About Schmidt (2002)

Als je de film uitzet na driekwart, dan heb je de film niet begrepen. Juist het ontvangen van die tekening van Ndugu en de reactie van Schmidt daarop maakte de film 'af'. Alweer een kanjer van een prent door Jack.

Halfje erbij. De beste komedie die ik ooit zag. Pluim voor Payne!

Ja deze film ken ik nog,echt goed gemaakt vindt ik,het acteerwerk van

Nicholson was ook grandioos weer.

Mooie tragisch komische film met goede rol van Nicholson. Genoten van zijn non verbale blikken. Kan me wel vinden in de opmerking van wendyvortex; het einde is weinig verrassend en

met wat meer fantasie had dit een 4 sterrenfilm kunnen zijn.

Dit kunstwerkje is erg ondergewaardeerd.

(stem heb je 3 dagen geplaatst voor je dat bericht plaatste)

Pulp Fiction zie ik niet als komedie, chevy.

Niet echt een kwestie van 'ik zie het als'. Pulp Fiction zit vol met (zwarte) komedie. Dat is een feit.

Leuk figuur die Warren, een norse uitstraling maar vriendelijk tegen anderen (ook al is dat geveinsd, wat een beetje als een rode draad door de film loopt, zo ook bij de bruiloftstoespraak). Het verhaal is meelijwekkend maar daaronder schuilt een laagje humor, vooral in de reacties van Warren op andere personages en zijn gezichtsuitdrukkingen. De dinerscene is daar het leukste voorbeeld van
Het lijkt alsof Meet the Fockers geïnspireerd is op wat typetjes hier. Soms iets te karikaturaal maar goed.

Ik vind het een geweldige vondst om die brieven erin te verwerken als intermezzo tussen wat troosteloze scenes. Dat begint al met de uitspraak van die naam Maar het is ook wel typerend dat hij z'n heil uiteindelijk alleen kan zoeken in zo'n afstandelijk systeem
(dat het gewiekst persoonlijk maakt voor donateurs, en Warren lijkt het ook vooral te gebruiken om persoonlijke redenen door van zich af te schrijven).

De enige reactie terug - en ironisch ook nog eens zo'n standaardreactie - leidt dan weer wel tot ontroering waarbij je voor jezelf kan invullen of hij huilt om z'n vrouw, z'n eigen eenzaamheid, z'n dochter of de aparte relatie met de anonieme Ndugu, ik hou het maar op de eerste twee.
Perfect einde.

Ik vond het een topfilm, een heel herkenbaar thema. Dat uitzichtloze van Jack Nicholson, dat narrige van een vastgelopen zestiger, de werkelijkheid kan het hem niet nadoen.

Het einde vond ik gewoon fantastisch. Al die brieven waarin hij zijn hart had uitgestort bleken aan een hummeltje te zijn geadresseerd. Verrassend tot het einde. Staat in mijn top 10 favoriete films.

Weer een leuke drama / komedie.

Een leuke film met een behoorlijke acterende Jack Nicholson, voor de rest springt er niet echt iemand uit. De soundtrack mocht wel wat meer aanwezig zijn, maar goed beter iets dan niks. Het verhaal was prima en clichés worden meestal slim ontweken.

4*

Jack Nicholson in 1 van de betere rollen van zijn lange carrière, wat een emotie kan die man uitdrukken en overbrengen naar de kijkers.
About Schmidt is een vrij zware film met onderliggende humor om het allemaal wat dragelijker te maken.
About Schmidt vind ik vooral erg goed door de sterke emotionele en overtuigende rol van de heer Nicholson, maar ook de rol van Kathy Bates mag niet vergeten worden die toch wel thuis is in het neerzetten van een bizar type.
De hele film voelt erg realistisch aan en kan zo uit het leven gegrepen zijn, toch zaten er wel een paar kleine dingen in de film die ik persoonlijk wat minder vond.
Zo vond ik het bijvoorbeeld jammer dat we de vrouw van Warren niet lang te zien krijgen en dat daarom haar plotselinge dood wel voor verbazing zorgde maar emotioneel weinig deed
Natuurlijk snap ik wel dat deze film puur over Warren zelf gaat en over de reis die hij maakt maar toch vond ik het een beetje jammer.
De bruiloft zelf vond ik wel mooi emotioneel gedaan, al was de omkeer van Warren vrij onverwachts, gelukkig stopte de film daar niet gelijk en zagen we Warren ook nog thuis komen
Het eind shot vind ik toch wel 1 van de mooiste eindes die ik heb gezien, en je blijft als kijker voldaan maar toch best wel emotioneel achter.

Kortom: zeer emotionele film met wat onderliggende humor om het allemaal niet te zwaar te maken, een aanrader voor mensen die op het drama gedeelte wel tegen een stootje kunnen

4,5*

About Schmidt is een prachtfilm, dat wordt gedragen door de geweldige Jack Nickolson, die altijd wel in staat is om een one man show van films te maken. Zo doet hij dat ook in About Schmidt, door een fenomenale rol neer te zetten als norse oude man die zijn vrouw verliest en zijn gevoelens verbergt voor de buitenwereld. Wat volgt zijn leuke scenes, waarbij Nickolson als Warren Schmidt vrolijk ja knikt maar diep van binnen het uit wilt schreeuwen.
Hij schrijft zijn frustraties eruit door brieven aan een Afrikaans jongetje met een onuitspreekbare naam te schrijven, via een zogenaamde hulporganisatie. Dit is inderdaad een mooie manier waarop het verhaal verteld wordt.

Het laatste half uur komt de goed acterende Bates nog in beeld en zien we enkele mooi scenes. Het einde is zo subliem, je kan er inderdaad meerdere dingen in ontdekken. Maar ik denk dat het vooral gaat om het feit dat hij toch nog wel iets voor iemand betekent op deze wereld, dat er iemand aan hem denkt. Vooral vanwege het dialoog ervoor, waar hij zichzelf nutteloos vindt en dat hij niets heeft toegevoegd aan de maatschappij. Dan komt zo'n brief toch wel emotioneel aan. Erg fraai!

Dikke 4*

Ik vind het toch erg moeilijk om dit te dichten als een komedie. Het is een erg tra(a)gische film, die goed vertolkt wordt door Jack Nicholson, maar daar blijft het wel een beetje in hangen. Helaas wordt de film, in mijn ogen, nergens echt speciaal. Wellicht dat het komt door de soundtrack (vrij eentonig en sober, vooral dat laatste), wellicht doordat de film traag is, wellicht dat het komt doordat er geen scènes zijn in de film, waarin je even ontsnapt aan de realiteit waar Warren Schmidt in leeft. Er zijn gewoon een aantal factoren die de film mist. Factoren die een film boven het gemiddelde laat uitsteken.
Ik hield overigens m'n hart vast toen Warren Schmidt iets ging zeggen tijdens het feest na de bruiloft. Ik had misschien een scherp randje verwacht in de speech, maar dat bleef gelukkig uit. Ik ben vrij content over het einde van de film, waarin de laatste scene duidelijk het best was van de hele film.

Deze geweldige film komt er vanavond voor en hij staat hier niet eens onder het kopje televisie

En daarna komt er nog een goede film: Wonder Boys

Wordt Comedy Central geboycot door MM?

Dit is één van de beste rollen die Jack Nicholson gespeeld heeft in zijn lange carriere en dan krijgt Adrian Brody de Oscar voor mannelijke hoofdrol

ja pech voor hem, en zo erg is dat toch ook weer niet, hij heeft er sowieso al 3 op zak.

Het type rol die Adrian Brody speelde in The Pianist daar houden ze van in Hollywood net als bij Bill Murray voor zijn rol in Lost in Translation en Sean Penn voor rol in Milk, iedereen gunde het Murray maar Penn won onverwachts.

En wie neemt trouwens nog die Oscars serieus ?

Sowieso, ik ben het bijna nooit eens met de winnaars of de genomineerden.

ik vind dat buitenlandse acteurs altijd steenvast genegeerd worden.

Choi Min-Sik voor Oldboy, Bruno Ganz voor Der Untergang, Tahar Rahim voor Un Prophete.

Maar ook sommig Engelstalige acteurs worden altijd genegeerd:DiCaprio,O'Toole,Norton etc.

Ik vind dat de Bafta''s vaak beter dan de Oscars.

Ik niet het is net zo corrupt als de fifa en ik vind het bijvoorbeeld ook belachelijk dat een regisseur een oscar kan winnen als beste regisseur maar dat zijn film dan niet de oscar wint voor beste film

Kathy Bates

Een film waarbij vele details de pijnlijke en appetijtelijke kantjes van het alledaagse leven in kaart brengen. Een dubbeltje op zijn kant weliswaar, want zo bijster interessant zijn de prozaïsche escapades van Schmidt nu ook weer niet. Slechts als je jezelf bereidwillig opstelt zijn op het eerste zicht onbeduidende wereld te betreden, zal je de ware pracht kunnen doorgronden. Nicholson leunt vooral op zijn uiterlijk en trage manier van spreken, hetgeen hier perfect uitkomt. Zijn snufferd straalt evenveel apathie uit als hilariteit en zorgt voor een gebalanceerde tragikomedie. Mooie plaatjes en een knappe vertelstijl sluiten aan.

3,50

hele aparte film, er gebeurd niet heel veel in de film en is soms een beetje traag. Maar de film pakt je wel, en kijkt lekker weg.

Jach nicholson speelt echt IJZERSTERK, k vond het ook een super einde hebben de film.

een 3.5*

Another Nicholson movie waarin hij vrij ongeïnspireerd overkomt. De thema's liggen er vaak dik bovenop en het plot loopt nou ook niet over van de interessante passages. De beste man heeft z'n momenten (hoe makkelijk maar doeltreffend is de scène in het waterbed!), maar over de gehele linie niet erg de moeite waard.

Niet bepaald een superhoogstaande film. Daarvoor is het verhaal wat te mager en de acteurs in de bijrollen vind ik ook redelijk matig overkomen. Jack Nicholson speelt dan wel weer voortreffelijk in een voor hem wat atypische rol, waardoor de film toch nog een bepaalde meerwaarde meekrijgt.

Lekkere mix van drama en (droge) humor met wederom een prima presterende Jack Nicholson.
De film heeft mij geen moment verveeld en ik was constant benieuwd hoe het met deze uitgeleefde oude man af zou gaan lopen. Meeslepend dus...
Het verhaal bevat qua bijrollen ook mooie typetjes om je aan te ergeren. Je voelt de frustratie van de arme Warren Schmidt dan ook goed overkomen.
Het einde vond ik prachtig. Toen ik die tekening zag moest ik eerst lachen, maar vervolgens wordt diezelfde tekening zelfs een beetje ontroerend. Erg mooi...

Qua beoordeling zit ik tegen de 4,0* aan, ware het niet dat ik mij aan één scene toch net iets te veel heb gestoord. Namelijk het moment van de vallende ster. Ik zat tijdens die scene vol hoop te kijken dat dat cliché niet voorbij kwam vliegen en dan toch... Dat was mij iets te melig.

Toch zeker een prima film met een lekkere lach en een bescheiden traan.

3,5*

Een leuke film met leuke humor, met een prachtig emotioneel einde .

Als ik alle opmerkingen lees durf ik bijna niet te schrijven dat ik de film minder goed vind dan de meesten. De superlatieven die me hier om de oren vliegen deel ik niet. De grimassen van Nicholson zijn uniek, maar vervelen me. De film is te traag voor me (en geloof me: ik kan wat hebben) en ik heb het moeilijk gevonden om tot het einde te blijven kijken. Ik heb me niet vemaakt en het heeft me ook niet geïnspireerd. De film is degelijk gemaakt met een unieke hoofdrolspeler en dat levert voor mij niet meer dan een gemiddelde film op. Dan mis ik er toch echt iets aan. Met veel moeite kan ik er een 3 sterren uitpersen uit respect voor de meeste andere meningen en ervan uitgaande dat ik het niet goed zie, maar eigenlijk had ik niet meer dan 2,5 ster willen geven.

Als je je mening onderbouwt zoals jij doet Ad, dan mag je best 2,5 geven als dat je mening is hoor. Wat je qua traagheid gewend bent kunnen we niet beoordelen, want je hebt pas 2x gestemd

Vrij saaie film. Ik had er hoge verwachtingen van, maar die werden niet waargemaakt. Maar laat ik maar beginnen met iets positiefs: het acteerwerk van Jack Nicholson. Echt heel goed. Nicholson is toch een acteur die je niet zo snel in een onschuldige rol ziet. Hij heeft zo'n gezicht wat altijd wel dreiging uitspreekt. Als Warren Schmidt kom ik die dreiging echter niet tegen: Nicholson speelt die rol echt goed. Naast Nicholson zijn er niet echt goede acteerprestaties bij. Ik vond veel van de acteurs/actrices vrij irritant. Het verhaal is vrij dunnetjes en de filmclichés om de kijker te boeien komen zo nu en dan even langs. Een vrij saai verhaal. Het einde is best mooi, en past eigenlijk wel goed bij deze film. Maar het geheel was niets bijzonders. Een voldoende, maar toch geen ruime voldoende.