The Children (2008)

De creep-factor van snoezige koters met een appetijt voor moord in een fijne setting. Dat werkt enige tijd vrij goed (dat autistisch aandoende verknipte jochie ) om niet te zeggen uitstekend, maar als eenmaal het geweld losbarst, begint het concept zich tegen de film te keren. De hectische ontwikkelingen die volgen, samen met een onevenredige angst voor de kids (dieptepunt: de scene op de trap) halen de angel er steeds meer uit. Wat rest is eigenlijk niet veel meer dan een veredeld slashertje met sporadisch nog wat opwinding en/of gore. Gevalletje jammer.

Hele degelijke horrorfilm met een aantal mooi opgebouwde scènes. Normaal gesproken krijg ik van gewone kinderen al de zenuwen dus deze mormels waren wel geschikt voor een leuk anderhalf uurtje griezelen.

Verder was het ook geen straf om naar Hannah Tointon te kijken als de opstandige tiener.

Redelijk.

Aardig.

De film, niet de kinderen. Want dat waren gemene kleine klootzakjes. Dat zijn ze sowieso al, maar komt daar nog bij dat ze behoorlijk moordzuchtig zijn.

Zitten een aantal mooie shots in, erg spannend ook (in het bos bijvoorbeeld) en ook de setting is prachtig. Sneeuw en bloed, ik blijf het een leuke combinatie vinden.

Behoorijk rauw ook bij momenten, geef die kleintjes geen potlood want wie weet waar ze het steken... Gelukkig sterven sommige van die bengels een behoorlijk gewelddadige dood.

Soms was het wel op het randje van het geloofwaardige af. Ik bedoel, als je als volwassene - okee, je bent aan je been gewond - twee snotneuzen niet simpel kan afhouden, tja...

Maar goed, verder vond ik het wel sterk in elkaar zitten. Want zeg nou zelf, als zo'n bengel met z'n onschuldige puppy-ogen en trillende pruillip komt vragen waar z'n mammie is, dan verwacht je niet dat hij je twee seconden later van kant gaat maken.

Einde vond ik ook wel okee. Best wel creepy, al die kinderen in het bos, en dan die blik van die Casey...! Mama is nog niet thuis hehe.

Tja.

Vond het niet zo geweldig eigenlijk. Spannend was het af en toe wel, maar er waren toch heel wat dingen waar ik mij aan stoorde.

Voor mij hoeft een film helemaal niet geloofwaardig of realistisch te zijn, maar enige logica is toch wel gewenst. Het sloeg eigenlijk allemaal op niks en het was daarom weinig aangenaam om te volgen.

We kregen af en toe wel eens iets aardigs te zien, vooral dan die hectische doodscènes. Maar zo goed als die scènes waren, zo irritant waren ze ook. Dat gekrijs van die kinderen kreeg ik toch wel op mijn heupen.

Wel indrukwekkend dat de film erin slaagde die kinderen er eng te laten uitzien en hiermee spanning wisten op te wekken.

Leuk om eens gezien te hebben, maar verder dan een voldoende kom ik niet.

2.5/5.0*

No children were harmed for this movie

Matigjes.

Wat me vooral meteen opviel was de editing. Slim gedaan, maar wel heel erg doorzichtig. Ik zag heel duidelijk dat de scenes met kind en de bloederige scenes los van elkaar gefilmd waren en netjes aan elkaar geplakt. Logisch, maar er zijn weinig films waar ik het zo opzichtig vond als in deze. Toen ik dat door begon te krijgen werkten die scenes meteen niet meer zo goed.

Wat de makers ook laten liggen is de psychologische mogelijkheden van de film. Af en toe werd ermee gespeeld , met name toen de ene moeder Casy verdacht en later toen het de andere moeder niet lukte om de kinderen uit zelfverdediging dood te maken. De film had een veel grotere impact gehad als daar meer mee gedaan was. Een beetje psychologie maakt een horror vaak zoveel effectiever.

Einde was wel geinig, maar wel erg kort. Vooral met de groep kindertjes uit alle hoeken. Vijf seconden waren ze te zien.[ Het open einde rondom Casey was wel geinig, maar ik zie ook een film die op een klassieke horrormanier de weg naar een deel 2 openlaat. Best een aardig idee zou zijn om, net als in de Dead-films van Romero de kinderepidemie steeds grotere proporties laten krijgen in eventuele vevolgdelen.

Nou is een matige horror vaak nog altijd leuker dan matige films uit andere genres. Heb nog best wel een beetje vermaakt. Maar het had zoveel beter gekund.

2.0*

'' You brought them into the world. They will take you out. ''

Na het zien van deze film zou je je bijna bedenken of je wel nog kinderen zou nemen... Brrr, wat een enge mormels! Op het eerste gezicht ogen ze schattig, onschuldig, lief... maar wanneer de kinderen hun brein wordt aangetast door iets in de bossen, veranderen ze in moordlustige psychopatische monsters. Wat is het verschrikkelijk knap dat deze jonge acteurtjes en actrices zo'n rol zo eng en geloofwaardig weten neer te zetten. En natuurlijk spreekt het ontzettend aan, want hoe moet je de strijd voeren tegen je eigen kinderen? Je wil ze niet vermoorden, maar je bent je eigen leven ook niet zeker op deze manier. Is er iets waardoor de kinderen kunnen genezen? Of zullen ze niet stoppen totdat ze dood en verderf hebben gezaaid?

Toch bleef ik me afvragen hoe het kwam dat de kinderen plots zo werden. Uitleg wordt er niet gegeven, en je hoeft ook niet van A tot Z te weten waarom, hoe, hoelang, etc.. Maar nu tast je als kijker zijnde constant in het duister. Ook snapte ik de toevoegde waarde van de 'abortus' niet zo goed.

Ondanks dat, is het een luguber filmpje met de nodige kippenvel-momenten.

Het begon allemaal 'n beetje cliché en ik was niet erg gecharmeerd van dat blije gedoe. Maar toen de kinderen gemeen werden kreeg de film een mysterieus sfeertje. Ik vond het opvallend dat het s'middags was. Het wordt gedurende film nooit donker, het is zelfs extra licht door die sneeuw en alles speelt zich af in één dag.

Ik vind het wel origineel: kinderen die aan het moorden zijn, waardoor de ouders hún juist moeten killen. Het was maar de vraag wie het overleefde: het kind of de volwassene.

Eigenlijk iedereen vond ik wel aardig spelen.

Camerawerk was lekker rustig, muziek was mooi.

Leuk einde.

Best verassend filmpje, had al zo'n vermoeden dat 'ie uit Engeland kwam.

Het wat mysterieuze sfeertje vergoedt de wat lange aanloop van deze horrorfilm. Een origineel uitgangspunt met een aardige uitwerking. Dr wordt heel wat gesuggereerd wat we steeds nét niet zien, vind ik geinig gedaan. Verklaringen en de zijtakjes van het verhaal zijn volstrekt overbodig maar dat geeft niet.

2½ sterretje

'k wist eigenlijk niet wat te verwachten bij deze film, maar hij heeft me erg aangenaam verrast. Het eerste half uur is een beetje sfeerschepping, maar al gauw begint het verhaal los te lopen.

De kinderen waren waarschijnlijk gecast op hun schreeuwtalenten, want de ene moest zeker niet onderdoen voor de andere. Dit was eigenlijk wel een beetje te veel van het goeie. Verder deden ze het wel overtuigend.

Voor de rest vond 'k het een spannende film en waren de kills ook erg goed gebracht. Het wordt niet altijd in your face gebracht, maar 'k vond dit wel passend.

'k heb me er wel mee geamuseerd.

Niet zo heel erg onder de indruk.

Ik had stiekem verwacht dat dit niet fout kon gaan. Horror uit Engeland is meestal wat harder en gedurfder dan die uit Amerika, maar het viel toch niet mee.

Het concept is uitermate interessant, maar de uitwerking is niet geweldig. Het wil vooral maar niet echt spannend worden. De kinderen zijn zeker geen lieverdjes, maar echt eng zien ze er niet uit. Daarnaast is er nog het domme gedrag van de ouders van Casey, waardoor het allemaal net wat vervelender wordt.

Casey zelf is trouwens wel het hoogtepunt van de punt in alle opzichten en de enige die nog een beetje logisch lijkt na te denken. Het einde met nog veel meer kinderen is wel goed, al had het ietsje langer mogen duren daar. Wel een mooie setting in de sneeuw en natuur, dat wel en verder heb ik me ook totaal niet verveeld.

2,5*

Vond dit vooral een lege film die bij mij punten scoort op de chaotische momenten en zijn korte speelduur. Een perfecte speelduur achteraf gezien, kwartiertje langer en het was minder geweest.

Spannend vond ik het niet, nergens. Fijn concept wel, maar nja ik zag er niet veel in (o ja, dat open einde moest niet)

Redelijke horror, maar nogal eenvoudig uitgewerkt. Het meest positieve vond ik het acteerwerk van de kinderen, die kwamen op momenten echt creepy over. Minder vond ik de steeds gezochte schrikeffectjes met bijpassende volumeverhoging en al, dat truukje is veel te vaak uitgehaald en werkte hier ook niet echt. De film leent zich eigenlijk uitstekend voor om zich ook gedurende een nacht af te spelen alleen gebeurt dat jammer genoeg niet. Zoiets had in dit geval juist aan de spanning en het enge kunnen bijdragen.

Zeker geen perfecte film, maar met zijn korte duur is het toch een aardig tussendoortje geworden voor de horrorliefhebbers. 2,5* Deed me erg denken aan de klassieker ¿Quién Puede Matar a un Niño | Who Would Kill a Child? (1976)

Opzicht was dit best een verdienstelijke Horror / Thriller waarvan het verhaal misschien te belachelijk voor woorden is, maar de uitvoering ervan eigenlijk best geslaagd is.

Zoals de titel het al aangeeft, draait deze film om kinderen en wel om de kinderen van de twee gezinnen die bij elkaar om kerstvakantie te vieren. Die kinderen halen je het bloed onder de nagels uit en ze doen dat ook letterlijk als ze opeens zomaar hun ouders aanvallen zonder enige verklaring. Vanaf dat moment wordt het best een aardige creepy film (ook een lekker sfeertje) die weet te boeien en misschien ook wel een tikkeltje spannend is. Het einde vond ik ook best geslaagd. De cast stelt weinig voor, maar doordat de kinderen zo vervelend en irritant zijn bereiken ze wel het maximale in deze film. Overigens mochten Eva Birthistle (als één van de ouders) en Hannah Tointo (één van de kinderen) er wel wezen en mede door hun keek de film zich ook lekker weg.

Al met al gewoon een verdienstelijke Britse Horror / Thriller welke zich aardig wegkijkt en dat laatste mede ook door de korte duur van maar circa 80 minuten.

Redelijk Horror filmpje uit het Verenigd Koninkrijk. Enige minpunt is de uitwerking ervan. Het is niet echt duidelijk hoe het nu komt dat de kids nu opeens zo veranderen. Is het nu een virus. Je ziet ze ziek worden en ze hoesten bloed. Of is het dat ze bezeten zijn? Je ziet het op een na oudste kind, op bepaalde momenten bewegingen maken in combinatie met beelden van de andere kids. Dit laat het allemaal een beetje chaotische lijken. Verder is het best wel spannend om deze bloedjes van kinderen aan het werk te zien! Qua sfeer deed het me een beetje denken aan de jaren `80.

Films waarin kinderen de boosdoener zijn, hebben niet per sé mijn voorkeur. Kinderen die geloofwaardig creepy zijn, zijn er weinig. Veel pakkende horrorfilms komen uit dit gegeven dan ook niet voort. Als pakkende voorbeelden schieten mij films als Village of the Damned (1960) en Mama (2013) te binnen. Veel van de aantrekkelijkheid van die films heeft met het creëren van een fantastische onheilspellende sfeer te maken. The Children heeft die sfeer niet en is in vergelijking met die ‘toppers’ een stuk minder pakkend.

In the Children vertonen de kinderen opeens agressief en creepy gedrag. De kinderen verzuimen echter om daarbij een creepy indruk te maken. Die pogingen worden wel gedaan. Men laat de kinderen vooral veel jammeren en krijsen. Op mij werkt dat irritant in plaats van angstaanjagend. Niet onheilspellend. Niet duister. Slechts irritant. Mijn horror-zintuigen werden er niet door in werking gezet.

Wat de film ook geen goed doet zijn de vervelende personages, die door de acteurs niet van enige warmte worden voorzien waardoor elke empathie van mijn kant uitbleef. Het scenario zal waarschijnlijk ook debet aan de magere invulling van de personages zijn geweest, maar van een acteur mag je zelfs dan iets meer verwachten dan het platte fantasieloze spel dat hier wordt getoond.

De locatie is best ok. Een huis diep verscholen in de bossen. De scènes in het huis zijn in beginsel niet eens zo onaardig en wekken zelfs wat beklemming op. Regisseur Tom Shankland houdt echter van hectiek en niet van beklemming. Dus laat hij de personages wild heen en weer bewegen. Naar buiten. En weer naar binnen. En dat gaat maar door. Een beklemmend gevoel kreeg ik er niet meer van. Een onrustig gevoel wel.

Op enkele spannende momentjes na, valt er weinig te beleven. Het verhaal dobbert met saaie en voorspelbare acties die veel overdreven hectiek opleveren, nogal doelloos voort. Op naar het einde dan maar. De slotscènes zijn opeens heel aardig. Horrorwaardig zelfs. Het is alleen veel te weinig om de film als geheel positief te kunnen waarderen.

The Children is een zeer onrustige film met platte personages en een paar aardige horrorwaardige momenten. Om de film slecht te noemen, gaat misschien wat ver. Goed is de film zeker niet.

Goed.

Totaal onverwacht dat ik dit leuk zo gaan vinden, maar in dit geval had ik me iets te veel laten leiden door de algemene score en geluiden. Die zou je gewoon moeten negeren want The Children is een erg sfeervolle en vermakelijke film geworden. Erg leuk concept ook weer, maar riskant.

Riskant omdat kinderen nou niet meteen de engste dreiging zijn. Ook hier zijn ze verder niet eng, maar Howes als Paulie vond ik toch wel aardig creepy hier en daar. Dat ventje kon toch geweldig boos kijken, daar kreeg ik af en toe wel de rillingen van. Verder zit het hem vooral in de regie dat het af en toe best creepy wordt.

Sfeervol is het zeker, al duurt het een klein beetje lang voordat de horror echt om de hoek komt kijken. Als die dan komt is het wel meteen goed. De regie zorgt ervoor dat de situatie toch aardig frustrerend, chaotisch en zelfs creepy wordt. Qua bloedvergieten valt het wel mee, maar dat het kinderen vs adults zijn zou al schokkend genoeg moeten zijn.

Nu is het niet echt voelbaar dat de ouders in conflict zijn omdat ze tegenover hun kinderen komen te staan, en dat is jammer want dat had echt de touch kunnen zijn. Verder is deze namelijk tamelijk frustrerend op de goede manier. Visueel verzorgd, soms had het alleen wel iets sneller mogen zijn. De kinderen zullen nooit heel eng worden maar de poging is er zeker.

Leuke film, duurt niet lang en het kent een leuk concept. Het einde is misschien een domper, maar zo storend vond ik het niet. Ik kwam er in ieder geval vlot doorheen en heb me er prima mee geamuseerd. Geinig dingetje dit.

Knappe Britse horrorfilm weer.

Twee gezinnen besluiten om samen kerst te vieren. Op uitnodiging gaat een vader en moeder met tienerdochter, en de jonge broertje en zusje naar oom en tante, waar oom tante neef en nichtje wachten.
Het belooft een gezellige kerst te worden. Zelfs negeren ze het feit dat een van de kinderen ziek is.

Maar het is geen eigen griep. Is er een virus gaande? In ieder geval gebeuren er steeds vreemdere dingen en lijken de vier kinderen in kwestie steeds minder onschuldig te worden. Althans, ze doen alsof ze onschuldig zijn om de grote mensen om de tuin te leiden. Gaandeweg begint het bij irritant en hinderlijk gedrag, maar uiteindelijk lijkt het van kwaad tot erger te worden.

Zo schetst The Children een knap psychologisch schetsje over hoe vergevingzins je nog als ouder moet zijn. Zelfs al zijn de kinderen in staat om over lijken te gaan.

En ja, het einde...

Zoals gezegd is het een knap werkje. Wat wel een beetje tegenzit is de suspensegehalte. Het had wel wat subtieler gemogen. Voor de rest is dit een prima horrorfilm.

3,5*