The Tree of Life (2011)

chevy93 schreef:

(quote)

Nou, we zijn inmiddels wel een paar stappen verder dan moleculen, hoor.

Vertel?

Integendeel, het is volgens de wetenschap nog geen 5% (En persoonlijk denk ik dat dat zelfs overschat is.)

Struisvogelpolitiek is niets nieuws.

Gewoon onderdeel van diezelfde brei. Bevestigt verder enkel wat ik stel over onze beperkte waarneming.

Topje van de ijsberg bestaat in de regel uit 10%, ik heb het over 5. Maar blijkbaar vind jij 10% al behoorlijk veel....

Dus volgens jou heeft het helemaal geen nut (zo hautain spreek je erover) om dingen te ontdekken? Volgens jou hadden we moeten stoppen bij het benoemen van dingen (tafel, stoel, plant)? Je doet de mensheid en haar prestaties veel te kort.

P.S. Struisvogelpolitiek? Het zal wel aan mij liggen, maar ik mis de context volledig.

Heeft niets met trollen te maken. Ik plaats enkel de 5% tegenover 'best veel'.

Je eerdere opmerking slaan totaal niet op hetgeen ik bedoel, tuurlijk heeft ontdekken zin, maar laten we vooral niet denken dat we knappe wezens zijn. Vergeleken met een regenwirm wellicht, maar de regenworm is weer briljant als je m tegen een blad sla afzet. Maar binnen de constelatie van het universum, zowel het materiele als het spirituele mogen we blij zijn als we als mens op het niveau regenworm zitten.

We kunnen notabene niet eens tijdreizen... En dan zijn er nog zo'n 5? Dimensies die we al nauwelijks kunnen duiden.

Interessante opmerking. De uiterste consequentie daarvan kan zijn dat je zelf een vage film gaat maken om het raadsel te vergroten. En dan roepen dat alle interpretaties te kort schieten en geen zin hebben.

.

Het zou een leuke mindfuck zijn voor de theoristen, ja. Hoewel die er natuurlijk al zijn. Met als beste voorbeeld Escher. Het zou gewoon een verlengstuk van zijn werk (en andere kunstenaars zoals hij) zijn.

Maar dit is wel heel erg weg van de film....

Over wortels gesproken. Die Escher heeft veel geleerd van abstracte Moslimkunst...spiritueel dus.

Tja, maar mijn houding is wel in lijn met hetgeen de film beoogt. Waarom anders 25 minuten besteden aan het ontstaan der aarde en de eerste paar miljard jaar, voordat je met het gezinnetje in de jaren 50 verder gaat?

Exact mijn punt en met het spreken over het duister geef je zelf toe dat er weldegelijk 'iets' is.....

Verder is het zoals hierboven aangegeven juist het hele punt van de film om de dagelijksheid in het licht van het oneindige/onverklaarbare/spirituele te zien.

Herzien in cinema en nog steeds oneindig intrigerend bevonden. Voorzichtig een halfje erbij dus.

Een film met rare wendingen. Op een gegeven moment had ik het idee in Planet Earth en vervolgens in Jurassic Park te zitten.

Ondanks dat ik de film vrij ingewikkeld vond heb ik enorm genoten van de goede acteerprestaties en mooie visuele opnames ondersteund door prachtige klassieke muziek . 4*

The Tree of Life is een spirituele ervaring of je wil of niet. Prachtige en geniale film. Beelden blijven door je hoofd spelen. Het moet nog indalen.

Een samenzwering van idioten ...

Een mooi stuk! Tja... filmkenners die direct met etiket "New Age" op de proppen komen en dan verder hun inlevingsvermogen uitschakelen...

Wat een vreselijke film. Veel te traag, nauwelijks een verhaallijn, zowel aan het begin als eind minuten lang computer animaties (alsof ik zat te kijken naar een animatie van windows media player). Nou komen jullie natuurlijk met een hoop gezeur over de gedachte achter elk beeld dat wordt weergegeven, maar dat is in mijn ogen niets meer dan maar wat achter de horde aanlopen die deze film al voor dat deze uitkwam bestempelde als geweldig uit commercieel oogpunt. Deze film wordt in mijn ogen zeer terecht geweerd uit het overgrote deel van de bioscopen.

Als in deze film een poging werd gedaan om een filosofisch of spiritueel standpunt in te nemen, dan is men daar bijzonder slecht in geslaagd. Slap geproduceerde computer animaties, 'big bang', dinosaurussen (wtf hebben die te zoeken in deze film??? oh wacht, het was natuurlijk geweldig mooi dat een van die beestjes niet werd opgegeten??), standaard normaal amerikaans gezinnetje en that's it.

Mijn advies voor de lezers die deze film nog niet hebben gezien: houden zo.

:X Pijnlijk hoe iemand de plank volledig kan misslaan.

...bestempelde als commercieel succes? Anyone?

Los daarvan zie ik niet wat dat met de inhoud (gedachte achter elk beeld) te maken heeft. Maar we zitten geloof ik sowieso niet echt op een lijn Hou jij het maar bij puzzels die van te voren worden duidelijk worden uitgelegd zoals Incepti n, iets zelf oplossen is natuurlijk een niveautje of 4 te hoog.

Ging je voor Brad Pitt, en Jean Penn? En kwam je mooi van een koude kermis thuis? Dat is ook een pechje natuurlijk.

Om in die terminologie te blijven; wat mij betreft gaat deze film je niet in de koude kleren zitten! Soms wel op het randje van pretentieus of clichématig, misschien zelfs over het randje, maar het zou mierenneukerig zijn om dat uit te diepen denk ik. Al met al is het een krachtig werk.

Het is een heel verschil of iemand vanuit bescheidenheid iets groots wil zeggen of vanuit hoogmoed of pretentie. Bij deze film kon ik duidelijk het eerste waarnemen.

Het is af te meten aan het ontzag voor de schoonheid en kracht in de natuur, naast het oog voor piepkleine details in het dagelijks leven van elk mens (onze natuur). Door het dagelijks leven zo te abstraheren en toch heel persoonlijk te houden kan de regisseur dichtbij mensen komen en waarlijk iets mededelen.

Het is eigenlijk heel kernachtig. Het gaat er hier om of jij je gewone en doodnormale zelf, je mogelijkheden en je onmogelijkheden, maar tevens je enorme kracht en schoonheid echt wilt leren kennen en erkennen.

Dat is wat bij mij beklijft na deze film.

Een erg mooie film, die helaas niet altijd even consistent is. Vooral het begin is sterk, waarbij de soundtrack bestaat uit een afwisseling van ambient en klassieke muziek en waarbij we een opvolging van schitterende beelden krijgen te zien waardoor ik in een soort van hypnose raakte. Ik raakte er wel een beetje uit toen de beelden van het heelal aan bod kwamen, deed me een beetje denken aan het college Inleiding Sterrenkunde dat ik ooit heb gevolgd en wat voor het grootste gedeelte uit bestond uit het bekijken van mooie plaatjes. Hier nog wat mooier, maar het kwam een beetje clichématig op me over, waardoor ik toch wat ontwaakte uit mijn roes.

Het middengedeelte is wat meer verhalend en is visueel ook wat zwakker. Wat mij betreft werd er soms wat te dicht op de huid gefilmd, maar vooral de editting beviel me wat minder. Ik miste een beetje het ritme in de opeenvolging van shots (wat eigenlijk ook al gold voor het eerste gedeelte. Het slot was dan weer behoorlijk sterk en deed een beetje herinneren aan het eerste gedeelte.

Het acteerwerk was prima wat mij betreft, en Jessica Chastain vind ik werkelijk een schitterende vrouw. Had toch wel een beetje moeite met Brad Pitt. Niet omdat hij niet goed presteerde, maar meer dat hem als strenge vader gewoon een beetje ongeloofwaardig vind, omdat het zo loodrecht staat op hoe hij z'n dagelijkse leven leeft.

De soundtrack bestaat voor het grootste gedeelte uit klassieke muziek, wat mij vaak erg goed bevalt, Zeker hier, want er zitten enkele favorieten van mij bij. Wat me vooral trof was het gebruik van het eerste deel van de eerste symfonie van Mahler. De passage die te horen is in de film afkomstig uit dat deel heeft nog nooit duisterder geklonken, en dat komt voor het grootste gedeelte door de begeleidende beelden. Het opmerkelijke is dat dat deel uit die symfonie juist heel erg vrolijk uitbundig is. Het stelt het uitbreken van de lente voor, en net het kleine stukje winter dat vooraf gaat is door Malick gebruikt en klinkt daarom ineens heel anders, want los van de film heb ik dat stukje winter helemaal niet als zo duister ervaren. Vond ik best wel interessant eigenlijk, dat muziek niet alleen de sfeer van beelden kan bepalen, maar dat het blijkbaar ook andersom werkt.

Uiteindelijk geen perfecte film, vanwege de editting en het mindere middengedeelte, maar lager dan 4,5* wil ik echt niet gaan. Daarvoor was het geheel toch echt veel te boeiend en de muziek te mooi. Ik wil zeker meer zien van deze regisseur!

Tja, wat moet ik van deze film denken? Ik heb 'm gisteravond gezien in het Louis Hartloopercomplex in Utrecht. Erg leuk filmhuis, waar films worden ingeleid middels een praatje van een van de medewerkes. Toen hij een vergelijking ging maken met The Fountain, werd ik al een beetje bang. Ik heb namelijk niets van die film begrepen.

Tree of Life krijgt van mij toch nog 1,5 ster vanwege de mooie muziek, het goede acteerwerk (waar halen ze toch steeds weer die goede kind-acteurs vandaan?) en het feit dat ik de lange zit (zonder pauze helaas, want ik was halverwegen wel erg toe aan een biertje!) heb uitgezeten.

Het verhaal boeide mij niet. Traag verteld met veel pretenties. De veel te lange natuurbeelden en animaties, bij elkaar wel 3 kwartier van de film, leidde veel te veel de aandacht af van het gezinnetje.

Nee, geen film voor mij.

Ik heb wel van dezelfde regiseur Badlands, The Thin Line en New World gezien. Allen Badlands vond ik goed. New World was zelfs uitermate slaapverwekkend.

Ik kijk niet echt uit naar zijn nieuwe film, die volgens jaar zal verschijnen.

Fantastisch om deze film in de bios (Imax) te zien voor de natuurbeelden met de muziek. Van mij had er wel meer van in gemogen. De film heeft een ongebruikelijk verloop, en is daarom wat lastiger te beoordelen. Ik moet hem nog eens gaan zien, voor een definitief oordeel.

De film roept iig de vraag op; What the fuck are we, en waar gaat ons/het hele leven nou eigenlijk helemaal over, wie zijn we?. Die vraag oproepen, daarin is de film zeker geslaagd. Het contrast tussen ons ondermaanse banale geworstel en de grootsheid van het het Universum is zo groot, en toch maken we onderdeel uit van beiden.

De film deed mij vooral denken aan 2001 A Space Odyssey waarin de oertijd tegenover ons mogelijke toekomstige bestaan wordt gezet. Hier tegenover de jaren '50 t.m. nu, met uitstekend acteerwerk , vooral van Brad Pitt.

Ik zag de film in Berlijn, naast bezoeken aan alle oudheidkundige beschavings-schatten daar, de dino's in het .naturkundemuseum-Berlin. , de muur en de Nazis ; Topographie des terrorshttp://www.topographie.de/, wat in principe dezelfde vragen oproept. Honderden Miljoenen jaren evolutie versus de waanzin van het menselijke bestaan in ons tijdperk........... What the fuck are we?!

de film was voor mij een lange commercial voor de scientology-kerk o.i.d.

teveel Brahms ook, iemand had Malick moeten helpen bij de montage ....;)

en dan nog Sean Penn, man , wat was zijn motivatie om mee te doen??

waarom een gouden Palm vor deze film, ik snap het niet...

de film heeft een sterk Kabbalistische inslag, het concept van de boom des levens komt trouwens uit de kabbala.

Even research doen voordat je zoiets onzinnigs roept, want de beste man heeft met 5 (!!) anderen gemonteerd. Jarenlang.

poeh...zeg, dat wist ik niet, sorry!

No way. De Tree of Life is zo oud als het bewuste mens-zijn.

Tree of life - Wikipedia

Misschien meer kennis verzamelen voordat je het zeker weet?

ja, dit is inderdaad een langgerekte commercial voor een religieuze strekking, daarom dat men twintig minuten de wetenschappelijke versie van het ontstaan van de aarde toont.

Ik heb het gevoel geen lange recensie te kunnen schrijven over dit straaltje kunstwerk, simpelweg omdat ik - ondanks dat ik het gevoel heb het verhaal grotendeels te begrijpen - onmogelijk kan verwoorden wat ik heb mogen aanschouwen.

Het enige wat ik erover kan zeggen is dat ik diep onder de indruk ben van 'The Tree of Life'. Toen ik de zaal uitliep voelde ik me even heel nietig, een gevoel dat ik ook ervaarde/ervoer (?) tijdens het aanschouwen van de prachtige natuurbeelden gecombineerd met de magistrale muziek die er perfect op aansloot.

In één woord: overweldigend.

4,5*