A Bronx Tale (1993)

Goeie film. Goed geacteerd maar het verhaal wordt inderdaad een beetje verpest door de relatie met da zwarte meisje. (niet dat ik iets tegen zwarte meisjes heb hoor) 3,5*

sterke misdaadfilm. de niro kan blijkbaar ook regisseren.

hoewel de film erg op goodfellas lijkt (het is duidelijk dat de niro veel met scorsese heeft samengewerkt) en hoewel Lillo Brancato niet altijd even best is (hij lijkt trouwens wel op de niro in zijn jonge jaren) zitten er genoeg positieve dingen in de film die opvallen.

- veel sterke scenes zoals de eerste confrontatie tussen Robert De Niro en Chazz Palminteri en die scene met die bikers.

- veel coole dialogen (de niro heeft wel het bijnamen uitleggen gekopieerd uit goodfellas, maar dat hindert niet.)

- een lekker jaren 60/70 sfeertje werd er neergezet.

ben benieuwd of de niro zich in de nabije toekomst met regisseren bezig gaat houden. Hij heeft er talent voor, hoewel ik vond dat er een aantal slechte keuzes tussen zaten waaronder voor de muziek (daar houd ik de regisseur verantwoordelijk voor). Paar makkelijke en slecht passende hitjes werden afgewisseld met betere muziek. zijn acteren is na jackie brown erg achteruit gegaan.

4 sterren.

Gisteren weer eens gezien. Blijft leuk, maar het script houdt het maar net. Die tegeltjeswijsheden aan het (snelle) einde zouden de film zomaar kunnen nekken.

Maar toch verlaag ik maar niet, want verder is de film gewoon enorm vermakelijk.

Tijdens de crap-game:

Sonny: I don't want that face looking at that face, when he is throwing my dice. NO NO NO. Jimmy, go get a towel from the bar, put it over his face

Frankie Cofeecakes: Come on Sonny, I dont want a towel over my face, its embarassing.

Sonny: Put em in the fucking bathroom!

.

Niet onaardig regiedebuut voor DeNiro, maar ook niet echt bijzonder. Dat het joch nu vast zit wist ik tot vandaag overigens niet. 3 sterren voor A Bronx Tale.

Leuke film als tijdverdrijf, verwacht er niet te veel van en ga lekker zitten, zal niet tegenvallen denk ik.. 3*

Weer een goede film van en met Robert de Niro. Mooi verhaal over de criminele buurt van toen 'de Bronx' en goede acteurs. De sfeer zat er ook dik in. Met naast de Niro ook glans rollen van Chazz Palminteri(hij leek wel een beetje op de Don van The Godfather). Ook die twee acteurs die Cologero speelde waren goed. Ook leuk ook die bende die vervelende motorrijders inelkaar werden geslagen. En dan het eind hoe Colagero's vrienden werden verbrand.

Weer een topfilm met(en van) Robert de Niro. Ik probeer zoveel mogelijk de Niro-films in huis te halen.

TIP: Bij Bart Smit ligt ie voor 2 euro.

4,0*

Aardige maffiafilm met De Niro en Palminteri. Een 9 jarige jongen trekt zich op met de maffia en wordt vervolgens door de baas van de maffia beschouwt als zijn eigen zoon. Lijkt me keihard! De film kent een mooie sfeer en veel goede scenes. 4*

Schitterende vertolkingen van een sublieme cast en een sterk verhaal, doorspekt met een superieure, zeer sfeerbepalende, soundtrack. DeNiro levert hier een puik regie-debuut af. Zeer goed.

Erg mooie film en een prima debuut van De Niro als regisseur. Het verhaal is misschien wat standaard en komt eigenlijk nooit tot een hoogtepunt, maar weet wel constant te boeien. De setting is erg mooi en voelt goed aan. Het trapje waar ''C'' steeds rondhangt voor zijn huis, de straat waar Sonny met zijn gangstervrienden rondhangt en de kroeg. Chazz Palminteri zet een prima rol neer, net als Robert De Niro en de beide Calogero's leverden ook prima werk af. Zoals vele films in dit genre worden erg geweldadige momenten afgewisseld met erg leuke en humoristische momenten. Ook De Niro weet dit alles prima te combineren. Ook mijn complimenten voor het prima camerawerk, prima script en prima muziek die gebruikt word. Ik hoorde Strange Brew van Cream en Nights in White Satin van de Moody Blues zelfs voorbijkomen, wat wil je nog meer. Ik ga deze spoedig op dvd aanschaffen en herzien. Waarschijnlijk volgt een verhoging dan, maar ik begin rustig aan met deze score. Triest dat ik de film nog nooit helemaal had gezien. Wel wat stukjes een tijd geleden, maar zo'n film als deze had ik voor mezelf al veel eerder moeten zien.

Sterk verhaal en de sixties sfeer wordt goed nagebootst. De liefde tussen Lorenzo en het zwarte meisje vind ik wél wat toevoegen aan de film, omdat de Italiaanse minderheid in de Bronx in de film duidelijk laat merken dat het tegen zwarten is.

De stem van Lorenzo als alwetende verteller vond ik soms 'n beetje iri. Ook dat z'n zwarte vriendin het ene moment van hem walgt en het andere moment hem alweer vergeeft (of vertel ik nu teveel) ging er bij mij moeilijk in.

Het einde was wel vreselijk "cool"

Cya Sonny

4/5

Erg goed regiedebuut van De Niro. Puike acteerprestaties en een erg mooi sfeertje in de film. 4.0*

Jammer dat de dvduitgave zo crap is.

Just another Bronx tale.

Wat dus wil zeggen dat ik de film verre van origineel vond. Misschien hier en daar een klein subplot, maar de hoofdlijn is toch het volgen van een jong maffialid tot een bijna volwaardige man, zoals we ook zagen in een film als Goodfellas. Als negenjarige is Calogero getuige van een moord en krijgt hij respect voor de dader. Ze trekken steeds meer met elkaar op, wat uiteindelijk alleen maar fout kan gaan. Op de achtergrond speelt de strijd tussen de Sicilians en de Afro-Americans wat ik altijd wel interessant vind.

Vooraf had ik eigenlijk verwacht dat DeNiro weer een gangster zou spelen. Hier speelt hij echter de vader van Calogero die juist wilt voorkomen dat hij het slechte pad op gaat. De gangsterbaas wordt prima vertolkt door Palminteri. De acteurs die Calegero speelden waren voldoende, al ging de 17-jarige soms een beetje de fout in.
De muziek vond ik soms een beetje overheersend, maar over het algemeen was het goed. Zoals je in een gangsterfilm kan verwachten vallen er ook hier weer harde klappen zoals in de bikerscene.

De begrafenis van Sonny duurde wel een beetje te lang. Het einde zag je trouwens al mijlenver aankomen. Calegero die Sonny iets wilt vertellen, een melodramatisch muziekje, dan weet je het wel... het lijkt verplichte kost in een gangsterfilm, dat een grote baas sterft. De dood van de vier Siciliaantjes had ik min of meer verwacht, toch was het even slikken. Een best heftig moment.

Een sterke film, die niet verrast, maar wel erg vermaakt.

Toch een stuk minder dan pakweg Goodfellas of Donnie Brasco. Het begon allemaal niet zo best. Het begon met de stereotiepe voorstelling van de kleurrijke mafiosi : "This is xx and they call him xxx because of xx", waardoor ik dacht dat het een doodgewone verrassingloze film zou worden.

Vergissing : er zaten wel degelijk interessante verhaalontwikkelingen in. De twee "vaders" van C, zijn zwarte vriendinnetje en de rassenhaat, Sonny die C's leven redt door hem uit die wagen te halen. Ja, er zat wel iets in.

Matig regiedebuut van De Niro.

A Bronx Tale begint zeer sterk en overtuigend. Ik denk met name aan de scène waar we zien hoe de jonge Calogero weigert toe te geven aan de politie dat hij weet wie een moord pleegde. Een boeiend begin van een verhaal met potentieel.

De film verliest echter zijn vaart wanneer het verhaal een tijdsprong maakt naar wanneer Calogero volwassen is. Ik vind hem maar een kleurloos en oninteressant personage. Palminteri weet wel te overtuigen als invloedrijke maffiabaas (typecasting alom), maar kan de boel niet redden. De clichématige Romeo & Julia-achtige romance tussen Calogero en een zwart meisje helpt dit eentonige filmpje tenslotte helemaal om zeep.

Een goeie film, maar helaas net geen topper. Het begint allemaal zeer goed, mooi de tweestrijd tussen de Niro en Palminteri (laatst genoemde zet overigens een dijk van een rol neer als Sonny). Als C eenmaal ouder is, is het nog steeds boeiend, maar in mijn ogen wel een stukkie minder. Die hele romance tussen C en het donkere meisje wist me niet echt aan te spreken. De relatie ontwikkelde zich wel heel erg snel, een beetje overhaast. Het onderwerp dat er mee aangesneden werd, het verschil tussen zwart en blank, is natuurlijk interessant, maar had voor mij in deze film niet per se gehoeven. Ik wil hier niet mee zeggen dat ik het slecht vond dat het er in zat, maar ik vond het hele verhaal rondom Sonny een stuk boeiender.

Al met al zeker een aanrader, maar het had nóg beter gekund!

4*

Sonny: I don't want that face looking at that face, when he is throwing my dice. NO NO NO. Jimmy, go get a towel from the bar, put it over his face

Frankie Cofeecakes: Come on Sonny, I dont want a towel over my face, its embarassing.

Sonny: Put em in the fucking bathroom!

De film haalt het bij lange na niet bij Goodfellas, maar A Bronx Tale is wel gewoon een zeer genietbaar gangsterfilmpje. Tijdens het kijken kwam ik er achter dat ik de film al een gezien had, maar dat vond ik geen probleem aangezien ik er niet veel meer van herinnerde.

Het verhaal is misschien wat standaard, en er zitten hier en daar wat clichés in verwerkt. Zo was het bijvoorbeeld niet verassend dat de relatie tussen ''C'' en dat zwarte meisje goed afliep. Maar ondaks dat maak de Niro het een prima regiedebuut. Het camerawerk is goed, en hij zet zelfs ook weer een uitstekende rol neer. Een van de dingen die erg belangerijk zijn bij dit soort films is natuurlijk de sfeer. Dat was weer erg goed. De settings van bijvoorbeeld de bar en dat trapje hielpen daar erg bij.

Chazz Palminteri was kwa acteerwerk de grote ster. Hij hoefde niet veel aan zijn uiterlijk te doen, want deze man heeft natuurlijk het perfecte uiterlijk voor dit soort films. Eigenlijk was het personage ''C'' een beetje teleurstellend. Ik vond Lillo Brancato ook niet echt goed acteren.

Ik vond A Bronx Tale dus wel een goeie film. Niet alles dingen zijn even sterk, maar de film kent een lekker sfeertje. Bovendien zitten er een paar erg sterke scenes in. De dobbel scene is een eentje om te onthouden. Maar verder was dit dus gewoon een uitstekende maffiafilm. Let ook nog even op het leuke bijrolletje van Joe Pesci.

3,5*

Geweldige mafia film. De Niro vond ik overtuigend acteren en het zelfde geld voor (Sonny). De film geeft je goed het machteloosheids gevoel van Lorenzo maar naarmate de film krijg je toch ook wel sympathie voor Sonny. Er zaten een paar harde actie stukken in met een geweldige grimmige sfeer. Zoals het bargevecht of het stukje waar de italianen de negers van de fiets af schoppen. of het stuk met de molotov coctails.

Kortom geweldige film met een geweldige sfeer en verdiend een plek in m'n top 10.

De Niro in de voetsporen van Scorsese, maar dan wat milder, alhoewel.

De weergave van de sfeer in de New-Yorkse wijken is best geslaagd : de ethnische verschillen en de onderlinge haat die daardoor ontstaat, de misdadigheid, het geweld en het principe "beter gevreesd dan geliefd".

Erg diepgaand is het verhaal (romantiek inbegrepen) echter niet. Typisch is weer dat de film doorspect wordt met voornamelijk songs van crooners (Sinatra, Dean Marin, Tony Bennett...) van Italiaanse afkomst.

Best verteerbare misdaadfilm.

Zoveelste maffia verhaaltje dat het goed doet bij mij.

Allereerst wil ik melden dat de soundtrack erg goed is. Erg van genoten. Acteerprestaties zijn aardig. Die Calogero speelde niet zo overtuigend, maar De Niro (zelfs met een kleine rol) en Palminteri weer top.

Het verhaal is ook wel eens een keer heerlijk: geen diepgaand verhaal over klusjes, verraad en weet ik veel wat. Nee, dit keer gewoon een kijkje in het alledaagse werk van de maffia en de opkomst van een jonge gangster. Niet echt een hoogstaand verhaal dus, maar dat was in deze film juist op zijn plaats.

Wederom weer genoten van een erg leuk maffia verhaaltje. 4*

B-gangsterfilm die toch van een ander niveau is als z'n bekende broertjes. Chazz Palminteri is niet de figuur om een film te dragen helaas. Het begin is ook saai. Een gangsterfilm met een eerste helft dat draait rond een kind, dat bovendien de vertelstem doet. Later wordt het helemaal voorspelbaar. Geen idee wat de hoge score hier kan verklaren. Ik ben zelf een liefhebber van het genre, maar dit kan me niet echt bekoren. Leuk voor een keer, maar daar blijft het dan ook bij.

Maffia films.. My number one love.

Dit is toch wel dé film die er voor mij het meest uitstraalt tussen al die andere maffia films. Dit is ook niet zozeer een film met spanningen, meer een levensverhaal. Bij Once upon a time in America is dat ook het geval maar, zonder dat ik de film afkraak(is totaal geen slechte film), bij A bronx tale is dat veel beter gelukt.

Robert de niro. Wat heb ik ontzettend veel respect voor die man zeg. Die man kan werkelijk alles spelen. Dead calm, Casino, A bronx tale, Awakenings, noem maar op. Als er iemand is die ik de oscar voor beste acteur kon geven, was hij het.

Maar goed, over de film.. Ja zoals ik al eerder zei, het is een echt levensverhaal. Je volgt Calogero vanaf hij een klein ukkie is, en daar in de straten , daar word hij natuurlijk totaal beinvloed daar alles wat er zich afspeelt.

Een erg sterk verhaal, maar bovenal een erg sterke film. Goed gefilmd, goed geacteerd, goed verhaal. Ik kan er geen fout woord over zeggen.

Ja en het genre is ook totaal verschillend. Liefde, Misdaad, Thriller, Drama. Er zit van alles wat in. Dat is overigens bij meerdere films zo, dus dat is niks nieuws. Maar toch vind ik het een mooi gegeven hoe ze het hier hebben gefilmd.

Hmm.. word tijd voor een herziening! Is alweer een maandje of 4 geleden schat ik.

5*

Gangster- en maffiafilms zijn soms een beetje nep en overdreven: je ziet wat stoere mannen met lijntjes coke en gevaarlijke pistolen op zoek naar de vijand om zo soepel mogelijk hun buit binnen te halen. Ik vind dat A Bronx Tale toch bijzonder is op dat gebied omdat het naast geweld, ook de menselijke en persoonlijke ontwikkeling in kaart brengt. Het is mooi om Calogero tussen twee werelden op te zien groeien en de keuzes die hij maakt zijn voor de kijker allemaal te begrijpen, terwijl het criminele circuit hedendaags door vele mensen wordt bekeken als een soort onderwereld waarin iedereen slecht is. We zien hier dat je op jonge leeftijd gemakkelijk verkeerd kunt belanden zonder dat je daar zelf meteen iets aan kunt doen.
Er zijn vele interessante dialogen terug te vinden. De humor, die in lichte mate aanwezig was, kon ik ook wel waarderen. 'Kun je saus maken?', zei hij terwijl ze aan het zoenen waren... waar zat C toch met zijn hoofd op dat moment? Ik vraag het me af... misschien had hij wel een vooruitziende blik en wilde hij weten of Jane zich uit de voeten kon maken in de keuken maar dat lijkt me eigenlijk sterk. Later, als hij naar Sonny rent om hem te bedanken komt hij nog even die jongen tegen die schuld bij hem heeft ('My mother is sick, please...'). Ik vond het een geweldige terugverwijzing.
Verder zat er een bijzonder aangenaam sfeertje in en de oude ghetto's en de gezellige soundtrack dragen daar aan bij. De Niro verdient weer een pluim en Chazz Palminteri gaat zoals altijd weer op in zijn rol.

Piekfijn werkje.

Toch wel een bijzonder fijn filmpje.

Het verhaal is niet zo heel bijzonder en gaat over een jongen, die opgroeit en in die tijd een volwaardig lid wordt van de maffia. Het is echter vooral de uitwerking van de personages, die subtiel en fijn gedaan is en dat maakt dit toch uitermate boeiend om te volgen. Robert de Niro regisseert en acteert hier en doet dat beide naar behoren. Hij kiest niet voor de gemakkelijke weg om een maffiarol te spelen, zoals hij al zo vaak deed, maar speelt de vader van de jongen, die hem juist in bescherming wil nemen. Chazz Palminteri is net zo overtuigend als maffiabaas en het is boeiend om te zien hoe de jongen op subtiele wijze bewerkt wordt en langzaam aan steeds meer sympathie voor de maffia krijgt.

De setting in New York is mooi en tevens zitten er enkele sterke harde scènes in, maar ook momenten met humor. Humor die soms recht voor zijn raap is, maar vaak ook subtiel. De muzikale ondersteuning is sterk en past goed in de stijl van de film. De regie is degelijk en op het camerawerk valt ook nauwelijks wat aan te merken. Het is verzorgd en netjes in beeld gebracht.

Al de bovengenoemde factoren zorgen ervoor dat dit alles constant boeit. Het is misschien nergens verrassend, maar bij een film waar de rest zo goed uitgevoerd en verzorgd is, is dat totaal niet erg. Prima vermaak dus en een uitermate fijn regiedebuut van Robert De Niro.

4,0*

Matig.

A Bronx Tale begint anders erg goed met een sfeerschepping om u tegen te zeggen. Het New York van de jaren 60 is dubbelzijdig: het ons-kent-onsgevoel ligt perfect in balans met de criminele ondertoon.
Die dreiging had uiteindelijk veel beter uitgewerkt moeten worden. Sonny is niet bepaald een maffiosi die veel uitstraalt. Behalve de keer dat hij een vent neerschiet houdt hij zich vrij weinig bezig met misdaden, tenzij met dobbelstenen spelen en daarover gokken een misdaad is.
De tijdsprong zorgt overigens ook voor een kloof in het geheel. De jongvolwassene Calogero is een wreed irritant manneke en zowat alles wat hij doet werkt op de zenuwen. Het liefst van al had ik gezien dat ie een lap rond z'n oren kreeg van z'n vader. Het romantisch subplotje werkt ook langs kanten; enig spatje chemie ontbreekt volledig.
Het einde sleept iets te lang aan. Na de moord op Sonny hadden de endcredits meteen moeten verschijnen. Nu dooft de impact van de climax uit nog voor het einde daar is.

Het acteerwerk valt vrij hard tegen. Robert De Niro brengt het er het beste van af. Chazz Palminteri kan niet overtuigen als maffialeider en beide acteurs die Calogero vertolken doen dat met weinig succes. Vooral de oude versie is tenenkrommend.

Robert De Niro als regisseur is vrij succesvol. Qua look en opbouw is A Bronx Tale een ouderwets gangsterdrama waarop het rise & fall-concept lichtjes van toepassing is.
Vooral in het begin wordt New York belachelijk sfeervol in beeld gebracht. De geweldige soundtrack is daar niet vreemd aan.
De speelduur van 2 uur vormt ook geen probleem, maar een iets boeiendere inhoud had geen kwaad gedaan.

2,5

Toch wel een uitstekend maffiadrama welke net niet kan tippen aan de echte toppers in dit genre. Met name de eerste 45 minuten met een jonge Calogero 'C' Anello (zeer leuk gespeeld door Francis Capra) vond ik zeer goed. Het tweede gedeelte met de oudere Calogero 'C' Anello vond ik wat minder vanwege o.a. het gedoe met het donkere meisje. Ook vond ik de oudere Calogero 'C' Anello minder leuk dan de jongere Calogero 'C' Anello (die was ook nog een beetje aandoenlijk). De overgang was ook wel vrij abrupt waardoor je niet echt een band kon krijgen met de oudere Calogero 'C' Anello.

Het verhaal zit overigens mooi in elkaar en weet ook te boeien. Ook de uitvoering is dik in orde en dat geldt zowel voor het visuele als het muzikale (passend bij het tijdsbestek) gedeelte. Mede dankzij de cast is deze film heerlijk om te kijken en dan vooral Chazz Palminteri als maffiabaas (eentje met min of meer de zachte hand) Sonny LoSpecchio speelt zeer goed en overtuigend. Ook de andere cast zoals Robert De Niro (dit keer niet in een maffia rol) doen het goed. Al met al gewoon een zeer goed maffiadrama welke zich lekker wegkijkt. De scene waarbij Sonny LoSpecchio vanuit zijn woonplaats continue achteruit rijdt naar zijn werkplek (ca. 1 km verderop) vond ik wel geinig

P.S. de kleine rol van Joe Pesci was ook wel leuk.

Voor de zoveelste keer gekeken vannacht. Hij lijkt steeds beter te worden. Acteerwerk is overall prima. De buurt heeft een heel uniek zomers sfeertje. De muziek gedurende de hele film is goed gekozen. Chazz Palminteri steelt de show als baas. De Niro speelt de hard werkende vader en daardoor viel er weinig voor hem uit te halen. De rassen-problemen tussen de Italianen en de zwarten komen ook sterk aan het licht.

Als komische noot vond ik het achteruitrijden van Sonny ook erg komisch. Verder die vetzakken die tijdens het dobbelspel het toilet in werden gestuurd haha. Ook het stukje dat de motorbende even flink in elkaar gerost wordt, was leuk. Ik gooi er weer een halfje bovenop. Hoort zeker bij de klassiekers in dit genre thuis.

Het begin is sterk met een mooie sfeertekening van de Bronx en een jong acteurtje met uitstraling.

Na een sprong in de tijd worden we opgescheept met een nieuwe hoofdrolspeler die mij door z'n matige acteerwerk niet kan bekoren. De personages zijn vrijwel allemaal karikaturen en ook andere leden van de cast, zoals de actrice die Jane speelt acteren belabberd.

Wat het verhaal betreft, te karikaturaal en melodramatisch.

Ik vind dit geen fijne film.

Prima misdaadfilm.

De film kan nog niet in de schaduw staan van toppers in het genre, zoals bijvoorbeeld Scarface, Carlito's Way of Goodfellas, maar vermakelijk was dit zeker.

Ik denk zelfs dat de film na herziening beter valt. De driehoeksverhouding die in de film centraal staat wordt erg goed uitgewerkt, met een sterke climax tot gevolg.

Wat dat dan wel cruciaal is, is dat het acteerwerk goed verzorgd is. Gelukkig is dat het geval, met als positieve uitschieter Chazz Palminteri. Met de karakteruitdieping zit het wel snor in deze film, evenals de sfeer. Heerlijke sfeer met uitstekende muziek. Je waant je echt in de Bronx.

Prima film! Ruim voldoende!

Een geweldige gangsterfilm onder leiding van Robert De Niro, die tevens hiermee zijn regiedebuut maakte. De kijkers worden geconfronteerd met beelden uit de maffiawereld, rassenhaat en de strijd tussen goed en slecht. De film werd opgedragen aan De Niro's vader die in 1993 overleed.

Het script is afkomstig van Chazz Palminteri. Zijn echte naam is overigens Calogero Lorenzo Palminteri. De rechten van zijn biografie zijn van groot belang geweest bij het maken van de film. Deze werden alleen verkocht als hij zelf het script mocht schrijven, en de rol van Sonny mocht vertolken. Op aandringen van De Niro heeft hij achter de schermen eveneens veel werk geleverd. Acteur Lillo Brancato deed Robert De Niro vaak na. De overeenkomsten tussen beide acteurs was verbluffend, en resulteerde in een rol voor Brancato. Het personage van Kathrine Narducci kwam per toeval. Ze liet haar 9-jarig zoontje auditie doen, en merkte op dat de rol van Rosina nog beschikbaar was. Na haar eigen auditie kreeg ze de rol toegewezen. Een groot deel van de opnames vonden plaats in Astoria en Jackson Heights, Queens Op deze locatie stonden namelijk gebouwen uit de jaren '50. Ook werd er gefilmd in Long Island City.

Een knappe prestatie van Robert De Niro, die helaas veel te weinig als regisseur aan bod is gekomen. Zijn andere film The Good Shepherd (2006) was namelijk ook niet bepaald slecht. Jammer dat de rol van Joe Pesci zo klein was, maar dit mag de pret niet drukken.

3,5 *

Heel aardige mafia-film hoor met een interessant verhaal over een jongen Calogero die twee voorbeelden heeft: zijn vader (Robert De Niro) en Sonny, de lokale mafiabaas. Het laatstgenoemde personage is verreweg het interessantst. Is het een ordinaire crimineel of doet ie eigenlijk heel goed werk voor de buurt en dan met name voor Calogero. Ik vond de film zelf trouwens wat aan de saaie en donkere kant gefilmd. Niet echt aantrekkelijk om te zien, behalve dan wat adrenaline opstuwende gevechtscenes. Dat had Robert De Niro dan wel weer redelijk goed gefilmd.