Antichrist (2009)

Mwah, er zijn zat kunstenaars die er net zo over denken (dat het niet uit maakt wat mensen er uit halen, als het ze wat doet is het goed), David Lynch is daar een voorbeeld van. Wie ben jij dan om dat dan als een miskenning van de artistieke waarde van hun werk te typeren ?

Ik zie net dat je 'face/off' 4.5 * hebt gegeven. Ieder zo z'n idee over een 'stupid story' dan maar he

Neuh, was gewoon een grapje. Tijd rekken he.

Met de term 'erin stoppen' bedoel ik denk ik niet datgene wat je benoemt als 'betekenis geven'. Je geeft mijns inziens betekenis aan iets wat je uit een film haalt, en dat 'eruit halen' kan het beste door je open te stellen voor wat de film wil zeggen, en niet door daar zelf dingen overheen te projecteren.

Mijn commitment ligt allereerst bij de film, niet bij de regisseur. Daarbij denk ik dat sommige films, bijvoorbeeld die van Lynch, zich meer lenen voor deze aanpak dan anderen.

Juist de films van Von Trier lenen zich toch perfect voor deze aanpak ? Als von Trier z'n films pas geslaagd zou vinden als mensen zijn 'absolute idee' achter de film zouden begrijpen, dan denk ik dat hij geen tevreden mens is Overigens heeft hij in diverse interviews gezegd dat hij tevreden is als hij mensen aan het denken heeft gekregen. En dat is ongeveer wat Lynch dus ook zegt (in iets andere vorm dan)

Oneens. Ik denk dat Von Trier veel meer een boodschap heeft met zijn films dan Lynch. Lynch maakt (deels onoplosbare) puzzels, Von Trier films met zeggingskracht op psychologisch, religieus en soms ook maatschappelijk vlak.

Onvergelijkbaar. Bij Lynch wordt je aangezet om na te denken over de film zelf, Von Trier laat je denken op basis van zijn films.

Maar goed, is een beetje een metadiscussie geworden. Terwijl het mij in dezen gaat om de bestrijding van de MBP-theorie.

Nee, want ik vroeg ook om voorbeelden. En wat vond je stupid aan het verhaal?

Want nu roep je enkel wat, maar zegt niets.

Zie hoeveel discussie er hier is over die 'boodschap'. Als dat het doel van von Trier zou zijn, dan faalde hij keer op keer, keihard.

Jij vindt dat onvergelijkbaar, ik vind dat een nuance verschil. Ik vind beide regisseurs films maken waar de kijker flink moet puzzelen om zin te geven aan het verhaal. Bij von Trier is dat alleen wat meer gericht op het zoeken naar een boodschap (overigens is dat bij Lynch ook wel het geval, alleen in wat mindere mate, daar ligt het accent vaak meer op het zingeven)

Overigens vind ik sowieso dat von Trier, in al zijn films, veel meer vragen stelt dan antwoorden geeft (in de vorm van een 'boodschap').

Daarom faalt hij ook niet. Misschien ligt zijn boodschap wel in de opgeroepen vragen.

Maar kan ik dan concluderen dat jij vindt dat von Trier wil dat de kijker precies uitvindt wat de vragen zijn die hij stelt ? Of kan het zo zijn dat hij gewoon materia aanbiedt, die hij interessant vindt, waar de kijker zelf mee kan gaan worstelen en dat de kijker zelf maar ziet wat hij er uithaalt ? En dat von Trier tevreden is als de kijker dat proces ondergaat ? Want dat was mijn stelling en daar sta ik nog steeds voor.

Maw, jij zegt (als ik je goed begrijp) dat Von Trier een lijstje met vragen heeft en hij pas tevreden is als de kijker exact die vragen eruit haalt. Ik zeg dat het breder is, dat hij misschien voor zichzelf wel een aantal vragen heeft maar dat hij in eerste instantie gewoon de kijker aan het denken wil zetten over de materie.

Hehe, ok. Blijf het een beetje apart vinden dat je stelt het oneens te zijn met mijn opmerkingen terwijl, als je jouw standpunten toeligt, er maar weinig verschil tussen onze ideeen zit. Maar goed, laten we 't hier maar bij houden inderdaad.

De eerste film die ik zie van Lars von Trier, en ik kan niet zeggen dat het me doet verlangen naar meer. De openingsscène is mooi gemaakt, ook al is het tergend traag. De rest van de film vind ik op enkele momenten na niet echt speciaal. De film is sfeervol, en regelmatig zijn er best wel mooie beelden te zien, maar voor mij is dat niet genoeg om echt van de film te kunnen genieten. Ik kreeg helaas geen binding met de personages. En het redelijk vage gedoe waarover er hier veel wordt gediscussieerd is niet aan mij besteed. Als ik een film echt interessant vind wil ik er best wel over nadenken, filosoferen en desnoods zelfs mijn toevlucht zoeken tot externe bronnen om een antwoord te vinden op eventuele vragen. Maar die behoefte heb ik hier niet, daar vind ik de film niet boeiend genoeg voor. De twee uiterst ranzige scènes vind ik ook niets toevoegen aan het geheel.

Ik zou je toch aanraden om nog enkele andere films van von Trier te kijken. Bij Dogville bijvoorbeeld gooit hij het over een heel andere boeg.

en daar ben ik weer!!!! Ik ben dit discussieplatform omtrend AntiChrist niet uit het oog verloren! Ik heb hem voor de 2e keer bekeken in mijn eentje 's-avonds laat toen ik terug in breda was na Telstar Nac. Ik was brak en had wel een aardig potje gedronken, maar enfin; mijn punt is toch met een vol punt omhoog gegaan. Komtie:

Ik hou van het occulte, althans de mystique hierachter. Daarom deed de film mij de eerste keer echt totaal niets en gooide ik het over de kapitale tour: Film is gemaakt om te amuseren, om geld te verdienen. Deze mening van me blijft intact voor me, maar toch ga ik het wat genuanceerder proberen te benaderen. De tweede maal dat ik hem keek was ik alleen; geen storende factor (lees vrouw) naast me. Een beetje dronken keek ik naar de openingscene; dan bevalt die stukken beter! Waarschijnlijk komt dat omdat ik dus aangeschoten was en mijn verstand wat verder op 0 stond. Ook het raadselachtige gedeelte van de film (in welke vormen "het slechte" wordt gebracht door van Trier) slikte ik beter. Bovendien, niet iedere duivel hoeft te verschijnen in het rood met hoorntjes. Toen ik wat minder ging nadenken over deze bevindingen en me wat meer focusde op het verhaal zelf werdt mijn mening bijgedraaid van inhoudloos naar origineel. Inderdaad niemand anders heeft tot nogtoe zón zwaar issue proberen aan te snijden en dan is het bedenkelijk dat het moeilijk is om iedereen tevreden te stellen.

Waarom ik dan niet raise naar een voldoende?

Zoals ik al zei, zoiets moeilijk op fim proberen te zetten als dit onderwerp is lastig. Niet alleen voor de regiseur, maar ook voor de kijker om hem in 1x te begrijpen. Ik begreep hem nota bene pas toen ik half dronken was. Ik heb al eerder geroepen, een film wil ik graag zien. Een film hoef ik niet op te eten, uit te schijten en dan te bekijken waar mijn drol uit bestaat.

dronken vond ik hem beter, vandaar mijn extra puntje!

Sorry hoor, maar als je dronken ben kan je zelfs een mier zo groot maken als een olifant...

Toch goed van je dat je een positieve recensie heb neergelegd:)

Zo hey wat een heftige prent. Laat ik het zo zeggen: hiervoor moet je in de stemming zijn en ervan houden.
Ik wist niet wat ik kon verwachten, en ging met weinig voorkennis deze film bekijken.

Wat kernwoorden die ik tijdens het aanschouwen constant in gedachten had:
Mooi, eng, traag, mysterieus, schokkend, naargeestig.

Het begint al met een prachtig geschoten opening, met fantastische muziek eronder. Dan start je al met een goed gevoel aan een film.
Vervolgens moest ik eventjes aftasten wat ik ervan moest denken. Psychologie? Thriller? Horror? Bovennatuurlijk? Drama? Ik liet het op me afkomen.

De mysterieuze wandeling/verkenning in het bos die onder hypnose plaatsvond in de trein trok mijn aandacht weer na even afwachtend "ingedommeld" te zijn.
Daarna begon het al snel grimmmiger te worden doordat mevrouw steeds vreemder begon te doen.

Tegen het einde aan kunnen we enkele schokkende zaken verwachten: ik hoopte dat het niet in een soort afgeraffelde Hostel ontaarde.
Het eindshot moest denk ik net zo mooi overkomen zoals de openingsscène, maar die vond ik minder geslaagd. Begrijp ik goed dat alle vroeger gemartelde vrouwen de man alsnog zouden doden?

Van dit soort films smul ik, echter met mate en in de juiste mood.

Minpunten: ik ben niet zo'n fan van Dafoe's acteertalenten, en zijn hoofd kijkt ook niet prettig weg, dat stoorde me persoonlijk wel. Het einde vond ik vergeleken met het trage tempo ook te snel afgewerkt en niet echt bevredigend.

Pluspunten vond ik de prachtige slowmotions vergezeld van goeie spanningsopbouwende muziek, en een heel enkel schrikmomentje. Ook de heftige momenten worden gewoon in beeld gebracht gelukkig, zowel de gore als de naaktheid en de combinatie ervan.

Mooi!

Pretentieuze, controversiële en nachtmerrie-achtige film met een aantal visueel schokkende momenten. Traag en dialoog-gedreven (er zijn ook maar twee acteurs). Een donkere sfeer en ook bevat de film veel symbolische beelden, waarvan mij de betekenis vaak ontging. Ondanks dat was de film in grote lijnen wel te volgen maar staat ook zeker open ter interpretatie. Twee moeilijke en fysieke rollen van Willem Dafoe en Charlotte Gainsbourg.

Wat vond je er precies pretentieus aan ?

Wellicht is pretentieus niet het goede woord. Bedoelde meer dat het lijkt of Lars von Trier (te) veel met deze film probeerde te doen. Te gelaagd.

pretentieus op de goede manier misschien

Ambitieus...

Wat een verschrikkelijk slechte film.......
Doorgespoeld na een half uur en op 50 minuten weer aangezet.... dan begint er ineens een vos te praten... toen had ik het helemaal gehad :S
Laatste 10 minuten nog gekeken, spijt van de aankoop

Ach, hij heeft het gelukkig geprobeerd, jammer dat je 20 minuten heb doorgespoeld en niet hebt afgekeken, de film wordt echt een stuk beter maar het is wel een love it or hate it film/regie.

Hij loopt niet weg die film Ik heb van al mijn films (1200 of zo) ook echt alles gezien dus als ik helemaal niets heb dan kijk ik hem ooit nog wel, maar ik vind persoonlijk de opening van een film erg belangrijk.... ik raak bored bij het idee dat ik een uur moet gaan wachten op spanning

En dan staat er ook nog op de hoes dat er mensen flauw zijn gevallen in bioscopen :S dus je kijkt met een hoge verwachting.....

Zou dat soort teksten toch maar met een korreltje zout nemen. Maar de opening was toch gewoon mooi, of verschillen we daar van mening?

De eerste vijf minuten waren oke, maar dan de volgende 30 minuten zit ik alleen maar naar een 'wat mij betreft' overdreven reactie van rouw te kijken.....
Vervolgens vind ik Willem Dafoe nou niet erg sterk overkomen als shrink.... Als mijn psych zo tegen mij praat wordt ik nog deprier

En ik vind de film zo leeg..... er vallen veels te veel stiltes en sexscenes die ze er ook uit hadden mogen laten...

We verschillen duidelijk van mening maar dat is alleen maar goed anders waren deze discussies niets waard

Ik snap niet veel van de film maar ik snap wel dat de film een aparte rouwsessie probeert te laten zien. Waarschijnlijk gaat de film nog veel dieper dan het rouwen in, maar in eerste instantie zie ik dat de film daarover gaat. Het rouwen slaat om in angst, sommige mensen worden heel erg depressief of kwaad, maar andere mensen worden gewoon echt doodsbang tijdens een rouwproces. Dit gebeurt ook bij de vrouw, de man probeert haar te confronteren maar haar angsten, door bijv. naar het huisje te gaan, omdat hij denkt dat de confrontatie de angst laten verbreken omdat je er dan min of meer aangewend raakt. De vrouw keert zich natuurlijk tegen dit rouwproces omdat ze helemaal wordt overgenomen door iets hoger ops, iets onbewust. Ze probeert waarschijnlijk de confrontatie te verbreken door te vrijen met haar man. Om hem aan iets anders te laten denken. De man zegt ook vaker dan een keer in de film, achteraf, dat hij niet met haar had moeten vrijen. Dat de stiltes je niet bevallen kan natuurlijk te maken hebben met de stijl, en je persoonlijke mening.

Ja het zal hoogstwaarschijnlijk de stijl zijn, want er wordt zo vreemd in gepraat..... dit heb ik bijvoorbeeld ook met Blue Velvet... deze is ook zo hoog gewaardeerd en die vond ik ook helemaal niets door de manier van communicatie met elkaar.....