W. (2008)

Het beeld dat de film van Bush Jr. geeft komt heel dicht bij hoe ik hem over de afgelopen 8 jaar heb ingeschat. De kracht van Oliver Stone ligt hem erin niet de kwade, maar de ignorante Bush te laten zien. Het eindshot verklaard dat ook volkomen.

Ik ben er heilig van overtuigd dat Bush de wereld ziet zoals hij het aangeeft. Ik geloof ook heus dat hij ervan overtuigd was dat er in Irak WMD's aanwezig waren.

Het is mooi te zien hoe "Woolfie", "Vice" en "Rummy" hun eigen ideologie op hem projecteren en W. zo makkelijk te sturen is dat je er bijna benauwder van moet worden dan dat wanneer W. het allemaal met voorbedachte rade gepland zou hebben. In die zin is Stone erin geslaagd de "waarheid" beklemmend neer te zetten.

Geweldige rol van Dreyfuss trouwens.

Ah, mooi. Toch nog wat positiefs over deze film, blijf toch wel benieuwd.

Zeer goed geacteerd door zo ongeveer iedereen en toch een slaap verwekkende film. De film zweeft tussen serieus dramatisch en humoristisch en weet eigenlijk geen van de drie neer te zetten. Het voornaamste gevoel dat ik had bij deze film is dat het nergens heen ging. Het was naar mijn gevoel ook veel te lang en al helemaal omdat het verhaal haast niet aanwezig is.

Mee eens. Al moet ik zeggen dat ik de grappen, alhoewel soms leuk, telkens wat misplaatst kreeg, omdat het leeuwendeel van de film niet de indruk wekte een komedie te zijn.

Laat dat nou de hele harde realiteit zijn. Het feit dat zo'n man 8 jaar lang op die stoel kon zitten is toch moeilijk te bevatten.

En hoe weet jij dat ?

Mag toch gerust een flop heten. Na ik geloof 4 weken is hij er bij ons al uit, zelden bezoekers ook. Toch wel opvallend hoor.

Prima product!, Stone maakt zijn faam waar.

Gisterenavond in het knusse (film)theatertje 'Het Oude Raadhuis' te Hdorp heb ik genoten van een luid ratelende projector, die twee maal (pauze) 10 minuten afleidt waarna de interesse de overhand krijgt, en van een inhoudsvolle, lekker lange 131 minuten.

Waanzinnig om op deze manier een inkijkje gegund te worden in de hofhouding en besluitvorming van een wereldleider. Een aantal momenten is zeer betekenisvol, soms schokkend. Altijd hielp de film mij gebeurtenissen uit het recente verleden in perspectief te zien en te plaatsen.

De film is een geschiedenisles die zo is vormgegeven dat ik ervan smul.

Btw, wie is in hemelsnaam Brother George? Ik herken de acteur, die trouwens in deze fim veel ruimte krijgt maar heb geen idee wie dit in realiteit moet voorstellen.

Dat is George Tenet, oftewel de voormalig directeur van de CIA.

Ah, dank!!!

Iemand een idee wanneer deze op dvd verschijnt?

Vond hem veel te langdradig, en aan het einde heb ik mezelf ook afgevraagd waar ik dan op gewacht had. De film gaat helemaal nergens heen.

Bush wordt veel dommer afgeschilderd dan hij is/was. Hij is wel dom, maar niet zo dom, en toch is het geen komedie.

Tijdverspilling. 1,5*

vond het wel interresant, vraag me echter sterk af of het ook allemaal zo gegaan is. De ontwetenheid van Bush is wel erg groot....dan erbij een mooi beeld van de familieverhouding. Dat eigenlijk jeb bush het lievelingetje was en george junior eigenlijk maar een domme rebel. Leuke inzichten, maar zoals aangegeven in hoeverre kan je dit voor waar aannemen?

het lijkt er ook op of george bush door de filmmakers op deze manier wellicht teveel in bescherming wordt genomen en dat cheney, blitzer en co de echter gevaarlijke mannen waren (wat wel zo was natuurlijk) nah beetje moeilijk allemaal :-P

Super hoe Josh Brolin klinkt. Ben benieuwd hoe Christian Bale het gedaan had...

Ook al zijn er dingen aan te merken op deze film, denk ik niet dat er iets afgedaan kan worden aan de prestatie van Brolin. Niet in mijn ogen in ieder geval.

Ik vond Josh Brolin's stem perfect. Maar qua uiterlijk lijkt hij in de verste verte niet op Bush.

goede film, over n slecht persoon

2uur lang fuck roepen

Soms ietwat potsierlijk, maar uiteindelijk een mild en bovenal menselijk portret van de 43e president. De film handelt grotendeels over zijn moeizame relatie met vader HW en zijn persoonlijke handel en wandel als dronkelap turns born-again-christian. Een interessant kijkje in het leven van de man die we zo goed kennen, maar toch eigenlijk ook weer niet. Voor politieke ins en outs hoef je verder deze film overigens niet te kijken.

Even snel de cast langs dan: Brolin speelt Bush erg sterk qua mimiek en stem, en ook een paar andere typetjes komen behoorlijk in de buurt (Cheney, Rove). Anderen maken minder indruk (Rumsfeld, Powell) of missen zelfs de plank volledig (Blair en een afgrijselijke Condie Rice, niet te harden).

Ik was bang voor een 2 uur durende bashing, maar werd aangenaam verrast door Stone. Als geheel geen hoogvlieger (daar was het allemaal net te melig en niet-diepgaand voor), maar uiteindelijk toch een meevaller. 3*.

De gebruikelijke elementen van Stone zijn wederom vertegenwoordigd: emotievol filmwerk en theatrale inhoudloosheid. Film is gered door uitstekend werk door enkele bijrollen (dreyfuss, keach, glenn, cromwell) dus in die zin is de film een aanrader.

Hierboven is Rise genoemd, die rol werd inderdaad afgrijselijk neergezet. Maar dat was natuurlijk een statement.

De hoofdrolspeler lijkt niet op Bush maar door zijn doen en laten en klemtoon/accent lijkt hij sprekend.

Dat gespring in de tijd vond ik vervelend.

Wel aardig om te zien en vooral om te zien hoe ze alle bekende hoogte en vooral dieptepunten uit de ambtsperiode en daarvoor er in verwerkt hebben, maar meer dan een soort opsomminkje wordt het allemaal niet. Lijkt me ook erg lastig in zo'n korte tijd.

Misschien was het meer iets geweest voor een mini-serie of zo, het is nu wel erg oppervlakkig geworden.

Teleurstellende, verontrustend milde biopic over 'the man we love to hate'. Brolin is prima in de hoofdrol, maar de meeste personages om hem heen zijn niet meer dan karikaturen en het script mist diepgang. Het belangrijkste weetje dat we oppikken van de film is dat Bush een domme boerenlul is met een vadercomplex. Tja, dat wisten we al...

Goed geacteert, maar ongelofelijk saai. Als vaker genoemd valt deze tussen een drama en een komedie, en dat maakt het dat deze zeer langzaam voorbij gaat.

3*

Wat tegenvallende film over Bush, waarin vooral zijn bewijsdrang (tegenover Bush sr) en naieviteit naar voren komen.

Ik was eigenlijk al verrast dat Stone zijn presidentschap verfilmde. De man is zelf namelijk niet bijster interessant, en de blunders tijdens zijn term kenden we al natuurlijk.

Filmisch is het ook niet erg boeiend, zodat de vraag gerechtvaardigd is waarom Stone een twee uur durende film besteedt aan "America's worst president".

Leuke film toch wel. Vooral Josh Brolin is geweldig als W. De stem komt aardig overeen bijvoorbeeld, maar ook de looks vind ik knap gedaan, aangezien Brolin ''normaal'' totaal niet op de man lijkt. Daarnaast is een groot pluspunt het hilarische lachje van Bush, geweldig, elke keer dat Brolin om - veelal - één van zijn eigen grappen moet lachen Voor de rest vond ik het niet altijd even interessant, vooral de dialogen konden me niet altijd boeien. Na een tijdje werd het wat teveel van hetzelfde en vond ik de film nét wat te lang duren. De jeugdjaren van Bush zijn wel erg leuk in beeld gebracht, net als een aantal hooge-en dieptepunten uit zijn carriëre. Prima filmpje over het algemeen.

Saaie film die ook nogal slecht gecast is.

Bush zelf en Dick en Bush sr. zijn wel aardig, maar de rest (vooral Powell en Ryce) zijn vooral aan het overacteren. Buiten dat zijn de dialogen nogal oninteressant. De drang van Bush om zich te bewijzen tegenover zijn vader komt wel duidelijk naar voren en geeft Bush toch nog een beetje persoonlijkheid in plaats van de clown zoals we hem normaal zien.

Ik snap ook de commotie niet die rond deze film hing toen ie ging draaien in de US. Zo schokkend is de film niet en alle fouten die Bush in zijn leven heeft gemaakt zijn al in de media aan bod gekomen.

De film viel me tegen. Zeker van Stone. Die toch verantwoordelijk is voor een van mijn all-time favorites. (Natural Born Killers)

Ik had de film wel wat boeiender verwacht.

Ik verbaas me een beetje over de lage waardering, omdat dit toch wel een goede film is. Ik denk dat oliver stone echt de persoonlijkheid van Bush W. heeft willen uitdiepen. Wat waren zijn motieven, zijn angsten en zijn ambities? Wie is de ware Bush W.? Ik vind dat Stone geslaagd is in het schetsen van een realistisch portret - in de vorm van een aantrekkelijke film. De film biedt ook antwoorden op zijn tegenvallende presidentschap. De persoonlijke redenen van zijn agressieve buitenlandse beleid en zijn ondoordachte keuzes worden mooi en vaak treffend in beeld gebracht.

De acteerprestaties van Colin en Condoleeza zijn inderdaad ondermaats, maar de scènes tussen W. en Senior zijn interessant en niet alleen vermakelijk. Al bij al die moeite waard om eens een kijkje te nemen 'achter de schermen'.

Dit verklaard de manier van regeren in ieder geval een beetje

Sterke rol van Brolin, het grootste pluspunt van de film. Had van Stone toch iets meer verwacht dan een simpel verhaaltje over de presidentschap, met de opkomst via flashbacks ertussendoor verweven. Daar blijft het eigenlijk bij en dat maakt de film duf en stoffig.

Bepaalde castingkeuzes vond ik echter wat vreemd. Elizabeth Banks is een leuke actrice, maar heeft niet echt iets toe te voegen als Laura Bush, en Thandie Newton kijkt de hele tijd alsof ze een drol dwars heeft zitten.

Brolin draagt de film, maar ook Dreyfuss zet een sterke rol neer, de rest wordt weggespeeld zoals verwacht.

2.5*

De scène's in de Oval Office waren wel lachwekkend, het leek Café De Wereld wel.

Oliver Stone vertelt eigenlijk helemaal niets met zijn film, of het moet zijn dat Dick Cheney (prima rol van Richard Dreyfuss), meer invloed had dan we dachten.

Misschien dat er ooit nog eens een goede bio-pic komt over George W. Bush deze film is zeer matig.