W. (2008)

Kan fascinerend worden. Mijn interesse is wel gewekt.

Zekers te weten van mij ook. Misschien wel de grote comeback van Olver Stone.

Ben hier toch wel erg benieuwd naar. Stone heeft zeker met JFK toch wel bewezen iets interessants te kunnen maken van uitgekauwde onderwerpen. Vind het ook altijd erg prettig dat hij niet voor docu gaat terwijl die meer voor de hand zou liggen. Vraag me wel af wat hij met 11 september gaat doen. Gaat hij ook hier weer de complot kant op of blijft hij dit keer bij de officiele lezing. Kan bijzonder interessant worden maar ook gruwelijk tegenvallen. een tussenweg zal er niet zijn ben ik bang.

De reviews zijn voorlopig "ça va". Er wordt vooral veel kritiek gegeven op het feit dat de film te braaf is. Geen harde diabolisering van Bush, eerder een evenwichtig portret, zegt men.

Uit een interview met één van de acteurs blijkt dat de film voor een deel de aanloop naar de oorlog in Irak wil verbinden aan hoe Bush in zijn jonge jaren gevormd is...

Ja, vind ik ook.

Vond het bij JFK enorm goed werken dat hij nauwelijks nuance toeliet maar vol één kant op dook.

Ben toch ernstig benieuwd naar deze film.

Ik zag een stukje op dwdd. en heeft mijn interesse wel gewekt.

en ben erg nieuwsgierig naar de comeback van Stone

Deze film kan nooit een getrouw beeld geven Van Bush Jr. Wie weet wat Bush Jr allemaal nog op zijn kerfstok heeft wat wij niet weten. De minder aangename dingen van wereldleiders komen pas aan het licht als zij helemaal van het wereldtoneel verdwenen zijn, meestal pas als zij dood zijn.

btw Bush jr is nog steeds tot 20 januari 2009 president van de Verenigde Staten. Zeer onaangename dingen van deze president - voor mij de slechtste president in de geschiedenis van de VS - zullen echt niet in deze film te zien zijn. Ik ben daarom ook niet van plan om deze film te bekijken.

Als hij voor jou de slechtste president ooit is, geef je toch aan op de hoogte te zijn van op zijn minst een aantal onaangename dingen? Zijn genante gedrag in veel zaken, op z'n minst onaangenaam te noemen, komt zeker aan bod. Lijkt me een aanrader wat dat betreft.

Weet je ook genoeg over de andere presidenten die de Verenigde Staten heeft gehad? Ik vind Bush ook geen goede president, hoewel zijn eerste vier jaar waarschijnlijk wel een voldoende waard zijn, en hij heeft ook vaak de schuld gekregen van dingen die nog niet eens zijn schuld waren of waar hij weinig mee te maken had, maar ik vind Jimmy Carter of Harry S. Truman bijvoorbeeld veel slechtere presidenten.

De film gaat sowieso over hoe Bush zogenaamd (het is fictie) de wereld ziet, althans volgens stone, en niet zoals de linkse media, de conservatieve media, de democratische media, de extreem linkse figuren zoals Michael Moore of weet ik veel hem ziet.

Ik heb eigenlijk geen mening over welke president dan ook, maar om deze film nu volledig als fictie af te doen lijkt me wat teveel van het goeie... Ook al zegt Stone het zelf.

De slechtste president is misschien overdreven; laten we het maar houden op slecht.

Waarom ik hem slecht vind, dat lijkt toch heel simpel;

Onder Clinton had de VS een begrotingsoverschot. Onder Bush een begrotingstekort op 30 september dit jaar van maar liefst 455 miljard dollar, mede ook door de idiote belastingverlaging die Bush doorvoerde en de oorlog in Irak.

De inval in Irak was een grote blunder en bovendien volledig ongerechtvaardigd. Sadam Hoessein had niets met El Qaida te doen en de vernietigingswapens waar Bush het over had waren er eenvoudig niet. De inval in Afghanistan was daarentegen wél gerechtvaardigd. In Afghanistan werden ten slotte de 9/11 aanslagen voorbereid. Met de 9/11 aanslagen had Bush volgens mij niets te doen, dit misschien itt wat Michael Moore hierover heeft beweerd.

En dan ten slotte de kredietcrisis, die zijn oorsprong heeft in de VS. Het waren toch vooral de republikeinen zoals Reagan en nu Bush jr die vonden dat de vrije markt volledig de vrije hand moeten hebben. Welnu, zie het resultaat.

Voor mij alle reden dus om te beweren dat George Bush Jr een hele slechte president is.

Nu stop ik want ik ga nu helemaal off-topic. Politiek is namelijk niet toegestaan op MovieMeter.

Ik wil het ook niet over politiek hebben en we weten hoe dit gaat beëindigen als we verder gaan en het is zoals je zelf al zegt nogal offtopic, maar Bush Jr. economische politiek is niet de zelfde als die van Reagan en de schuld van de economische crisis ligt niet bij het economische liberalisme, maar eerder bij bepaalde keuzes die Bush Sr. en Clinton toen maakten, en die Bush in zijn acht jaar natuurlijk recht had kunnen zetten, en nee hiermee geef ik zijn twee voorgangers niet de schuld.

Stone zegt niet dat het fictie is, dat zeg ik.

Da's inderdaad een beetje off-topic, maar wel leuk om te lezen hoor.

O, op die manier. Maar mijn standpunt blijft hetzelfde.

Goede film met briljante vertolkingen (buiten Thandie Newton als Rice dan)

De film hield mijn aandacht de volle 2 uur vast, alleen jammer dat er niet echt veel nieuwe dingen ter sprake kwamen in deze film, de meeste dingen weet iedereen die een beetje de Amerikaanse politiek volgt, dit leidde soms tot wat verveling

Brolin zet een oscarwaardige prestatie neer en hij zet Bush als een sympathieke meneer neer in deze film, het is eigenlijk vooral Cheney die klappen krijgt (en terecht!)

Visueel is de film niets bijzonders, ook geen flitsende montage zoals in Nixon, sober gefilmd

Ik zou deze film zeker niet enkel als drama bestempelen, heb toch vaak met een glimlach zitten kijken

Al bij al een goede film, maar wel minder interessant en controversieel als Nixon en JFK

Vandaag ook even gaan bekijken en ben zeer aangenaam verrast. Oliver Stone heeft zich overduidelijk ingehouden maar deelt toch nog wel wat aardige sneren uit. Hij heeft daar het grote voordeel bij dat feit en fictie door elkaar heen gaan lopen. Ik vond het namelijk bijzonder moeilijk om de discussies tussen Bush, Cheney, Powell en Rize over de inval op Irak niet te gaan koppelen aan de werkelijkheid. Uiteindelijk is W. echter helemaal niet echt een film geworden over de president Bush maar meer over de persoon Bush. Van zijn jonge jaren als onverantwoordelijke en zichzelf klemzuipende student (Wist dit helemaal niet maar bleek na wat zoekwerk algemeen bekend) tot aan het presidentschap dat is wat we te zien krijgen. Sterk uitgangspunt hierbij is dat Stone alles herleidt naar de stroeve relatie tussen vader en zoon Bush. Bush junior gaat gebukt onder de glorie en roem van zijn vader en bokst daar constant tegen op. Dat deze combinatie zo goed werkt komt voornamelijk door het ijzersterke acteerwerk van Cromwell en Brolin. Beiden trappen gelukkig niet in de valkuil van karikarutaal acteren. Ook de andere rollen zijn met uitzondering van Thandie Newton als Rize bijzonder sterk ingevuld. Opvallend daarbij vond ik de rol van Colin Powell. Hij leek wel bijna het geweten van de film. Uiteindelijk heeft Stone er zeker niet voor gekozen om Bush helemaal af te maken. Oke hij komt niet als de allerslimste over en laat zich wat teveel leiden door zijn advisseurs maar uiteindelijk is hij ook een goede kerel die oprecht goed wil doen en wel degelijk een grote dosis charisme bezit. Ik heb me in ieder geval bijzonder goed vermaakt met dit verhaal over de familie Bush. Ben eigenlijk bijzonder benieuwd of zo'n film als deze nu enige invloed heeft op de verkiezingen.

kleine 4,5

Ben net naar de premiere geweest. Allereerst Top Cast!!!! Vaak kan een acteur als een prominent figuur die je dagelijks voorbij ziet komen in de media niet echt overtuigen, echter Josh Brolin deed dat wel, hij overtuigt. in zijn spel, in zijn mimiek, in zijn spraak. Bruno Ganz gaf Hitler in Der Untergang een menselijk trekje. Brolin doet dat voor Bush. Ik kreeg echt het idee naar de beste man in zijn jonge jaren te kijken, en kreeg meer begrip voor zijn absurde keuzes. Niet Stones allerbeste werk maar zeker een goed staaltje politieke cinema die ook de menselijke kant niet onderbelicht laat (ook alle bijrollen waren goed gecast overigens) 3.5*

Oliver stone is een van mijn favoriete regisseurs die met W. een waardig derde deel van een presidents eposch heeft gemaakt.

De hele cast laat d.m.v. goed acteerwerk zien hoe het er in de Oval office aan toe gaat. George is een man die president werd onder de schaduw van zijn vader en zijn vieze klusjes afmaakte. Een man die van party man en acloholist tot president van de USA werd gekozen. Een man die het christelijk geloof als leidraad voor zijn politieke keuzes gebruikte. En een man die werd bespeelt door zijn adviseurs die ook onder zijn vader diende. Een goede film die met alleen niet-Amerikaans geld werd gefundeerd. Dat maakt deze film extra speciaal omdat het een soort independent film is geworden. Groot verschil is dan ook met voorgaande films dat deze meer op de huid van de hoofdpersonage zit. Hoewel de acteer prestaties uitmuntend waren vond ik de rol die werd vervult als condeliza rice ietwat aanvoelen als een kartonnen karikatuur. Toch is de film in vele manieren politiek correct en niet zo provocerend als ik had gehoopt. De film is met zijn twee uren ook korter dan zijn voorgaande president films. Groot verschil met bijvoorbeeld Nixon is dat W. geen last heeft van zijn geweten en misschien daarom wel de slechtste president ooit is. En W. misschien wel zijn roeping als Honkballer heeft gemist. Brolin vertolkt Bush als geen ander als stamelende president die het niet moet hebben van zijn Intelectueel. W. is verder een film van deze tijd geworden en zeker het kijken waard.

Voor mij was de film trouwens wel erg onthullend. Ik wist werkelijk niets van Bush zijn alcoholprobleem bijvoorbeeld. Ik denk dan ook dat de film buiten Amerika sowieso beter aan zal slaan.

Top film, heb me zeer vermaakt!!

Stone heeft weer een meesterwerkje afgeleverd.

Ik als 'niet Bush liefhebber' was toch eens benieuwd naar deze film.

Voor mij heeft Oliver Stone alleen maar mijn vermoedens bevestigd. Bush was en is een zielige korpsbal die alles op een gouden presenteerblaadje aangereikt heeft gekregen.

Ik zeg niet dat Brolin zijn acteerwerk slecht was, er was een treffende gelijkenis. Maar al vanaf de eerste minuten van deze film heb ik me al geirriteerd aan het personage.Ik ken Bush niet maar toch is mijn gevoel bij hem altijd dat hij iemand is die er vies van is om zijn handen vuil te maken en in mijn ogen hypocriet en onoprecht is. Vooral te merken in een bepaalde scene waar hij oorlogsslachtoffers bezoekt.

Hij bezoekt iemand met vreselijke brandwonden en vraagt dan doodleuk : Hoe gaat het nu? en trekt daarna nog eens doodleuk aan de toch al verbrande duim

Verder was deze film ongelofelijk langdradig en saai en was de speelduur ook veel te lang. Naar het einde toe leek het zelfs alsof er medelijden voor Bush gewekt werd. Ik ben iemand die snel medelijden krijgt maar nu toch echt niet..

Ook vond ik dat er soms verhaallijnen werden opgestart waar verder niks meer mee gedaan werd. Dat is jammer want wat heeft het nut van die bepaalde scenes dan?

Mijn beeld van Bush is niet veranderd, alleen maar meer bevestigd

1*

Mja.

Het is moeilijk om een interessante biopic over Bush te maken. Zou zelf niet echt kunnen bedenken hoe, Stone wist het blijkbaar ook niet.

Film gaat eigenlijk niet echt ergens over. In twee uur tijd wordt wat getoond over de oorlog in Irak, af en toe gelinkt aan gebeurtenissen uit het verleden. Maar so what?

Bush zelf wordt neergezet als een filmpersonage. Nergens geloofwaardig, enkel een uitvergroting van het image dat de media hem al lang toebediend heeft. Er wordt wat ingegaan op fouten die hij (en companen) gemaakt hebben, er wordt ook wat sympathie voor de beste man opgewekt. Maar bovenal is het niks meer dan een veredelde Forrest Gump zonder ook maar enige voelbare aarding in de realiteit. Wat maak je dan eigenlijk een film over Bush?

De gelikte aanpak kon mij absoluut niet bekoren, Brolin doet het wel aardig maar film is natuurlijk meer dan een playbackshow. De humor is nog redelijk te pruimen, het enige wat de film redt van complete verveling, verder is het een saai vertelsel over één van de machtigste mensen op deze aarde, zonder ook maar iets te zeggen of maar enig zinnig iets over de echte persoon mee te delen.

Rommel, met een af en toe lollige Bush. Stone had er beter een comedy van gemaakt, hoewel dat uiteindelijk ook te makkelijk was geweest.

Flauwe, makke en fake biopic. Met af en toe leuke humor.

1.5*

Zuur, pesterig en akelig om aan te zien. Vond er niet veel aan.

Kan me erg goed vinden in het commentaar van Onderhond. Het zit veels te rommelig in elkaar, verhaallijnen die nergens naartoe, stukken overgeslagen en onnodige stukken erin gezet. Enige leuke is dan inderdaad de paar grapjes die er worden gemaakt en nog wel wat andere scenes die er leuk uitzien.

Berichten verplaatst naar De Site > Algemeen > Beoordelingen geven

Deze film van Oliver Stone viel me enorm tegen. Met name de diepgang in een aantal hoofdpersonages. Weinig vernieuwends of verrassends.