Micmacs à Tire-larigot (2009)

Zeer nieuwsgierig naar deze nieuwe van Jeunet! Misschien weer iets donkerder dan Amelie?

Zal inderdaad wel donkerder zijn, vrolijker kan bijna niet Ben wel benieuwd hoe de wapenhandel op de hak zal worden genomen. Toch een serieus onderwerp.

Wordt het een zwart-wit film?

Nee, kleur....

Ben razend benieuwd naar de nieuwste Jeunet!

ik kan bijna niet wachten op zijn nieuwste film

Ik ben benieuwd.

Ik ben heel erg benieuwd! Heb bijna alle films van Jeunet gezien (behalve Alien, die trekt me niet) en die zijn stuk voor stuk fantastisch.

ben benieuwd

Klinkt wel een beetje als 'Lord of War'

Vooral benieuwd naar Dany Boon die zo geweldig leuk speelt in 'Bienveneu chez les Ch'tis'

Ik ben wel erg benieuwd na Amelie en Un Long Dimanche de Fiançailles wat dit gaat worden. Zijn andere films heb ik niet gezien (ben niet echt een SF type) maar deze ga ik zeker kijken!

Hoorde gisteren dat-ie in november in Nederland uit gaat komen. En dat-ie heel grappig en lichtvoetig schijnt te zijn.

Eerste teaser trailer en poster geplaatst.

Trailer ziet er wel weer typisch uit als een Jeunet film, maar ik moet eerst nog iets meer zien voordat ik echt enthousiast wordt.

Dat gaat het inderdaad worden. Micmacs à tire-larigot - Catalogus - Cinéart.nl - cineart.nl

Dat is nog wel even wachten dan, zoals altijd

Trailer ziet er allesins al veelbelovend uit.

Die trailers kunnen haast niet meer Jeunet uitstralen.. De humor, de personages, het camerawerk, die filters. Laten we niet hopen dat het qua creativiteit een beetje stilvalt, maar daar lijkt het toch niet op. Misschien wel het meest veelbelovende van alle najaarstitels.

Trailer ziet er inderdaad al prachtig uit, dè film waar ik het meest naar uitkijk!

Ik ben razend benieuwd naar de nieuwe film met Dany Boon!

Ik ben enorm blij dat ik deze film reeds vooraf kan gaan bekijken op het filmfestival van Gent (op 11 oktober draaien ze hem om 10u30, andere data kan ik me even niet herinneren). Voor Nederlanders die niet kunnen wachten, op 28 oktober komt hij reeds in de Belgische zalen.

Fijne film, veel verwijzingen naar andere films zoals Tati, Chaplin en DeFunes. Waar Amelie nog iets of wat van geloofwaardigheid heeft, is deze film wel way over te top, en neemt het allures aan van een avonturenfilm voor volwassenen. Toch wel fijn om zien wat de fantasie van Jeunet allemaal in zich heeft.

Waar gezien?

Gezien op het FilmFestival van Gent. Fantastische en typische Jeunet-film met heel veel knipogen naar andere films; schitterende soundtrack en prachtige beelden. Moge Jeunet nog veel van deze verfrissende pareltjes maken!

Klinkt een beetje als Cité des Enfants Perdus dus?

Foutje in de synopsis trouwens: niet Albert Dupontel maar wel André Dussolier speelt mee in de film.

Bij het grote publiek is de naam Jeunet gemeenzaam bekend. Wie heeft diens meesterwerken Amélie en Un Long Dimanche de Fiançailles immers niet gezien? Weinigen weten echter dat Jeunet eindeloos gefascineerd is door kleine prullaria. De tuinkabouters uit Amélie of de sprookjesachtige insteek van Delicatessen of La Cité des Enfants Perdus deden al iets in die aard vermoeden, maar met Micmacs à Tire-Larigot – quasi onvertaalbare Franse spreektaal dat iets in de richting van “een grote puinhoop” zou betekenen – komt deze passie pas echt tot uiting. Op een haast kinderlijke wijze laat Jeunet zijn personages experimenteren met afval in alle soorten en maten, wat soms tot hilarische scenes leidt. Je zou de film kunnen zien als een ode aan de creativiteit, waarmee Jeunet aansluit bij de ideeënwereld van zijn landgenoot Michel Gondry.

De film vertelt het verhaal van Basil (Danny Boon, zoals altijd in overdreven doen), een videotheek-uitbater die op een dag een verdwaalde kogel in zijn hoofd krijgt. Basil overleeft het ongeluk, maar wil niets liever dan wraak nemen op de wapenindustrie. Dit enerzijds omdat het ongeluk een puinhoop heeft gemaakt van zijn leven, anderzijds omwille van het onrecht dat deze industrie belichaamt – een gegeven dat in de briljante finale grotesk tot uiting komt. Samen met enkele andere zwervers smeedt hij plannen om twee grote firma’s tegen elkaar op te zetten, zo gek dat u ze vast niet zelf zou kunnen bedenken.

Micmacs à Tire-Larigot bundelt de meest fundamentele kwaliteiten die Jeunet doorheen zijn oeuvre heeft opgebouwd. Hetzelfde nostalgische, gelige licht uit zijn twee meest recente films zorgt ook hier voor een warmbloedige sfeer, nog versterkt door enkele aangebrande moppen. Ook wordt de mens in zijn naïviteit eens te meer prachtig gecapteerd, zonder ooit vanuit de hoogte op de simpele geest neer te kijken. Jeunet houdt van eenvoudige mensen met gematigde verlangens en springt dankbaar om met dat gegeven. Zelfs de korte, hilarische intermezzi die we reeds in Amélie zagen, keren terug in zijn nieuwste, zodat de film een lichtvoetig filosofisch kantje krijgt. Heerlijk is dat. Daarenboven levert de cast uitstekend werk en zit het tempo strak genoeg om de film boeiend te houden.

Ook het medium an sich krijgt knipogen doorheen Micmacs à Tire-Larigot. Zo duikt af en toe een reclamebord op langs de kant van de weg waarin heel expliciet de film zelf wordt aangeprezen. De begingeneriek is dan weer een geslaagde verwijzing naar oude films (o.a. de bombastische score) en even later zit Danny Boon zelfs Humphrey Bogart en Ingrid Bergman na te bekken… Kwestie van het vak te relativeren?

Een prachtige enscenering, een resem charmante personages en een spannend verhaal dat je moeiteloos opzuigt, wat heeft een mens meer nodig? Een portie diepgang misschien, maar diepzinnigheid beoogt Micmacs à Tire-Larigot geenszins. Jeunet overstijgt het niveau van een lang uitgesponnen klucht echter niet en om die reden laat de film een leegte achter. De dialogen zijn leuk, maar niet memorabel; de personages zijn grappig, maar blijven niet nazinderen. Waar Amélie en Un Long Dimanche de Fiançailles universele emoties uitdroegen, blijft Micmacs à Tire-Larigot steken in zijn avontuurlijke karakter.

Het is dus jammer dat Jeunet geen ambitieuzere film heeft willen maken. In zijn opzet is de film echter meer dan geslaagd, want zelden zagen we een feel good-film van een dergelijk cinematografisch niveau op het witte doek verschijnen.

voorlopig 4,5*, prachtige sfeer, supergoede taalgrapjes, kleurrijke personages.

Een minder epische Jeunet, terug naar delicatessen en een voortdurende glimlach bij het publiek.

Micmac = intrige, complot, verwikkeling

à tire-larigot = veelvuldig (larigot is een orgelpijip)