Micmacs à Tire-larigot (2009)

Waar moet ik beginnen? Micmacs à Tire-larigot zag ik al eens in een filmhuis. Vermoedelijk in de laatste week dat die nog draaide. Dat filmhuis heb ik vol euforie verlaten, want de film klopt volledig. Ik ben erg zuinig met het geven van perfecte scores, maar hier had ik geen enkele twijfel. Nogmaals, alles klopt. Het verhaal is sterk. De acteurs zijn uitstekend. de decors en het kleurgebruik zijn fenomenaal. Iedere seconde boeit en er zijn maar weinig films waar ik hetzelfde bij voel. In alles is te zien dat Jean-Pierre Jeunet beschikt over een enorme fantasie. Het maakt de film origineel genoeg, juist doordat je goed kan zien dat het duidelijk van zijn hand is. De handelingen van de personages zijn onverwacht en uitermate creatief. Bazil's strijd tegen twee reuzen (de wapenfabrieken, hij speelt ze prachtig tegen elkaar uit) legt ook een gevoelig thema bloot. Stiekem is Micmacs een politieke film, maar wel een waar weinigen het niet mee oneens zullen zijn. Gebracht met een goed dosis humor. Ik durf zelfs te zeggen dat deze beter is dan Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain

Ambachtelijk broddelwerk.

Een flauwe film...

Komedie is mijn smaak niet...

Geen goede Franse film...

Een redelijk acteerwerk...

Maar wel een leuke oude spulletje verzamelen...

Geen aanrader...

Weer een erg leuke maffe film van Jeunet en het is weer helemaal in zijn stijl dus de regi gaat zeker niet met de jaren achteruit. Ook in Micmacs kunnen we weer smullen van de gortdroge humor en dan ook de heerlijke ooggeilende schilderij-achtige montage. Dany Boon is ook weer lekker bezig. Hem kende ik al uit Binevieu chez la chitz en nu is het een gehandicapte door een rondvliegende kogel die in zijn hoofd zit. Ja, het begint allemaal als een actiefilm en daarna gaan de remmen weer los, waneer Bazil samen met zijn maffe vrienden de wapenhandel te lijf willen gaan en eigenlijk gewoon een terroristische aanslag op de bommen en wapenfabrikanten willen plegen. Maf thema zou je al zeggen. Ook staan we weer bom van de maffe Jeunet achtige figuren, zoals dat lenige vrouwtje en die strenge huisvrouw (nouja huis..) en natuurlijk Bazil zelf. Iedereen mag weer lekker gek doen.

Maar zeker weer een geslaagde film van Jeunet. Hij moet er gewoon nog meer maken. Can't stop watching his films.

4,0*

Wat kwam ik hier moeilijk in, maar wat kwam ik er vervolgens moeilijk weer uit. Een iets te traag begin, maar daarna één groot feest.

Zo veel te zien, zo veel te lachen. Eén groot kunstwerk waar ik uiteindelijk ontzettend van heb genoten!

Pracht film!

Het was aartsmoelijk om de film te blijven volgen. Wat een miskleun. We zijn toch wat meer gewend van Dany Boon. 1*.

Net als Amélie is dit weer zo'n zoete opeenhoping van falende humoristische pogingen waarbij vrijwel iedere flauwe scène hopeloos wordt bijgestaan door overdreven personages en aanstellerige gebeurtenissen. Er zijn een aantal stereotype karakters terug te vinden en de bijrollen worden belabberd ingevuld. Het lijkt alsof iedereen een verkeerde paracetamol heeft genomen zodat het controleren van de emoties niet meer mogelijk is. Niemand kan normaal doen en het moet allemaal duidelijk nep zijn zodat we als kijker niet vergeten dat het maar fictie is. Wellicht was Jean-Pierre bang dat we niet genoeg suiker binnen kregen maar op zo'n nadrukkelijke manier vind ik er niets meer aan en het verassingseffect is ver te zoeken. De onnodige bestelling irritatie werd aangevuld met een lenig meisje waarvan menig kind misschien onder de indruk is maar die verder eigenlijk helemaal geen toegevoegde waarde heeft. Ook Calculette zorgde voor een pakketje ergernis met haar onmogelijke wiskundige inschattingen. Het camerawerk heeft voldoende aandacht gekregen evenals de Art Director en de colour correction en eigenlijk past het wil in zo'n sprookjesachtige wereld maar enkel die uitstraling kan op onmogelijke wijze verbloemen dat dit een creatie is waarbij je iedere vorm van logica moet uitschakelen en de meest onzinnige ideeën verplicht moet accepteren en dat vind ik niet erg comfortabel.

Erg mooi en kunstzinnig in elkaar gezet stukje film. Heb er van genoten.

De volgende aflevering van Jeunets filmplezier -- en het mijne. Zelfs bij het kijken naar de Making of betrap ik mezelf er regelmatig op dat ik met een enorme grijns op mijn gezicht zit. Bijna niet uit te leggen hoe vrolijk ik van de films van deze man word.

Erg leuk filmpje. Ik zat een lange tijd net onder de vier sterren, tot het moment in de fabriek en het einde. Fabriek was erg tof gedaan, en het einde gewoon geniaal. Zie je totaal niet aankomen. Moet nog lachen als ik er aan denk. en zo heeft de film nog meer van dat soort (kleine) momenten. Het hoeft niet altijd groots te zijn om leuk te zijn. Visueel ook erg mooi, fijne muziek en goed acteerwerk. Typisch Jeunet, en eigenlijk ook weer niet.

Goeie film waarin een groep schrootverzamelaars twee wapenhandelaren tegen elkaar opzetten. Een leuk verhaal met allerlei maffe personages en acties. De film ziet er mooi uit en draagt overal het stempel van Jean-Pierre Jeunet. Absoluut origineel op veel vlakken en de kleine kunstwerkjes die de schrootverzamelaars maken zien er leuk en mooi uit.

Jeunet flikt het toch weer. Ik vond Amelie en Un long Dimanche beide geweldig. Na een teleurstellende Cite des enfant perdus toch deze maar gekeken en daar ben ik blij om ook.

De sfeer die Jeunet weet te creëren is wederom geweldig. Het absurde verhaal met leuke personages die allemaal een eigen gebrek of eigenschap hebben was erg sfeervol en zorgde voor de nodige grappige momenten in de film. Al die kleine subtiele grapjes zorgen ervoor dat deze film zo goed slaagt. Het camerawerk, kleurgebruik en mise-en-scene zijn werkelijk briljant en dragen deze film naar een heel hoog niveau.

Dit was weer een speciaal filmpje. Opmerkelijke personages, bijzonder verhaal en situaties. Ook apart kleurgebruik en dito soundtrack. Maar al dat vreemde wist me wel te bekoren. De cast was goed op dreef en ze kwamen wel overtuigend over. 'k heb ook een aantal keren moeten lachen en de mechanische figuurtjes wisten me wel te charmeren.

'k vond hem wel de moeite om te bekijken. Amélie is natuurlijk een trapje hoger, maar deze is zeker ook niet slecht.

Opnieuw een kleurrijke film van Jeunet met andermaal een maf, absurd verhaal, deze keer over de schijnbaar ongelijke strijd van allerlei creatieve randfiguren tegen twee machtige wapenindustrielen.

Humorrijk, hier en daar hilarisch zelfs.

Beslist de moeite waard.

Eerder heb ik van Jeunet al wat films gezien, waarvan amelie en delicatessen voor mij hier positief uitsprongen. Met dezelfde verwachtingen ben ik aan micmacs begonnen. Helaas werden deze hoge verwachtingen niet waargemaakt.

Ik verwachtte op basis van eerdere films een onvoorspelbaar voortkabbelend verhaal, komisch en absurdistische scenes en een compleet kloppende sfeer.

In micmacs is alleen het laatste element waargemaakt.

Het verhaal is uiterst voorspelbaar en daardoor slaapverwekkend.

In komisch en absurd opzicht verbleekt micmacs bij delicatessen.

Het enige wat voor mij waargemaakt werd was de sfeer. De sfeer paste goed bij het verhaal en werd tot in de kleinste details en door de hele film doorgevoerd. Dat is denk ik echt HET talent van Jeunet.

Wat ook een tegenvaller is, is dat er een politieke boodschap in deze film zit.

En het vervelende is is dat die booschap niet vernieuwend is maar wel obvious door de film heen verwerkt is.

Ik raad micmacs af om te gaan kijken, maar verwijs graag door naar Delicatessen!

Wonderlijke wapenhandelaren.

Een uiterst sympathieke komedie over een man die de strijd aangaat met twee grote wapenhandelaren. Veel meer heeft het verhaal niet om het lijf, maar de uitwerking is groots. Alles doet apart aan en de visueel verbluffende film wordt bevolkt door geweldige typetjes. Ook het avontuurlijke karakter en de wonderlijke uitvindingen doen de film veel goeds. Een aanrader.

Geweldig.

Ik moet bij Jeunet steeds meer denken aan Terry Gilliam. Visueel is het allemaal heel groots en spectaculair. Maar inhoudelijk kan het me steeds minder boeien. Al is Jeunet nog iets artistieker dan zijn Amerikaanse tegenhanger.

Dat laatste wel, maar ik vind Gilliam nog veel chaotischer en minder inhoudelijk dan Jeunet.

Helaas gaan al die vondsten, visuele kunsten en intermezzo's ten koste van het gevoel en het verhaal, maar anderzijds maken die aspecten de films van Jeunet bijzonder.

Volgens mij komt deze film vanavond op RTL8 (20.30u) - staat niet in het TV overzicht of is de uitzending geskipped?

Mist op onze bron (cinema.nl) maar lijkt inderdaad op tv te komen vanavond:

http://www.rtl.nl/experience/rtl8/

Staat er nu bij dank u

Jammer dat er niet vermeld is dat deze film vanavond op rtl 8 is.

Bij vlagen even virtuoos als Delicatessen en soms zelfs Amelie, maar nergens stijgt de film echt boven zichzelf of zijn eerder genoemde broeders uit. Daarvoor is het net iets te voorspelbaar en traag gek genoeg.

3*

Prachtige plaatjes maar als film wel erg kinderachtig. Erg theatraal.

Aan alles is te merken dat het een Jeunet film is, maar dat is alleen maar goed. De karakters zijn kleurrijk en het zit zoals gewoonlijk volgepropt met onzinnige weetjes. De humoristische kijk op het feit dat de "geciviliseerde" westerse landen de oorlogen in de derde wereld en het midden oosten faciliteren werkt wel, maar moet oppassen niet teveel een belerend vingertje te worden, zeker tegen het einde van de film.

De humor is soms ietwat te simpel, te grotesk, te makkelijk, maar het is over het algemeen daadwerkelijk geestig.

Heerlijke film.

Mooi verzorgde film (kleurgebruik, locaties) in de stijl van Amélie en Un Long Dimanche, net zoals de typetjes die op komen draven. Maar hier vind ik dat laatste wel erg veel van het goede, te gemaakt, het wil te graag. Hoewel ik niet alle woordgrapjes heb meegekregen, ligt de andere veel gebruikte humor (heel fysiek gericht) me niet. Het is ook overdadig; na een stuk of zes keer het slangenmeisje uit een doos of koelkast te zien kruipen weet ik het wel.

Vind het wel aandoenlijk, tenminste, alléén Bazil en die oude man, maar geestig over het algemeen niet dus. De enige echt geslaagde scènes wat dat betreft vind ik het nabootsen van de kidnapping/het vliegtuig en het ramen lappen. Had er allemaal wat meer van verwacht, het is uiteindelijk een nogal flauw circus in een mooie tent (de visuele aankleding).

Erg leuke film.

Mooie beelden, goed script, leuke vondsten...

Ik kon het verhaal niet altijd even goed volgen (Ik had -denk ik- een stukje van het begin gemist.), maar dat maakte de film voor mij niet minder grappig, en dat zegt ook wat.

Dat wil ik ook zeggen!

Grappige film die ook spanning soms met zich meebrengt! Eigenlijk een zielige geschiedenis met Bazil en de wapenindustrie als je zijn leven onder de loep gaat nemen. Toch konden wij er wel om lachen, het was niet schuddebuiken maar het zat er soms tegen aan. Hou je van humor waarin ook nog een verhaal zit, dan kunnen wij jou deze aanbevelen.