Inception (2010)

Kom op zeg, alles wordt eindeloos uitgelegd. Geeft Nolan ook zelf toe in het eerder geplaatste interview. Volgens mij kan iedereen die tot 4 (of 5) kan tellen de film volgen.

De basis wel ja. Alleen is 'Inception' nogal (heel) wat meer dan dat. En er zijn heel wat mensen die niet verder kijken dan de basis bij deze film. Daar ben jij bijv. één van.

Ja, wat ik zag was zo onaatrekkelijk dat ik geen enkele behoefte heb verder te kijken. Geloof best dat je er van alles bij kan verzinnen. In Battlefirld earth zitten ook vast prachtige dubbele lagen.... Who cares?

Je hebt gelijk dat alles wordt uitgelegt. Dat zeg ik ook in mijn vorige post, maar tijdens de film moest ik toch behoorlijk opletten om het te kunnen volgen. Om het allemaal te begrijpen, analyseren en te kijken of er geen grote plotholes in zitten heb ik toch meerdere kijkbeurten nodig gehad, en ik denk dat ik niet de enige ben. Daar doelde ik dan ook op toen ik zei dat er voor mij genoeg viel te puzzelen. Vandaar dat ik dit een intelligente film vind.

Moeilijk te volgen:? Alles wordt duidelijk, doordat het personage Page aan het verhaal is toegevoegd, wat overigens jammer is.

Maar waarom zou je uberhaupt gaan lopen zoeken naar plotholes? We bevinden ons immers in de droom, elke eventuele plothole kan worden rechtgezet door te stelen dat het een droom is, daar gelden geen regels..... (Al is Nolan er nog zo druk mee om ze aan te dragen.)

Zelfde geldt voor films die in de vorm van een getuigenis verteld worden zoals Usual suspects en The Fight Club, elke plothole kan voortkomen uit een 'vergissing' of verkeerde herinnering van de verteller. Vind persoonlijk dat een film veel meer op je gevoel moet inhaken ipv je verstand, vind het wat dat betreft eerder een domme film.

Ik vond het ook een beetje een vreemde opmerking: zoeken naar plotholes in een film? Sinds wanneer is dat belangrijk? Bovendien kan ik me ook maar moeilijk voorstellen dat het leuk is een film te kijken als je bij elke scène moet denken: klopt dat wel? - laat staan meerdere keren. Gewoon achterover leunen en van de film genieten lijkt me een stuk plezieriger.

Alles wordt duidelijk ja, maar dat betekent niet dat je niet hoeft op te letten, dat je tussendoor enkele keren naar de W.C. kunt en dat je dan in principe niets hebt gemist zoals bij de 99% van de blockbusters. Ik denk dat dit voor sommige mensen teveel moeite is, of dat ze uberhaubt niet willen in een film, daar sloeg mijn opmerking dan ook op.

At Reinbo, ik kan wel mee met je kritiek. Je zal aan het einde van de film echt geen tranen met tuiten zitten te huilen. Dit is jammer ware het niet dat de gebrekkige emotionele verbindtenis met alle karakters behalve Cobb gecompenseerdt wordt door de unieke filmervaring die Inception voor mij is. De unieke premisse, de scene van de straten van Parijs, de gewichtloze vechtscene van Joseph Gordon-Levitt die precies klopt met de positie van het busje, de trein door de straten heen, de Japanse architectuur, gepaard met een intilligente idee, een zeer goede score, goede acteerprestaties etc.... heeft me voor de eerste keer in lange tijd weer eens met open mond naar de film zitten te kijken.

Daarnaast is de gehele film niet een droom, dus zoeken naar plotholes, en kijken of de regels niet worden geschonden heeft dus wel zin.

At Karl van H: Achterover leunen en simpelweg genieten van de film heb ik ook de eerste keer gedaan, maar naarmate ik de film vaker heb bekeken heb ik er wel op gelet of er geen plotholes inzitten.

Nou ja, dat is je goed recht natuurlijk, en ik kan me voorstellen dat je bij een film als Inception, waarin alles wordt uitgelegd, kijkt of er inconsistenties inzitten, maar over het algemeen interesseren plotholes me eigenlijk totaal niet - zeker niet in blockbusters. Vind het ook een beetje vervelend als mensen het (tijdens het kijken van een film!) noodzakelijk vinden om onwaarschijnlijkheden aan te wijzen, dan denk ik altijd maar: och, het is entertainment...

Nice Bij mij is de lol er echter gelijk af als een film, zoals deze, boordenvol idioterie en plotholes zit. Ik kan me dan sowieso niet meer in de film verplaatsen, ga me aan de director irriteren en voel dat alle spanning GEHEEL weg is. Ik zit dan te wachten op de roze olifant met gele stippen die het verhaaltje uit komt blazen zeg maar.

een van de mindere van di caprio

Hoevaak lees je (hier of elders) dat door deze film mensen emotioneel werden geraakt? Toch wel een blunder van de eerste orde als een regisseur ondanks zijn inspanningen (nota bene 10 jaar met zijn kop tegen de muur) daar niet in slaagt.

Geen film voor als je niet helemaal wakker bent. Maar wel een van de beste films die ik gezien heb in de afgelopen jaren. Het is op een geweldige manier in elkaar gezet, alleen al voor het feit dat alles precies zo past verdienen de makers al complimenten. Het verhaal pakte me vanaf het begin tot het eind dusdanig dat ik voor het eerst eigenlijk amper op de acteerkwaliteiten van de acteurs heb gelet. Zegt genoeg denk ik.

In het begin wat onduidelijkheden, maar op het eind valt alles op z'n plaats. Wel lange film.

Ik snap ook wel wat de attractie is, maar voor mij werkte het niet, vond de personages en de opdracht niet boeiend, kids konden me al helemaal gestolen worden. En of het al dan niet een droom is wordt in het midden gelaten. Ik ga voor wel, al was het maar omdat het hele Inception verhaal enkel in dromen mogelijk is.

Ik bedoel dan wel een meer ervaren acteur of actrice, en geen tiener als het aan mij zou liggen. Het deed allemaal een beetje betweterig aan toen ze eindelijk wist hoe de vork in de steel zat, begon ze Cobb meteen te vertellen hoe hij de dingen moest doen. Inderdaad, je hebt iemand nodig die als toegangsdeur voor het publiek geldt, maar had van mij geen Ellen Page hoeven zijn.

Page heeft anders in Juno en Hard Candy laten zien een prima actrice te zijn. Dat het er nu niet uitkomt is vooral te wijten aan het script en de regie.

Typische tiener dan, betweterig volkje

Mooie film en zeer mooi gemaakt. Je mag wel geen 5min overslaan of het verhaal kan een raadsel voor je zijn want het verhaal zit zeer ingewikkeld in mekaar

Heist film meets fantasialand en struikelt over The Matrix. In die trant valt Inception zowat te omschrijven, de 7de langspeelfilm van Christopher Nolan en een zoveelste pretentieuze scheet van de man die zelfs Batman omtovert tot een diepzinnige vleermuis.

Marco Borsato liet ons in 1994 al weten dat de meeste dromen bedrog zijn, hetgeen DiCaprio alszijnde Dom Cobb hier op grote schaal toepast samen met zijn boeventeam. Zij bezitten immers een technologie die het mogelijk maakt om in eenieders droom te infiltreren, met alle gefoefel vandien natuurlijk. De plot expandeert wanneer Cobb onder lichte dwang van een machtige zakenman een inceptie dient uit te voeren bij diens concurrent, wat zoveel wil zeggen als een idee in een mens zijn kop rammen. Daarvoor moeten ze in een droom van een droom van een droom kruipen (je moet het maar verzinnen), wat vervolgens weer allerlei nieuwe regeltjes en kanttekeningen met zich meebrengt zodat je al helemaal door de bomen het bos niet meer ziet.

Er circuleren inmiddels tientallen theorieën op het internet over hoe de vork nu precies in de steel zou zitten, maar dat proberen uitvissen lijkt mij al even onnozel als struikelen over vermeende plotholes. Nolan heeft zichzelf al lang ingedekt door zijn verhaal vaag te houden, en gezien het over dromen gaat zijn alle logicavragen bij voorbaat overbodig. Dat hij weer eens de interessanterik probeert uit te hangen door warrig en ingewikkeld te doen staat bij mij alvast meer dan ooit in de weg, of anders gezegd de hutsepot van vraagstukken en gewichtigheid blokkeren grotendeels ieder medeleven van spanning tot emotie.

Het is goed dat de vele effecten mooi uitgevoerd zijn en juweeltjes als Michael Caine en Pete Postlethwaite wat meubels komen redden (stellen nog steeds jongere generaties als DiCaprio in de schaduw wat acteerprestaties betreft), en ook het spaarzame gebruik van Édith Piaf's Je ne regrette rien weet er met vlagen nog een fraaie toets aan te geven. Voor de rest op zich een origineel idee over dromen, waar helaas een kleine nachtmerrie is uitgekomen.

2*

Het goed kunnen acteren betekent niet automatisch dat je geschikt bent voor iedere rol. Ik vond haar aanwezigheid ook een miscast. Net of er een kind tussen de grote mensen liep. Dat staat los van script en regie. Bij een ander persoon had het misschien beter overgekomen.

Of de rol was fout. Wie neemt er nu een stagaire mee omdat ze een doolhofje kan tekenen? Vond haar ook niet goed hier, maar lag vooral aan de stupide rol.

Dat kan ja, maar vaak bepaalt het charisma in zo'n rol of het karakter ook goed overkomt. En dat was hier zeker niet het geval.

Maar dat is juist mijn punt, in andere rollen komt haar charisma wel over.

Volgens mij hebben we hetzelfde punt. Alleen verwoorden we het anders.

Ik noem haar niet geschikt voor deze rol, jij noemt de rol niet geschikt voor haar.

Vind Page het enige kleine minpuntje aan deze voor de rest briljante film. Vreselijk slecht actrice (komt vooral omdat ik haar zo vervelend vind) en ook niet echt passend in deze rol (eens met Timba69). Jammer dat 1e keus Evan Rachel Wood de rol afwees. Nolan had ook nog Rachel McAdams, Emily Blunt en Emma Roberts voor haar personage in gedachten. En dan krijgt Page de rol.

Ze moesten gewoon iemand hebben met een echt kinds uiterlijk die voor een studente kon doorgaan. Ik vond dr in deze rol ook helemaal niks. Juno vond ik haar prima.

Een geweldige actrice is het niet, maar heeft wel een bepaalde charme. Ik vond alleen Cotillard uit de toon vallen eigenlijk.

Cotillard was saai en absoluut niet overtuigend.

Zie haar dan toch veel liever in a Good Year en ook in Public Enemies.

4000 stemmen, kijk eens aan!