter.

4*

"But not a snitch!"

Verbazingwekkend goede film met een prachtrol van Pacino die terecht een oscar won.

Acteerwerk is dus zogezegd van Pacino's kant fenomenaal. Zijn grappen, zijn stemverhogingen, hij heeft het allemaal in deze film. O'Donnell was aardig, maar niet overtuigend. Had even goed door iemand anders vertolkt kunnen worden, maar ik had er alleszins vrede mee.

Het verhaal is erg goed opgebouw uit sterke dramatische momenten, tot erg vrolijke momenten. Beide sprongen eruit.
Het feit dat het een echt Hollywood-eind heeft is gewoon prachtig in contrast met wat je allemaal voorgeschoteld krijgt. Had het eveneens interessant gevonden als het een triester eind had, maar dit lijkt beter voor de film.

De insteek van activiteiten deed me een beetje aan The Bucket List denken. Ook vanwege het feit dat beide films een lach en een traan bevatten. Scene's zoals de tango en geweer scene zijn erg sterk en bovendien een mooi staaltje cinema. Absoluut hoogtepunt is de speech van Pacino. Kreeg er echt kippenvel van.

Verder biedt de film tot het eind toe genoeg goede en leuke momenten om dit tot een zeer geslaagde film te maken. 4,5*

Steengoede film met een glansrol voor Al Pacino. Geen idee, wie de andere genomineerden waren, maar terecht dat hij de Oscar voor beste mannelijke rol won . Een aantal scenes worden lekker lang uitgerekt. Naast het knalwerk van Pacino speelt ook nog een aardig dilemma op de achtergrond, waarmee Chris O'Donnel meeworstelt. De manier waarop Pacino dit oplost op het einde van de film is geniaal .

Al Pacino zet hier een geweldige acteerprestatie neer als Col. Frank Slade. Pacino draagt de film op een geweldige manier. De speech is een absoluut hoogtepunt !

4*

Weinig verheffend.

Na een 15-tal minuutjes is het ongeveer duidelijk hoe de rest van de film zich zal afwikkelen. Meligheid en Hollywoodsentiment zullen op het einde zegevieren en niemand die daar wat tegenin kan brengen.

Vond Pacino redelijk irritant. Hij praat alsof hij op toneel staat/een cabaretshow opvoert. Van dialogen is er amper sprake, wel veel oneliners en quotemateriaal. Zeer vervelend personage ook, zijn speech op het einde valt ook compleet in het niet bij The Devil's Advocate. Maar hij maakt veel lawaai wat blijkbaar indruk maakt.

Hoewel veel te lang verveelt de film niet echt en is het tripje naar New York best vermakelijk, al vraag ik me af waar die vrijpartij gebleven is. Pacino hoort compleet weg te zijn van vrouwen, des te vreemder dan z'n hoofddoel snel weggemoffeld wordt met wat sentimenteel drama tegen het einde van de film.

Redelijk en niet dodelijk saai, maar zo burgerlijk en netjes allemaal. Het einde geeft de doorslag, een nipte voldoende zit er niet in.

2.0*

Oerdegelijke film.

Het verhaal is zo simpel als het groot is, en 't is inderdaad vooral door Al Pacino dat de film nog kan boeien. Meesterlijk geacteerd, al blijf ik zijn rol in de Godfather-trilogie beter vinden (waarom die daar geen Oscar voor won, zal me eeuwig een raadsel blijven). Hier is zijn personage best interessant. Vol energie naar de buitenwereld toe met veel lawaai en levensvreugde, zoals de tango-scene mooi illustreert, maar diep in hem schuilt de pijn van het blind zijn. Zoals hij zelf zegt: het is hier donker.
Chris O'Donnel liet me koud. Ok, hij is hier niet slecht, maar valt compleet in het niet in het gezelschap van Pacino.

Enkele leuke scenes; enkele leuke situaties, zoals het familie-etentje; met Pacino een meesterlijk acteur dat een leuk personage neerzet.
Het einde deed me wat aan Finding Forrester (2000) met Sean Connery denken.

Een 4*.

Hoo-Hah!

Wat een acteerkanon is die Pacino. Niet gemakkelijk voor tegenspeler O'Donnell, die er desondanks goed bij blijft.

Deze film blijft 1 van mijn favorieten, elke keer ontdek ik weer iets anders in de mimiek van Pacino.

Op het eind wel wat Amerikaans voorspelbaar (het loopt toch goed af), maar dat doet verder geen afbreuk aan de film.

Prima drama met een mooi verhaal wat ook nog eens wist te boeien. De cast deed het uitstekend met als hoogtepunt natuurlijk Al Pacino die best goed een blinde persoon speelde. Maar ook de destijds nog onbekende Philip Seymour Hoffman deed het uitstekend als verwende en rijke student met invloed rijke ouders. De film had wel iets korter mogen zijn want bijna 2,5 uur is toch wat aan de lange kant waardoor het heel soms wat saai werd. Het einde met de geweldige speech van Al Pacino was zeer goed.

whooo ahhhh

Volledig te doen vanwege Pacino maar dan krijg je ook een heerlijke drama film voorgeschoteld. Wat kan die man toch acteren. Vooral die speech op het eind natuurlijk. Held!

Verder een mooi verhaal, goede setting, een paar fantastische scenes. Heeft me constant geboeid.

Het is allemaal niet bijster vernieuwend of erg speciaal in uitvoering, maar Scent of a Woman zit als film uitstekend in elkaar. Pacino doet het prima als norse kolonel en ook de rest van de cast (waaronder een jonge Philip Seymour Hoffman) doen goed werk. Het script is prima, de score van Thomas Newman ondersteunt de beelden op sterke wijze en regisseur Brest schept een goede sfeer. Hier en daar, zeker tegen het einde, wordt het allemaal wellicht een tikkeltje te sentimenteel, maar gelukkig gaat de film niet al te vaak over die grens. Scent of a Woman is vooral een sympathiek en goedgemaakte film, niets veel meer en niet veel minder.

3,5 sterren.

Een film die de juiste mensen gecast heeft. Ik moest in de rol van Chris O'Donnell aan Tobey Maguire denken en hoe die de film zou verprutst hebben als hij de rol van Chris had overgenomen. Chris O'Donnell is een de juiste man in de juiste rol. En ook Al Pacino doet het geweldig natuurlijk. We zijn zijn stijl met roepen wel gewoon, maar in dit soort rollen komt dat zeer mooi uit. Hij is nu eenmaal een gefrustreerde veteraan die in het verleden niet altijd het juiste heeft gedaan en nu met die erfenis rondloopt. Blind, eenzaam en aan de drank, wegkwijnend bij z'n familie die hem eerder uit schuldgevoelens hebben opgenomen maar hem eerder als een patiënt zien dan hun dierbare familielid.

De film kijkt als een soort roadmovie waarin we Frank Slade en Charlie volgen. Elk hun eigen problemen die ze uiteindelijk van elkaar oplossen. En daar merk je wel dat de personages centraal staan met een zeer goeie uitwerking. Ergens doet de film me altijd denken aan Rain Man, waar het duo van dienst Tom Cruise en Dustin Hoffman was. Dan vind ik dat de karakters van Charlie en Frank Slade beter uitgewerkt zijn.

Scent of a woman is op zich een wat voorspelbare Hollywoodfilm, maar dan wel een kwaliteitsvolle. Er is tijd voor een lach op tijd en stond, maar het wordt geen komisch drama uit de jaren '80. De muziek van Thomas Newman is met momenten nogal melig, maar de man weet wel om de muziek zo goed als weg te laten bij de cruciale momenten: het etentje met de familie van Slade, de zelfmoordpoging van Slade en de eindspeech in het college. waardoor die momenten veel sterker uit de verf komen.

Mooi.

Gisteravond, na het zien van deze film wist ik nog niet zeker wat ik ervan moest vinden. Maar nu wel. Dit is toch een zeer mooie prent, en dat is met name te danken aan Al Pacino, die echt een wereldprestatie neerzet. Deed me denken aan Robert deNiro in Awakenings, twee zeer verschillende rollen, maar allebei zeer lastig om te spelen. Fantastisch gespeelt door beiden, maar nu verder over Scent of a woman.

Eerst wist ik niet wat de titel betekende, nu wel; Geur van een vrouw. Prachtige titel. Pacino die van elke vrouw de parfumgeur ontrafelt, prachtig. Hieruit voort komt de scene dat hij danst met dat ene meisje in het luxe restaurant. Schitterende scene. Zo bevat deze film zeer veel meer gedenkwaardige en prachtige scenes, maar die bleef mij het meest bij. En ook daar, dacht ik dus aan Awakenings. Bruggetje is wel snel gemaakt toch?

Dan heeft deze film wel een paar minpuntjes, de muziek, die de sfeer moet bepalen was nogal tam. Zo nu en dan kwam het op de goede momenten. Maar het had van mij meer gemogen. Ook het einde, vind ervan wat je wilt, er zullen vast wel wat haken en ogen in zitten ja. Maar hier komt wel tot uiting hoe de band tussen Pacino en O'Donnel gegroeid is. En uit hij zijn karakter(Pacino) tegen de docent die O'Donnel wil schorsen. Misschien ietwat clicheerijk, maar ik vind het ook wel weer goed doordacht.

Er had misschien iets meer uitgehaald kunnen worden, maar door de prestatie van Pacino valt dat voor mij toch weg.

Een mooie 8*

Dit is en blijft een sterke film met een top Al Pacino.

Nog bij opmerken dat in deze film de nog jonge, en ondertussen helaas overleden, Philip Seymour Hoffman is te zien.

Leuk dat je Hoffman noemt... In de film een jongeling die ik toen al vond opvallen. De gebaartjes vooral, het corpsb(r)allerige, het ongemak dat ie in de rol legde. Pa in het bestuur, maar trekt aan het kortste eind moreel gezien. Dit is inderdaad DE rol die Pacino de verdiende Oscar moest gaan opleveren. Hij kon er alles in leggen waar die sterk in is. Mooi verhaal. Moraliteit niet duimenduk erbovenop, gaat meer om wat deze veteraan uiteindelijk deed belanden waar die nu is. Blind geworden ziet ie in waar het fout is gegaan in zijn leven, en is zich van andere zaken bewust, zoals het geurtje dat een vrouw draagt. Een mooie manier om pars pro toto te zeggen dat wat voor anderen misschien 'kleine dingen' zijn, in wezen staan voor een groter iets.

Ik vond het vooral traag en irritant. Veel mensen hier vinden Al Pacino door zijn reputatie vast het toppunt van cool, maar ik heb eigenlijk nauwelijks films met hem gezien en bekijk het dus wellicht wat objectiever. Ik vond hem slechts irritant met dat 'Whoo-ah' van hem, om het nog maar niet te hebben over die passieve sukkel van een Charlie. Er is vaak totaal geen wisselwerking tussen de twee, slechts Pacino die gelul over hem uitstort.

En naast de irritante karakters valt het vooral op hoe traag de film is. Scenes die minutenlang aanslepen met slap en vervelend geouwehoer zonder dat het verder echt ergens heengaat.

Daarnaast heeft het die suffe begin jaren '90 vibe over zich heen, waar de film natuurlijk verder niets aan kan doen, maar wat het wel extra vervelend maakt. Beetje in de sfeer van Rainman en wel meer films uit die tijd, wat nu gewoon hopeloos gedateerd is geraakt.

Het enige leuke is de vroege rol van Philip Seymour Hoffman, was leuk om hem te zien als jonge gast, je ziet al de veelbelovende flair en het acteertalent.

Gezien het gemiddelde zal ik wel weer iets missen, maar so be it.

1,5*