A Bronx Tale (1993)

Ja hoor, heb ik weer. Kom er weer net te laat achter dat 'ie op tv kwam. Ik had 'm graag nog een keertje willen zien.

Dé beste "gangster" film, naast alle grote namen. Waar iedereen waarschijnlijk Blood in, Blood Out voor aanziet, maar die hier echt niet tegenop kan.

Heb de film net gezien echt een topper aanrader echt waar

Redelijke film van De Niro met helaas wel een groot "Mother Fucker" gehalte net zoals bij "Goodfellas" die tot hetzelfde genre Maffiafilms behoort. Het is ook om deze reden dat dit soort films bij mij nooit hoog zullen scoren. Deze "strong language" en dat Amerikaans Engels met het sterke Italiaanse accent, daar begin ik soms wel eens genoeg van te krijgen. De rivaliteit tussen de Italo-Amerikanen en de Afro-Amerikanen werd wel goed weergegeven. Het camerawerk vond ik dik in orde en de jaren zestig soundtrack vond ik zelfs zeer goed.

Indrukwekkend regiedebuut van Robert de Niro. Hij speelt een rol, Joe Pesci speelt een rol en de film gaat over de onderlinge verhoudingen van de mensen in de Bronx en in het bijzonder die tussen een Italiaans jochie en een mafiabaas, maar desondanks kun je het zeker geen standaard mafiafilm noemen. Sterker nog, eigenlijk is het amper een mafiafilm. Er komen weliswaar een op mafioso en geweldscènes in voor, maar verrassend genoeg zijn de rollen van De Niro en vooral Pesci vrij klein. Ook verloopt het plot niet zo voorspelbaar als je zou denken, en de film gaat over kiezen tussen goed en kwaad, waarbij de verhoudingen niet zo zwart-wit liggen. De mafiabaas, erg sterk gespeeld door uitblinker Chazz Palminteri, blijkt helemaal niet zo'n bad guy te zijn en Calogero's hardwerkende en eerlijke vader is ook niet 100% de good guy. Zo ziet hij het ook liever niet dat zijn zoon thuiskomt met een zwart meisje. Dat subplot met de strijd tussen de zwarten en de Italianen en de "onmogelijke liefde" tussen Calogero en het meisje laat ook nog eens zien dat de zaken allemaal niet zo heel simpel liggen. Ook al is het niet zo heel erg subtiel uitgewerkt allemaal, en dat einde zag je wel aankomen. Desondanks is het wel vrij dramatisch en ook nog spannend op het einde.
De acteerprestaties zijn in de film helemaal van wisselend niveau. Hoofdpersoon Calogero vind ik zowel als de 9-jarige versie als die een jaar of 8 later vrij matig gespeeld. Vooral de acteur die hem op latere leeftijd vertolkt gaat af en toe flink onderuit. In de scène dat Sonny met zijn knechtjes Calogero aanspreekt op iets wat hij op zijn auto vindt vond ik dramatisch gespeeld door Lillo Brancato.
Verder valt de muziek op. Af en toe zeer fijn gekozen, op een originele manier, maar ook een paar keer iets minder omdat het niet helemaal past of juist wat makkelijk gekozen is. Bovendien vind ik de muziek vaak wat te overheersend. Al doet hij vaak ook veel voor de sfeer, iets waar de film geen gebrek aan heeft. Er wordt ook een aardig tijdsbeeld geschetst.
Verder wel leuk dat er ook wat humor in de film zit, al vond ik niet altijd helemaal op zijn plaats en even leuk.
Het camerawerk is vrij aardig, maar de dialogen vond ik soms aan de matige kant, wat simpeltjes. Iets waar het plot af en toe ook wat last van had, en je kon ook wel zien dat De Niro hier en daar goed gekeken had naar films als Goodfellas. Maar met het nog vrij originele plot geeft hij er nog zijn eigen draai aan.
Al met al een film waarvan ik wel wat verwachtte en die me zeker niet heeft teleurgesteld, maar wel verrast met het plot. Er zijn wel wat minpuntjes, maar vooral sterke punten en ik heb me erg goed vermaakt. Die 116 minuten vlogen voorbij, en deze film zou in de top-250 niet eens misstaan. Zeker niet als je kijkt naar sommige andere films die er wel in zitten. Kijkend naar alleen misdaadfilms vond ik deze niet minder dan bijvoorbeeld Carlito's Way, The Departed en zelfs Donnie Brasco.

Erg mooie film en een prima debuut van De Niro als regisseur. Het verhaal is misschien wat standaard en komt eigenlijk nooit tot een hoogtepunt, maar weet wel constant te boeien. De setting is erg mooi en voelt goed aan. Het trapje waar ''C'' steeds rondhangt voor zijn huis, de straat waar Sonny met zijn gangstervrienden rondhangt en de kroeg. Chazz Palminteri zet een prima rol neer, net als Robert De Niro en de beide Calogero's leverden ook prima werk af. Zoals vele films in dit genre worden erg geweldadige momenten afgewisseld met erg leuke en humoristische momenten. Ook De Niro weet dit alles prima te combineren. Ook mijn complimenten voor het prima camerawerk, prima script en prima muziek die gebruikt word. Ik hoorde Strange Brew van Cream en Nights in White Satin van de Moody Blues zelfs voorbijkomen, wat wil je nog meer. Ik ga deze spoedig op dvd aanschaffen en herzien. Waarschijnlijk volgt een verhoging dan, maar ik begin rustig aan met deze score. Triest dat ik de film nog nooit helemaal had gezien. Wel wat stukjes een tijd geleden, maar zo'n film als deze had ik voor mezelf al veel eerder moeten zien.

Vond het een heel mooie film, sterke acteerprestaties, een mooi verhaal, mooie voice-over, mooie setting maar mij viel vooral de supergoede soundtrack op! Echt een film om over een paar jaar nog eens te gaan herzien. 4,5*

Ik wou deze film heel graag zien, maar genoeg niet echt van gekomen. Alleen halverwege de film een minuut of 15 gekeken en die 15 minuten waren zeer vermakkelijk. Ik bleef niet verder kijken, omdat ik de film niet vanaf het begin gezien had. Binnekort downloaden!

Erg mooie, boeiende film. Goed en vrij geloofwaardig verhaal op de grens van de boven- en onderwereld. 4*

Ik heb de film niet helemaal gezien gister. helaas. want hij is zeker de moeite waard om eens helemaal te zien.

de dingen die gebeuren in de film zijn realistisch, wat in een hoop gangsterfilms niet zo is.

Vandaar een TOPFILM

Ik vond dit niet echt een maffiafilm dus zeker niet vergelijkbaar met goodfella's hoewel Robert de Niro en Joe Pesci er beiden in spelen. De film gaat maar weinig over de maffia, meer over een stel jonge italiaanse gangstertjes die ruzie hebben met een aantal afro-amerikaanse gangsertjes. Bij de film The Goodfella's wordt ons meer een kijkje in de keuken van de maffia gegund.

Het cliche liefdesverhaaltje had voor mij ook niet door de film gehoeven, maargoed dat heeft de regisseur waarschijnlijk alleen toegevoegd door een extra 'drama-effect'.

2.5*

dus wat je wilt zeggen is eigenlijk,

it's just a bronx tale!

Kort samengevat wel ja:)

wereld film !!!

4*

Sterk verhaal en de sixties sfeer wordt goed nagebootst. De liefde tussen Lorenzo en het zwarte meisje vind ik wél wat toevoegen aan de film, omdat de Italiaanse minderheid in de Bronx in de film duidelijk laat merken dat het tegen zwarten is.

De stem van Lorenzo als alwetende verteller vond ik soms 'n beetje iri. Ook dat z'n zwarte vriendin het ene moment van hem walgt en het andere moment hem alweer vergeeft (of vertel ik nu teveel) ging er bij mij moeilijk in.

Het einde was wel vreselijk "cool"

Cya Sonny

4/5

Haha, dat ik die vergeten ben:

- Jimmy, go get a towel from the bar, put it over his face.

- Come on sonny, i dont want a towel over my face, its embarassing.

- Put em in the fucking bathroom!

Hilarisch

Voor mij behoort dit meesterwerk tot dezelfde klasse als Goodfellas en Casino.

4,5 *

Erg goed regiedebuut van De Niro. Puike acteerprestaties en een erg mooi sfeertje in de film. 4.0*

Jammer dat de dvduitgave zo crap is.

Prachtige film van De Niro.

Goede acteerprestaties van eigenlijk iedereen, De Niro zit weer goed in zijn rol en Chazz Palminteri heeft in deze film een prima rol als gangsterleider.

Verhaal blijft het hele verhaal boeiend en krijgt een gepast einde.

Tot nu toe 4 sterren, maar wie weet wat de toekomst zal brengen.

* * * *

ik heb genoten van de knappe lilli brancato, heel goed geactreerd.

heb ik hem inmiddels 2 keer gezien en dit is niet een van die films waar je van denkt: dit stukje ken ik nog, ik spoel door.

ik bleef geboeit kijken.

Erg goede film die mensen aan het denken zet,

Sonny lijkt slech, maar door de meeste uitspraken van hem vind je het toch aardig.

4 sterren

zeer goede film
met zelf hier en daar wat grappige stukken.
de film volgt Calogero van kind tot man (wat mij een beetje aan the shawshank redemption doet denken waar je andy door een deel van zijn leven volgt) en in die tijd moet hij soms moeilijke keuzes maken

volgt hij zijn hardwerkende vader of de maffia en kiest hij voor zijn rassistische vrienden of het zwarte meisje

deze haalt mijn top 10 net niet maar zou toch in de top 250 moeten
mischien is de film niet bekend genoeg?

Jij vind dus dat dit deel van de film op de Shawshank Redemption lijkt? Ik probeer deze twee met elkaar te vergelijken, maar dat lukt mij allerminst. Je volgt in A Bronx Tale inderdaad Calogero van kind tot man, maar dat heeft toch niets met het leven van Andy in The Shawshank Redemption te maken? In die film is Andy al een volwassen man en bijna elke seconde van zijn leven die je in de film ziet, speelt zich af in de gevangenis. Ik kan me niet herinneren dat Calogero één seconde van z'n leven in de bak doorbracht. Ook is het zo dat de twee totaal niets met elkaar gemeen hebben; Calegero is een gangster in spé van Italiaanse afkomst, terwijl Andy een Amerikaanse bankier is die onterecht beticht wordt van het vermoorden van zijn vrouw en diens geheime minnaar.

De enige vergelijking die ik tussen de twee kan schetsen is dan dat je "een deel van hun leven" volgt, maar ja, met zo'n vergelijking hebben zo'n beetje alle films iets met elkaar gemeen

Lillo Brancato, die de tiener speelt, heeft uiteindelijk toch niet veel geleerd van de film.

"Brancato was found not guilty of murder on December 22, 2008. He was, however, convicted of 1st-degree attempted-burglary and faces up to 15 years in prison when he is sentenced in January 2009"

http://www.telegraaf.nl/buitenland/2968843/__Tien_jaar_cel_voor_Sopranos-acteur__.html?p=6,2

Heerlijke film met een mooi en aannemelijk verhaal. Goede combinatie van humor en drama. Ook interessant is dat Robert De Niro inzicht geeft over de rassenkwestie destijds in de 60's in de VS. Eigenlijk een film over vriendschap en liefde....mooi!

Ik hou van DOO WOP!

Een bovengemiddelde misdaadfilm met enkele 'mindere momenten': 3.50 (3.70)

Hoewel het over de maffia gaat in A Bronx Tale, fungeert deze setting voornamelijk op de achtergrond om het levensverhaal van een jongetje in één van de hardere wijken in New York te vertellen. En dan gaat het met name om de keuzes waar hij mee te maken krijgt, hetgeen dat goed of juist slecht is, alle invloeden van buitenaf die zijn karakter vormen in de loop van jaren en vertoont de film nog een snuifje van de rassenscheiding, al wordt daar in deze prent (gelukkig) niet al te diep op ingegaan. Jammer is alleen dat De Niro eigenlijk alleen het strikt noodzakelijke laat zien wat voor de film van toepassing is en daardoor gaat er naar mijn idee wat diepgang verloren. Met name de personages van Sonny en Lorenzo komen er nogal bekaaid vanaf, evenals de rol van de jeugdvriending van Calogero, die er nu toch vooral met de haren worden bijgesleept wanneer dat nodig wordt geacht. Jammer, hier had meer uitgehaald kunnen worden. Verder doet het slotakkoord lichtelijk clichematig aan, al reken ik dat de film niet aan.

Verder is het acteerwerk dik in orde. Zowel De Niro als Palminteri hebben naast hun financiele belang bij het welslagen van deze prent ook nog voldoende oog voor hun acteerwerk. Al is het natuurlijk ook een wisselwerking, ze moesten hun huid wel duur verkopen om niet met hun eigen film ten onder te gaan. Enfin, beiden doen het uitstekend, ondanks dat de rol van beiden niet bijster groot is. Verder een sterke rol van met name de jonge Calogero in de vorm van Francis Capra, waarbij Lillo Brancato als de oudere Calogero een klein beetje bij in het niet valt, al scoort ook Brancato met redelijk gemak een voldoende. Ook de meeste bijrollen zijn voldoende overtuigend. Verder zijn de dialogen over het algemeen genomen van een hoog niveau.

Robert De Niro als regisseur, daar liep ik vantevoren eerlijk gezegd eigenlijk niet echt warm voor, al moet je me niet vragen waarom dan niet. Toch overtuigt De Niro verrassend genoeg behoorlijk bij zijn debuut als regisseur. A Bronx Tale kent een paar aardige shots, komt de montage weliswaar wat geforceerd over maar stoort het nochtans nooit en valt met name de doeltreffende sfeer op. Vanaf minuut 1 staat er iets en dat blijft tot aan de laatste minuut overeind. De muziek vond ik jammergenoeg niet altijd even sterk gekozen en soms zelfs te overheersend, maar het neem gelukkig geen groteske negatieve vormen aan. Van wereldklasse is het allemaal geen moment, doch weet A Bronx Tale toch een bovengemiddeld niveau te bereiken.

Script / Verhaal:................ 3,50

Acteerwerk:....................... 4,00

Regie / Speelduur:...........4,00

Realisme:......................... 3,50

Cinematografie:............... 3,50

Positie: 65/321

A Bronx Tale staat daarmee voor 'Deja Vu' en achter 'The Godfather 3'

Casino benadert ie net niet (hoewel A Bronx Tale wel subtieler en vooral ingetogener is) maar ik vind deze film beslist beter dan GoodFellas.

Just another Bronx tale.

Wat dus wil zeggen dat ik de film verre van origineel vond. Misschien hier en daar een klein subplot, maar de hoofdlijn is toch het volgen van een jong maffialid tot een bijna volwaardige man, zoals we ook zagen in een film als Goodfellas. Als negenjarige is Calogero getuige van een moord en krijgt hij respect voor de dader. Ze trekken steeds meer met elkaar op, wat uiteindelijk alleen maar fout kan gaan. Op de achtergrond speelt de strijd tussen de Sicilians en de Afro-Americans wat ik altijd wel interessant vind.

Vooraf had ik eigenlijk verwacht dat DeNiro weer een gangster zou spelen. Hier speelt hij echter de vader van Calogero die juist wilt voorkomen dat hij het slechte pad op gaat. De gangsterbaas wordt prima vertolkt door Palminteri. De acteurs die Calegero speelden waren voldoende, al ging de 17-jarige soms een beetje de fout in.
De muziek vond ik soms een beetje overheersend, maar over het algemeen was het goed. Zoals je in een gangsterfilm kan verwachten vallen er ook hier weer harde klappen zoals in de bikerscene.

De begrafenis van Sonny duurde wel een beetje te lang. Het einde zag je trouwens al mijlenver aankomen. Calegero die Sonny iets wilt vertellen, een melodramatisch muziekje, dan weet je het wel... het lijkt verplichte kost in een gangsterfilm, dat een grote baas sterft. De dood van de vier Siciliaantjes had ik min of meer verwacht, toch was het even slikken. Een best heftig moment.

Een sterke film, die niet verrast, maar wel erg vermaakt.