¿Quién Puede Matar a un Niño? (1976)

Volledig eens met Wouter.
Ongepast, walgelijke intro (als onderdeel van de film). Idioot scenario en slecht gemotiveerde acties.
Niet eng, niet spannend. En ongeïnspireerd camerawerk. Met zulke locaties als dit doe je echt iets verkeerd als je hier niks van kan maken.
1* voor het concept.

'Ik had toch wel redelijk hoge verwachtingen van Who Can Kill A Child. Helaas viel dit filmpje toch wat tegen. Een horrorfilm op klaarlichte dag in het zonovergoten Spanje. Hoe moest dit eng worden? Ik was benieuwd.

Eng werd het niet, maar na een dik uur bevat de film dan toch eindelijk een behoorlijk beklemmende sfeer. Vooral het moment dat het stel in de auto zit op het plein is behoorlijk spannend. Maar buiten dat weet ik weinig momenten te verzinnen waar ik echt spanning of horror zag.
Who Can Kill A Child is toch wel een redelijk lange horrorfilm, en met een flinterdun verhaaltje en ook nogal matige acteerprestaties weet de film die 2 uur behoorlijk lang te laten duren.

De setting is geweldig natuurlijk, op het schitterende eiland, een heerlijk rustgevende omgeving. Het camerawerk en de regie is op zich niet heel slecht, maar het is allemaal wel erg langzaam af en toe.
De aanwezige gore is dan wel weer erg tof gedaan, het einde is geweldig bijvoorbeeld. Daarnaast de manier waarop de kids een man ophangen en gebruiken om tegen aan te slaan zoals in de traditie was behoorlijk ziek.

Maar dat alles weet de film niet te dragen, nog net een voldoende krijgt dit filmpje wel, maar niet meer.

De subtiele horror, de geweldige sfeer en de perfecte spanningsopbouw worden helaas gehinderd door een zeer zwak script. Zelden heb ik me zo geërgerd aan de handelingen van de hoofdpersonages als bij deze film. En dat kost de film voorlopig zelfs een hele ster want ik zat dicht tegen de 4* aan. Lijkt me wel een film die nog lang in je hoofd kan blijven spoken waardoor een verhoging in de toekomst zeker tot de mogelijkheden behoort.

Idiote intro.

Deze film kent een werkelijk tenenkrommend begin waarbij het begrip exploitation tot op het uiterste wordt getest middels een geestperforerend Polygoonjournaal, waarmee de regisseur zijn meest smakeloze kant laat zien. Het is daarom een meevaller dat vervolgens een aardige maar trage griezelfilm, inclusief sfeervolle locatie, wordt gestart. Als halverwege een en ander nog verder inzakt en weinig verrassing weet te brengen, begint de bittere nasmaak van de idiote intro wederom op te spelen. Zodat je, met de daardoor oprispende boertjes, de film vroegtijdig wilt uitblazen.

Onvoldoende.