24 Hour Party People (2002)

De film is een leuke manier om een beeld te geven van de 'Madchester' muziekscene destijds, met name rondom Factory Records. Met humor gebracht, als door de ogen van Tony Wilson zelf.

Klein minpuntje vind ik wel hoe Ian Curtis´s zelfmoord er tussen is gepropt, doordat de aanleiding hiervoor niet duidelijk kenbaar wordt gemaakt in de film. Het lijkt daardoor zo´n onnozele daad. Maar dat zal misschien komen doordat ik JD fan ben. Krijg er wel zin van meer Factory muziek te gaan luisteren.

Zeker vermakelijk, maar je moet die tijd wel bewust hebben meegemaakt, lijkt me. Ik geef geen 3 1/2 ster, want over Ian Curtis maak je geen grappen.

24 Hour Party People

Ben echt benieuwd of ze deze fatsoenlijk kunnen oppoetsen.

Leuke film om een keer te zien. Het is een soort documentaire over de muziekscene in Manchester.

Even goed bij herziening.

Zowel Sean Harris als later Sam Riley met Anton Corbijn's Control, vertolkten de rol van Ian Curtis goed.

De opkomst en ondergang van Factory Records op vooral leuke manier in beeld gebracht. Steve Coogan als soort van narrator maakt de film.

Dikke 4*

Voor mij werkt deze niet zo goed.

Ja, de sfeer van die tijd is wel goed getroffen, maar aan de andere kant kan ik maar moeilijk de link maken van de party people naar de meest grauwe en grittige beelden - alsof je naar een sociaal drama van een Loach zit te kijken. En hoewel de keuze voor Wilson als focus vanzelfsprekend is als je dit verhaal wilt vertellen, is de vraag ook terecht of dat verhaal het meest interessant was. Niet voor niets de vergelijking met Corbijn's Control, en wat mij betreft was die keuze een stuk gezegender. Over de af en toe extreem zwalkende beelden begin ik maar niet.

Coogan doet het wel erg goed als Wilson overigens, al liggen ook de 4e wand scenes me daar verkeerd bij. De hele cast is overigens subliem, en het is ook niet alleen het gewone Winterbottom-kringetje dat langskomt. Het blijft toch een interessante regisseur - zijn films zijn misschien niet altijd goed, maar wel interessant.

Goeie film over een man uit Manchester die een platenlabel begint en een club opent. De tijdsgeest gedurende de jaren wordt uitstekend neergezet hier. Het camerawerk en het doorbreken van de vierde muur, maakt het geheel wat documentaire-achtig (wat de authenticiteit ten goede komt). Uiteraard vol goeie muziek, maar het komt soms wel wat rommelig over. Met gemak 3.5 sterren.