• 144.094 films
  • 7.146 series
  • 21.731 seizoenen
  • 489.163 acteurs
  • 287.197 gebruikers
  • 8.263.104 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Cove (2009)

Documentaire | 92 minuten
3,75 689 stemmen

Genre: Documentaire

Speelduur: 92 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Louie Psihoyos

Met onder meer: Richard O'Barry, Louie Psihoyos en Hardy Jones

IMDb beoordeling: 8,4 (48.853)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 3 december 2009

  • On Demand:

  • Pathé Thuis Bekijk via Pathé Thuis
  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The Cove

"Shallow Water. Deep Secret."

Al sinds tv-held Flipper zijn dolfijnen populair en geliefd bij het grote publiek. Met als gevolg een steeds groter wordende trek in de dolfijnen als toeristische attractie, om zien kunstjes te doen of om mee te zwemmen, met als gevolg een multi-miljoenen-industrie en de bedreiging van de diersoort zelf. Het stadje Taijii in Japan herbergt de grootste toeleverancier van dolfijnen in de wereld, maar niemand weet of krijgt toegang tot wat er daar nu werkelijk gebeurt in die dolfijnenbaai. Gewapend met ultramoderne apparatuur en befaamd dolfijnentrainer Richard O'Barry probeert het docu-team dit ondoordringbare gebied binnen te dringen. Met als gevolg schokkende resultaten...

imageimage

Externe links

Social Media

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Insignificance

Insignificance

  • 3216 berichten
  • 5561 stemmen

Dat mag best, dat doet het kale verhaal in feite al. Je vergeet een woordje en uit m'n eerste zin kan je ook het een en ander opmaken.


avatar van Leland Palmer

Leland Palmer

  • 23378 berichten
  • 4241 stemmen

Net als 'Blackfish' is ook dit een uitstekende documentaire. Na ze beide gezien te hebben prefereer ik deze 'The Cove' denk ik toch boven de eerstgenoemde. Oké, deze prent speelt overduidelijk in op het sentiment, maar het werkt wel. Erg indrukwekkend en vooral verschrikkelijk wat het lot van duizenden dolfijnen is daar in die walgelijke inham in Taijii. Ze moeten die mensen die hier verantwoordelijk voor zijn direct afmaken.

De opbouw van deze docu zorgt voor spanning en emotie. Tuurlijk is het makkelijk scoren met gruwelijke beelden van dolfijnen die keihard gedood worden, maar het gebeurt wel echt en daarom deed dit wel wat met me. Als kijker wordt je eigenlijk maar 1 richting ingeduwd, maar dat kan me even niet schelen. Hadden ze maar van de dolfijnen af moeten blijven. Ook het Ocean's Eleven gebeuren neem ik voor lief.


avatar van revadebe

revadebe

  • 173 berichten
  • 716 stemmen

Beetje een eenzijdig verhaal, en bijvoorbeeld de gedachte dat dolfijnen intelligenter zouden zijn dan mensen vind ik redelijk ridicuul.

Desalniettemin toch een goede documentaire. Ze bouwen het netjes op en behandelen prima een aantal verschillende aspecten. Best wel gruwelijk dat een land dit soort praktijken faciliteert, maar aan de andere kant hebben wij ook nogal altijd zoiets als de bio-industrie wat ook weinig fantastisch is. En niet zo lang geleden was er nog een schandaal van het teruggooien van kleine vissen om onder het quotum te blijven met alle gevolgen van dien...


avatar van Glacius

Glacius

  • 4185 berichten
  • 2615 stemmen

psycholamp schreef:

Prima om walgelijke praktijken aan het licht te brengen middels een documentaire, maar de manier waarop roept bij mij enige weerstand op. Er wordt te veel op het gemoed ingepraat door te vertellen, hoe intelligent dolfijnen wel niet zijn.Is een hoge mate van intelligentie een criterium voor wel of niet afslachten?

Ja. Immers is dat niet wat we dagelijks doen? Niemand die het wat kan schelen of je een mier dood stampt. Waarom? Omdat de mier geen emotioneel, en complex zelfbewust leven leidt. Althans dat is de assumptie.


avatar van BlueJudaskiss

BlueJudaskiss

  • 10808 berichten
  • 4217 stemmen

Zeer schokkend en via de Partij voor de Dieren hier veel over gehoord, maar toch net iets minder van onder de indruk dan ik hoopte. Hoewel ik volledig achter het streven sta - stop de walvis-en dolfijnenjacht in Japan - blijf ik toch altijd moeite hebben met dit soort pamfletten. Soms te veel emotie en te weinig feiten. Ik vond overigens het argument van de Japanners - 'jullie eten een x-aantal koeien, wij eten dolfijnen' zeer valide. Om nog maar te zwijgen van de kalkoenen en andere dieren die er door Amerika over de kling worden gejaagd.

Ik had graag een externe deskundige erbij gehad, iemand die noch gelieerd is aan Japan en noch aan deze Amerikanen.

Ondanks dat: een spannende documentaire met beelden die in al hun gruwelijkheid voor zich spreken. Lollig einde trouwens, toen bleek dat die Japanner via een haartest toch wel degelijk kwikvergiftiging had.

3,5*



avatar van NRT

NRT

  • 737 berichten
  • 415 stemmen

BlueJudaskiss schreef:

Zeer schokkend en via de Partij voor de Dieren hier veel over gehoord, maar toch net iets minder van onder de indruk dan ik hoopte. Hoewel ik volledig achter het streven sta - stop de walvis-en dolfijnenjacht in Japan - blijf ik toch altijd moeite hebben met dit soort pamfletten. Soms te veel emotie en te weinig feiten. Ik vond overigens het argument van de Japanners - 'jullie eten een x-aantal koeien, wij eten dolfijnen' zeer valide. Om nog maar te zwijgen van de kalkoenen en andere dieren die er door Amerika over de kling worden gejaagd.

Ik had graag een externe deskundige erbij gehad, iemand die noch gelieerd is aan Japan en noch aan deze Amerikanen.

Ondanks dat: een spannende documentaire met beelden die in al hun gruwelijkheid voor zich spreken. Lollig einde trouwens, toen bleek dat die Japanner via een haartest toch wel degelijk kwikvergiftiging had.

3,5*

Hier kan ik mij wel in vinden. Het is natuurlijk een beetje hypocriet om dit te veroordelen, terwijl wij zelf duizenden beesten per dag afmaken, vaak op gruwelijke wijze. Maar dit praat het natuurlijk niet goed.

Ik moet wel zeggen dat ik meer had verwacht. Klinkt wat cru misschien, maar ik was niet helemaal geschokt.


avatar van Ajax&Filmfreak

Ajax&Filmfreak

  • 2979 berichten
  • 3142 stemmen

En 10 jaar later nog steeds actueel omdat er niks verandert is .

Omstreden dolfijnenjacht in Japan weer begonnen | RTL Nieuws - rtlnieuws.nl


avatar van Thomas83

Thomas83

  • 3223 berichten
  • 2911 stemmen

Niet per se de meest objectieve documentaire wellicht (altijd op zijn minst een groot vraagteken bij dit soort docu's met een agenda), wel een bijzonder vermakelijke. Misschien is die spionnenfilm-achtige benadering een tikkeltje gekunsteld, maar het maakt de film vanaf het begin wel pakkend en spannend. Vond Taji ook wel als een tamelijk bizar plaatsje overkomen. Overal van die kitscherige kunst om de liefde voor dolfijnen te benadrukken, maar intussen worden ze in het geheim wel bruut afgeslacht of massaal gevangengenomen om ze voor veel geld te verkopen. En het idee dat in hetzelfde dolfinarium waar de dolfijnen hun kunsten mogen vertonen de bezoekers intussen smullen van dolfijnenvlees is tamelijk grotesk.

Wat ik wel echt miste in deze documentaire zijn keiharde feiten en oog voor context. Het is makkelijk om sympathie te winnen voor zulke intelligente, sociale en fotogenieke dieren als dolfijnen, maar de activisten hebben weinig oog voor de cultuurverschillen met Japan. Ik vond het ook wel erg ongeloofwaardig toen O'Barry met droge ogen liep te beweren dat een dolfijn zelfmoord had gepleegd. Wel tof overigens hoe hij op het einde brutaal die bijeenkomst van het IWC komt verstoren. En de beelden van de slachting (met weinig sentiment gebracht gelukkig) schud je niet snel van je af. 3.5*.


avatar van Point of View

Point of View

  • 89 berichten
  • 832 stemmen

Ik ben deze docu gaan bekijken nadat enkele gebruikers de titel noemden in relatie tot Blackfish (2013), een docu die ik erg kon waarderen. Hoewel vakkundig gemaakt, vond ik The Cove (2009) helaas een stuk minder overtuigend.

Daar waar regisseur Gabriela Cowperthwaite Blackfish overlaadt met feiten en deskundigen, mikt regisseur Louie Psihoyos in The Cove vooral op emoties. Begrijp me niet verkeerd: ik ben zeker niet voor het vangen en doden van dolfijnen (evenmin als voor het houden van dieren in gevangenschap), maar het punt van een Japanse visser dat in The Cove terloops gepresenteerd wordt ('Jullie eten koeien, wij eten dolfijnen') houdt natuurlijk wel steek. Wanneer wij als vlees consumerende westerlingen de intensieve veehouderij in stand houden die zorgt voor onnoemelijk veel dierenleed, en daarnaast ook nog eens het milieu zwaar belast, verliezen wij natuurlijk het morele recht om Aziaten die dolfijnenvlees op hun menu zetten de les te lezen.

Regisseur Psihoyos probeert de indruk te wekken dat zijn film een breder maatschappelijk doel dient door een aantal argeloze Japanners ('Wat? Eten Japanners dolfijnen?! Verschrikkelijk!') voor de camera te halen die natuurlijk geschokt zijn wanneer ze de bloederige taferelen zien die zich in de inham bij Taijii afspelen. Of door te wijzen op het feit dat de Japanse overheid haar eigen kinderen in gevaar brengt door ze tijdens schoollunches uit Taijii afkomstig dolfijnenvlees te serveren waarin zich een schadelijke hoeveelheid kwik bevindt ('Wat? Bevat dolfijnenvlees kwik?! Verschrikkelijk!')

Alle goede intenties van de makers ten spijt bekruipt me het gevoel dat The Cove vooral gemaakt is omdat de makers hopen dat het breeduit in beeld brengen van het systematische doden van fotogenieke dolfijnen zal leiden tot heftige en wereldwijde emotionele verontwaardiging. Waarmee ik, nogmaals, zeker geen lans wil breken voor hetgeen zich bij Taijii afspeelt, integendeel. Maar wij hebben natuurlijk absoluut niet het morele recht om anderen de les te lezen, wanneer wij zelf ook verantwoordelijk zijn voor systematisch dierenleed.

Tijdens The Cove's laatste scène, waarin milieu-activist Richard O'Barry een IWC-conferentie binnenloopt met op zijn borst een monitor waarop beelden van de dolfijnenslacht te zien zijn, weerklinkt onder de beelden heroïsche muziek. Hier wordt, voor mij, het grootste verschil tussen de intenties van Cowperthwaite en Psihoyos duidelijk. Daar waar Blackfish wil overtuigen door een geïnformeerd, afgewogen beeld te schetsen van een gevaarlijke, mens en dier onterende industrie (de amusementsparken waar orka's in gevangenschap worden gehouden), neemt The Cove genoegen met sentimenteel activisme. Activisme voor een ontegenzeglijk goede zaak, zeker. Maar het blijft sentimenteel, en moreel ambivalent. Of meer direct: hypocriet.