Una Giornata Particolare (1977)

Mwah, niet zozeer afschuwelijk. Ik vond betreffende scène gewoon onprettig om te zien. Kreeg het er benauwd van. Misschien omdat ik meer te doen had met Gabriele, dan met Antonietta. Ben benieuwd wat je na herhaling van die scène vindt...

Ik denk dat ik voortaan de informatie over de films die boven staat niet meer ga lezen. Dat had ik nu ook niet gedaan en daar ben ik blij om. De film is namelijk mooier als je nog niet weet dat hij homo is. Na dat telefoongesprek denk je daar wel even aan, maar toch heb je twijfels. Het bovenstaande verklapt toch dat iets wat juist zo mooi is om nog (enigszins) verborgen te houden

[EDIT kapp: synopsis is inmiddels aangepast, derhalve spoilertags geplaatst in dit bericht]

Grootse film. Alleen Italianen kunnen vanuit niets een prachtige film maken. De setting is historisch, maar zorgt voor de rest eigenlijk alleen voor de achtergrond. (Letterlijk zelfs door de radio die constant doorheen de film verslag brengt.) De historische gebeurtenis accentueert nog sterker de banale alledaagsheid van de gebeurtenissen in de film . Een vrouw die niet meer verliefd is op haar man en zich vastgekluisterd voelt aan haar huishouden. Een homo in het fascistische Italië die gelaten afwacht wat er zal gebeuren.
De ontmoeting tussen beiden wordt heel sereen verfilmd. Doorheen de alledaagse handelingen (koffie drinken, de was afdoen, een omelet eten) laat de film zien hoe de twee zielsverwanten nader tot mekaar komen. De sobere kleuren, de beperkte locatie, een minimun aan personages... alles draagt bij aan de unieke sfeerschepping.
Voor mij 4* waard.

Mooi gespeeld en mooi verhaal, maar uiteindelijk niet veel meer dan een aardige film. 3,5*

Staat wel een vette spoiler in de tekst boven....

Ik vind dit één van de mooiste ontroerendste Italiaanse films ooit. Meer hoef ik toch niet te zeggen?

Een 4.5*

Wauw! Wat kan die Sophia Loren toch voortreffelijk acteren. In de beginfase nam ze mij al bij de hand en leidde mij rond in haar simplistische, grauwe leventje in haar te krappe flatje.

We gingen af en toe ook nog even op visite bij ene journalist maar het was vooral Loren die weer de show stal. Vooral het plaatje hierboven, was een prachtige scène. Leuk, om te zien wat voor een gepassioneerd vrouwtje er achter haar schuilging.

Er gebeurt niet echt veel in de film en toch bleef hij me boeien. Dat kwam mede door de goede dialogen en ik het gevoel had dat wat men deed verboden was. Prachtige sobere Italiaanse cinema met een aardig einde. 4*

Vandaag eindelijk in mijn bezit. Bij Kruidvat gekocht voor 6.99 !!

Hmmm... in mijn reclamefolder van het Kruidvat staat deze DVD aan 7,99 EUR. Maar die ene euro meer heb ik er zeker voor over.

Verschil tussen Belgie en Nederland

Ik heb hem ook gezien en vond het een bijzonder mooie film. Ik heb niet zo veel films gezien met Sophia Loren, maar ze kan echt wel goed acteren.

De tegenstelling in deze film, nl het fascistische Italie en mensen die anders zijn. Heel mooi in beeld gebracht.

Deze film is mij 4.5* waard.

Een van de mooiste en ontroerendste films die ik in tijden heb gezien, vooral Mastroianni speelt de sterren van de hemel! Ongekend. 4,5*

had meer een oorlogsfilm verwacht!

2.0

Verklaar je nader, Michael ! Is deze film dan niet jouw "ding"?

Zit gratis op dvd bij de aankomende zaterdag editie van het NRC.

inderdaad! wij hebben hem net binnen gekregen gratis op dvd, niet verkeerd van nrc. Ga hem snel een keer kijken

Voor mij altijd een top 10 film geweest en nog.

Toch leuk, een huisgenote die het NRC leest. De film zelf valt helaas wat tegen. Althans: ik vond het weinig bijzonder. Een van de sterkste punten is wat mij betreft het troosteloze flatgebouw waarin alles zich afspeelt. Zeer fraai in beeld gebracht bij de eerste kleurenscene (sowieso een verademing na 7 minuten historische parade-opnames). Tegelijk maakt het de film behoorlijk statisch. Alles moet dan komen van de personages, de dialogen en de verwikkelingen. Dit is wel in orde maar het komt niet boven de middelmaat uit. Vooral teleurstellend is de relatie tussen Antonietta en Gabriele. Typisch geval van geen chemie, ofzoiets. Het einde is wel vrij goed, subtiel. 3* dan maar.

Gratis bij NRC Handelsblad op dvd gekregen laatst. Vandaag gekeken en inderdaad:

Meeslepend & indrukwekkend (!) Om de een of andere reden werd je in het verhaal getrokken.

Erg goed acteerwerk en topregie van Scola. Hoe je met zo iets simpels zo'n onroerende film kunt maken.

****

Scola is beroemd om zijn kleine verhaaltjes en daar is deze geen uitzondering op. Het is in feite toneel, en real time, waardoor de ontwikkelingen zich nogal erg snel voltrekken, maar daar staan twee acteersprestaties van formaat tegenover. Mastrioanni hoeft maar dit te doen en het is goed, maar het viel me op dat hetzelfde hier geldt voor Loren, die misschien iets makkelijker te onderschatten is.

Twee hele sterke troeven; de cast en het kleurgebruik. Op dvd staat beschreven dat Scola in samenwerking met cameraman Pasquallino ervoor koos om een groot deel van de kleur eruit te filteren om een bepaald gevoel mee te geven aan die grauwe dagen en het ingehouden gevoelsleven van de twee personen te vatten. Dat zorgt ook voor een hele interessante stemming. Een mooi, tragisch klein verhaal doet de rest. 4 sterren

Lijkt me een zeer boeiende fim.

Hoezo bij nrc gekregen? Ik heb al jaren een abb, maar ik heb nog nooit een dvd gekeregen.

Of was dit hier een actie voor nieuwe abb.?

Nee zat bij een zaterdageditie rond Sinterklaas, ingeseald in de bijlage, ik heb ze nog bezorgd als bezorger, en 2 dvdtjes achterover gedrukt (maar niet ten koste van abonnees hoor, eerlijk )

Het is een mooie film, maar het plot is wel erg eenvoudig. Na er een nachtje over geslapen te hebben toch maar een 3,5* voor deze film.

Mooie kleine film, met mooi acteerwerk. Loren speelt de rol van uitgebluste huisvrouw perfect, die totaal vastgeroest is in haar leven. Ook Mastroianni speelt erg goed als de sympathieke Gabriele, die wacht op zijn noodlot.

Tijdens de korte ontmoeting tussen de 2 hoor je op de achtergrond het gejuich van mensen en muziek van de parade, het creeert een aparte sfeer. Eventjes lijken de 2 alleen op de wereld en hebben ze een vluchtige en verboden romance, die ook onmogelijk is, vanwege Gabriele's geaardheid.

4* voor een mooi stukje Italiaanse filmgeschiedenis.

Schitterende film en een masterclass acteren door de twee hoofdrolspelers (hoewel de bijrol van John Vernon ook zeker de moeite was).

Ongelofelijk hoe het fascisme er in het dagelijks leven is ingeslopen en dat het juist vreemd is, als je geen fascist was.

De ontwikkeling van de relatie tussen Antonietta en Gabriele lijkt nogal ongeloofwaardig als je het bijvoorbeeld op papier zou zetten, maar het komt hier erg overtuigend over. Knap gedaan. Vond het begin met de scène waar Antonietta iedereen moest wekken voor de speciale dag (een heel andere dan waar de titel van de film over gaat) is briljant. Met een simpele scène kreeg elk personage diepgang. Je wist hoe de verhoudingen in het gezin lagen en wat belangrijk was voor wie. Je kende het gezin, hoewel je de rest van de film mmaar een lid van dat gezin kreeg te zien. Cinema op zijn effectiefst. Verder was de hunkering van Antonietta naar liefde en het verlangen van Gabriele naar sociale acceptatie en vriendschap schrijnend en ontroerend tegelijk. Veel leuke scènes, veel aangrijpende momenten en zonder dat er al te veel gebeurt, is het erg onderhoudend. En ik blijf dat knap vinden.

De film is een klein beetje neorealisme, maar op veel momenten ook helemaal niet. Een kleine Italiaanse film met grootse thema's. Eentje om in je dvd collectie te hebben. Dikke 4 sterren.

Wonderschone film. Zonder het einde te verklappen grepen de laatste scènes van deze film mij bij de strot.

4.5

Zat een keer bij elk gedrukt exemplaar. Dan ontbrak ie toevallig bij die van jou.

Grandioos. Komt in mijn top10. Ik heb deze week het toneelstuk gezien met Linda van Dijck. De film boeit telkens weer.

Totale top-acteurs, fantastische timing, prachtige kleuren (die door Scola expres zijn verbleekt), pakkend verhaal, ehhh... kan ik nog meer positiefs zeggen?

Even een vraagje: de innige kussen die werden uitgedeeld door Antonnieta (op de wang, op de wenkbrouw, op de mondhoek) deden me sterk aan de slotscene van Amélie denken. Is die scene uit Amélie een verwijzing naar deze film?