The Reader (2008)

Je zou trouwens maar op school zitten en iedere pauze met Kate Winslet het bed in kunnen duiken

Film die de kijker na afloop voldoende stof geeft voor discussie.

Waarom handelen mensen zo ? Dragen zij wel de hele verantwoordelijkheid ? Moeten de hogere kringen niet aangekaart worden ? Bestaat menselijkheid in oorlogssituaties ? En zo zijn er nog vele vragen .... Het verhaal wordt goed opgebouwd , maar mocht soms wat meer diepgang hebben bij de personages. Het komt soms wat te afstandelijk over. Het acteerwerk is prima, vooral Winslet en Kross. Het slot vond ik ook wel knap, niet te overdreven emotioneel einde met de typische vragen rond vergeving. Maar gewoon een klein stapje tussen twee verschillende mensen vol verdriet. 7,5/10

The Reader begint wanneer het hoofdpersonage Berg eind jaren vijftig plots ziek wordt op straat, en de tramconductrice Hanna Schmitz (Kate Winslet) zich over hem ontfermt. Hij is dan 15, zij 36, maar er ontspint zich al vlot een relatie. Zij brengt hem de seksuele kneepjes bij, hij leest haar voor uit de klassieke literatuur; Homerus, Tsjechov. De camera brengt het naturalistisch in beeld, mooi zonder franje, soms bijna werktuiglijk.

Ondanks een enkel vrolijk moment, hangt er een doem over het geheime samenzijn – Hanna is grillig en afstandelijk. En van de ene op de andere dag verdwijnt ze uit zijn leven.

Berg (als scholier en student gespeeld door David Kross) ziet Hanna pas jaren later terug, onverwacht, wanneer hij met zijn professor (Bruno Ganz) en medestudenten een strafproces bijwoont, als onderdeel van een college over de Duitse schuldvraag. Zes vrouwen staan terecht, voor hun gruwelijke misdaden als kampbewaarders. Cruciaal in The Reader is een geheim dat Hanna met zich meedraagt, en dat haar leven op enkele beslissende momenten een wending gaf, en blijft geven. Dat bijna thriller–achtige element heeft ook een weerslag op Bergs leven. Zijn jeugdrelatie, en kennis van haar geheim, maakt hem weliswaar geen dader, maar wel betrokkene. Weer een sprong verder in de tijd; midden jaren negentig, realiseert Berg zich dat hij met zichzelf in het reine moet zien te komen.

Die heen en weer schakelende tijdendans wordt met veel vernuft uitgevoerd. Scenarist David Hare, die eerder voor Daldry het boek The Hours bewerkte, heeft zich niet laten verleiden om door ingevoegde kampscènes meer kleur aan het verhaal te geven. Net als Berg, en de hele na–oorlogse Duitse generatie, moet de kijker het doen met kille feiten. Als ethische puzzel steekt The Reader knap en intelligent in elkaar, maar op emotioneel niveau schiet de film soms te kort. De oudere Berg (Ralph Fiennes) blijft vlak, de scènes met diens dochter zijn nogal pathetisch.

Niet hij, maar de voor haar rol met een Oscar bekroonde Kate Winslet maakt The Reader meer dan een geslaagde intellectuele exercitie. Haar sterk lichamelijke spel als de moreel verwrongen Hanna blijft je bij, en is te complex om af te doen als te veel mens, of te weinig monster.

Twee topacteurs in een verhaal met behoorlijk veel potentie, door het interessante onderwerp: hoe konden mensen toen die gruwelijke dingen doen, waarom stond iedereen erbij en keken ernaar? Als de film dan ook nog flinke prijzen in de wacht heeft gesleept, is het niet gek dat ik een goed drama verwachtte. Maar wat een overgewaardeerde, lege rotfilm is dit.

Het eerste deel volgt Michael die op een ontzettend ongeloofwaardige manier een relatie krijgt met Hanna. De aanleiding en de scènes onderling kwamen heel geforceerd over. Bij een film met als titel The Reader zou je ook kunnen verwachten dat de boeken een centrale rol spelen in het verhaal, maar nergens wordt er echt inhoud gegeven d.m.v. een mooie citaat of boek. Elke keer wordt er voorgelezen uit de grootste klassiekers en hoppa, weer een seksscène. Dit is geen gevoelig drama, maar een nietszeggend prul met loze seksscènes. Maar dat zal wel de moderne Amerikaanse versie van een artfilm zijn: Kate Winslett naakt op het scherm laten zien.

Winslett staat erg hoog in mijn boekje, door prachtige rollen in bijvoorbeeld Eternal Sunshine en Little Children, maar hier heeft ze niets laten zien. Nouja, lichamelijk heeft ze heel veel laten zien, maar inhoudelijk niets. Ook het acteerwerk van de jonge Michael lijkt nergens op. Maar toegegeven, met het beroerde script kun je ook weinig; wat weten we nou van Michael? Hij is een scholier. Niets wordt verder uitgediept. Nu heb ik het nog niet eens over het verschrikkelijke accent van de acteurs. Niet alleen spreken de Duitsers Engels, nee ze moeten Engels met een accent spreken. Wat heb ik me daaraan geërgerd. Ander acteerwerk kon me ook niet overtuigen en zelfs Ralph Fiennes vond ik zwakjes.

Tweede deel van de film draait om een uiterst ongeloofwaardige rechtszaak, en Michael is in tien jaar tijd geen haar veranderd. Hele zwakke scènes in de rechtszaal worden afgewisseld met de studenten bij hun leraar. Op makkelijke wijze snijden ze dan het onderwerp aan waar het over zou moeten gaan, om het vervolgens volledig met rust te laten. De film lijkt allergisch voor uitdiepen. In het derde deel worden steeds meer rimpels op het gezicht van Winslett getekend, maar nog steeds kan ik haar niet betrappen op goed acteerwerk. De film heeft onderhand een heftige wending gemaakt en het draait opeens over (an)alfabetisme. De film zou over zo’n moeilijk onderwerp als de Tweede Wereldoorlog gaan, en zij zeuren door over analfabetisme? Alsjeblieft zeg. Ook het sturen van de tapes was zo ontzettend makkelijk; weer is de inhoud ver te zoeken, er wordt gewoon met random citaten gestrooid en met een piano eronder zou het aangrijpend moeten zijn? Nee, daarvoor moet je in het eerste deel een overtuigende relatie tussen die twee hebben opgebouwd, waar ze ook echt dingen halen uit de boeken in plaats van mechanisch voorspel (het hele eerste deel bestond uit lees-seks-lees-seks, met nadruk op de tweede). Tegen het einde aan lijkt de film er wel op te zitten, maar er wordt nog flink wat verder gezeurd, met dat oppervlakkige subplotje van Michael met zijn dochter als de meest storende factor.

De film neemt zichzelf veel te serieus, maar in plaats van echte psychologie krijgen we een inhoudsloze en oninteressante film voorgeschoteld waar de regisseur zijn best doet om zoveel mogelijk lichaam van Winslett te laten zien. Beroerd script, overdreven make-up, zwak acteerwerk, lelijke beelden en sentimentele filmmuziek dwingen mij tot de laagste score voor Stephen Daldry’s The Reader, die nog net voldoendes kon scoren met zijn twee eerdere films, maar hier een dieptepunt bereikt. En het had zoveel potentie…

0,5*

Kate Winslet kreeg een oscar voor de verkeerde film

Dat maakt haar niet uit ze heeft het beeldje.

ons wel

Ik zag het niet duidelijk, maar volgens de aftiteling was het "De 7 Kristallen Bollen".

Verder een prachtige rol van Kate Winslet, vooral haar gedrag in de rechtszaal (het beste gedeelte van de film, vond ik) was indrukwekkend.

ben normaal niet zo van de drama-films. Maar deze sprak me wel aan omdat er dingen van de 2e wereldoorlog in waren verwerkt. Bleef spannend tot aan het einde, originele film!

Aantal berichten verwijderd.

Van users wordt verwacht dat ze argumentatie in berichten plaatsen.

Spreek maar voor jezelf he.

wat een lage score hier , deze film verdient beter ... ik vond hem geweldig

ik vond de film te gek. echt een aanrader

Goed drama, met een interessant thema. Er zijn echter, zoals hierboven al uitvoerig beschreven, wel wat dingen op de film aan te merken. Zo is het inderdaad erg jammer dat het personage van Kross niet wat meer achtergrond heeft gekregen, want we weten nu bar weinig van hem, dit gaat naar mijn mening in eerste instantie niet op voor het personage Hanna, wiens mysterieuze verdwijning vragen doet oproepen, want wat waren haar motieven, was het echt zo slecht bij Siemens, en is alles wat in de rechtszaal wordt gezegd waar? De mystiek rondom haar karakter is voor de opbouw van de film een pre, maar aan het eind van de film blijven we met deze vragen zitten en dat zit me niet echt lekker.

Wat acteerprestaties betreft, speelden Kross en Winslet allebei zeer goed, het belachelijke accent had van mij echter ook niet gehoeven, als je het per se Duits wil laten overkomen, laat ze dan ook gewoon Duits praten of hou het anders bij normaal Engels.

Fiennes had in verhouding niet zo'n groot aandeel in de film, niet qua screentime en ook niet qua tekst, maar hij acteerde wel goed. Hij speelde een afstandelijk personage, achtervolgd door zijn verleden, en vandaar dat de scènes met zijn dochter soms zo onthand overkwamen, maar dat is juist bedoeling, dit is wel goed gedaan, vind ik.

Het plot zat ook goed in elkaar, goed verhaal, mooie wending, de tijdsprongen waren ook goed getimed.

Vind deze film echt iets overrated, vond het een redelijke film. Het onderwerp en het idee van de film is erg interessant maar vind de uitwerking van de film tegenvallen. Je voelt je nergens echt meegaan met 1 van de karakters het is gewoon een heel dun verhaaltje, de film zal me ook niet echt bijblijven. Jammer had er meer van verwacht.

Toch was het (hoewel ik inderdaad vrij negatief klink) het kijken wel waard voor een avondje.

gewoon een middelmatige film, 3*

The Reader is een film die voor mij best moeilijk te beoordelen is, vooral het 2de gedeelte van de film wist erg goed mijn aandacht te pakken maar toen de aftiteling in beeld kwam had ik toch het idee dat ik wat miste?

De film laat verschillende tijdsperiodes zien maar weet hier niet in te slagen zonder dat het verhaal rommeliger wordt.

Ook vond ik The Reader een tikkeltje geforceerd op gang komen, zo vond ik de eerste ontmoeting tussen Hanna en Michael nogal gewoontjes en standaard.

Wat ik ook jammer vond is dat de seksuele spanning niet heel erg goed naar boven kwam, dit heb ik al in meerdere films beter gezien.

Kortom: The Reader is een wisselvallige film die geforceerd lijkt te beginnen maar erg veel goed maakt met het 2de deel.

3*

heb hem gisteravond gekeken en eelijk hij is heel mooi.
Het gaat denk ik over de oorlogmisdadigster Ilse Koch.
dat is het enigste verband dat ik er aan vast kan leggen.
Zij heeft ook daadwerkelijk zelfmoord gepleegd,en werd er van verdacht van mensenhuid lampenkappen te maken.

even dennis van dessel quoteren van digg.be? =) origineel van je

Prima drama, maar puntenaftrek voor de taal. Dit soort films in het engels: het zou verboden moeten worden. Duits zou hierbij een extra dimensie geven, niet alleen de geloofwaardigheid, maar ook de zeggingskracht.

Zo denk ik er ook precies over, niet vervelend maar zal hem niet nog eens kijken.

TOP!

Na het lezen van het boek was ik echt ontzettend benieuwd naar de film.

Ik vond het boek erg aangrijpend en had de emoties die daarbij loskwamen ook wel bij de film verwacht.

Kate vond ik goed in haar rol maar buiten dat viel de film me een beetje tegen.

Wellicht ook omdat ik me zo had ingeleefd in het boek.

Uiteindelijk denk ik dat ze het op een andere manier nog aangrijpender hadden kunnen maken, persoonlijk vond ik het vrij koeltjes en koud allemaal.

Mooie emotionele film.

3/5

Een aardig indrukwekkende film waarin heel goed geacteerd wordt en ook het tijdsbeeld heel goed weergegeven wordt. En inderdaad zit je na afloop met veel vragen.

De film begint vlak na het einde van WOII en maakt vervolgens een sprong naar 1966 als Michael als rechtenstudent een rechtzaak bijwoont en daar geschokt Hanna in de beklaagdenbank aantreft. Dan zou het begin van de film in 1958 hebben afgespeeld, terwijl dit volgens mij een jaar of 10 eerder was. Al verklaard dit wel waarom Michael er dan nog zo jong uitziet. Dit is iets wat de rest van de film in mijn gedachten bleef meespelen. Misschien snel nog maar eens deze film opzetten.

Verder een prima film die wel veel vragen oproept Hoe jong moet Hanna wel niet zijn geweest toen ze in WOII haar 'daden' heeft begaan? Een jaar of 17-18?.

Wow, Kate Winslet. Prachtig hoe zij schijnbaar moeiteloos gestalte geeft aan haar personage. Eerst een 'jonge' vrouw, daarna een oude breekbare vrouw. Enorm verdiende Oscar voor haar.

Deze film zit erg goed in elkaar en blijft lang interessant, maar helaas, soms begon ik me te vervelen en werd ik afgeleid omdat de vaart eruit ging. Niettemin is dit een erg goede film die ik zeker weten ooit nog eens zal bekijken.

Gisteren herzien voor de 2e keer! Ik had al in de middag deze film voor €2.99 bij de Blokker kunnen meepakken uit de schappen vandaan. De film heeft een sterke verhaallijn met goed acteerwerk van Kate Winslet. Deze film is 4* waard.

Geweldige film. Wat een emotie.

Mooi geacteerd. Het grootse werd mooi klein geacteerd.

Het werd een invuloefening.Een meeslepende film.

Dat ik deze film ooit over het hoofdd heb gezien.

Jammer alleen dat het in het Engels is.

Prachtig film had er zo veel over gehoord dat ik dacht

toe ik hem in winkel zag liggen ik koop hem.Spannend

op subtielle manier je word in meegezogen en stukje bij beetje kom

je meer te weten en steeds laat de film je verrassen soms hartverscheurend,en dat je zelf vragen gaat stellen.het einde laat je niet met rust Aanradder

Matige film...

Zeker het begin van de film is nogal langdradig. De relatie tussen Michael en Hanna is totaal niet boeiend, en jammer genoeg is dat echt het enige waarop gefocust wordt in het eerste deel van de film. Nadien, met het begin van het proces, wordt het allemaal een tikkeltje boeiender. Jammer genoeg was het laatste deel van de film weer wat saaier, zodat ik in het algemeen toch niet naar een vermakelijke film heb gezien. Wel positief aan de film waren de acteerprestaties. Natuurlijk moet ik dan in de eerste plaats Kate Winslet vermelden, maar ook Ralph Fiennes doet het meer dan uitstekend.

Prima film, interessant ethisch gegeven waarvan eigenlijk tijdens de rechtbankscènes alleen goed gebruik van wordt gemaakt. Zaagt af en toe wel te lang door met moraaltjes en liefdesdingetjes. Verdiende 3*