The Reader (2008)

Ik heb volop genoten van deze mooie film waarin Kate Winslet goed laat zien welke acteerkwaliteiten ze in zicht heeft. De sfeer die de film in zich draagt wordt door het uitstekende camerawerk mooi weergegeven, en de mooie filmmuziek sluit daar naadloos op aan.

Ook Ralph Fiennes zet in deze film zijn beste beentje voor waardoor de film een kracht krijgt die je tegenwoordig helaas niet vaak meer ziet.

Het is alleen wel jammer dat de film een aantal scènes kent die naar mijn mening een beetje te langdradig zijn, maar dat nam ik al snel op de koop toe daar de film een ethisch gegeven in zich heeft die je op de ene of de andere manier bijblijft.

Mooie, zorgvuldig opgebouwde film over de vèrstrekkende gevolgen van valse schaamte.

Kate Winslet heeft voor haar rol terecht een Oscar en de BAFTA Award gekregen. Ook Ralph Fiennes is goed op dreef.

P.S. De mening van AddictedToMovies (27 juni 2010) raakt kant noch wal. Het is een pseudo-analyse van iemand, die van de film totaal niets begrepen heeft.

De film toont een ontroerend en taboerijk liefdesverhaal dat doet stilstaan bij onze 'liefdesethiek', en tevens speelt met het fenomeen van macht en verantwoordelijkheid ten tijde van oorlog.

Op z'n minst een atypische en gewaagde benadering van een romantisch drama. De bijkomst van mooie settings, sfeer, acteerprestaties... maken het er een zeer geslaagde.

Interessante film met een zeer indrukwekkende Winslet...

Trouwens vandaag gekocht voor een prikkie

Offtopic: Waar gekocht?

Ontopic: Winslet was inderdaad zeer sterk. Heb na deze film wel de wil gekregen om meer van haar te zien.

Ziet Hannah de huilende Michael nou op de tribune van het tribunaal zitten als ze 'levenslang' hoort?

Inderdaad off topic , maar ik heb deze gekocht bij de Free Record Shop.. 3 euro dacht ik

Jammer dat het inmiddels de zoveelste oorlogstraumaverwerking is. Deze film op zich is best goed en ik had er ook best vier sterren of meer voor kunnen geven. Bij zoveel filmdrama’s op persoonlijk vlak wordt de tweede wereldoorlog er aan de haren bij gesleept. Andere historische settingen zouden evengoed toegepast kunnen worden. Het hoofdverhaal, de korte onstuimige liefde en de lange afwikkeling, is goed te doen. Het acteerwerk van zowel Kate Winslet (ook nu nog een mooie vrouw) als David Kross zijn goed. Ralph Fiennes heb ik nooit een fantastisch acteur gevonden, maar van hem gaat er altijd een bepaalde charme uit.

Het eerste uur boeide me overigens maar matig. Ik vind relaties die vooral om seks draaien niet bepaald romantisch. Het voorlezen voegde daar niets aan toe. Wanneer we de hoofdpersoon in zijn studententijd gaan volgen, wordt het echt interessant. Hetzelfde geldt voor het moment waarop Kate’s karakter in het tribunaal komt en uiteindelijk de gevangenis in gaat. Vanaf daar zien we iets dat echt op romantiek lijkt. Zeker, het verhaal is tragisch, maar het historisch kader is me gewoon te vaak gebruikt.

Meesterlijk , maar wel niet te snel opgeven bij het begin

Deze film heeft mij enigzins verbaasd. Ik ging er vrij nuchter in, ''laat de zoetsappigheid maar komen''. Maar man, man, wat heeft deze film mij weten om te keren.
Ik had moeite met het begin, ik vindt de seksrelatie die Kate en Ralph hebbenweinig getuigen van echte chemie. De film begint pas intressant te worden als ze elkaar uit het oog raken.

Op het moment dat ''het geheim'' van Kate aan het licht komt word het interessant. De vraag die dan gaat spelen: hoe sterk was/is de relatie tussen de twee? Af en toe vind ik de film hier rommelig worden, maar het verliest eigenlijk geen moment mijn aandacht. De scenes in de rechtszaal waren emotioneel vrij heftig, maar ook heel eerlijk en puur. Dit is misschien wel het sterkste onderdeel van de hele film. Het is hartverscheurend om te zien hoe ver Kate gaat om haar schaamte te verbergen. Je ziet als kijker de tweestrijd waarin Ralph zit, hij weet dat Kate fout zat, maar de liefde voor haar is niet verdwenen.

Het laatste deel zwakt de emotie weer wat af, en eerlijk gezegd kan ik mij er weinig van herinneren, maar op het moment dat de de bandjes een sleutelrol gaan spelen wordt het weer interessant. Het einde verbaasde mij eigenlijk niet, maar dit zal een film zijn die ik niet snel zal vergeten. De oscar-nominatie voor Kate in deze film vind ik zeer waardig, zij zet een ijzersterke rol neer.

Het geheel had misschien iets spannender mogen gefilmd worden, en ik vond dat het voorlezen aan het begin van de film een grote rol had moeten krijgen dan deze nu kreeg. Alles bij elkaar opgeteld een zeer mooie en sterke film, niet top 10 waardig, maar wel 4 ****

Zeer ontroerende film.

(Ik heb spoiler geplaatst (kleine letters) maar moviemeter laat ze toch zien nadat ik mijn stem heb uitgebracht. Dus niet mijn fout!.)

Karakters

Ondanks de verschillende achtergronden en motivaties kampte beide karakters met hetzelfde probleem dat een cruciale rol in hun leven zal spelen. Schaamte !
Die zelfde schaamte leidde tot nog meer schaamte (vicieuse cirkel) en een diep schuldgevoel.
Ik vind dat zeer mooi uiteengezet.

Zoals Kate die rol acteert ,.... Je hebt haast de neiging om Hanna wakker te schudden en te zeggen, “ga die wereld uit” (Frank Boeien – Kronenburg Park). Je krijgt begrip/symphatie voor haar zieke geest.
Aan de andere kant is ze een SS'er geweest en zou je zeggen dat iedere vorm van schaamte/ziekte ten aller tijden ondergeschikt zou moeten zijn aan moord , laat staan genocide.
Hier is een discussie op zijn plaats. Geen eenduidige situatie dus!

Hetzelfde heb ik met Ralph Fiennes.
Michael heeft de sleutel van dit verhaal in handen maar worstelt met het volgende probleem. Als aankomend jurist en getuige had hij zijn kant v/h verhaal over Hanna aan de rechtbank moeten toelichten.
Uit liefde had hij dat maar al te graag gedaan. Een combinatie van Persoonlijke en maatschappelijke afkeer van nazi's door genocide op de Joden vervult hem met diepe schaamte over Hanna.
Hij besluit dan ook Hanna haar eigen lot te laten bepalen en niet grijpt niet in.
Ook hier geen eenduidige situatie.

Die tweestrijd van beide karakters is geweldig. Dat maakt deze film juist zo goed.

Voorspelbare zaken:


- De zetting van de film en haar ontwijkende houding doet al snel vermoeden dat Hanna een nazi
verleden te verbergen heeft.

- Dat ze analfabetisch is wordt al snel duidelijk , zelfs voor de scene met de menukaart.

- Na het bezoek van Michael aan Hanna in de gevangenis deed mij gelijk vermoeden
dat Hanna en eind aan haar leven zou maken.

Voor mij deed dat geen enkel afbreuk op de film.

Ik vond het bezoek aan Hanna in de gevangenis een tenenkrommende scene.
Een vrouw die zo smachtte naar affectie en dat uiteindelijk op een zeer minimalistische manier toont en daarbij de deksel op haar neus kreeg. Iedere hoop op maar een kleinste beetje liefde in haar leven is dan vervlogen.

In de hele film voel je hoe Hanna in stilte lijd. En dat met een totaal onvermogen zich te uiten.
De manier waarop Kate dit neerzet is prachtig.

Reacties van mensen dat de film soms te traag/langdradig is ben ik het niet mee eens.
Om mensen te zien lijden heeft z'n tijd nodig , je moet dat voelen.
Dat kan niet als een scene 5 sec. duurt. Ze lijden een leven lang en dus moet je dat de hele film
door voelen. De manier waarop is subtiel en heftig tegelijkertijd.

Ik heb deze film ook gezien en deze is in één woord 'prachtig'! Geweldig geacteerd en geen moment verveeld!

En zoals digibob het verwoord ... helemaal mee eens!

Ga deze zien!

Deze eens geprobeerd en het was een goeie film. Puike acteerprestaties (al is de rol van Ralph Fiennes eerder beperkt), in het bijzonder van het nieuwe talent David Kross. Ook wel een opvallende rol voor Kate Winslet die toch een aantal keren naakt gaat in de film.

Het verhaal wist me te boeien tot het einde, al mocht hij misschien een kwartiertje korter.

Desondanks heb 'k er toch geen waw gevoel bij, 'k kan niet precies zeggen waarom, maar vond hem gewoon goed. Een Oscar vind 'k nu ook niet echt verdiend.

'k zou zeggen: goed om eens mee te pikken als ze hem op tv tonen, maar kopen zou 'k niet direct doen.

Leuke film, maar ik mis iets. De film is heel interessant om een lekkere dialoog over het kwade en het goede in de mens over te voeren, maar mist spanning, drama en tempo.

De film raakte mij totaal niet. Saai en langdradig.

We beginnen met een soort variant op de minst gewaardeerde (maar wat mij betreft de mooiste aflevering uit de serie Heimat "Hermannchen"). Oudere vrouw en minderjarige jongen.

Uitermate storend is voornamelijk het feit dat ze in Duitsland schijnbaar Engels spreken (goed idee om deze film te gaan kijken in de Duitse nasynchronisatie-zou zo maar een punt kunnen schelen?)

Echter daarna het allergrootste probleem: de holocaust komt erbij en die is op film haast niet overtuigend te brengen...qua literaire bedoelingen snap ik de schrijver van het boek...qua film heb ik het idee dat er weer eens flink gebagataliseerd wordt.

Film is qua productiewaarden netjes, zij het nergens bijzonder.

Hollywood goes Holocaust...een stuk minder dan Sophie's Choice...de enige x dat Hollywood in de buurt kwam.

Ik vermoed dat het boek een stuk beter is.

Dialoogfilms scoren bij mij doorgaans niet heel hoog, zeker niet als het uit Hollywood komt, maar deze film heeft me van begin tot eind weten te boeien. Een film zonder bombarie met een hele mooie subtiele uitdrukkingskracht.

Deze zojuist gezien.

Heeft erg veel indruk op mij gemaakt.

Prachtige, sober uitgevoerde film, die hoofdpersonen voor belangrijke dilema's plaatst en jou als kijker stof tot nadenken geeft.

Wat zou je zelf gedaan hebben? Naar de rechters gestapt zijn?

Kun je de liefde van je leven vergeven voor wat ze in de oorlog gedaan heeft?

Was ze echt volledig fout, of probeerde ze zelf ook slechts te overleven?

Goed geacteerd, Winslet speelt de sterren van de hemel (terechte oscar) en is duidelijk de gene die deze film met haar spel naar een hoger plan brengt.

Fiennes is welliswaar ook goed, maar een groot nadeel is dat hij totaal niet lijkt, op de jongere uitvoering van Michael (of andersom), wat toch een beetje ongeloofwaardig overkomt.

Mooie, kleine rol tegen het einde van de film van Lena Olin.

De prachtige, rustige muziek maakt het plaatje af.

Een acht, ofwel vier sterren.

Toegegeven! iedere minuut van de film pastte in het verhaal. En het verhaal was af. Dat kwam vooral door de acteerprestaties van Kate en Ralph én Kross. Er zijn geen superlatieven genoeg om deze prachtige mooie gevoelige prent te promoten. 'Genieten' lijkt me - gezien het thema - niet echt op zijn plaats maar... laat ik het als volgt stellen: hij/zij die deze film niet hebben gezien hebben een klein gevoelig meesterwerkje gemist, dus, koop 'm, leen 'm huur 'm of steel 'm en herbekijk 'm.

Mooie film, maar nèt iets te lange aanloop om tot het eigenlijke verhaal te komen.

prachtige film, heel ontroerend....

Kan iemand mij vertellen hoe het koorstuk (en de componist) heet waar Hanna in de kerk tijdens die fietsvakantie zo door geroerd is? Later hoor je het ook terug in de auto van Michael. Ik heb zo'n beetje half internet afgezocht, maar ik kom dit nergens tegen.

Hier sluit ik me bij aan en geef gewoon een naar mijn idee nette voldoende.

The Reader kijkt makkelijk weg maar er is een duidelijk gebrek aan logica tussen de eerste helft en de tweede. Wat is nu in hemelsnaam het verband of de link tussen de gevoelens tussen Hanna en Michael en het hele verhaal rond Hanna als bewaakster in het concentratiekamp en haar analfabetisme. Het zware verleden van Hanna lijkt niet door te sijpelen in hun relatie dat grotendeels bij het seksuele karakter blijft hangen. Liever 20 jaar brommen in de nor dan ongeletterdheid toegeven vond ik ook al zo onlogisch dat ik "auw" moest zeggen . In zo'n verhaal had haar personage veel complexer moeten zijn. Daarom vond ik het geheel soms zinken net als de Titanic waar Winslet ooit op meereisde. Ook de toon is zeer ernstig en houterig. Ik kan niet zeggen dat het een slechte film was, maar de gebreken zijn in mijn ogen toch ook overduidelijk.

Ik kan volledig instemmen met het commentaar van eavymetal.De kampbewaakster laat ons eens van haar kant het werk van kampbewakers zien.Ze doet plichtsbewust (?) haar werk.

De kabel lag er vanavond uit. Een goede reden om deze film dus maar weer eens op dvd te bekijken. Een film die ik dus al eerder had gezien. Fascinerend verhaal dat een film lang boeiend genoeg is. Ook wordt er prima geacteerd. Maar het verhaal is ook ongeloofwaardig. Ik vind het zeer onwaarschijnlijk dat iemand zich zo schaamt voor haar analfabetisme dat ze daarom de schuld op zich neemt voor de dood van 300 joden. Zeker omdat analfabetisme in die tijd waarschijnlijk nog een stuk algemener was als nu. En verder heb ik me nog steeds heel erg geërgerd aan de Engels-talige Duitsers. Dat is weer zo typisch Amerikaans.

Hoewel vanavond op tv geweest heb ik hem vanavond bekeken op mijn blu ray schijfje. Even inhaken op Robi. Het laatste punt vond ik in het begin wel een probleem, maar in de hele film speelde maar 3 Engelse acteurs. De film had misschien in het Duits gemoeten, maar het Engels dat hier werd gesproken, was sowieso wat harder, dus kon ik ermee leven. Met die ongeloofwaardigheid zit ik ook een beetje. 20 jaar zitten voor analfabetisme is toch wel een harde straf. Daarom hoopte ik ook op een wending in de film. Al was het maar tijdens de cel uitzitting. Die kwam er niet en dat maakte het verhaal wel wat ongeloofwaardig. Maar toch.....even dit vergeten zit je te kijken naar een uiterst boeiende film, met uitstekende acteurs. Kate Winslet speelt haar rol uitstekend. Maar ook de rol van de jonge David Kross vond ik uitstekend in beeld gebracht. De film is vooral sober gehouden, zonder plotwendingen, wat ik soms wel jammer vond. Zeker in de rechtszaal had ik meer vuur gehoopt. Die kwam er niet vooral door schaamte, maar ook door een groot dilemma. Het is een zwaar thema, maar de film heeft mij zeker geraakt.

Een bijzondere film die min of meer in twee delen uiteenvalt, de romance in het begin en het uitgesponnen drama verderop. In het begin dacht ik niet de hele film te kunnen uitzitten, omdat er niet veel anders te zien was dan seks tussen de twee geliefden en mij dat te saai leek worden (ik had de plotomschrijving niet gelezen). Opeens gaat het dan een totaal andere kant op en volgt (psychologisch gezien) een interessant geval waarbij ik wel bepaalde gedachtegangen en de levenshouding van de vrouw echt onbegrijpelijk vond. Maar daarom was het wel boeiend om te zien.

Er worden wat zaken meegegeven om te overdenken voor jezelf (wat zou ik doen?) dat vind ik te waarderen. Ikzelf had bv al bij het eerste toegestuurde boek of nog veel eerder in mijn leven een poging gedaan om te leren lezen en schrijven, dat apathische staat mij niet aan. Het verleiden van een 15-jarige jongen door een volwassene snap ik ook niet, maar dan hadden we geen film gehad. En een volwassen en evenwichtige uitstraling had de vrouw inderdaad ook weer niet. De man deed uiteindelijk best een goede daad in mijn ogen (wederom: wat zou ik doen?) en zijn twijfels in deze werden goed weergegeven. Zijn avontuurtje duurde in wezen life-time.
Het hele Auschwitz proces vond ik boeiend om te volgen. En wat zouden wij doen, bevelen opvolgen en elke maand 10 mensen uitkiezen om te vergassen of niet?
Ik denk dat de vrouw ergens in haar leven in een droomwereld is gevlucht en zich het liefst haar hele leven verhaaltjes liet voorlezen om haar daden niet te hoeven verantwoorden aan zichzelf.
En toen ze eenmaal zelf kon lezen was dat sprookje uit.

goede film inderdaad soms wat langdraadig

Mooi drama dat zich langzaam maar gestaag ontwikkeld. De karakters van zowel Hanna als Michael laten zich mooi uit tekenen. Je wordt in de film gezogen, vooral de Rechtbank scenes zijn erg geslaagd. Hanna worstelt met haar verleden, met haar tekortkomingen en neemt een dramatische beslissing. Eentje die haar voor het leven ketent. De epiloog is een mooi slot voor zwaar drama. Zwaar maar mooi.