Una Giornata Particolare (1977)

Prachtige film met vooral goed samenspel tussen Mastroiani en Loren.

En een hele prachtige rol van Sophia Loren!!

Prachtig kunstwerkje van Ettore Scola, die op een fascinerende manier een simpel verhaaltje vertelt. Het camerawerk is werkelijk subliem (absoluut niet gedateerd). Erg subtiele film, met fantastisch acteerwerk van zowel Sophia Loren als Marcello Mastroianni. Eindelijk een romantische film die niet de standaard paden van het (sub)genre bewandelt, maar het eens op een originele manier doet.
de scene tussen de lakens (letterlijk) is bijzonder stijlvol gefilmd. Wat een geweldig ontnuchterend einde.
Ik verheug me er al op om ander werk van Scola te zien. 4.5 sterren

Ik kan je Brutti Sporchi e Cattivi (1976) aanraden. Is in Nederland op dvd uitgebracht.

Net als in What's Eating Gilbert Grape kan je hier ook weer zien dat een simpel verhaaltje toch op een prachtige wijze kan worden laten zien. Vooral Loren acteerde erg goed. 4*

Ik heb 'm gisteren opgenomen (Bure Baruta was op hetzelfde moment op ned.3)en ga 'm binnenkort kijken.. ben erg benieuwd.

prachtige film als je het geduld hebt om urenlang naar een voor zich uit starende huisvrouw te kijken...

Inderdaad een subliem gefilmde rolprent met een eenvoudige, doch niet minder aansprekende, onderliggende boodschap. ****.

Voor mij de BESTE film aller tijden. De meest subtiele aanklacht tegen het fascisme + de prachtig tegendraads gecaste acteurs.

Zal deze film ooit gedateerd aandoen?

Zeer bijzondere film over twee prachtige mensen!

Twee kwetsbare zielen, die zich voor elkaar openstellen en die emotioneel dichter bij elkaar komen, dan menigeen in dertig jaar huwelijk.

Hoogstaand drama.

De derde Scola die ik zag (met de meester zelf in de zaal ) en ik begin een rode draad in zijn oeuvre te ontdekken. Fantastisch toch wel hoe die man mensen zo weet te observeren en daarmee een kritische boodschap weet over te brengen. Hij zelf zei blij te zijn met de jongere bezoekers, omdat hij ook aan hen de boodschap voor meer tolerantie kan overbrengen. Hij zei verder een optimistisch man te zijn. En dat terwijl de ondertoon van zijn films (de drie die ik zag) toch somber is, zo niet cynisch is.

Er komt 3 oktober een nieuwe film en in november gaat hij een nieuwe draaien (geen details zijn mij bekend)

zo wat een saaie film zeg *gaap

niets diepzinnig
korte kul was het
die overvliegende vliegtuigen waren btw echt TE slecht
2*

Geweldige film, en doordat mijn stem de 50ste is komt deze ook meteen in de top250 en dat verdient ie...

Zojuist gehuurd, blijkbaar een goede zaak

gaap ! Te-gen-valler.

Ik vond er geen zak aan. Het begin was nog wel boeiend ( die originele beelden dan, maar dan pff

Ok er wordt relatief goed geacteerd.

Maar de film wist mij jammer genoeg niet te boeien.

Geen spek voor mijn bek

Score : **

Prachtige, subtiele en kleine film. Wat een schitterend mooie rollen van Loren en Mastroianni.

Sublieme openingscene. Prachtig gebruik van kleur om een sfeer te versterken.

Dit was mijn eerste Scola. Italie blijkt inderdaad een heleboel fijne regisseurs te hebben (gehad).

4.0*

Vreemd detail is dat een van de rollen gespeeld wordt door de kleindochter van Mussolini die er tegenwoordig bedenkelijke politieke ideeën op nahoud en in het Europees parlement zit.

Berlusconi is een fascist. Fortyn was een fascist. Punt.

Maar kleindochtertje kan er bij deze film toch niks aan doen ?

Kleindochtertje is NU een fasciste. Ik zeg toch niet dat ze niet in deze film had mogen zitten? Het vreemde vind ik vooral haar denkbeelden anno 2004. Zeker in het licht van deze film.

Die Furtuyn-opmerking is verder voor jouw rekening.

Ja zeg dat wel.

Svp weer over de film graag.

Heel sterk spel. Heel boeiend verhaal dat goed inzicht geeft in een huwelijk van die tijd, waarbij de vrouw echt als huissloof werd gezien.

Wat een mooie en ontroerende film is dit. Net gezien, na een week in huis te hebben, en het heeft me een bijzonder geraakt en een mooie filmervaring bezorgd. Hoe subtiel Scola hier te werk gaat is ongelooflijk. Op de achtergrond hoor je constant de fascistische dreiging terwijl zich op de voorgrond een prachtig en onwaarschijnlijk liefdesverhaal ontplooit tussen 2 erg goed neergezette en uitgewerkte personages. Erg goed gebruik van "kleur" ook en fantastisch camerawerk. Una Giornata Particolare is een onvergetelijke film wat nog eens versterkt wordt met een subliem einde. In mijn ogen 1 van de beste italiaanse films ooit. 5*

Mooi drama, wat naar mate de film vordert aan kracht wint. Goed acteerspel van de twee hoofdrolspelers. Ik had nog niets gezien van meneer Scola, maar daar komt nu verandering in...

4*

Laten we vooral echt nooit vergeten dat deze film een van de mooiste liefdescenes ooit bevat. Zeer knappe vertolkingen in een sterk verhaal. Een uitzonderlijke liefde in een liefdeloos decor. 'k Geef hem 4,5.

Een van de mooiste liefdesscenes? Welke dan?

Hebben we wel naar dezelfde film gekeken? De scene waarin ze vreeën, heel teder, zacht, met een gevoel waaruit alleen maar liefde sprak. Begin nu serieus te twijfelen... Dat gebeurde toch? In het appartement, onder witte lakens?

Aha, die scène. Jij kan het uiteraard op die manier hebben ervaren, maar ik vond die scène nou niet echt blijk geven van een gedeeld gevoel. Ik zag een opgewonden hetero vrouw en een geshokeerde maar gehoorzame homo die seksuele gemeenschap hadden. Gabriele lag de hele tijd zonder enige beweging en met een ernstige uitdrukking op zijn gezicht op bed. Ik had zelfs medelijden met hem. Het leek erop dat Gabriele op die manier Antonietta wilde bedanken voor haar komst - net op het moment dat het mis leek te gaan in zijn appartement.

Gabriele deed Antonietta op verzoek van haar een gunst. Ik zag een man die bewust iets terugdeed voor een vrouw. Ik weet niet hoe ik het anders moet interpreteren. Ze deelden de betekenis van hetgeen ze deden niet. Het motief voor Gabriele was weliswaar liefde, maar de ervaring an sich niet. Vind dat nou niet echt een mooie liefdesscène.

Na het vrijen zei hij nog: ''Als je zo bent als ik, kun je best met een vrouw vrijen. Het is anders, maar het verandert niets.''

Ok,

Ik dacht hij het deed uit liefde, niet om haar te bedanken. Ik weet best dat die man weinig opwinding zal vinden bij een vrouw, dus het was geen passionele ontlading. Eerder een soort, ja, intimiteit, nog dichter bij de ander willen komen omdat je van hem/haar houdt. En zelfs als het een bedankje was dan blijft het toch mooi? Hij hoefde niet, hij deed het omdat hij haar lief-had. Prachtig toch? Er spreekt gewoon liefde uit dat vrijen en dat kan je toch moeilijk ontkennen?

Ja, hij deed het uit liefde en verleende Antonietta daarmee een gunst. Dat is lief van hem, maar het zag er niet echt liefdevol uit. Het was een soort van emotionele druk. Zo zie ik het.

Ja, zo zie jij het. Ik denk dat wij inderdaad deze scene op een verschillende mannier ervaren. Ik wil de film wel eens opnieuw bekijken met jouw zienswijze in het achterhoofd. Dan wordt het vast een afschuwelijke scene.