Okja (2017)

Oei, wat komt Gyllenhaal slecht uit deze film. Een rol die hem totaal niet ligt. Hij is het best als hij ingehouden speelt.

Verder is de film niet goed. Hij begint goed, en als kijker krijg je al gauw sympathie met dat beest. Vanaf het moment dat ie uit het bos wordt gehaald gaat het mis. Veel te overdreven geacteerd, over de top gegooide actiescenes. Verder een zeer slecht acterende vrouwelijke 'villain'.

Deze film had gewoon een stuk soberder en 'echter' gehouden moeten worden, en voornamelijk in het prachtige woud gefilmd moeten worden. Wat jammer van de potentie ervan. De boodschap komt ook niet sterk over, omdat er een te sterke scheiding tussen goed en slecht is. Zuid-koreaanse meisje vond ik ook niet fijn om naar te kijken. Een zuurpruim.

Film is ook te rommelig qua plot, maar dat is wel vaker met Zuid-koreaanse films.

Eerlijk gezegd had ik totaal geen zin meer in vlees. Dus daarin is de film al geslaagd wat boodschap betreft. De vreselijke beelden van voorbije maanden over het dierenleed in de vleesindustrie hier in België schoot me telkens in mijn hoofd. Dus qua inhoud ook nog heel actueel. Nu, ieder maakt zijn mening hierover, maar wat zeker een feit is dat de dieren niet op een vreselijke manier moeten lijden.

Die barbaarse manier zou toch niet van deze tijd mogen zijn. Terug naar de film want die zat toch wel goed in elkaar qua actie, fantasie ( het gecreëerde schepsel ), inhoud, mooie beelden, rustgevende scènes, cultuurverschillen....allemaal mooi in balans. Kan er weinig kritiek op geven. Alleen de invulling van bepaalde rollen had beter gekund. Gyllenhaal kwam echt niet over en de jonge hoofdrolspeelster Seo-Hyeon Ahn vond ik ook niet overtuigend. Mooie film met een duidelijke boodschap en dat mag ook wel een keer. 7/10

Het begin was verbluffend mooi en treffend,het wezen was prachtig.

Maar de muziek die af en toe gebruikten leek wel van een bar mitswa feestje te komen en paste totaal niet .

Verder werd het halverwege te kinderachtig , niet de hele tijd, en soms was het in evenwicht voor een volwassen film , vaak tergend cliché.

De rol van Gyllenhaal was een verschrikking , een staaltje overacting waar je U tegen zegt .

Als ze hier nicolas cage voor hadden gecast had niemand dit serieus kunnen nemen .

Het doel om je bewust te worden van de horror die de vlees / bio industrie heet te veroordelen treft wel doel .

Maar dat was met name door het eind die je hoe dan ook aan het denken zet .

Maar de manier waarop Tilda Swinton aan het onderhandelen was , was ook weer beneden pijn voor een film voor volwassenen . Als of het de villain was uit , bijvoorbeeld 101 Dalmatians

Dit kan je allemaal niet storen ,,,maar de wereld is niet meestal niet zo zwart wit.

En ik had gehoopt op een wat volwassener benadering van het onderwerp.

Plus punt , na de laatste scene's was ook toch wel erg onder de indruk van de manier waarop ( de vormgeving, de natuur shots, het kleine meisje en haar band met Okja ) zijn voortgebracht .

Maar de nadelen wegen zwaarder,dus een onvoldoende van mijn kant ,'2,5 *

Erg knap en realistische special effects. Alles klopte qua details. De uitwerking van het verhaal had veel sterker gekund en deze film zal helaas geen klassieker worden. Duidelijke boodschap dat we als mensheid wat doorgedraaid zijn in het kapitalisme. Niets mis met het kapitalisme op zich in mijn ogen, zolang je er maar geen andere mensen, dieren of natuur mee benadeeld.

Derde film die ik zie van Bong en eerste keer dat hij toch op behoorlijk wat vlakken de mist in gaat voor me. Geen film die ik lang ga onthouden, wel mooi gemaakt supervarken en zo hier en daar goede momenten maar verder heel erg doorsnee.

2.5* voornamelijk voor -de CGI van- de kruising van een nijlpaard en een hond met flaporen. De sterkste scenes zijn in Korea volgend op de openingsscene.

De rest van de film doen Swinton, Dano en Gyllenhaal een wedstrijd wie kan het beste overacteren (ik zeg Gyllenhaal). Nog een extra speciale vermelding voor Shirley Henderson als Jennifer voor meest irritante bijrol.

Jammer dat dit niet gewoon een 100% Koreaanse film was: Okja (het beest) was leuk, de rest meestal niet. Tip: gewoon alleen de scenes met Okja kijken en de rest doorspoelen.

Okja is in de eerste plaats met een mooie boodschap. De boodschap rond dierenmishandeling en vleesconsumptie komt niet onmiddellijk aan bod, maar komt het sterkst tot uiting naar het einde van de film toe. Vooral de beelden in het slachthuis en het lange buitenpad tussen de opgesloten dieren door, maakten veel indruk op mij.

Ook het begin van de film was sterk en deed me denken aan een gezellige familiefilm. De band tussen het meisje en Okja was boeiend om te volgen. Vriendschap, trouw en liefde stonden daar centraal. De sfeer in de film is bizar te noemen. Misplaatste humor, irritante opgewekte muziek en bovenal idiote over the top acteerprestaties van Cruella De Vil Swinton en niet in het minst Gyllenhaal. Gyllenhaal kan stukken beter, maar deze rol is zo’n typische rol voor een bad guy in een familiefilm. Slechte karakters, maar al bij al softe acties. Ook hoe het conflict op het einde werd opgelost sluit daarbij aan: eenvoudig en simpel.

Leuk verhaal, mooie CGI en al bij al erg vermakelijk. Geen topfilm, maar best wel ok. Okja zag eruit als een kruising tussen een nijlpaard en een hond met flaporen. Hoe komt men er op? Pluspunt is alvast de goede en overtuigende interacties met in de eerste plaats met het meisje.

Ik vond dit vooral een vermakelijke film. Goed tempo, enkele lieve scènes met het meisje en het beest (cgi had beter gemogen trouwens) en ondertussen inhoudelijk nog een boodschap gebracht. Dat is gewoon goed gedaan op die manier. Ik vond Gyllenhaal wel een vreselijke rol hebben trouwens, maar de rest doet het een stuk beter, al acteert bijvoorbeeld Dano altijd op dezelfde manier. En aan het eind met die al beesten achter tralies klaar voor de slacht was emotioneel ook erg sterk gedaan. 3,5*.

China fokt varkens zo groot als ijsberen om vleestekort op te vangen | Buitenland | AD.nl

Zojuist gekeken omdat mijn zus deze film al een jaar aanbeveelt.

Een film met hoge pieken en diepen dalen. Prachtig filmwerk in het begint in Zuid Korea, de natuur is daar heel mooi. Simpel en fijn om naar te kijken. Ook vond ik het uiteindelijke thema heel belangrijk en actueel. Ik moest hier zeker van huilen. Deze dingen bij elkaar zou voor mij vijf sterren zijn.

Het overdreven acteerwerk stoorde mij zo erg dat ik elke keer uit de film gehaald werd. Totaal niet mijn style en ook de reden van de uiteindelijke 3 sterren. Ik snap niet waarom hier voor gekozen is en wat de toevoeging is.

Leuk idee, maar helaas vrij vlak uitgevoerd. Daarnaast hebben Aziaten nog wel eens de neiging de bocht uit te vliegen als het op humor aankomt. Dat is ook hier het geval met Gillenhaai als slachtoffer. Wat zet hij een stompzinnig personage neer. Vreselijk.

Maar verder keek het lekker weg en was het varken best schattig.

Krappe 3,5

Erg mooi.

Denk ik, want eerlijk gezegd word ik nou niet zo vertederd door het varkentje. Misschien dat het iets Koreaans of Aziatisch is dat ik mis. Wel ontegenzeglijk erg mooi gemaakt, Okja ziet er prima uit en de interactie met het meiske en de andere gewone acteurs zijn echt prima. En ja, Swinton is dan altijd wel een erg speciaal geval - wat een bijzonder mens toch, en ook hier weer. Al is het dan misschien niet precies sympathiek. Gyllenhaal krijgt nogal wat kritiek dan, maar ik vond het eigenlijk best goed - en Dano ook.

Het verhaal is dan wel net wat te weinig opvallend ben ik bang. Of misschien net iets te subtiel voor mij als botte en lompe Hollander.

Deze Avontuur / Drama film (gezien via Netflix) van Oscar-winnende regisseur Joon-ho Bong is een soort van "E.T.", maar dan met meer varkensdrek. Daarbij is de film tegelijk grappig en gruwelijk, mal en bloedserieus en lijkt hij in eerste instantie geschikt te zijn voor kinderen (hoewel de opening met Lucy Mirando, CEO van de Mirando Corporation, die denkt de milieuvriendelijke oplossing te hebben gevonden op het wereldwijde voedselprobleem, al een waarschuwing had moeten zijn), want het eerste halfuur van "Okja" doet denken aan een kinderfilm als "Babe (1995)".

In "Okja" draait het om een zachtaardig genetisch gemodificeerd supervarken, te weten "Okja", en het meisje Mija (Seo-hyun Ahn) dat haar samen met haar opa (Hee-Bong Byun) tien jaar lang grootbracht in de bergen van Zuid-Korea en die verstrikt raken in een web van dierenactivisme, commerciële hebzucht en wetenschappelijke ethiek.

"Okja" begint als een vrolijke mengeling van kinderfilm, politieke satire en actiefilm (tijdens een actiescène, met een denderende "Okja" door een Koreaans winkelcentrum, hoor je verrassenderwijs ook opeens het mooie en aandoenlijke liedje "Annie's Song" van countryzanger John Denver), maar wordt allengs somberder en cynischer en die beelden zijn niet altijd geschikt voor kinderogen.

Want we zien op een gegeven moment hoe "Okja" gevangengenomen en mishandeld wordt door het multinationale vleesbedrijf van Lucy Mirando (Tilda Swinton), hoe "Okja" beestachtig gefokt (beter gezegd verkracht) wordt door een ander nog groter genetisch gemodificeerd mannelijk supervarken en hoe "Okja" meermaals tot sappige koteletten en spareribs dreigt herleid te worden (het slachthuis, wat natuurlijk Okja's lot is want vlees is geld, op het einde deed me daarbij denken aan een concentratiekamp zoals Auschwitz). De liefdevolle relatie tussen "Okja" en het dappere meisje Mija is vertederend en is natuurlijk wel geschikt voor kinderogen.

Maar "Okja" is wel een dolle rit (soms letterlijk als "Okja" vervoerd wordt in een vrachtwagen) vol verrassingen, en dat met een gevaarlijke radicaal ecologische en antikapitalistische boodschap. En dankzij de aandachtige regie van Joon-ho Bong (langzamerhand mijn favoriete Aziatische regisseur), roept vrijwel iedere scène een andere emotie op. Want "Okja" brengt een glimlach op het gezicht, levert enige spanning, ontroert meerdere malen, maar bezit bovenal stof om over na te denken. Ik had in ieder geval na het zien van deze film even geen zin in een stukje vlees, terwijl ik er wel een liefhebber van ben.

Het acteerwerk is soms wat overdreven, maar past perfect binnen de veelal circusachtige setting waar regisseur Joon-ho Bong ongetwijfeld bewust voor gekozen heeft. Terwijl Lucy Mirando overtuigend als egoïstische en ijdele (circus)directeur wordt neergezet door Tilda Swinton (in een dubbelrol), heeft Jake Gyllenhaal (hij zag er uit als Groucho Marx van "The Marx Brothers") serieuze rollen ingeruild om in "Okja" min of meer letterlijk de clown uit te hangen als de dierkundige geflipte Dr. Johnny Wilcox (oftewel een doorgedraaide versie van Freek Vonk).

Daarentegen is Tilda Swinton (voorzien van beugels in haar mond en ze loopt ook rond met varkensroze tinten in haar kleding en make-up, welke verwijzen naar het onderwerp van de film) juist het meest grappige en ik moest hard lachen toen ze het over haar vader had tijdens een overleg, die ze vergelijkt met een psychopaat:

"Wat deed jij in de oorlog, papa ? Ik produceerde de napalm waardoor mensen hun huid kwijt raaken"

Natuurlijk moet het aandoenlijke Koreaanse meisje Seo-hyun Ahn ook genoemd worden en ik vond het wel grappig dat ze in deze film geen woord Engels spreekt maar gewoon de hele tijd Koreaans (wat regelmatig wordt vertaald, niet altijd correct overigens, door een tolk), maar men geeft haar op een gegeven moment wel het boek "Engels voor Dummies" Ook noemenswaardig is de leuke en grappige rol van Paul Dano als de zeer beleefde dierenactivist Jay, die tevens de leider is van de dierenactivisten "Animal Liberation Front" (oftewel kortweg "ALF") en daar maakt o.a. de mooie Lily Collins (als Red, wat van toepassing is op haar rode haren) ook deel van uit.

Het genetisch gemodificeerd supervarken "Okja" (een varken met de snuit en de omvang van een nijlpaard en de oren van een labrador) werd overigens ontworpen door de Nederlander Erik-Jan de Boer, die in 2013 een Oscar won voor de (computer)tijger uit "Life of Pi (2012)". Erik-Jan de Boer heeft "Okja" voorzien van menselijke gevoelens en doel ik op de blik in de ogen, de geluidjes, de huid en alle bewegingen zijn zo gedetailleerd en subtiel dat het volkomen bijdraagt aan de geloofwaardigheid en emoties van "Okja". Ook is het leuk en grappig om te zien als "Okja" kwijlt, likt, scheten laat en poept.

Al met al toont regisseur Joon-ho Bong zich met "Okja" nog geëngageerder dan in "Gwoemul (2006)" en "Snowpiercer (2013)" (waarin Tilda Swinton de grootste blikvanger was). Want met veel humor en intelligentie haalt hij de gruwel achter vleesconsumptie en de genadeloze logica van "Trumpiaanse" bedrijfsleiders door de gehaktmolen.

Attractieve avonturenfilm van Joon-ho Bong met een oorverdovende boodschap inzake de vleesindustrie. Centraal staat de wederzijdse affiniteit tussen het jonge meisje Mija (Seo-hyun Ahn) en haar reuzenvarken Okja. Naast het pakkende verhaal zijn het camera- en acteerwerk uitstekend verzorgd. Complimenten ook voor de visuele effecten van Erik de Boer, die al eerder in o.a. Life of Pi zijn kunde tentoonspreidde Enige dissonant is Jake Gyllenhaal. Met zijn over de top vertolking slaat hij de plank volkomen mis.

Een mooie en op een aantal momenten confronterende film.

Geslaagde combinatie tussen een kinder/familie film maar tegelijkertijd ook comedy/actie en een film met een best wel serieuze boodschap.

Okja kijkt plezierig weg en dit komt waarschijnlijk ook door aardig wat filmlocaties en een leuke opbouw. Met tijden misschien net iets te flauw en een beetje te hoog 101 Dalmatians gehalte maar daar staan gelukkig ook weer een hoop geslaagde scènes tegenover.

Okja is trouwens ook goed uit de verf gekomen met CGI.

Leuke Netflix film!

3,5*

Een degelijke film, maar wel één die bij zal blijven. De boodschap is duidelijk: meat is murder. Dit wordt extra dik aangezet door het varken heel erg intelligent weer te geven in de beginscènes en door de slachterij als een vernietigingskamp neer te zetten tegen het einde aan. Toch maakt het wel indruk; ik ben ervan op de hoogte dat echte varkens ook erg intelligent zijn, en dat vleesindustrie nu niet bepaald diervriendelijk is, dus het is de vraag in hoeverre de film een overdrijving is.

In ieder geval ziet het dier er mooi vormgegeven uit en de interactie met het meisje die sterk wordt neergezet door Ahn is fraai. De film gaat vele kanten op en is daardoor boeiend en er zijn diverse kleurrijke personages, zoals van Swinton, maar ook Gus Fring van Breaking Bad die hier weliswaar Frank heet, maar qua karakter ook veel op Fring lijkt. Gyllenhaal is alleen een erg grote misser, want is die flink aan het overacteren. Erg jammer. Verder is de muziekkeuze ook vreemd: Kletzmerachtige muziek tijdens een actiescène op een truck, muziek die aan Parijs doet denken in New York. Het is niet slecht, maar het past niet.

Met een beter passende soundtrack was ik wellicht een halfje hoger uitgekomen, nu blijf ik hangen op 3*.

Sterke antikapitalistische parabel. Of hoe het schattige monster Okja (een hybride tussen een nijlpaard en een varken) een metaforische aanklacht vormt tegen de vleesindustrie. Over de ontzieling van levende wezens voor massaconsumptie en het flinterdunne laagje sociale bewustzijn waarmee het wordt verkocht als iets goeds. Marketing en imago belangrijker dan duurzame oplossingen tegen dierenleed. Alleen het tienermeisje Mija (Seo-Hyeon Ahn) ziet recht door die hypocrisie heen wanneer haar Okja specifiek blijkt te zijn gecreëerd voor een Amerikaanse reclamecampagne. Tijdens Mija's zoektocht naar haar vriendin ontmoet ze allerhande bonte personages als geweldloze dierenrechtenactivisten, gespleten zakenlui en een Steve Irwin met een midlifecrisis. De Zuid-Koreaanse Joon-ho Bong speelt op een slinkse manier met de verwachtingen en clichés van een familiefilm, maar bij zowel Mija als de kijker dringt het besef door van een bittere, wrede realiteit. Als een mokerslag waarmee 'Okja' (2017) confronteert wat er eigenlijk wordt afgepakt van levende wezens met een eigen bewustzijn.

Komt deze nog es op dvd of blu-ray uit?

Okja is een supervarken met de omvang van een nijlpaard en is één van de 26 proefdieren waarmee Lucy Mirando [Tilda Swinton] hoopt het tekort aan voedsel op de wereld op te lossen. Okja is 10 jaar verzorgd door de familie van Mija [Seo-hyun Ahn] maar nu komt Johnny Wilcox [Jake Gyllenhaal] hem/haar in beslag nemen. Mija besluit Okja te volgen naar New York en met de hulp van een onconventionele groep dierenactivisten wil ze voorkomen dat Okja worden geslacht. Joon Ho laat zich niet beperken tot een bepaald genre en combineert Disney-achtige schattigheid met fabelachtige aktiescenes, een aangenaam gevoel voor vaak zwarte humor en gebruikt dat om een hoop maatschappelijke problemen aan te kaarten, zonder ooit zwaar op de hand te worden. Gyllenhaal speelt één van zijn beste rollen (en dat wil wat zeggen), maar dit is boven alles zeer onderhoudend, ondanks het ietwat teleurstellende conventionele einde.

Wie ‘Parasite’ heeft gezien, weet dat bij Bong Joon Ho niets is wat het lijkt. Ook ‘Okja’ niet. Wat begint als een gezellige familiefilm, mondt uit in een wreedaardige aanklacht tegen zogenaamd greenwashing. In het DNA van het kapitalisme zit het concept van ongebreidelde groei nu eenmaal gebeiteld, en als de consument om dat doel te bereiken moet misleid worden, dan is het maar zo. ‘Okja’ toont bovendien hoe ver en hoe diep de corruptie van het monetaire systeem reikt: zelfs een oude man op een berg in Korea is bereid zijn ziel voor blinkend goud te verkopen. Het is de ongeschreven wet van de 20ste en helaas ook de 21ste eeuw: alleen door opbrengst, geraak je ergens.

Gelukkig is daar Mija, het levende bewijs van het tegendeel. Samen met de heerlijke, wat nerdy fanatici van het Animal Liberation Front koopt ze het leven terug van een o zo onschuldig leven. Dat er honderden, duizenden, zo niet miljoenen soortgenoten wel achter tralies worden gekweekt richting een gewisse dood, is een waarheid die Bong Joon Ho met verve in een hartverscheurend moment weet om te zetten. Kippenvel!

‘Okja’ pretendeert geen perfecte film te zijn. Elk Westers element – en dan vooral de financiële fetisj – wordt op z’n Disneys geweldig uitvergroot, waarmee de puurheid en de eenvoud van Mija’s oorspronkelijke rurale bestaan in schril contrast staat. Het levert geen diepzinnige cinema op, wel een vermakelijke parabel met een boodschap die als een stomp on de maag binnen komt.

Vaarwel, vleesindustrie, vaarwel!

3,5*

Na een fraai begin in een idyllisch gelegen berggebied waar Mija en haar opa eenvoudig leven wordt dit sprookje verbroken. Het kapitalisme komt hoogstpersoonlijk het rustige leven opschudden.

Het is haast een satire op de consumptiemaatschappij en de bio industrie waarbij door het acteerwerk de personages wat zijn uitvergroot. Anders was het misschien ook wel een wat al te bittere pil geworden.

Sterke boodschap, dito film.

Zo is het inderdaad. Bong Joon Ho gaat in alle opzichten over-the-top en dan gaan mensen afgeven op het acteren van Gyllenhaal, haha. Ik vond het een lekker cynische (positief cynisch zou je kunnen zeggen) en vooral ook grappige film. Niet lief, niet realistisch en dat is ook niet de bedoeling. Dat beeld op die farm is natuurlijk heel sterk. In tegenstelling tot Parasite heeft Okja het hart op de juiste plaats. Voor mij een vol punt hoger dan die prent.

Een beetje een vreemde film opnieuw. Ergens heel pijnlijk en haatoproepend om te zien als een film, anderzijds schattig en luchtig als film gebracht, dus vermakelijk. Wat raar is dat een heel serieuze film met toch pijnlijke scènes dan omgeven wordt in zo een luchtige bedoening, met de wel goede maar extreem over-de-top acteerprestaties, wat de serieuze toon vermindert, en dat valt dan uit de toon, met - ja - toch de boodschap van de film, denk ik. Anderzijds heeft de film wel degelijk zijn leuke momenten, en is het wel een goede film.

Mooi.

Satirisch sprookje, dat vooral het eerste uur sterk uit de hoek komt. Het lijkt zo een live action-versie van één of andere anime. Daar ben ik doorgaans geen fan van, maar in live action geeft dat een heel andere, bijna gezellige, sfeer. Dat steekt natuurlijk stevig af met het tweede gedeelte, waarin de satire zich moet waarmaken. Enige subtiliteit is dan al ver heen, maar het blijft wel goed overeind staan. Acteerwerk is oké, al valt Jake Gyllenhaal wat mij betreft uit de toon. Het siert hem dat hij dergelijke uitbundige, onsympathieke rollen durft oppakken, maar dat gaat dus al eens mis.

3,5

Komt in juli uit op 4k UHD bij Criterion.

Helaas net zoals bij Memories Of Murder ( zelfde regisseur ) weer een Region A Blu Ray....zucht. Zulke mooie releases, maar helaas niet af te spelen op mijn Sony 4k Blu Ray speler. En ook lastig te krijgen een betrouwbare 4k Blu Ray speler die Region A kan afspelen op de Nederlandse markt. Makes me sad☹️

Goeie film met een duidelijke boodschap.

Lag al ff op de plank ... nu eindelijk met volle tevredenheid gezien .

3.5 ***