Sånger från Andra Våningen (2000)

Mooi en absurd.

Vreemde, absurde maar ook filosofische film.

Erg mooi om te zien en soms erg grappig, met een altijd aanwezige sombere ondertoon.

Het is niet altijd duidelijk waar de regisseur naar toe wil met deze film en de betekenis van de symboliek ontging mij af en toe, maar veel werd weer duidelijk op de bijgeleverde (franstalige) documentaire.

Toch zeker waard om eens een keer te gaan zien.

Las dat de regisseur bijna 30 jaar over deze film heeft gedaan!?

Kan ik me voorstellen...

Ik vond het een hele bijzondere ervaring om naar deze film te kijken... voelde vanalles, van totale verbijstering tot diepe ontroering. Goed werk!

Hele bizarre film. Een beetje onze wereld maar dan behoorlijk gechargeerd. Absurd maar geweldig ten uitvoer gebracht. 4,0*

Het deed mij niet zoveel. Te kil en afstandelijk ofzo.

Zulke films werken sterk op je gevoel, en dan kan het mee of tegen zitten. Bij mij zat het dus tegen.

Het begin vond ik vrij goed. Naarmate de film vorderde vergrootte zich mijn afstand tot het onderwerp.

Toch vind ik de film nog best goed, vanwege het absurdisme en de aparte sfeer.

Te kil en afstandelijk kan ik niet zeggen. Ik leefde mij in, in deze wereld. De mensen zijn alleen maar negatief bezig en je probeert je een voorstelling te maken van hoe het is om in zo'n wereld te leven.

De manier van omgang doet me denken aan de twee Kaurismäki films die ik gezien heb.

Heel erg bijzonder. De meeste scenes in deze film zijn statische zorgvuldig geconstrueerde schilderijen waarin dan mensen beginnen te leven.

We zien een wereld die heel dicht bij de onze ligt, alleen lijkt alles mis te lopen, niet meer te werken.

Ik heb soms enorm moeten lachen, het vervreemde in deze film vond ik soms namelijk heel erg grappig. Naar het einde toe wordt de film wat dramatischer. Let verder ook vooral op de achtergronden waar de meest bizarre en vreemde dingen plaatsvinden. Een film om vaker te zien.

4.0*

Wat een waanzin deze film! Ik vind dat deze film ver voorbij gaat aan kunst of maatschappijkritiek. Waarom deze film gemaakt is snap ik nog steeds niet. Tenzij de enige bedoeling was op een kunst-achtige manier de kijker quasi-subtiel tot maatschappijpessimist te maken. bah.

Lekker bizarre film met een erg leuk cameratrucje dat ze de hele film consequent volhouden. Bij tijden superhilarisch!

De jezus-scene op het laatst, wanneer hij al die jezussen weggooit en de scene in de kerk dat alles altijd tegenzit, ik heb tranen met tuiten gelachen

Ja, mij ook. De manier waarop de grappen in beeld worden gebracht heeft ook wel wat van Kitano. Van die strak gekadreerde shots waarin overal tegelijk de meest droge dingen gebeuren, érg leuk.

Vul dit aan met een verzameling sketches die qua absurditeit iets als Jiskefet aan alle kanten voorbij streeft, maatschappijkritiek à la George Romero, sterke toon- en sfeerwisselingen en je hebt een superoriginele en vooral léuke film! Maakt hier weinig uit dat er nauwelijks plot is.

4*

De hopeloosheid van een maatschappij in crisis, zelfs Jezus verkoopt niet meer. Alle karakters zijn wanhopig op zoek naar uitwegen. Pijnlijk wordt duidelijk gemaakt dat onze maatschappij om geld en materialisme draait en als je dat weghaalt blijft over wat je in deze film ziet. De film geeft ons weinig hoop, maar is tegelijkertijd erg komisch.

Bijna elke scene is gefilmd als een kunstwerk op zich, de camera beweegt niet (op één scene na) en elk beeld is zorgvuldig opgebouwd. Het is duidelijk dat Andersson een perfectionist is, hij heeft dan ook heel lang aan deze film gewerkt.

Met name door het consequente kleurgebruik heeft de film ook nog een fantastische sfeer.

Ik heb de film nu een keer of vijf gezien en hij verveelt me nog steeds niet. Opgewaardeerd naar 5*.

Erg aparte film. Een echte one-of-a-kind.

De manier van filmen is op z'n minst uniek te noemen. Statische beelden die de kijker geduldig laten genieten van wat er zich allemaal in de frames afspeelt. Een gewaagde techniek, die valt of staat met een perfect uitgekiende camerapositie, en uiteraard met wat er nu precies in die toch wel lange stationaire shots te zien is.

De inhoud van de film is zwaar, en biedt veel stof tot nadenken. Heb de film gisteren gezien, maar schreewt om herziening, dus ga ik er zometeen nog een keer voor zitten (zoals dat bij deze film ook hoort ). De humor in de film viel, ondanks zo nu en dan een flinke grijns, niet altijd in goede aarde. Vooral de filosofische lading en diepere lagen hielden (houden) me bezig, en zorgden voor een boeiende ervaring.
Iedere scène uit de film heeft wel iets beklijvends, maar 1 scène geniet toch wel m'n voorkeur, nl. de scène in de luchthaven, waarin een groep oude mannen de check-in met alle moeite van de wereld trachten te bereiken, maar het niet halen door hun overbeladen bagagekarretjes.
Voorlopig 4*.

Als een trage pijniging, zo valt deze film te catalogiseren.

Er is geen morzel hoop te vinden, iedere vorm van opbouwende dialoog is afwezig, frivoliteit onbestaande.

Ieder beeld in deze film schreeuwt je tegemoet: het leven is kort, brutaal en de mens is een eenzaam creatuur (vrij naar Hobbes ).

Nergens bespeur je een toefje verlichting. De kelk wordt tot op de bodem geledigd. Is het een burleske lachspiegel? Misschien, maar er zijn momenten waar deze prent onder de huid kruipt b.v. het moment waarop de immigrant in elkaar getrapt wordt, niemand reageert er - terwijl een paar seconden een man met een Porsche door talloze handen geassisteerd werd.

Van dat soort scène gaat er een pessimisme uit dat zijn weerga haast niet lijkt te kennen.

Wat me zwaar tegengaat, zijn de personages. Ze zijn stuk voor stuk lamgeslagen door non-existentie, Andersson laat er geen ééntje ontsnappen. Dat is me te goedkoop. Het enige enigszins houvast biedt is het uitgespaarde kleurenpallet.

Ik twijfel wat mij in de overhand neemt: mijn ergernis over het marionetterig omgaan met de personages, of mijn bewondering voor het feit dat je überhaupt dit soort pessimisme kunt verfilmen.

Ik hou het op een 3.5*

In de Vara-gids (nr 18-2006) stond dat de regisseur er vier jaar over heeft gedaan.

Sorry, maar ik kan hier werkelijk helemaal niks mee, wat een rare film. De scenes hangen in mijn ogen als los zand aan elkaar, met als enig verband dat sommige personages in meerdere scenes voorkomen. Zo is kort gezegd mijn samenvatting.

Als er een berg 'symboliek' in zou zitten, wat ik hoogstens vermoed, dan zie ik die echt niet, laat staan dat ik het kan plaatsen, als die er al inzit, want ik weet het echt niet, 't is maar een losse gok dat zoiets zou kunnen. Geen rolprent voor mij, in ieder geval.

1,5* Voor mooie shots en kleurgebruik, dat mooi is van lelijkheid; dat is wel weer knap. Misschien is het erg gedurft om (bijna) alles te filmen met een niet-bewegende camera, maar het begon me algauw te vervelen en het werd me te veel een trucje.

Ik had het niet beter kunnen verwoorden dan Dustyfan hierboven net hebben gedaan. Ik heb nu een half uurtje op deze site en imdb reviews en berichten doorgelezen en wat de meeste mensen aanspreekt is vooral de sfeer van de film. Mij kreeg deze film echter nooit te pakken. Voor is het een reeks gebeurtenissen (die op zichzelf niet bepaald boeiend te noemen zijn), afgesloten met een aftiteling. Ik ben benieuwd wat andere mensen hier uitgehaald kunnen hebben.

2*

was gisterenavond nogal moe en heb het na een tijdje opgegeven. ik had nochtans de indruk dat ik naar een meesterwerk zat te kijken, doch ik zag de lijn in het verhaal niet en na een tijdje was ik verloren. wel veel miserie gezien, te herzien (als we nog ooit de kans krijgen tenminste) ... N/A

Same here, het "licht" ging gewoon uit, en het was opeens een goed idee de ogen te sluiten en nare dingen te dromen...

Haha, geloof me, ik heb ook erg geworsteld tegen de slaap, maar dat maakte mij duidelijker toen mijn ogen dichtvielen en 5 seconden later weer open gingen, dat ik niks had gemist.

Dit moet zowat de één van de vreemdste film zijn die ik ooit heb gezien. Het is eigenlijk een opeenvolging van absurde situaties. Absurd, maar dan zeker niet slecht.

De sfeer die wordt neergezet is echt geweldig. Zo ontzettend depressief en weemoedig. Niets is goed en dat spat echt van het scherm af. Ook ik moest af en toe denken aan The Man Without A Past, qua sfeer en vreemde personages. Het gedurfde camerawerk werkt meestal wel, al wordt het soms toch wat saai en herhalend. Dat had ik eigenlijk ook bij de film in het algemeen. Sommige scenes vond ik geweldig fascinerend en positief vervreemdend, met andere kon ik werkelijk totaal niets. De film zit boordevol symboliek, al heb ik zeker niet alles meegekregen na de eerste viewing. Een 2e kijkbeurt is zeker op zijn plaats.

Zit wat met gemengde gevoelens voorlopig. Vond de aburde, verveemdende scenes vaak interessant. Maar toch pakte het geheel mij niet. Ik kon mij niet altijd inleven en soms werd het wat saai en langdradig.

3.5*

Ik ben verbaasd dat ik hier zoveel negatieve reacties lees!

Heb deze film vanmorgen voor school moeten kijken, als uitgangspunt voor het komende semester. Ik was zwaar onder de indruk!

Vanaf de openingsscene is het raak! wat een prachtige beelden. De camera beweegd niet 1 keer, de camera staat bij elke scene stijf op het statief maar dit creërt een hele aparte sfeer. De locaties en de decors zijn super. De kleine kamertjes die oo zoo veel sfeer meebrengen, tegenover een aantal mooie uitgestrekte omgevingen. Bij elke shot prachtige composities!

Naast al deze beeldenpracht draait de film om de symboliek. Ik had het idee dat deze niet zo moeilijk te plaatsen was. Er waren enorm veel subtiele maar duidelijke verwijzingen. De film zat er vol van.

Bovendien waren de personages erg sterk en redelijk overtuigend. Op enkele momenten ware ze hilarisch!

Gewoon een heel erg originele, sterke film, met prachtige beelden. Al kan ik me voorstellen dat hij moeilijk te verteren is. Moet zeggen dat ik het laatste half uur van de film een beetje minder vond. Film duurde gewoon iets te lang. Ik raakte gewend aan de dingen die deze film uniek maakt. Toen was het niet meer indrukwekkend.

Alleen kijken als deze film je echt goed lijkt en als je hem graag wilt zien!

4*

Behalve op het station als Sven Kalle achterna loopt.

Dan had ik die moeten zien, want de film weet mij totaal niet te raken. Soms wel grappig of schrijnend, mooi einde ook, maar voor de rest saai en onduidelijk.

2*.

Zeer aparte film.

Andersson serveert ons een wereld zonder vreugde, geeft ons lamme personages en de mens in al zijn neergeslagenheid. En dat is komisch.

Scandinavische films hebben wel meer een zwart/droog randje maar vaak gaan ze daar niet ver genoeg in. Sånger från Andra Våningen is een droogkloot topper. De link naar Kitano begrijp ik verder ook wel, Andersson heeft eenzelfde manier van statisch tussen scenes wisselen waarbij het keymoment eigenlijk overgeslagen wordt en daaruit humor geput wordt.

Ook het absurde gegeven was erg aangenaam en houdt de film overeind wanneer de symboliek iets te duidelijk naar voren komt (zoals de oude mannetjes die zich amper kunnen voortslepen door hun te zware "bagage"). Zulke symboliek is redelijk goedkoop imo, maar de erg directe benadering maakt het grappig en uniek genoeg om interessant te blijven.

Zeer fijne film, komisch en neerslachtig. Zeer consistent, alleen is het begin nét iets beter en lijkt de film door z'n erg losse structuur iets te lang te duren. Verder genoten.

4*

Rare tijd om uit te zenden.

Ja, maar zal ongetwijfeld iets met het IFFR te maken hebben. Ben zelf wel aan een herkijk toe.

Alleen het laatste kwartier gezien, maar wat een absurde film. Vreemde taferelen in tableau vivants. Moet ik nog een keer zien deze

Ja nogal, ik dacht dat ie vanavond kwam

Volgende week komen er ook een aantal zeer goede films in de middag. Dus let goed op de tvgids zou ik zeggen.