menu

24 Hour Party People (2002)

mijn stem
3,53 (503)
503 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Komedie / Muziek
117 minuten

geregisseerd door Michael Winterbottom
met Steve Coogan, Shirley Henderson en Paddy Considine

Manchester 1976. Tony Wilson, afgestudeerd aan Cambridge, bezoekt een concert van de Sex Pistols. Geïnspireerd door dit belangrijke moment in de muziekhistorie beginnen ze een platenlabel, 'Factory Records'. De eerste band die ze contracteren is Joy Division (die later verdergaat als New Order). Andere bands volgen, en allen zijn zij toonaangevende artiesten voor hun tijd. Wat volgt is een verhaal over muziek, seks, drugs, popsterren en de geboorte van een van de meest bekende clubs in de wereld, 'The Hacienda', vergelijkbaar met 'Studio 54'. Deze komedie laat zien wat er gaande was op het gebied van muziek in Manchester, vanaf eind jaren zeventig tot en met begin jaren negentig.

zoeken in:
avatar van Montorsi
3,5
Leuke mockumentary.

Chaotisch zooitje, mooie personages, humoristisch en geweldige muziek. Geeft een mooi tijdsbeeld en zet het geheel stijlvol neer. Jammer genoeg duurt het misschien net wat te lang voort, maar ach..

3.5*

5,0
Vond het niet echt een film maar meer een documentaire... Kijkt wel lekker weg... jammer dat er neit echt een goed verhaal in zit maar de muziek maakt het daarbij voor mij helemaal goed! Kende alleen new order maar de alleen voor de muziek krijgt deze film voor mij al 5 sterren... Vind het jammer dat ik deze tijd zelf niet heb meegemaakt! Super al die new wave!

avatar van Goldenskull
2,5
Redelijk Winterbottomtje.

Hoewel ik van sommige nummers best kan genieten (Go, Atmosphere en enkele andere nummers van artiesten die in deze film een belangrijke rol spelen), is het toch niet echt mijn genre, maar vooral: hun geschiedenis boeit me niet zo. De humoristische ondertoon kon ik wel waarderen, maar zoals verwacht -voor mij- geen hoogvlieger.

2.5*

avatar van Fayerin
5,0
ik denk vooral leuk/interessant als je wat hebt met manchester/the factory/joy division/80s wave en punk.

avatar van goongumpa
4,5
Geweldige film. Precies het juiste tempo; heel erg vermakelijk.

avatar van Pruim
3,0
Aardig. En toch had ik er meer van verwacht. Wat meer muziek, wat minder geneuzel, wat meer oude (archief)beelden van de bands, wat minder geacteerd filmwerk. Origineel gemaakt deze documuziekfilm, maar de manier viel bij mij toch net niet echt in de smaak. Ik was al redelijk bekend met deze geschiedenis en hoopte er nog wat wijzer van te worden, maar dat ben ik eigenlijk niet geworden. Een voldoende. Niet veel meer, niet veel minder!

avatar van goongumpa
4,5
Voor de geschiedkundige feitjes kun je beter een documentaire gaan kijken.

avatar van Pruim
3,0
Klopt. Ik had van deze film ook meer een documentaire verwacht, vandaar ook dat ik hoopte op wat (meer) archiefbeelden. Dit was echter een soort van gespeelde reconstructie. Mijn verwachtingspatroon was dus (misschien onterecht) hoger dan wat de film uiteindelijk bracht. Vandaar dat ik 38 geef. Wie weet dat een herziening over enige tijd het cijfer nog wat omhoog haalt.

avatar van Friac
3,5
Bruisende film over een belangrijke periode binnen de muziekgeschiedenis, waar eerlijk gezegd zo goed als niets van afwist. Interessant dus om in deze vorm te bekijken, al zal een echte documentaire natuurlijk nog beter zijn. Maar de film kan bogen op een energieke sfeer vol leuke grappen en naar mijn gevoel geslaagde re-enactments van optredens/feesten uit die tijd.


3,5*

avatar van goongumpa
4,5
"I'm being postmodern, before it's fashionable!"

24 Hour Party People is nogal een postmoderne 'meta'-film, met een hoofdpersonage dat voortdurend de vierde wal breekt, beseft dat hij een personage in een film is, weet wat er nog gaat gebeuren etc. Klinkt als Godard-materiaal , maar Winterbottom gaat er een compleet andere richting mee uit.
Hij heeft er namelijk een luchtige, sympathieke film van gemaakt. Vol relativering, met een leuke ongepolijste (soms expres amateuristische ) look en een heerlijke laid back sfeer. Een gezellig, vriendschappelijk rommeltje , net als de hele Madchester-cultuur zelf.
De boodschap van de film is duidelijk: hoogmoed komt voor de val. Een mens kan soms vliegen, maar moet altijd ooit neerstorten. Al wat je kunt doen is opstaan van de val, zoveel mogelijk genieten en bovenal trouw blijven aan jezelf en je idealen.
"When you have to choose between the truth and the legend, print the legend", zegt Coogan. Voor de historische feitjes moet je dus een andere film gaan kijken. Als je de sfeer en de tijdsgeest echter wil proeven, zit je met deze film wel juist.

avatar van wendyvortex
5,0
In de herziening!
't is zomervakantie dus kijken we gemiddeld wat meer films en draaien we ook nog wel wat persoonlijke favorieten in de re-run.
Film rond Tony Wilson, eigenaar van Factory Records en de Hacienda.
Film spits zich toe op twee populaire Factory-acts: Joy Division (1977-1980) en Happy Mondays (1987-1992) ... van de wave van Joy Division naar de Madchester-rave van de Happy Mondays: het lijken twee verschillende werelden, maar er zitten dezelfde betrokkenen achter, gooi New Order's Blue Monday er nog tussen en voila één soepele beweging.
Film loopt van 1976 tot 1997 en dat betekend dat er af en toe wat hak-op-de-tak wordt gesprongen en de film bevat ook nogal wat insider-grapjes.
Beetje bekend zijn met de discografie van Factory en de overige popgeschiedenis van Manchester (The Fall, The Smiths, The Stone Roses etc) helpt misschien wel wat.
Verder is die ietwat chaotische toon natuurlijk perfect voor deze film.

I am not a lump of hash. I'm in charge of Factory Records. I think.

Meesterwerkje!

Jammer dat The Fall,het meest recalcitrante gezelschap er niet of nauwelijks in voorkomt.
Film lijkt gemaakt door ouwe hippies.Voor de rest goede film,goeie bands,aparte mengeling van docu en unieke live opnamens van The Buzzcocks,A Certain Ratio etc,alhoewel er weinig echte unieke live beelden te zien zijn.Doet me denken aan Control van Anton Corbijn.Welke is beter?

avatar van Uzza_Sparta
5,0
hansart schreef:
Jammer dat The Fall,het meest recalcitrante gezelschap er niet of nauwelijks in voorkomt.........


er zijn veel bands uit Manchester van die periode die niet of bijna niet in voorkomen, maar dit is het verhaal van Factory Records

The Fall, The Smiths (Rough Trade), Stone Roses (Silvertone), Inspiral Carpets (Mute Records) en Mock Turtles om zomaar 5 andere top Manchester bands te noemen van deze periode zaten op andere platen labels. En dan heb ik het niet eens over de pop bands uit deze stad zoals Simply Red, Take That en M People


hansart schreef:
........Doet me denken aan Control van Anton Corbijn.Welke is beter?


Hier in Nederland is Control meer bekend door Anton Corbijn. Ik vind 24 Hour Party People veel beter.

avatar van goongumpa
4,5
het zijn 2 compleet verschillende films.
control is een vrij traditionele biopic, die ian curtis' levensloop vertelt op een heel ernstige, ingetogen en triestige manier. visueel is hij heel statisch, gecontroleerd vormgegeven. plus zwart-wit natuurlijk.
24 hour party people is een erg chaotische, vrolijke, uitbundige film, die van de hak op de tak springt en waarin niks serieus genomen wordt. de dialogen en het camerawerk lijken grotendeels geïmproviseerd (het compleet tegengestelde van die statische look van control dus).
winterbottoms doel is de geweldige sfeer van madchester weergeven, terwijl corbijn de tragische levensloop van curtis wil vertellen... het ligt eraan waar je van houdt dus... zelf kies ik sowieso voor 24 hour party people!!!

avatar van Fortune
4,0
Ik had eerst Control gezien en daarna deze en toen schoot ik wel hard in lach bij de zelfmoord van Curtis hierin.

avatar van Number23
3,0
Niet mijn soort film. Ik houd erg van muziek en vindt de oorsprong ook altijd zeer interessant, maar de manier waarop het hier verteld wordt werkt niet echt voor mij. Wel leuk om acteurs te herkennen waaronder Simon Pegg, Paddy Considine en meer.

avatar van Uzza_Sparta
5,0
vandaag precies dertig jaar geleden dat de Hacienda club, aka Fac51, open ging in Manchester.
De meeste beroemdste nachtclub ter wereld was o.a. verantwordelijk voor de madchester scene, en dan het hele house music gebeuren.

The Haçienda - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

en zo te zien is er ook een jubileumfeest

Welcome to The Haçienda | FAC51 The Haçienda - fac51thehacienda.com

avatar van K. V.
3,0
Deze eens bekeken, omdat de titel me een belletje deed rinkelen. 'k wist niet echt wat te verwachten. Het was een beetje een speciale film. Een soort documentaire, maar dan nagespeeld. Een pluspunt was wel de muziek.
Tja, 'k vond het wel eens leuk om gezien te hebben, maar ook niet meer dan dat.

avatar van John Lee Hooker
3,0
Ik ben niet weggeblazen. Er worden wat bands opgezocht, ze richten een pand in als feestlocatie en maken wat bijbehorende afspraken. Ook is er hier en daar een probleem maar het leek allemaal niet zo belangrijk want de muziek werd toch gemaakt en de mensen bleven dansen. Het is een vrij grove schets achter de schermen maar gelukkig bleef het enigszins kijkbaar en redelijk overtuigend. Mooi moment toen die ene band wat afwijkte van de gemiddelde sound en dat er zo een nieuwe muziekstroom ontstond in de club. Ook opvallend die scène waarin Ian Curtis sneuvelt (leek logischerwijs veel op die van Control uit 2007).

3,0
Ietwat vreemde combinatie tussen de humor van Alan Partridge en een documentaire over Madchester, maar bij vlagen werkt het goed.

Ik had al vaker gelezen over Factory Records en dat gedeelte keek prettig weg. Toch het meeste vermaakt met Steve Coogan. Die kop die hij trekt bij uitspraken als She was Miss United Kingdom, but that's not what attracted me to her

avatar van Moviestar1979
2,5
Een redelijke film die een beeld schetst van de muziekwereld eind jaren '80/begin jaren '90 in de Engelse stad Manchester.
Journalist Tony Wilson staat centraal als een platenbaas en de oprichter van een nachtclub.
Zijn hele biografie is op Wikipedia te bekijken.
Helaas overleed Wilson op 10 augustus 2007 aan de gevolgen van een hartaanval, tijdens een behandeling tegen nierkanker.

Voor mij niet meer dan 2,5 * waard, omdat deze bands niet mijn persoonlijke aandacht hadden in die jaren.
Hoewel ik eerlijk moet bekennen dat New Order een geweldige band is.
Het nummer " Bizarre Love Triangle " is gewoon absoluut top!!!

Zoals gezegd niet meer dan 2,5 *

avatar van Illum Sphere
2,5
Doordat mijn ouders oorspronkelijk van Manchester zijn en mijn favoriete band Joy Division één van de eerste bands was van Factory, is Tony Wilson en zijn label/club geen onbekende voor mij. Maar na het zien van deze film kan ik niet anders denken dat dit een 'waste of time' is. Het is in mijn ogen verre van een 'ode' (als het überhaupt de bedoeling was) aan Madchester. Dat ligt vooral aan het rommelig overkomen van de film. Ook wordt er teveel geluld (inclusief pretentieus geneuzel) en te weinig getoond.
Maar waar ik me nog het meest aan ergerde, was aan de scène waarin Ian zelfmoord pleegde. Het is verre van accuraat (Ian luisterde, naast het kijken van Stroszek, ook naar The Idiot van Iggy Pop) en ik had meer het gevoel dat ik naar een grap aan het kijken was. Dat deed Anton Corbijn 'beter' (in hoeverre je dat kunt doen met een dergelijke gebeurtenis) in zijn film Control. Ik durf zelfs te zeggen dat Control de jaren '70 periode van Factory het best belichtte, dat terwijl het niet eens over Factory gaat.

En ik weet dat het bedoeling is van de film om met een komische noot één van de hoogtepunten uit de Britse muziekgeschiedenis te belichten, maar dat doet weinig af aan mijn mening dat deze film zwak, saai en overbodig is.

avatar van goongumpa
4,5
Illum Sphere schreef:
mijn favoriete band is Joy Division [....] waar ik me nog het meest aan ergerde, was aan de scène waarin Ian zelfmoord pleegde [...] ik had meer het gevoel dat ik naar een grap aan het kijken was.


Tja...

avatar van goongumpa
4,5
Wat ik daarmee wil zeggen: deze film is gewoon een fucking feest en neemt niets of niemand serieus (nee zelfs Curtis niet). Als je idolaat liefhebber bent van het koude/deprimerende Joy Division, verbaast het me niet erg dat je dit niet zo waardeert.

Overigens is je kritiek dat het niet historisch correct is, een drogreden. Deze film pretendeert allerminst een waargebeurd verhaal te vertellen - integendeel. Dit wordt zelfs letterlijk IN de camera gezegd: "Never let the truth get in the way of a good story".

En, oh ja, Tony Wilson ziet Jezus in de lucht vliegen.

avatar van Vinokourov
3,5
Ehja, wel apart, maar ook toch ook wel leuk om te zien, deze mix van komedie, muziekfilm en mockumentary. Tony Wilson begeleidt de kijker in hoe hij in Manchester een toffe club opzette, waar eveneens toffe artiesten optraden. Niet alles vond ik even interessant, maar dat kan er ook mee te maken hebben gehad, dat ik Joy Division/New Order bijvoorbeeld kende en The Mondays weer niet. Maakt uiteindelijk niet zo veel uit, want ik werd wel gegrepen door het sfeervolle plaatje wat deze film schetst. Wel jammer dat die Tony Wilson zo aanwezig is met al zijn wijsheden en oeverloos gelul.

avatar van Koen87
3,0
Tja het is een prima biopic maar ook niet meer dan dat. Ondanks dat in Control Corbijn een totaal ander type film najaagt ga je parallel trekken. Al merkte ik daarin als snel dat Ian hier soms wat onrealistisch aanvoelt, ook omdat hij een stuk minder op Ian lijkt t.o.v. Sam Riley. De komische toon die wordt gezet komt niet altijd lekker uit.

Lv92
Ontzettend vermakelijk filmpje. Paar keer uitgesteld omdat ik er weinig van verwachtte, maar dat is achteraf onterecht. Wat een heerlijke sfeer. Heb me echt doodgelachen om die Steve Coogan.
Vond het stuk met Ian Curtis ook prima werken. Waarom het wordt vergeleken met de film van Corbijn is me een raadsel. Volstrekt unieke verfilming van een bijzonder stukje geschiedenis. 4/5

avatar van Koen87
3,0
Omdat het over exact hetzelfde onderwerp gaat.

Lv92
Vind de focus van de film duidelijk totaal anders. Je kan the Great Dictator en der Untergang toch ook niet met elkaar vergelijken, puur omdat dezelfde persoon wordt geportretteerd?
Het kan aan mij liggen hoor, maar het is in i.m.o. nogal zinloos omdat beide films een totaal andere uitwerking hebben.

avatar van Thorak
3,0
Koen87 schreef:
Omdat het over exact hetzelfde onderwerp gaat.
Waar Control puur over het leven van Ian Curtis gaat, gaat deze film daar helemaal niet over. Ian Curtis komt er in voor en zijn verhaal is een fractie van het totale verhaal. Absoluut niet 2 films met hetzelfde onderwerp dus.

avatar van Djek
De film is een leuke manier om een beeld te geven van de 'Madchester' muziekscene destijds, met name rondom Factory Records. Met humor gebracht, als door de ogen van Tony Wilson zelf.
Klein minpuntje vind ik wel hoe Ian Curtis´s zelfmoord er tussen is gepropt, doordat de aanleiding hiervoor niet duidelijk kenbaar wordt gemaakt in de film. Het lijkt daardoor zo´n onnozele daad. Maar dat zal misschien komen doordat ik JD fan ben. Krijg er wel zin van meer Factory muziek te gaan luisteren.

avatar van Capablanca
3,0
Zeker vermakelijk, maar je moet die tijd wel bewust hebben meegemaakt, lijkt me. Ik geef geen 3 1/2 ster, want over Ian Curtis maak je geen grappen.


Gast
geplaatst: vandaag om 05:08 uur

geplaatst: vandaag om 05:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.