Dunkirk (2017)

In totaal kwamen 11.000 Engelsen en Fransen om bij Duinkerken en werd een enorme hoeveelheid materieel achtergelaten; de Duitsers troffen 63.879 voertuigen aan, 20.548 motorfietsen, 445 pantservoertuigen en 2472 stuks geschut. Ook waren 377.000 ton proviand en uitrusting en 68.000 ton munitie achtergebleven.

Nog nooit heb ik de stranden in een film over de Slag om Duinkerken zo schoon gezien? Duinkerken was op meerdere fronten een uitzichtloze hel. In en om de stad werd zwaar gevochten om landgenoten die op het strand waren een kans te geven te vluchten. Op het strand zelf werden ze belaagt door 'Messerschmitts' Gewonden en doden bleven achter of spoelden weg met het getij. En dat is het gemis van de film; er is geen chaos, geen wanhoop, geen bloed en geen doden. Als is keurig, ordelijk en schoon.

Die historische achtergrond is interessant, maar blijkt voor Nolan niet belangrijk. Vanuit drie invalshoeken: land, zee en lucht toont hij visuele mooie plaatjes en begeleidt dit even vaak met een misplaatste saaie soundtrack.Het geluid van de vliegtuigen en machinegeweren enz. daarentegen waren wel erg fijn! Het zijn dan ook vooral de gevecht-scènes van de Spitfire-gevechtsvliegtuigen die overtuigen. Ook de mythe over de bootjes voegt niet nieuws toe en blijft geheel intact. De niet overdreven lange speelduur was dan weer wel een pluspunt in deze verder schone en niet heel boeiende film.

Hoge verwachtingen, maar het viel toch wel tegen. Het is zeker mooi in beeld gebracht, maar de verhalen zijn rommelig door elkaar verweven. Daarnaast kreeg ik ging feeling met de acteurs...

Toch wel een domoer...

Ter land, ter zee en in de lucht

Dunkirk moet het met name hebben van zijn cinematografie en de prachtig geschoten actie. Met name op het gebied van de personages blijft dit oorlogsepos te vlak, en het is hierdoor onmogelijk een band met de personages te krijgen.

Dit is het grootste gemis van Dunkirk: het verhaal gaat van de hak op de tak zonder dat er fatsoenlijke introducties gedaan worden. Hierdoor mist er een stuk emotionele diepgang.

Het zijn met name de actie momenten die zinderen van de intensiteit, en die mij uiteindelijk het verhaal introkken. De zinderende soundtrack zet daarbij de puntjes op de I. Maakt het gebrek van emotionele diepgang Dunkirk een slechte film? Absoluut niet. Had het de film meer diepgang kunnen geven? Zeker wel. Dunkirk laat hier punten liggen, maar doordat er tegelijkertijd ook voldoende sterke punten aanwezig zijn is dit nog steeds een goede titel. Alleen niet zo goed als dat deze had kunnen zijn.

3,5*

Fijn!

Genoeg op aan te merken, maar Nolan zorgt de gehele rit wel mooi voor een beklemmende, intense kijkervaring. Vooral dat stuk als de soldaten nog op het strand vastzitten op die pier met al die luchtaanvallen, bijkomstige onzekerheid en dan de prachtige registrerende shots van bovenaf die over het strand zoemen ondersteunt door machtige, bombastische muziek op de achtergrond. Echt wow!

De luchtgevechten vond ik wat minder, verder een chique film van de heer Nolan. 4*

Mja, beetje 'n tegenvaller. Geen enkele binding met wat voor protagonist dan ook, wel hier en daar inzoomen op situaties, verder een beetje hoe het waarschijnlijk een beetje ongeveer gegaan is met hier en daar een heldendaad. Eervolle vermelding voor fijne soundtrack! Niet slecht ofzo, maar no idea what the fuzz was about...

Mooi.

Zitten prachtige scene's in die je op het puntje van je stoel krijgen (de luchtgevechten en de zinkende schepen). Prachtig geschoten met een kippenvel trekkende soundtrack als begeleiding.
Dit had voor mij nog wel wat langer mogen duren om, inderdaad zoals eerder al genoemd, een wat diepgaandere band te kunnen creëeren met de hoofpersonages.

Was even wennen om een film can Nolan te zien zonder twists of iets dergelijks, maar ik vond het een goede film die de gebeurtenissen prachtig (oei) in beeld en geluid brengen. Je voelt de wanhopigheid door je scherm heen.

Als drama film werkt Dunkirk niet. Daarvoor leefde ik te weinig mee met de karakters in de film.

Als registratie van de gebeurtenissen in Duinkerken werkt de film wel wat beter. De film heeft een paar erg sterke scenes. Vooral de luchtgevechten zijn knap gemaakt. Het acteerwerk van de cast en in het bijzonder van Mark Rylance is uitstekend.

Toch is de film niet intens genoeg om echt indruk te maken. De wanhoop en de chaos van de oorlog komt niet echt helemaal goed naar voren. Vooral het strand bij Duinkerken oogt redelijk schoon.

De muziek van Hans ZImmer is vreselijk om losstaand te beluisteren, maar werkt in de film wel redelijk goed. Het einde van de film is iets te sentimenteel.

3,5*

Zeer goede film. Christopher Nolan heeft echt goed werk geleverd. Ik zou bijna Tarantino willen bedanken voor z'n mening. Anders had ik het niet gezien.

Een oorlogsfilm die precies laat zien wat het is, oorlog, zonder dat het te geromantiseerd word. Er is niks mis met een geromantiseerd oorlogsverhaal (Saving Private Ryan blijft een topper uiteraard), maar op deze manier voelt het wel een beetje als iets nieuws, een vertelling van de geschiedenis, net een Discovery-programma zoals hier eerder genoemd is. Het geluid is erg goed gedaan, camerawerk is ook nice, vooral toen ik hem voor het eerst in de bios zag was het allemaal erg spectaculair. Er zitten wel wat minpunten aan, de score viel nogal uit de toon op veel momenten. En de strijd die vanuit 3 perspectieven werd verteld was soms nogal rommelig, lastig om je goed te concentreren op elk subverhaal.

Technisch gezien is het heel goed gemaakt, en de film geeft het gevoel dat ze daar vast zaten goed weer, een goeie film maar met wat minpuntjes is dit net geen topper in mijn ogen, 3,5!

Ronduit hysterische en overhypte film die me steeds meer tegen begint te staan, en waarvan ik nu na de derde kijkbeurt denk en verwacht dat het héél lang gaat duren voordat ik me hier weer aan waag.

Nergens komt echt een enorme beeld over, zoals het waarschijnlijk was, met een strand waar bijna een half miljoen mannen stonden te wachten, Dunkirk verliest zich dan ook in een random, chronologische wanordelijk suspense rit, zonder diepte in de personages. Pas bij terugkeer in Engeland, de montage, zowaar eens een paar inhoudelijke dialogen, de combinatie met de muziek en de nadruk op 'het wonder', betrap ik de film op enige diepgang en dat ik iets met deze mensen mee voel. Maar de anderhalf uur daarvoor ervaar ik vooral door de muziek, Zimmer val ik niet graag af, als overhysterisch, te gericht op suspense, enkele mooie plaatjes en opnames, de luchtgevechten zijn wel erg mooi, maar vooral een inwisselbaar aantal personages een gebeurtenissen. Wellicht dat dit Nolan's hele opzet was, mij doet het weinig tot niet...

Dunkirk, een filmische en chronologische puinhoop, iets waar ik op zich wel van hou maar in combinatie met de weinige diepte die de karakters krijgen blijft de film te veel op de vlakte. Jammer, gemiste kans dit...

Ongetwijfeld dat Dunkirk een film was die je op het grote IMAX-scherm had moeten zien, met dreunende speakers die de score van Hans Zimmer in je oor tetteren. Op een wat kleiner scherm is Dunkirk in ieder geval niet bepaald indrukwekkend. Uiteraard doet Nolan visueel wat interessante dingen, maar lijkt het audiovisuele zodanig voorop te zetten, dat Dunkirk inhoudelijk en qua personages volkomen leeg voelt. Dat kan een bedoeling zijn geweest - om de oorlog zo anoniem mogelijk te weergeven - maar het gebrek aan een paar boeiende hoofdpersonen breekt de film wel op. Dat Nolan prima spanning en sensatie kan neerzetten weten we wel, maar er is maar bar weinig aan Dunkirk dat echt bijblijft. Vooral de recensies waarin men een acteur als Tom Hardy voor deze rol de hemel in prijst snap ik niet, veel meer dan zitten in een cockpit met een masker op z’n gezicht doet de beste man niet. Dunkirk is geen slechtgemaakte film, maar liet mij in ieder geval bijzonder koud.

2,5 sterren.

Al met al vond ik Dunkirk zo slecht nog niet. Niet alleen "te land, ter zee en in de lucht" maar ook de 4 oer-elementen werden thematisch uit de doeken gedaan: aarde, water, lucht en ... vuur.

Afijn, het verhaal ophakken in verschillende tijdlijnen en perspectieven is verre van een nieuwtje en is vele malen beter gedaan: Babel.

Maar de opnamen vond ik adembenemend en de introductie waarbij de kijker als het ware met de (land)soldaat het strand op wordt gejaagd beloofde een intense kijkervaring.

Jammer dat het verhaal en het terugkerende manco van Nolan in deze film weer zo overduidelijk aan het licht komt: het gebrek aan vermogen om de kijker mee te nemen in de emotionele belevingswereld van een personage.

Zelden zo'n slechte oorlogsfilm gezien. het is mij wel duidelijk dat veel regisseurs geen oorlogsfilm meer kunnen maken zoals de longest day uit 1962 bv. vliegtuigen zagen eruit als schuimpjes. de acteurs ,verfilming en het verhaal was bagger en de beelden ook. de film bleef hangen in langdradig steeds hetzelfde zonder enige spanning. ik heb toch veel betere nieuwere oorlogsfilms gezien zoals War horse van spielberg en saving private ryan met Tom hanks. en zelfs fury met Brad pitt was veel beter. deze film toch uitgekeken omdat dit te kunnen schrijven maar had hem liever al naar een uur uitgezet. maak dan geen film ipv zulke baggerzooi

De muziek in deze film is zeer teleurstellend, dat verziekt de film een beetje. De beelden daar in tegen zijn wel indrukwekkend.

De film zit met teveel vervelende karakters en hoe er met tijd wordt gespeeld is een Inception. Het voegt hier niets toe; zorgt eigenlijk voor verwarring en leidt af van het verhaal dat vertelt wordt.

Die Nolan flikt het weer, of zoals altijd; wederom een indrukwekkende film van deze cineast. Wat een prachtige beelden zeg en wat had ik deze film graag in de bioscoop (IMAX) willen bewonderen, maar ik moet zeggen dat ik gisteravond ook echt wel heb genoten hoor. De luidsprekers een flinke draai gegeven en de muziek van Hans Zimmer dreunde ook lekker door het huis. Filmervaring van de bovenste plank.

Het verhaal is simpel, maar zeker onderhoudend en bij vlagen spannend. Zoals de zinking van het marineschip maar ook het gestrande Nederlandse schip, waarbij de geallieerden zich in het schip verstoppen. Om claustrofobisch van te worden.. prachtige gefilmd. Maar Nolan schoteld je nog veel meer voor, zoals het kat-en-muis spel boven de zee, waarbij Tom Hardy even flink te keer mag gaan om de asmogendheden uit te schakelen. Adembenemd mooi zijn ook deze scenes die vanuit de lucht geschoten zijn.

Ja hoor, een pareltje van een film! Bepaalde te kort komingen worden ruimschoots goed gemaakt door de visuele pracht en muziek van één van de beste componisten.

Een paar weken geleden draaiden ze Dunkirk opnieuw in de bioscopen in de aanloop naar Tenet, en daar ben ik tot mijn grote spijt nogmaals niet geraakt (in 2017 dus ook al niet). Want mijn god, wat zou dit indrukwekkend geweest zijn op het grote scherm. Zelfs thuis heb ik er nog van genoten, maar je verliest toch altijd een stukje impact. Visuele ervaringscinema pur sang. Ik denk dat ik gerust durf te zeggen dat het qua beelden en cinematografie Nolan's mooiste film is. Het strand zelf was wat te gelikt en leeg, maar de luchtshots, de gevechten boven en op water, etc, zagen er schitterend uit. Het gedeelte op de reddingsboot vond ik het beste van de drie. Mark Rylance en Cillian Murphy krijgen het beste materiaal om mee te werken, en kunnen wat emoties stoppen in hun personages. Want daar komt dan ook een minpuntje; de rest kan dat niet. Er zijn genoeg goede acteurs opgetrommeld, maar ze krijgen amper tekst of interessante dingen om te doen. Alleen maar wat staan, rennen of roepen. Dat is natuurlijk doelbewust en begrijpelijk, het is nu eenmaal oorlog, maar dat maakte het voor mij af en toe eentonig en minder interessant. De laatste vijf minuten zijn dan weer iets te sentimenteel, wat niet werkt omdat Nolan gedurende de film geen emotionele connectie met de personages heeft opgebouwd. Het is het een of het ander.

Dunkirk moet het dus vooral hebben van het visuele aspect, het geluid, en de erg intense scènes. Dit is allemaal prima in orde, maar een zekere emotionele afstandelijkheid maakt van dit geen absolute topper. En Nolan zou Nolan natuurlijk niet zijn als er niet gespeeld wordt met tijd. Het is hier niet zo thematisch verweven als in een film als Memento bv, maar ik vond het wel nog goed passen, en zeker makkelijk uit elkaar te houden. Sterker, af en toe heb je het gevoel alsof hij het moeilijker zou willen voorstellen dan het in essentie is. Dikke 3.5* toch wel.

Ik weet niet wat ik verwachtte, waarschijnlijk een typische Christopher Nolan, maar waar waren de beelden van massa’s ingesloten soldaten op het strand van Duinkerken? Beetje jammer. Veelgelezen kritiek hier - waar ik me bij moet aansluiten - is dat de nadruk teveel ligt op het bombast, de muziek en de actie, en veel te weinig op dialogen en emoties. Los daarvan vond ik het wel mooi dat drie verhaallijnen, die alledrie ook nog eens hun eigen tempo hebben, uiteindelijk bij elkaar komen. Ik had het nauwelijks door, tot ik reviews ging lezen, maar gelukkig heb ik de dvd, dus misschien binnenkort nog eens in alle rust aan een tweede inspectie onderwerpen.

Van Urk en het IJsselmeer heb ik weinig kunnen waarnemen (een shot van de haven van Urk uit de lucht zag ik voorbij komen), wat eens te meer aangeeft hoe magisch en verneukeratief film kan werken (pardon my language).

En Kenneth Branagh kan nooit fout doen bij mij!

Vooralsnog, ondanks de kritiekpuntjes, 3,5*

”We shall never surrender.”

Dunkirk is in principe alles, behalve wat je er van verwacht als je het plot leest of (zoals ik) nog wat weet toen je het op school kreeg.

Laat ik beginnen met dat film erg mooi en een geweldige sound heeft. Ook de cinematografie is hoogstaand. Verder was de film, ondanks de heftige gebeurtenis erg vlak. Er zijn simpelweg geen karakters in de film, het zijn gewoon soldaten en that’s it. Als je dan ook nog drie invalshoeken gebruikt gaat dat vrij snel tegen staan en word het niet bepaald spannend. Dit is sowieso een euvel wat Nolan zijn films hebben. Allemaal kartonnen personages, met geen enkele diepgang. Dat is ook wat Tenet de das om deed.

Toch weet de film hier een daar wel wat memorabele scènes af te leveren. Zoals een van de laatste scènes, waar de hoop verloren lijkt omdat de laatste Engelse piloot uit checkt om te landen, terwijl er een Duits gevechtsvliegtuig aankomt.[/spoiler, ] Ook is de erg korte speelduur iets wat de film uiteindelijk in stand houdt. Want 15 min langer en de film was écht gaan vervelen. Je hebt ook een best flinke cast weten te strikken, maar eigenlijk voor Jan-lul want niemand heeft een karakter om te acteren. Het is vooral een beetje serieus kijken. Ook is het jammer dat de film erg braaf blijft en de werkelijke slag eigenlijk gewoon niet in beeld brengt. Dit had heel veel potentie, maar aan dit soort films moet Nolan zich wat mij betreft beter niet wagen.

Ook deze Nolan film maar eens aan een herziening onderworpen. In de bioscoop was het een geweldige ervaring en ik was erg benieuwd hoe deze film op een normale televisie tot z'n recht zou komen, want als er één film voor het grote doek is bestemd dan is het deze film wel.

De film volgt drie verhaallijnen, iets wat ik nu wel vooraf weet en dat kijkt een stuk prettiger. Deze verhaallijnen worden niet lineair verteld, wat de spanning en verwarring van de situatie alleen nog maar meer benadrukt. Het gebrek aan dialoog, wat deze film echt kenmerkt, geeft je als kijker ook een gevoel van isolatie en desoriëntatie, wat de ervaring nog intenser maakt. Het is absoluut een gewaagde keuze van Nolan, maar het heeft zeker z'n vruchten afgeworpen en draagt bij aan de unieke sfeer van de film.

Het camerawerk is echt verbluffend goed. Het lijkt alsof je als kijker deel uitmaakt van de actie die zich voor je neus afspeelt. De soundtrack van Zimmer is maar weer eens een toegevoegde waarde. Het minimalistische en repetitieve draagt bij aan de spanning en angst van de gebeurtenissen op het strand, op de zee of in de lucht. Zelfs als je de film niet hebt gezien is dit echt luisterwaardig.

Wat betreft m'n score, daar heb ik echt een poos over moeten nadenken. Ik had niet de ultieme ervaring die ik toendertijd in de bioscoop wel had. Wel blijft dit een hele goede film die zeker de moeite van het herzien waard is.

Halfje eraf, 4* voor nu.

Tegenvallend.

Eerste de pro's: interessant om iets van dit belangrijk historische moment te leren. Acteurs deden het goed, beelden zijn mooi geschoten met prima camera werk. Leuk dat de film voor een deel op het IJsselmeer is opgenomen.

Maar dan de con's: om maar met de belangrijkste te beginnen: de drie verhalen die door elkaar op verschillende tijden spelen werkt niet. Je hebt geen gevoel meer hoe het zich tot elkaar verhoudt en de shots zijn veel te kort om 'in het verhaal' te komen. Daarnaast vond ik de filmmuziek irritant sterk aanwezig en niet helpen. Het stoort en werkt daarmee afleidend. Je krijgt ook geen enkele band met de hoofdrolspelers. Ze worden niet geïntroduceerd, je kent ze niet en leert ze niet kennen. Je snapt de beweegredenen niet en er zit ook geen enkele ontwikkeling in. Het blijft op afstand en je kijkt er naar. Tot slot gebeurt er ook weinig. Als je dan toch alleen maar een historisch moment neemt en daar zelf een verhaal bij verzint dat niet waargebeurd is, dan het dan goed en verzin een interessant en spannend verhaal. Ik had ook graag iets meer meegekregen van de strategiebepaling in Engeland, maar daar krijg je eigenlijk niets van mee.

Al met al een erg tegenvallende film die ik nog ruim waardeer vanwege de pro's. Er zijn veel betere oorlogsfilms te vinden dan deze. Jammer. 2,5 ster.

Nog een keer de film gezien, omdat ik Nolan een geweldige regisseur vind.

Mijn eerste mening in 2018 was niet zo positief. Maar ik ben van mening veranderd.

Nolan maakt weer gebruik van verschillende situaties die nuet synchroon verlopen, maar wel in elkaar overvloeien. Knap..Prachtige dogfights. De close-ups van de soldaten en piloten doen het goed.

De film laat zien welke verschrikkingen de soldaten tijdens deze blunder in de 2de WO hebben meegemaakt. En de heldhaftigheid van burgers die met hun bootjes 350.000 soldaten hrt leven hebben gered.

Het is niet allemaal geweldig. De gebeurtenis rond George vond ik tenenkrommend. Past gewoon niet in zo'n film.

Tot zover mijn herziening.

Het was een uitstekende herziening, deze Dunkirk. Ik wist er niet veel meer van, behalve dat ik het destijds een geweldige film vond. Ik herinner me vooral dat ik het behoorlijk spannend vond, en gelukkig is dat niet verandert sinds de laatste kijkbeurt. Ik kreeg kippenvel wanneer de bominslagen voorbij denderden, maar vrijwel de hele film zit vol met aardig spannende momenten. Dunkirk begint wat onevenwichtig omdat één van de drie verhaallijnen vooral als een pure thriller begint terwijl de anderen moeten opbouwen. Het loopt niet helemaal lekker, maar na enige tijd staan ze meer dan aardig naast elkaar. De nerveuze soundtrack past precies en de gemiddelde speelduur werkt voordelig. Ik was even vergeten dat Nolan ook gewoon prima een echte oorlogsthriller kan regisseren in plaats van elke keer lang uitgesponnen fantasieverhalen vertellen. Uiteraard had de film op veel flanken knapper, claustrofobischer en intenser kunnen zijn, maar ik heb de hele speelduur geboeid gekeken. Een klein toppertje van Nolan.