The Cove (2009)

Ik moet zeggen, ik deel je mening wel volledig Pitakaas.

Dit is een quote van jou:

"Wie weet zal de visie op dolfijnenjacht in de loop der jaren vanuit Japans standpunt ook veranderen. Tradities kunnen komen en gaan! Maar zoals ik zei, de cultuur en zijn eigen waarden moet je daarin vrij laten, en niet willen controleren!!"

en dit was er een van mij:

"Kortom, of we het nu kut vinden of niet, ongepast of niet, de Japanners leven in hun eigen wereld met hun eigen gebruiken. Ze draaien een top economie op eigen kracht dus zullen ze vast iets goed doen. Ieder land kent zijn eigen (in)humane gebruiken"

we zeggen dus feitelijk het zelfde.

Ook ik heb me enorm gestoord aan het gezichtsveld van de docu maker. Ik kreeg een beetje de indruk: hoe schokkender de beelden hoe meer sympathy ik kan verwachten.

e reinste gelul, ik ben daar wel geweest in Japan, die docu maker liet enkel zien wat hij vanuit zijn hart wilde laten zien. Dat is inderdaad geen docu, dat is een mening op een leuke manier verfilmen.

Ik heb daar een pita dolfijn gegeten, super lekker. Ik heb ook aan een van de vissers en de shopkeeper op de man af gevraagd over de inhumane opvattingen van het westen tov van de japanse manier van "vissen".

Die vertelde simpelweg hetvolgende; "we drijven ze bijeen totdat ze gek worden en slepen ze vervolgens naar de verwerkingsbedrijven. Dit is de meest goedkoopste manier hier van vissen. Wij hebben de middelen en het geld niet om het op een ander manier te doen. Wij hebben het " vissen" op deze manier geleerd van onze opas en omas en wij weten en kunnen gewoon niet beter. Wat willen jullie dan doen, het "vissen" op deze manier aan ons verbieden??? Dan hebben wij geen inkomsten meer. en dan?!"

Misschien dat je tegenhangers het nu wel mogen snappen, dat dit gewoon een flauwe film is die een mening vertolkt van 1 symphatisant en niet van een journalist

Pita Dolfijn?

Wow dit vraagt om een naamsverandering

Over gelul gesproken... Japan is 's werelds 3e economie en heeft een hypermoderne vissers- en walvisvloot. 23.000 Dolfijnen per jaar is geen cultureel bijproduct zoals bv dat van de Inuit in Groenland. Er is zelfs recent een poging gedaan om de dolfijnenjacht op te schalen met nieuwe industriële verwerkingsfabrieken. Vertel mij eens wat dat met cultuur te maken heeft? Geen donder! Een Pita Dolfijn eten is net zo dom als een stuk koraal op je nachtkastje zetten... Idiote toeristen acties zijn het.

Japan lapt al jaren allerlei regulaties rond het walvis mortuarium aan zijn laars (net zoals IJsland en Noorwegen trouwens) onder het mom van wetenschappelijk onderzoek. De publicaties van dit onderzoek zijn erg zwak en staan onder zware discussie van collega wetenschappers. Het is commerciële walvisvangst vermomd als wetenschap.

Daarnaast eten de meeste Japanners helemaal geen walvis of dolfijn en zat Japan in 2009 bv met een berg Walvisblubber van 5000ton als overschot. De Japanse regering heeft toen in al haar wijsheid maar besloten dit vlees te distribueren onder scholen Het staat zelfs in Japan zelf ter discussie in hoeverre het eten van walvisvlees geen 'uitgevonden cultuur' is, pas ontstaan na WO2.

Daarnaast is cultuur lang niet altijd iets moois, het kan ook verstikkend, onderdrukkend en barbaars zijn. Het is geen rede om de ander kant uit te kijken omdat het nu eenmaal altijd zo al gebeurde. Dan is morgen een mooie dag om de boel eens te veranderen.

Overigens is de Japanse Walvisvloot dit jaar zo gefrustreerd door acties van Sea Sheppard dat ze er maar helemaal mee genokt zijn. Er is dus, dankzij bevlogen figuren, nog hoop voor de Dolfijnen van Taji...

Sinds wanneer moet iets op kleine schaal zijn om cultuur te zijn? Volgende week vieren we ook met miljoenen Koninginnedag, is dat dan geen cultuur ofzo?

En nogmaals, zet je bril eens af. Tuurlijk is cultuur lang niet iets moois VOOR IEDEREEN. Dat is toch al sinds het begin van onze jaartelling zo? Zie het hoofddoekjesverbod in Frankrijk. Wij vinden een boerka verdrukkend, maar in Marokko wordt daar anders tegenaan gekeken, en wel met een reden. Cultuur is er voor specifieke bevolkingsgroepen, zou raar zijn als cultuur zo gecreoliseerd is dat het werkelijk op de hele wereldbol wordt geaccepteerd. Daarom kun je ook eeuwig blijven discussiëren over deze jacht, maar er kan pas iets veranderen als de bevolkingsgroep zelf hun normen en waarden op het gebied van dolfijnenjacht veranderd.

Dat heb ik helemaal ook niet beweerd Ik probeer je al 3 dagen duidelijk te maken dat het hier niet om cultuur gaat maar juist om een keiharde business waar veel geld in verdient wordt. Geld waar bloed aan kleeft. Dit is industrie geen cultuur en eerlijk gezegd vind ik je visie vrij naïef op dit gebied..

Eh... Nee, Konninginnedag is geen cultuur inderdaad.

Als jij je leesbril eens op zet en eens inhoudelijk op mijn argumenten ingaat. Ik heb tot nu toe nog niets steekhoudends gelezen wat deze willekeurige grove drijfjacht waar gezonde mannetjes, vrouwtjes en kalfjes afgeslacht worden kan verantwoorden. En nogmaals ook al zou het hier om cultuur gaan dan nog is dat geen rede om de ogen te sluiten voor onrechtmatigheden.

Dat is nog maar de vraag. Ook in Marokko gaat het om een relatief kleine groep vrouwen die een Burka draagt maar als we het over burgerrechten en vrouwenrechten in het bijzonder in het Midden Oosten gaan hebben (wat we niet gaan doen want het is totaal off-topic) en cultuur kan ik ook nog wel een boekje open doen...

De protesten in de Arabische Wereld op dit moment zijn natuurlijk niet voor niets bezig.

En dus? Moeten we alles maar goedkeuren? Landen als Engeland, Australië en Nieuw Zeeland voeren al jaren lang pressie uit op de Japanse regering om deze barbaarse praktijken te stoppen en terecht dat zouden meer landen actief moeten doen. Te meer omdat er totaal geen geldige reden bedacht kan worden wat dit gebruik rechtvaardigt.

Mij betichten van niet kunnen lezen, terwijl ik mijn punt al een tijdje geleden heb voortgebracht:

Als de punten die jou naar voren brengt ook duidelijker in de docu waren gekomen, had ik zeker weten een hoger cijfer gegeven. Maar het feit dat hier totaal geen aandacht wordt gegeven, betekend dat ik het een drama docu vind. en NIET zoals je steeds lijkt te denken omdat ik het wel of niet met de vangst eens bent.

Zou kunnen maar ik heb de docu nog niet eens gezien

Ben wel nieuwsgierig geworden nu dus zal hem binnenkort zeker eens bekijken. Ondanks dat ik het totaal niet eens ben met deze jachtmethode wil dat inderdaad nog niet zeggen dat de docu automatisch een hoge score zal krijgen hoor.

Overigens beticht ik je niet van niet kunnen lezen, alleen van het ontwijken van argumenten.

het wordt je gewoon in gezicht gedrukt in wat voor een wreed wereld wij leven die wiij zelf hebben gecreeerd.

Mooi om te zien. Je voelt je aan het eind echt machteloos.

Ik heb hier en daar al wat gehoord over hoe het daar is in Japan maar dit had ik zeker niet verwacht.

zeker 5 sterren

Zielige mensen die paar japanners dit blijven doen! hier moet gewoon een einde aankomen. opzouten met zulke tradities en gezeik over cultuur! Dit is gewoon de wereld kapotmaken!

If you aren't an activist you're an inactivist

Sterke documentaire over een dolfijnen-genocide. Hoewel de gebeurtenissen helemaal nieuw voor mij waren, shockt het niet zo erg. Hedendaagse wereld laat nou eenmaal vage sporen achter, je weet dat er veel mis is met de wereld, maar weet er bar weinig vanaf. En soms doet het je niet, en soms doet het je wel.

De docu heeft een mooie opbouw, vlot tempo en gelukkig heel veel afwisseling. Hoewel ik enorm enthousiast dit heb bekeken (ik heb zelfs geklapt op sommige momenten, 's nachts...), zijn de gebeurtenissen op zich niet zo heel interessant, maar het gehele plaatje is erg aangrijpend. Een film die pijn doet. Wat ik vaak mis bij docu's zijn de intro's, introduceren van de makers en het onderwerp; the Cove kent een prima introductie en daarom hangt er een aparte sfeer. Het kent niet een waar-gaat-dit-heen-gevoel, je hebt vertrouwen en structuur. Bij activerende films, is dat prima.

Al met al een documentaire die me enthousiast en vertrouwen geeft in de mensheid (de activerende kant), een statement zet over alle mensen die ''dit wel erg vinden'' (zie begin-quote), me choqueert op bepaalde momenten maar me niet manipuleert. En naast het onderwerp, is het ook erg mooi gefilmd, zorgvuldige montage en prachtige audio (vooral de dolfijnen-communicatie!). Ja, dit is mijn straat. 3,5 ster... Maar voor het goedvoelende einde een kleine 4

Ik sluit mij volledig aan bij Bijdevaate11

Hoe kan iemand nou zoiets doen...bah!!

Goede docu die weer eens laat hoe barbaars mensen kunnen zijn.

Een veel te weinig besproken onderwerp over hoe de mens halfslachtig en onwetend te werk gaat. Een documentaire die je wakker doet schudden.

Aangrijpende documentaire en dan met name de laatste 15 minuten. Wat een verschrikkelijke beelden. Het is te hopen dat hier een einde aan komt, want dit is verschrikkelijk. Helaas is Japan niet het enige land dat zo verschrikkelijk te werk gaat.

Razend boeiende documentaire die enkele mensonterende wantoestanden in Japan (de jaarlijkse massale slachting van dolfijnen, de verdeling en verkoop van hun met kwik vervuilde vlees en de doofpotoperatie van de media en de overheid daaromtrent), het walvissenbeleid van laatstsgenoemde en het mondiale visserijbeleid in het algemeen aan de kaak stelt. Kijkt bovendien weg als een heuse thriller. Sterk!

Richard O'Barry weet een gevoelige snaar te raken. Toch gebeuren dit soort dingen over de hele wereld en vaak nog op veel grotere schaal ook. Bio-industrie, leeg vissen oceanen, nertsen fokkerijen, proefdieren voor cosmetica etc. etc. Je kunt (en moet) dit gedrag afkeuren maar kijk ook eens naar jezelf voordat je (ver)oordeeld. Wat deze documentaire betreft zit hij goed in elkaar, al zijn er mensen die Richard bekritiseren omdat hij partijdig is. Toch laat de documentaire duidelijk zien wat er gebeurd en is het knap hoe ze het voor elkaar krijgen om de opnames te maken.

@de grafhond & Pitakaas: Hoe kunnen jullie in vredesnaam nou z'on oppervlakkige visie hebben tegenover dit onderwerp? Opdat karma jullie mag inhalen.

Ieder gezond mens, en ZELFS het overgrote deel van de Japanner vindt dat dit moet stoppen. Kom op zeg, laat de visserij doorgaan, maar deze intelligente dieren die in deze onnodige hel belanden en dit met hun intelligentie ook allemaal begrijpen en beseffen dat zij en hun soortgenoten op een gruwelijke manier worden afgeslacht, moeten gewoon met rust worden gelaten.

het is geen primaire levensbehoefte, zelfs voor 99% geen secundaire. Het enige resultaat is dat je een van de mooiste, intelligentste dieren uitmoordt, welke bekend staan als grote vriend van de mens.

Oppervlakkig?

Weet je wat pas oppervlakkig is?

Alles wat in de wereld gebeurt veroordelen vanuit je eigen normen en waarden.

En nogmaals, ik beoordeel hier de docu, niet het proces.

Ik vind het schokkender dat jullie werkelijk denken dat het overgrote deel van de Japanners er op tegen zijn, puur door 5 interviewtjes in deze 'docu'

Deze post heb je klaarblijkelijk nooit gelezen:

Helaas. Opdat karma je mag inhalen Maar ik mag natuurlijk aannemen dat je zelf een 100% veganist bent!

@Pita de docu is gewoon Green Peace in action, of het nou over dolfijntjes of kangeroes zou gaan, het blijft altijd zielig voor de diertjes. De aanpak van het team is in de docu juist zo leuk en ze hebben een hoop lef. In ieder geval interessanter dan een gemiddelde aflevering van Whale Wars.

Mooi gezegd jipt, het is inderdaad Green Peace in action.

Ik zie liever objectieve documentaires, dus vandaar mijn cijfer, ongeacht of ik het zielig vind of niet (ik ben heus geen harteloos dolfijnen-eter!).

Dan kan ik dit onderwerp misschien eindelijk eens sluiten.

Wat is dan je probleem met de docu? Vond je hem saai?

Nee, subjectief (nog veel erger).

Je geeft net aan dat je het niet leuk voor de dolfijntjes vindt, dan is de subjectiviteit toch niet erg. Of heb je andere info die het doodmaken goed praat? Je kan natuurlijk ook een hekel hebben aan Green Peace ed.

Ik vind het inderdaad niet leuk voor de dolfijntjes, maar de manier waarop de docu makers de Japanners als wrede moordenaars neerzetten is echt zo'n oud riedeltje. Er wordt totaal niet ingegaan op het belangrijkste discussiepunt: is dolfijnenvlees eten nu werkelijk traditie of is dat een fabel? Er wordt heel eventjes in Tokyo (!) gevraagd aan 4 mensen wat ze ervan vinden, en op basis van die antwoorden concludeert men maar dat het helemaal geen cultuur is.

Iedereen die in Japan is geweest weet echter dat Tokyo en het platteland een verschil van dag en nacht is.

Ik word als kijker gewoon duidelijk een richting ingeduwd en objectiviteit is ver te zoeken. Dat is voor een documentaire gewoon funest, vandaar mijn 2.

Volgens mij heb ik hier al etterlijke tientallen keren gezegd dat ik het niet beoordeel op de boodschap itt vele andere stemmers (o het is zo zielig voor die dolfijntjes, 5 sterren *snik*).

Wat verwacht je dan? Een anderhalf uur durende uiteenzetting over de grootschalige steekproef die ze zouden moeten hebben georganiseerd bij de voltallige Japanse bevolking?

En wie of wat breng jij aan om te stellen dat het wél cultuur is? De geheimdoenerij van de daders? De fraude rond de verspreiding van het vlees?

Ik beweer nergens dat het sowieso cultuur is, maar dat doen de makers ook niet.

Daarbij gaat het niet enkel om het slachten van de dolfijntjes maar ook over het feit dat het wordt verkocht als walvissenvlees en het vol zit met zooi dat slecht is voor de volksgezondheid.

Deze eens bekeken en 'k vond het ook een indrukwekkende documentaire. Het is zeker geen docu waar je goed gezind van wordt. Het werd ook redelijk spannend in beeld gebracht (vooral het laatste half uur), maar toen de man met z'n tv op z'n borst de zaal binnenliep moest 'k toch even lachen

'k vond het zeker de moeite om de docu te bekijken en 'k zal toch ook niet direct nog een dolfinarium of zoo bezoeken.

Nog even ter zijde. Toen 'k vorige zomer in Peking was, zijn we ook naar de zoo geweest en daar had 'k ook de indruk dat de Chinezen het niet zo nauw namen met de dieren. Zo zag 'k dat ze een PET-fles naar een nijlpaard gooiden en dat ze de hele tijd op de ramen sloegen van de slangen, omdat ze niet genoeg bewogen .

Neen, de makers beweren het tegendeel. Het verschil is dat er verschillende aanwijzingen zijn dat het geen cultuur is, terwijl ik geen aanwijzingen zie dat het wel cultuur zou zijn.

Dat is dan misschien wel geen bewijs, maar waarom zou je in een documentaire elke stelling zwart op wit moeten bewijzen? Bij het verschijnen van deze documentaire had iedereen de kans om bepaalde stellingen onderuit te halen. Welaan dan, waar zijn de bronnen die aantonen of erop wijzen dat er een heuse dolfijneetcultuur in Japan bestaat? Op het eerste gezicht bestaat die niet, dus als er twijfel bestaat is het aan de twijfelaars om met overtuigende argumenten te komen aandraven, en niet gewoon een stelling zonder meer in twijfel te trekken. Dat is een beetje goedkoop.

Voorts mag het duidelijk zijn dat de kracht van deze documentaire niet hoofdzakelijk in het onderwerp op zich schuilt (al zitten er bijzonder krachtige beelden in), maar wel op de manier waarop ze in elkaar gestoken is (het lijkt wel een thriller). Dus dat argumentje van "Ocharme de dolfijntjes, dus dit is een goede documentaire" is ook niet bepaald overtuigend. Als een meerderheid dit goed vindt, is dat de reden en niet het medelijden met de dolfijntjes. Een saaie, slechte documentaire over meelijwekkende dieren zou uiteindeijk nog altijd een saaie, slechte documentaire zijn.