Micmacs à Tire-larigot (2009)

Jeunet weet zowaar in de buurt te komen van Amelie, iets wat ik van te voren als onmogelijk had bestempeld. Vooruit, hij is niet zó goed, maar ook Micmacs is onwijs grappig. Droge humor, vertolkt door heerlijke typetjes. Ligt ook zeker volledig in mijn straatje,

4,5*

Tof, lief filmpje dat me nu ook weer niet zo gek veel deed. Hier en daar wel een gniffel natuurlijk, en veel originele vondsten, maar de magie van Amélie heb ik nog niet gevonden in één van Jeunets andere prenten.

Micmacs ziet er erg mooi uit, met die typische sepiatinten. Ook wordt er leuk geacteerd, niet in het minst door Dany Boon. Gewoon wel fijn allemaal, maar meer niet wat mij betreft. 3*

Bij het kijken van de films van Jeunet blijf ik een soort gelukzalig en nostalgisch gevoel krijgen. Ook hier weer.

Heerlijke rare bouwsels, een soort hobbit-woning, gekke typetjes, gekruip en gesluip over daken en door kieren en gaten. En kranzinnig uitgevoerde plannen. Er is weer zat te zien en de film verveelt werkelijk geen moment. Dany Boon kende ik nog niet, maar ik vind dat hij het prima doet en een sympathiek personage neerzet.

Jeunet mag van mij zichzelf blijven kopieëren!

De Rambo/Rimbaud-dialoog is inderdaad schitterend!

Net gezien.

Voel me alsof ik 2 uur op De Parade heb rondgelopen. Grappig verhaal, rare figuren, vreemde creaties en subtiele beeldgrapjes in een kleurrijk geheel.

Heel apart en erg leuk.

Sympathieke film, en een prettige sfeer,vol creatieve vondsten. Een ode aan het knutselen.

Het verhaaltje is erg simpel en nogal zwart-wit moralistisch, wat natuurlijk mag in een comedie.

Waar het vooral aan ontbrak ,was een hoofdpersoon die je mee voert, zoals dat met Amelie wel het geval was. De personages zijn best grappig, en hebben sterke momenten, maar ze blijven oppervlakkig en karikaturaal.

P.S. De zoeker op MM reageert niet op Mic wel op Micmac.

Prachtige komedie met een lekkere hoop onzin en zeer goed gevonden grappige uitvindingen !!

De moeite waard ! een btje vergelijkbaar met Taxi 1,2, en 3

Echt een zeer vreemde opmerking (ivm de Taxi films).

De humor hier is dan ook van een totaal ander kaliber en de uitstraling/filmstijl is duidelijk niet eens te vergelijken, dan nog te zwijgen van de personages...

Erg vermakelijke film. Leuke karakters, goede sfeer, genoeg fantasie. Het verhaal heeft niet veel om het lijf, maar kijkt lekker weg. Goede humor af en toe. Heerlijke Jeunet film.

Uiterst vermakelijke film met goed geschoten beelden, wat camerawerk betreft te vergelijken met Amélie.

Het verhaal is echter totaal anders, maar net als in Amélie is het ook hier de sfeer en de uitstraling, de karakters en de beelden waarvan de film het moet hebben.

Het is niet terecht dat deze film zoveel onbekender dan zijn grote, overbekende zus Amélie.

Aanrader dus!

Ik vond het een goeie film, alleen vond ik niet altijd even duidelijk wat er nou precies gebeurde/wat het doel ervan was. Ik vond met name het middenstuk even wat zwakker... Wel een heel apart en sterk einde weer.

Daarom 3*

Visueel een pareltje. Dat is misschien cliché, maar het moet worden gezegd.

Zo ken ik Danny Boon nog niet, en zo zie ik twee films met hem in een week tijd. Ik kan niet anders zeggen dan dat hij het tweemaal goed doet.

Lekker inventief, zoals ik Jeunet ken. Goede vondsten, en het voorstellen van de personages is lekker fantasierijk, goed uitgewerkt ook. Krankzinnige ideeën om de grote bazen terug te pakken, tevens goed uitgewerkt. Wel flauwigheden gezien, maar die maken de film luchtig.

Het verhaal zelf is niet bijster interessant, maar de vondsten en eigenlijk al de rest houden het toch vermakelijk.

Geslaagde film, schitterende plaatjes, fijne personages. 4*

Schitterende film, een wereld aan rariteiten, uiterst grappige vondsten, aandoenlijke personages die nergens te dik worden aangezet, en een meeslepend verhaaltje. Kortom, Jeunet heeft hier de perfecte balans gevonden in zijn favoriete concept, en je merkt in alles dat het ineens klopt, waar Delicatessen bijvoorbeeld soms nog net niet goed was.

Best bijzonder dus dat het eigenlijk om een best serieus thema gaat, maar zo luchtig als Jeunet dit soort onderwerpen compleet van hun zware lading kan ontdoen zie je het zelden. Of misschien zelfs nooit. Zijn decors en gadgets zijn zo geraffineerd, en zo mooi, dat het bijna jammer is dat er geen groter project van is gemaakt, met wat meer pretentie, zoals Amelie dat was. Het lijkt of Jeunet ervoor kiest om simpelweg te doen waar hij meester in is, het creeren van 'fantastische' maar kleine werelden.

Zou iemand mij het einde van deze film tussen spoilertags, of in PM kunnen vertellen? Het zou mij echt voorthelpen! Het laatste dat ik me herinner is dat de fabriek van een van de twee wapenhandelaars de lucht in vloog..

Dat is net iets over de helft van de film.... Was je in slaap gevallen? Ik zou hem gewoon nog een keer gaan kijken

Grappige en leuke film wel. Lijkt er op dat Jeunet wat meer terug keert naar zijn roots van absurdistische, fantasierijke filmproducties. Wel een stuk minder duister dan bv een La Cite Des Enfants Perdu en ook qua karakters en vondsten blijft het een kleurrijk geheel maar gaat hij niet zo los als in zijn vroegere films. De setting leent zich natuurlijk daar ook net wat minder voor dan die van een SF film. Toch geeft Jeunet een heel eigen draai aan de realiteit en dat maakt het Parijs in deze film ineens heel anders dan zoals dat werkelijk is, knap gedaan zoiets. Dat het er allemaal prachtig uiziet hoef ik niet nog eens aan te halen. Ook Micmacs is weer verzorgt tot in de puntjes met genoeg geweldige originele vondsten en ideeën om de kijkers te vermaken.

Het verhaaltje is weliswaar vermakelijk maar niet bijster uitzonderlijk of origineel. Lijkt er ook op dat het vooral de kapstok is waar de fantasievolle filmwereld aan kan worden opgehangen. Het is zeker een geslaagde film van een interessante hedendaagse regisseur. De humor is niet altijd mijn kopje thee en soms is het net een tikkeltje te gezapig en te springerig blij voor mijn smaak, geef mij toch maar het donkere randje van zijn eerste films.

3.5*

hmm, ja, dan kan ik hem inderdaad beter nog eens zien.

Geweldige film! muziek, sfeer, humor alles op zijn plaats, had dit niet verwacht . Verhaal is wat dun maar werkt prima.

Wat is de sfeer toch goed in films van deze regisseur. Leuke karakters, geinig gevonden, leuke teksten, schattige personen en allemaal een beetje vreemd maar wel lekker.

Een film die boeit vanaf de eerste minuut en stopt met boeien bij de aftiteling

aanrader

Een erg vermakelijk filmpje dit van Jeunet.

De film verveelt eigenlijk geen moment en dat zorgde ervoor dat ik van begin tot einde met een glimlach heb zitten kijken. Het verhaaltje is op zich niet zo bijzonder, maar de invulling is erg origineel met soms echt schitterende decors, fraaie Parijse locaties, mooi kleurgebruik in de stijl van Amélie en een leuke diversiteit aan personages.

Dany Boon is een grappige hoofdrolspeler en het is leuk om te zien hoe hij en zijn groepje de twee wapenfabrikanten tegen elkaar proberen uit te spelen, waarbij ze soms best inventief te werk gaan. Daarbij is het duidelijk te zien dat de gehele cast er ontzettend veel plezier heeft en mede hierdoor straalt de film ook enorm veel warmte uit.

Ook het cameragebruik is bijzonder goed en afwisselend, wat soms echt fijne cinema oplevert. Een minpunt vond ik deze keer echter de muziek, die ik soms niet zo mooi vond en ook niet altijd goed vond passen, terwijl de muziek in bijvoorbeeld Amélie juist zo’n sterk punt is. Maar verder is het dus een erg leuk filmpje dat snel voorbijraast en die wederom aantoont dat Jeunet een regisseur is, die over ontzettend veel fantasie beschikt.

3,5*

De arme Bazil verliest zijn vader door een mijn in de Sahara en krijgt 30 jaar later zelf een verdwaalde kogel in z'n hoofd. Op miraculeuze wijze overleeft hij het en samen met een groepje misfits (met allen zo hun eigen eigenaardigheden) besluit hij wraak te nemen op de wapenindustrie.

Typische Jeunet shenanigans waarin elementen uit zijn hele oeuvre zijn te herkennen, maar helaas is de som der delen hier niet genoeg om constant te blijven boeien. Licht vooral aan de karakters denk ik, die niet zo sprankelen als in Jeunets vorige films. Wel ziet het er uiteraard allemaal weer prachtig uit en vond ik het ook niet erg dat deze aanklucht iets serieuzer wordt in de slotfase.

Voor mij de minste Jeunet, toch 3 sterren.

Ik heb het gevoel dat de film continu de plank misslaat. De (taal-)grapjes slaan niet aan of zijn zo akelig flauw dat ik er kromme tenen van kreeg. De karakters zijn buitengewoon aaibaar maar missen tegelijkertijd elke vorm van diepgang. Qua fantasierijke ingevingen is het dit keer zeer beperkt gebleven tot spaarzame momenten rond de gerecyclede constructies. Op het visuele vlak is het wederom geslaagd, hoewel ik het dan ook weer weinig toe vond voegen aan eerder werk. Kortom; het is typisch Jeunet maar dan zonder dat beetje extra wat zijn vorige twee films juist bijzonder maakte.

Goede film, theatraal en fantasierijk. Mooie gekke karakters. Simpel verhaal.

En die scene met die speurhond; geweldig.

Ik heb toch wel een haat-liefde verhouding met de films van Jeunet. Even Alien buiten beschouwing gelaten vond ik Delicatessen, Amélie en Long Dimanche de Fiançailles zeer goed, terwijl ik niets moet hebben van Cité des Enfants Perdus. In de laatste categorie is nu ook deze Micmacs à Tire-Larigot bijgekomen. De man heeft in elk geval een levendige fantasie, maar die past niet altijd in de mijne blijkbaar. Heel veel taalgrapjes en dialogen in deze film waardoor het vrij saai overkomt. Daarvoor is mijn Frans niet goed genoeg. (en vertalingen bij taalgrapjes werkt maar half). Ook geen frisse verschijningen of even tijd voor visuele spelletjes wat in andere films wel gebeurde. Niet echt mijn ding dus, al zal hij wel in de smaak vallen bij andere kijkers.

Het is een heel aparte film, maar een komedie waar ik niet 1x om moet lachen, vind ik geen goede komedie! Laatste helft van de film boeit wel, maar de eerste helft niet.

Niet mijn soort film.. Niet mijn soort humor..

Iets te lang naar mijn zin.

Muziek is wel erg leuk!

2.0 *

Erg leuke en creatieve film waarin de getalenteerde Danny Boon goed tot zijn recht komt. Er gebeurt zoveel in deze film dat ik hem eigenlijk nog eens zou moeten kijken maar aan de andere kant raakte hij me toch te weinig om de daad bij het woord te voegen. Desondanks is dit zeker iets bijzonders dat iedereen zou moeten proberen.

Boven Gemiddeld.

o n g e l o f e l i j k mooi gemaakt, wat een kleuren, wat een shots, diep onder de indruk...

mooi sprookje, net zo mooi als amelie

Jean Pierre Jeunet lijkt alle genres af te willen werken: science-fiction/fantasy met La Cité des Enfants Perdus; horror met Delicatessen, feelgood komedie met Amélie; historisch drama met Un Long Dimanche de Fiançailles en met MicMacs à Tire-larigot onderwerpt hij nu het misdaadgenre aan zijn geheel eigen stijl.

Dat tegenstanders hem ervan beschuldigen telkens weer hetzelfde te doen is dan ook slechts gedeeltelijk waar; ja, wederom zijn de karakters lekker cartooneske, filmt hij met warme kleuren en scherpe lenzen en is de film overladen met visuele grappen en droge dialogen. Maar ondanks dit duidelijke Jeunet stempel, is MicMacs tegelijkertijd weer een ander soort film dan wat hij hiervoor deed: een soort Frans Ocean's 11, maar dan wel uit het universum van Amélie.

En dat levert weer een bijzonder creatieve, inventieve en lichtvoetige film op, die 'heerlijk raar' is en bij vlagen behoorlijk grappig. De vele details die Jeunet in zijn film stopt (de muziek van Max Steiner; de pin-up kalender tijdens de explosie) toont een passie en enthousiasme voor het vak die aanstekelijk werkt. Dat MicMacs net wat minder verrassend is dan zijn voorgangers waren, en Dany Boon minder innemend is dan Audrey Tautou, drukt de eindscore iets, maar mag de pret niet drukken.

Geniaal. Spetterende warme kleuren, origineel verhaal, droge humor, absurde uitvindingen,... Zeer vermakelijke film.

Mooi, leuk en goed gemaakt! Aanrader dus.