Micmacs à Tire-larigot (2009)

Er zijn inderdaad twee mogelijkheden, maar op IMDb gaan de meeste stemmen op dat het toch om een "grote puinhoop" zou gaan. Dit is mijn bron...

Erg mooie review, Kynicus, waar ik me eigenlijk helemaal in kan vinden.

Als Jeunetfan vind ik deze Micmacs à Tire-larigot allicht zijn minste film (akkoord, ik heb Alien Resurrection nog steeds niet gezien maar ik hoor er weinig positieve dingen over; en uiteindelijk was dit een opdrachtfilm, niet?), maar dat is dan alleen maar omdat zijn andere films - met Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain en La Cité des Enfants Perdus op kop - gewoon bijzonder goede films zijn in mijn ogen. Want zoals Kynicus reeds zei, is dit een erg onderhoudende 'avonturenfilm' met wederom leuke Jeunetgrapjes, 'incredible machine'-sequenties (al zijn ze weliswaar minder ingenieus dan in zijn vorige films) en de warme kleuren die inmiddels als een waar stijlkenmerk van de regisseur beschouwd kunnen worden. De personages zijn leuk, maar blijven inderdaad te weinig nazinderen om écht goed te zijn; ook Dany Boon in de hoofdrol is wat mij betreft niet de meest geslaagde keuze. Het verhaal op zich stelt ook niet bijster veel voor, maar dankzij de leuke vondsten, het vlotte tempo en de Jeunet-filmstijl blijft het heerlijk om te bekijken. Een mooie 3,5*

3,5*

@ Kappeuter: Ook gezien op filmfestival Gent

@ Montorsi: 'cite...' (no) niet gezien.

Speelde pas voor het eerst 9 oktober om 20u, terwijl je bericht al daarvoor was gepost...?

Allicht zal Kaffeefiltjer een accreditatie hebben, ik veronderstel dat hij naar de persvisie van de film geweest is.

Ik wist niet dat er naast de reguliere vertoningen ook private persvisies waren, maar je hebt waarschijnlijk wel gelijk...

Correct, al wou ik het niet zo concreet zeggen om niet als opschepper willen over te komen .

Fijne review inderdaad. Al zijn het wel Bogart en Bacall

Erg leuke film.

Gaat weer terug naar de oude Jeunet style, type Delicatessen. Wat avontuurlijker en jongensachtig, met een duister randje aan.

Verder een toffe cast, lollige personage en erg gave plannetjes om de twee slechterikken te vangen. Niet bepaald zwaardramatisch of diepgevoelig, maar wél ultiem vermaak.

Zeker de kleine inserts die weinig met het verhaal te maken hebben zijn super, ook de lowtech snuftjes (kijk Gondry, zo moet het) zijn erg gaaf.

Geweldig vermakelijke film, visueel zéér mooi en gemeend grappig.

4.5* en een uitgebreide review

Geen onbelangrijke fout, waarvoor mijn excuses...

Vandaag op de KCG studiedag geweest in filmtheater "Gigant" te Apeldoorn. Er werden ihk daarvan twee films vertoond waarvan tot mijn grote en aangename verrassing deze nieuwe film van Jean-Pierre Jeunet. Deze film heeft weer alles wat de films van Jeunet voor mij zo aangenaam maakt; de schitterende visuele stijl, de absurde grappen, de lollige typetjes, het bizarre verhaal enz. Micmac is een heerlijke misdaadkomedie die je lekker lui achterover in de stoel met een lekkere pint moet bekijken. Jeunet heeft met deze film voor mij opnieuw bewezen absoluut tot de top de horen in de Franse cinema.

4,0*

Ja, maar kregen wij niet eerst het duo Bogart en Bergman te zien?

hier wordt het volgende over deze film geschreven:

Ik kan niet wachten!!

Aha!

Het verhaal van Micmacs is vrij eenvoudig. Een groepje zonderlinge figuren, met ieder een opmerkelijk specialisme, gaat als een avant-gardistisch A-team de strijd aan met twee doortrapte wapenhandelaren. Op listige wijze worden de heren tegen elkaar uitgespeeld. Onderwijl worden we bediend van kluchtige gebeurtenissen en woordgrappen, talrijke rariteiten en uitzonderlijke decors.

Wederom een innemende Jeunet film. Wie slechts met Amélie bekend is, oordeelt daar wellicht anders over. Micmacs heeft namelijk een minder hoge toegankelijkheidsgraad en is eerder vergelijkbaar met een voorganger als Delicatessen. Toch, toegankelijkheid is in het geval van Micmacs een behoorlijk relatief begrip. Het gaat meer om het kiezen van de juiste ‘mindstate’, dan om het vinden van een waarheid achter de filmische waarheid. Wie de film bekijkt zoals men een jeugdboek leest, zich ongehinderd door kolderieke taferelen vrijmoedig laat meeslepen in de kruistocht van het clubje doddige personages, heeft 105 sprankelende minuten in het vooruitzicht.

Knap dat je in elk shot de hand van Jeunet ziet. Ik ken geen regisseur die zo nadrukkelijk zijn handtekening in zijn films achterlaat. Hou je daarvan dan mag je deze lekkere luchtige slapstick niet missen. 4*

Oh, ik ga dit weekend naar deze film!!

Ben zo ontzettend benieuwd.

Ben een liefhebber van Jeunet, eigenlijk is alleen Alien Resurrection slecht, de rest is leuk tot erg leuk tot erg goed. Micmacs is gewoon leuk.

Verder niet zo bijzonder, en af en toe een beetje mak, maar er zitten genoeg geinige scenes in. Paar debiele apparaten, maffe scenes, komische personages en je bent er wel weer. Visueel is het prima, maar lang niet zo sterk als hij eerder heeft laten zien, en qua designs van apparaten had ik toch wat meer gehoopt vooraf.

Leuk tussendoortje. 3.5*

Een lichtvoetig avontuur.....

Dany Boon past perfect thuis in het circus van Jeunet. Tussen bekende Jeunet adepten als Dominique Pinon & Yolande Moreau ( de huilende Madeleine in Amelie ) misstaat hij zeker niet als onhandige kluns, die moeilijke gezichten moet trekken. De bende die hij op sleeptouw nam, in zijn missie om 2 wapenfabrikanten tegen elkaar op te zetten, was ontzettend grappig.

De scenes op het vliegveld en bij de haven grossierden in briljantheid dankzij een perfect samenspel van de cast, die maximaal plezier uitstraalden in het spelen van hun spelletjes, om de wapengiganten te dwarsbomen. Op visueel gebied levert Jeunet ook weer galleryplay af. De film kijkt vlot weg en explosies worden met speels enthousiasme ontvangen, door bv. in te zoomen op het verstrijken van een kalender i.p.v. in te zoomen op een gewond personage.

Mocht het allemaal nog niet duidelijk zijn, deze film legt zijn accent niet zozeer op het veroordelen van onzichtbare wapendeals, maar maakt de wapenwereld belachelijk aan de hand van humor, die een belerende vinger of een goedkope satire buiten de deur houden. Daarvoor is Micmacs à Tire-larigot ook teveel een auteursfilm, waar je vanzelfsprekend op verkenningstocht gaat met wat dwaze personages in Jeunet `s al even idiote wereld, waar mensen `s morgens al hinkend hun voeten wassen bij een schoonmaakmachine, tevens een wereld die overloopt van onbezonnenheid, surrealisme en kleurenpracht, die elke vorm van realisme al bij de wortel de kop indrukken. 4,5*

Jean-Pierre Jeunet

maxcomthrilla zei al genoeg. Ga deze film zien en wat mij betreft sla je Avatar over!

wederom een geweldige film van jeunet, de hoofdrolspeler had natuurlijk de spreekwoordelijk grote schoenen te vullen die normaal door audrey tautou gevuld worden maar hij deed dat niet verkeerd, sterk staaltje acteerwerk. een van de betere films van het jaar.. die zo lekker op het einde wordt meegepikt!

Ben meer van Amélie dan Jeunetfan (kan dat eigenlijk wel?) en vind daarom Danny Boon niet zo'n goede keuze. Een gekkebekkentrekkert, ontbreekt diepgang. Niet in staat tot het hebben van een relatie met zijn medekarakters, ontbeert menselijkheid.

Wie gelooft er in de liefde van en voor het slangemeisje, hijzelf zeker niet.

Hoe anders dan in Amélie, waar men wèl van elkaar houdt. .

Geen romantiek dit keer.

Blijft over: een Walter&Grommit film.

Heb wel erg gelachen, hoor!

= Wallace & Gromit

Heerlijk Jeunet!

Filmjaar 2010 beginnen met de nieuw Jean-Pierre Jeunet... Beter kan bijna niet. Wat heb ik genoten van Micmacs zeg, het is precies wat je van Jeunet kan verwachten. Tal van absurde, geniale grappen verpakt in een gezellig en visueel geweldig filmpje. Het verhaal is een smoes om zoveel mogelijk te experimenteren met rommel en het werkt als een trein. Geweldig al die kleine uitvindingen.
Dany Boon en Jeunet blijkt ook een gouden combinatie. Boon kan zich lekker uitleven en een paar domme bekken trekken en dat past precies in de wereld van Jeunet. Boon doet het leuk, maar de rest van de cast mag ook niet vergeten worden. Micmacs zit barstensvol met vreemde, maar o zo aandoenlijke typetjes. Allemaal hebben ze een specifiek iets dat ze erg komisch maakt. Dominique Pinon zijn typetje is niet zo bijzonder, maar die vent zelf is zo karakteristiek, hij steelt toch een beetje de show onder al die gekke figuren.
Visueel ziet de film er uitstekend uit. De zonnige filter die we van Jeunet gewend zijn is weer aanwezig en er valt weer te genieten van visuele pracht en trucjes. Ik had echter wel het gevoel dat de cinematografie iets rustiger en meer standaard was dan in zijn vorige films.
Jeunet is niet alleen zeer creatief met zijn acteurs, rommel en camerawerk. Hij is ook meester in die absurde humor. Je verwacht het van hem, maar toch komt hij iedere keer uit een onverwachte hoek. Zo zijn die korte tussenstukjes in Boons gedachten geniaal. Ik lag dubbel in het begin, Toen Boons familie zat te eten bij kaarslicht en opeens een lamp aanging. Aahhh! *kaarsen uit*, *lamp uit* Ohhhh... Boon zag het licht (net niet), maar dan op de Jeunet manier, altijd anders dan je verwacht. Maar ik werd toch het meeste verrast door het Vlaamse praatje van Boon. Het moest eventjes tot me doordringen, maar wat een leuk ideetje weer. Jeunet heeft een eigen soort humor en filmstijl. Hij heeft bijna een eigen genre gemaakt. Heel knap in deze tijd waar bijna alles al gedaan is in films.

Er had misschien wel iets meer in Micmacs gezeten moet ik zeggen. Micmacs lijkt iets meer op Delicatessen, dat houdt in dat het vooral gaat om het gek doen en niet zo heel veel aandacht schenken aan drama, emotie of verhaal. Het plannetje van Boon steekt bijvoorbeeld zo goed in elkaar dat het nooit kan (niet dat het me stoorde). Als Micmacs de 4,5* had willen halen, had Jeunet de film meer in de stijl van Amélie en Un Long Dimanche moeten maken. Maar aan de andere kant zie ik drama en sentiment niet zo zitten in deze film.
Genoeg gezeurd, dit is gewoon een geweldige film. Hele dikke en verdiende 4*. Mooi ding!

Micmacs is grotendeels een bij elkaar geraapt zooitje, maar wat een heerlijk zooitje is het geworden. Jeunet heeft écht een eigen visie die nooit teleur stelt. Leuke visuele vondsten, ouderwetse filmmuziek en een hoop kekke figuren zorgen voor een boel pret. Soms misschien iets te (of toch niet ) maar schitterend is het sowieso.

Weinig mensen gestemd, zeg... Maar dit is toch een hele komische opvallende film. Tuurlijk. Sinds Amélie heeft jeunet nooit meer een betere film gemaakt, maar laat ophouden Jeunet-films te vergelijken met Am'lie. Want niks is te vergelijken met dat pareltje. Ook ''Micmacs'' is weer een lust voor het oog. Hoe Jeunet filmt... 't Is geweldig! Miscast is toch echt het slangenmens, niet een geschikt persoon voor Dany Boon's personage. Het verhaal maakt veel goed. Dat zit geweldig in elkaar!

3,5*

Leuke Jeunet met weer veel leuke vondsten, maar ook een beetje een flauw verhaaltje. Gewoon vermakelijk dus, niet meer en niet minder.

Net zoals in Delicatessen is de verhaallijn waaraan Jeunet zich moet houden een middel om zijn doel van zijn filminzichten te laten zien te bereiken. Prachtige beelden en goed gevonden grappen. Geen moraalverhaal (misschien een heel klein beetje, maar je kunt niet alles uitdiepen), maar mooie geschoten beelden van een filmliefhebber in hart en ziel. Tijdens de gehele film heb ik een heerlijke glimlach om mijn mond gehad. Tsja en als je alles met een absolute topfilm (Amelie) gaat vergelijken, dan zou je Jeunet tekort doen. Een man met andere inzichten op filmgebied, die hem daarom zo bijzonder maken. Ik zeg kijken: je wordt niet teleurgesteld.

Leuke film van Jeunet. Aanvankelijk is het even wennen aan de gekozen stijl. Jeunet is duidelijk geïnspireerd door films uit de eerste helft van de vorige eeuw en laat dat vooral terugkomen in het acteerwerk. Dany Boon leek soms qua mimiek op een mimespeler. Na een tijdje raakte ik daar echter gewend aan en kreeg het een toegevoegde waarde.

Verder is dit een vrij luchtige en niet zo'n ambitieuze film van Jeunet. Mooi gefilmd, leuk knutselwerk (al hecht ik daar niet zoveel waarde aan), leuke en grapjes en vooral ook heel sympathiek, omdat de film twee gezichten van de wapenhandel aanpakt. Dat is heel effectief, omdat alletwee geen greintje sympathie opwekken. Jeunet weet dan ook de juiste toon aan te slaan en wikkelt verhaal op een goede manier af. Dat past ook bij de film aangezien een nare dramatische wending voor de hoofdrolspeler niet in lijn met het voorgaande was geweest

Leuk, al ben ik bang dat deze tweede Jeunet mijn bevestiging is dat de Fransman voor mij geen persoonlijke topper zal worden.