Martyrs (2008)

Ok, vd week ook maar eens een poging gewaagd om deze film te aanschouwen.
Ben hier lang naar op zoek geweest, maar helaas was ie overal nog vrij duur (17 euro +). Achteraf blij dat ik hem niet gekocht heb, want het is geen film die ik 'graag' nog een keer zou willen meemaken. Ik zeg 'meemaken', want deze film doet wel wat met je; het pakt je op, rammelt je door elkaar, geeft je een paar petsen in je gezicht en laat je vervolgens achter met een flinke rolberoerte.

Geloof het of niet, maar ik heb deze film tussen de normale films gezien in de bibliotheek van Edam, vlak naast de kinderafdeling. Niet dat de hoes uitnodigt voor de gewone burger om deze eens te lenen en gezellig met de familie te gaan kijken, maar het zal je gebeuren dat jij als ietwat teer zieltje deze film leent en dan een gangbare horrorfilm verwacht. Want dat is ie zeker niet.

De film was totaal anders dan ik verwachtte. Het eerste kwartier ging alles nog wel zoals andere horrors beginnen (met het vluchten en in het weeshuis), maar zodra er wordt aangevangen in het huis met de familie wordt je van de ene in de andere plottwist gezogen. Een angstaanjagende uitstraling met zich meebrengende, heb ik bepaalde stukken met m'n handen voor mijn ogen gekeken, hoewel het niet eens zo heel eng was. Het was meer een soort van onbehaaglijk gevoel.

Het laatste half uur was voor mij wat dubieus. Het enge was er grotendeels af en maakte plaats voor wat stelselmatige mishandeling. De bedoeling is achteraf duidelijk, maar na afloop moet je je toch wat dingetjes af gaan vragen.
Tuurlijk is het een film, maar bepaalde dingen kwamen gewoon niet helemaal natuurgetrouw over. De toevalligheidjes (dat Anna precies op een bepaald moment aankomt en haar opvangt. Anna komt op dat moment uit het bos?! De moeder die plots wakker werd in de badkamer?! De zwarte pakken-mannen schoten het door Anna gevonden meisje precies door het hoofd en kwamen precies op tijd aan?! Waarom schopte Anna die bewaker niet een keer in de ballen en vluchtte ze via die trap, er was immers boven alleen nog maar een vrouwtje om te verslaan. De ogen van Anna waren dichtgeslagen en nadat ze gevild was stonden ze wijd en helder open en had ze geen wonden meer?!. Hadden de martelingsrituelen niet anders gekund om iemand de dood te laten zien? Moest dat nou met dat eten, slaan en villen? Hoe zijn ze daar achter gekomen dan? Onderzoek?) Normaal let ik niet op dit soort dingen, maar hier stelde ik me deze vragen toch meer dan eens.

Verder vond ik de 2 meiden (Lucie en Anna) best veel op elkaar lijken en ik haalde ze regelmatig door elkaar. Niet echt een minpunt doch klein verwarringspuntje.

In eerste instantie was ik van plan deze film een kleine voldoende te geven, omdat het me niet zoveel bracht als dat ik gehoopt had na alle berichten hier. Maar toch.....na 2 dagen zit de film nog steeds in mijn hoofd en het had ook wel een aardige boodschap, terwijl je dat niet ziet aankomen in het eerste deel van de film. Goed gevonden plottwisten, lekker eng en bloederig. Ja dit biedt wel wat meer dan een standaard slasher.

Hoe dan ook, geen filmpje om met je vriendin op zondagmiddag te kijken. Wel goed 4*

Bijzonder smaakvolle film. Pas in de laatste 5 minuten wordt duidelijk waar het over gaat. De eerste 45 minuten waren best wel goed, daarna werd het wat minder omdat het nergens naartoe leek te gaan tot ineens in de laatste 5 minuten alles duidelijk werd.

Ik had geen flauw idee wat ik hier van moest verwachten. Ik herkende de naam 'Martyrs' omdat die hier op de site een paar keer gevallen was, maar waar het over ging wist ik niet. Toch maar eens proberen en ik moet zeggen: WOW!!! De film zet een sfeer neer die enorm beklemmend is en je vastgrijpt tot het einde. Prachtig acteerwerk trouwens dat samen met de sfeer zorgt voor een indrukwekkende film. Niet echt de mainstream horror, maar wie echte duistere horror wil moet zeker deze film zien. Qua sfeer kan dit echt wel tellen.

Horror is totaal mijn genre niet en na wat berichten te hebben gelezen, vond ik dat deze film niet aan mij besteedt was. Door de vele lofuitingen en toch wel nieuwsgierigmakende verhaal wilde ik deze film per se zien. Achteraf snap ik niet waarom...

Ik dacht een "leuke" rape and revenge film te zien te krijgen. Die gedachte werd alleen maar bevestigt aan het begin. Niet dat ik zeg dat het een goed eerste stuk was. Verre van zelfs. Ondanks het vele geweld, bloed en de extreme scènes was het eerder slaapverwekkend. Nergens kon het boeien. Daarbij kwam ook nog dat ik me constant ging ergeren aan de gejank. Het zal wel realistisch zijn, maar ik vind bijna altijd storend, daar kan deze film niks aan doen. In een soort Ringu-achtige stijl volgen er allemaal saaie scènes. Dat zij niet echt aangevallen wordt, maar ze zichzelf snijdt, had blijkbaar als een schok moeten komen (ze legde het er zo dik bovenop). Ik vond het eerder slap en voorspelbaar. Opmerkelijk ook dat zij ondanks al die wonden alles nog gewoon kon doen. Als een soort superwoman. Wat opmerkelijk is, omdat ze nou niet echt als een pijnbijter overkwam.
Wel goed vond ik de muziek. Dat was dan ook het enige goede.
Daarna sloeg de film totaal om. Ze komt een gemarteld meisje à la Se7en tegen. In plaats van de politie bellen, wat ieder normaal mens zou doen, gaat ze haar verzorgen. Trekt 'even' de pinnen uit haar hoofd en legt haar rustig in bad. Juist... Dit kan overigens ook gezegd worden van haar houding t.o.v. Lucile. Zwaar psychisch gestoord, maar zij waarschuwt natuurlijk geen psychiater of iets dergelijks.

Over het laatste stuk. Ik zou het zelf kunnen schrijven, maar ik doe een quote van een recensie op IMDb, ik vond hem zo treffend (de hele review is trouwens subliem):

Zieke film.

Stond al een tijdje op de verlanglijst, maar elke keer ik hem zag liggen in de winkel vroeg ik me af of dit wel iets voor mij zou zijn. Tot ik bij m'n broer thuis deze dvd zag liggen en hij me vertelde dat dit een erg goede film is die ik ab-so-luut moest zien. Voor ik het wist duwde hij 'm in m'n handen. Kon er niet meer onderuit dus

Maar heb er geen spijt van gehad, al is het niet meteen een film die je voor de gezelligheid gaat opzetten. Herkijken lijkt me ook niet echt iets dat er snel zal inzitten. Wat een hoop ellende en pure horror krijg je als kijker over je heen gegooid...

Het eerste gedeelte (pakweg het eerste uur) is al vrij deprimerend met behoorlijk wat zieke scènes, het tweede deel daarentegen (zodra Anna het slachtoffer wordt) is zo mogelijk nog harder en geschifter.

Het verhaal is vrij eenvoudig: Lucie heeft als kind een bijzonder traumatische ervaring opgedaan. Ze is vernederd en gemarteld geweest en bij wonder kunnen ontsnappen aan de mensen die haar vasthielden. De daders zijn nooit gepakt . Vijftien jaar later staat ze plots op de deurstoep van een doodgewoon gezin dat ze vakkundig uitmoordt...Het begin van een nachtmerrie.

De hele gedachtengang achter het martelen vond ik erg goed gevonden. Het compenseert in zekere mate de martelingen, maar maakt het daarom niet minder ziek natuurlijk. Overigens, het moment waarop Anna boven zichzelf uitstijgt, een martelaar wordt is visueel erg mooi weergeven. Vrij klassiek, dat wel, het witte licht aan het eind van de tunnel.

Visueel zag de film er trouwens over de ganse lijn erg mooi uit. Zeer rauw en realistisch, was best wel even schrikken toen Anna dat andere meisje (of wat er van overbleef) in de kelder vond.

Klein minpuntje misschien: het tweede gedeelte (het martelgedeelte) duurde misschien net iets te lang. Na een zoveelste pak slaag van die struise man had ik het wel gezien.

Maar goed, da's slechts een klein vlekje op een voor het overige prima film.

Als fervent horrorkijker ben ik inmiddels heel wat gewend, maar zo extreem als Martyrs had ik nog niet eerder gezien. Wow.

Ontzettend heftig en benauwend en ranzig. Brr.

Dit is niet een gezellige gorefest. Niet dat ik dat verwacht had, maar afgezien van de beknopte synopsis op Moviemeter en hier en daar wat lovende kreten, wist ik helemaal niets van deze film. De film wist mij dus behoorlijk te verrassen!

Ook ik vind het laatste half uur wat minder. Niet minder qua heftigheid natuurlijk, maar het verhaal zakt daar wat in.

Het gehele verhaal vind ik maar matig, ze hadden het beter iets meer kunnen uitdiepen in dat laatste halfuur. Nu voelde de motivatie achter alles als een soort snel verzonnen smoes.

Toch drie sterren omdat de film me raakte op diverse fronten. Niet een die ik in de nabije toekomst graag nog een keer bekijk, maar wel een die nog lang zal blijven rond spoken in mijn gedachtes.

Eindelijk, na maanden van twijfelen, heb ik me aan dit gruwel-drama gewaagd. Ik had er eigenlijk geen zin in, maar dit is zo'n film die ik ooit eens MOEST bekijken omdat hij zo hoog staat aangeschreven onder de Horror fans, waartoe ik mezelf toch een beetje mag rekenen...

Ik moet tot mijn scha en schande bekennen dat ik hem na een goed uur heb afgezet. Niet omdat hij slecht is, maar omdat ik het niet langer kon aanzien. Het was juist de moment dat Anna werd vastgeketend en ik zo kon raden wat voor deprimerende gruwel me nog allemaal te wachten stond, ik wou het gewoonweg niet meer zien. Het zal mijn dagje niet geweest zijn...

Ik vond het absoluut een goeie film, maar hij is dusdanig realistisch in beeld gebracht dat hij serieus op mijn gemoed begon te werken. De meeste Horrorfilms zijn opwindend en spannend, je weet maar al te goed dat je naar een fantasie zit te kijken. Aan deze gruwel valt geen plezier te beleven. Het is absoluut goed gemaakt maar ik kon er niet meer tegen...

Probeer hem eens te bekijken als je'm in handen krijgt, maar zorg er voor dat je stevig in je schoenen staat. Anders doe je er best aan hier nooit aan te beginnen...

Geen score omdat ik hem niet heb uitgekeken.

Verwacht je aan een verontrustende, uiterst gewelddadige Gruwelfilm. Je bent gewaarschuwd !

Elke vezel in mijn lijf schreeuwde me toe om te stoppen met kijken. Ik denk dat ik daar goed aan gedaan heb want momenteel gaat zulke realistische gruwel me écht niet af, misschien kijk ik hem binnenkort verder uit...

p.s. Ik heb dagenlang nachtmerries gehad,
moet ik nog meer zeggen...?

Daar hebben we er weer zo één: een film die je na het zien ervan meteen in een tweestrijd stort. Aan de ene kant is het een zeer aangrijpende filmervaring die me nog lang zal heugen - met name, door de onophoudelijke gruwelijkheid en wanhoop, in ongemakkelijke zin. Dit hoeft niet te betekenen dat het een slechte fim is, maar dat Martyrs me op een intense manier heeft geraakt en me weigert los te laten. Aan de andere kant zoek ik voortdurend naar de werkelijke reden achter deze beelden, als een soort verantwoording, en blijft bij het gebrek daaraan een zeer onbevredigend gevoel achter.

Ik denk dat nu ik Martyrs een tijd op me heb kunnen laten inwerken, de balans naar de negatieve kant uitslaat: de flinterdunne verklaring die aan het eind van de film wordt gegeven, is voor mij bij lange na niet voldoende om de gruwelijkheden die eraan vooraf zijn gegaan te accepteren. Neem van me aan dat je als kijker heel veel moet doorstaan om tot het einde van Martyrs te komen, zowel op visueel als op emotioneel vlak. Zo veel dat je aan het eind van de film bijna ziek bent van ellende. Krachtige beelden die dienen om een krachtig punt mee te maken kan ik best verteren, maar na een half uur lang doorlopende marteling moet er wel een verdomd goed punt volgen om dat allemaal mee te verantwoorden. Martyrs pretendeert deze dieper liggende gedachte te hebben, werkt hier op zeer gewelddadige wijze naartoe, en biedt vervolgens niets. Dit maakt al het voorgaande onnodig, en rechtvaardigt flauwe reacties zoals: wanneer die madam de religieuze ervaring van verregaande foltering wil onderzoeken, dan ondergaat ze het toch lekker zelf?.

Het is jammer dat die halfslachtige verklaring voor de gebeurtenissen een in feite zeer indringende film zo de das om doet. Want tot het moment dat die idiote cultus zijn intrede doet, was Martyrs nagenoeg foutloos. Bikkelhard, onvoorspelbaar, soms ernstig over mijn grens heen, en nagenoeg zonder rustmomenten - het stevende erop af één van de beste films in het genre te worden. Vooral omdat het punt simpel en doeltreffend was: de psychologisch totaal verknipte toestand van Lucie. Maar met de nodeloze ballast van de tweede helft erbij, het sufbeuken van de kijker om een zwak concept te dienen, zakt de hele film door de vloer. 2,5*

Balans slaat toch door naar de positieve kant, ik ga een voorzichtige 4.0* geven.

Ergens de film die The Passion Of The Christ had moeten zijn om maar een opvallend statement te gebruiken. Er zitten in deze film even gruwelijke scenes, maar hier raakt me het veel meer. Ook de overwinning op het lijden raakt me hier veel meer. En dat komt niet zozeer doordat deze film niet expliciet religieus is, maar eerder door de context. Het weinig spectaculaire, maar ontroerende gegeven dat de verbondenheid die tussen Anna en Lucie bestaat zelfs ondragelijk lijden kan overwinnen. Dat raakte me, tot een kleine traan aan toe op twee momenten in de film. De film van Gibson deed me totaal, maar dan ook totaal niks. Wekte hooguit ergernis op.

En dan kan ik in mijn hoofd gaan uitzoeken of ik het wel vind kloppen dat de film om dat te vertellen zo expliciet is, of de sekteachtige club bejaarden niet wat potsierlijk overkomen en dat soort bezwaren. Maar dat doe ik niet. Feit blijft dat ik in de eerste helft een spannende, nogal expliciete horrorfilm zag en in de tweede een film die me echt ontroerde (meer dan ie me deed walgen ofzo). Ik vond overigens de zelfmoord van de hoofddaderes ook fascinerend. Twijfel. Niks is zeker behalve de verbondenheid tussen mensen onderling. Een agnostische Passion of the Christ.

Geen idee of ik wat met de overige films uit de Franse horrorgolf kan, maar dit was bijzonder.

4.0*

Ik heb de film vandaag bekeken. Ikzelf vind het totaal niks, deze regisseur wilde naar mijn mening vooral een ziekelijke film maken die bedoeld is om mensen te shockeren. Dat was, denk ik, zijn hoofdzakelijke doel. Om dat te 'rechtvaardigen' heeft hij geprobeerd er een goed verhaal achter te zetten en in mijn ogen is dat compleet mislukt. Kortom, 2.8 miljoen euro weggegooid geld voor 99 minuten aan narigheid naar mijn mening.

Yeah. Dat was 'm dan, Martyrs.

Ik vind het meer een drama. Het 'griezelgehalte' is niet echt aanwezig, heel eng is het niet. Bruut geweld zeg. Ook lekker zo met die shotgun, geen genade maar gewoon afknallen.
Dat Lucie dood zou gaan had ik niet verwacht. Suprise suprise. Dan vind Anna die patient nog. Maar wie pakte die hamer nou van dat kastje? Want die vrouw zat vastgebonden... Erg emotioneel allemaal ( met dat bad enzo ), mooi in beeld gebracht. En dan wordt ook zij met de rifle behandeld. Leuke keuze om haar gewoon af te maken. Dan komen de mysterieuze smokings binnen.Verhaal wordt toegelicht aan 't tafeltje, geeft het allemaal wat dimensie.
Ik zou graag zeggen dat ik meeleefde met Anna maar dat kan niet. Ik ben nog nooit gemarteld. Dat accepteren van die voeding laat goed zien hoever ze heen is. Ze is helemaal lam geslagen en heeft de moed opgegeven. Ook dat haren afknippen is sterk. Het laat haar inzien dat ze eigenlijk helemaal niks meer overheeft.
Biologisch lesje, waar alle spieren ook alweer zitten. Toen ik die gevilde arm zag dacht ik al Noooo! En ja hoor. Zo kon je wel makkelijk onder de huid kruipen van Anna.
Dan krijg je een kijkje bij de tegenpartij. Bij de uitleg op de trap werd ik bijna benieuwd naar het resultaat van het experiment.

Origineel, verassend, heerlijk werkje.

Denk vooruit en geniet van je huid. Ook als je buiten wat lijken opruimt.

Kotsgoed,

Martyrs stond al een geringe tijd op mijn 'to see' lijst en heb vandaag de blu-ray gekocht en bekeken. Martyrs is een stukje angstaanjagende emotioneel choquerende cinema, dat niet voor iedereen is bestemd.

Martyrs opent met de jonge Lucie (Mylène Jampanoï) die ontvlucht aan een martelkamer. Gevlucht gevlucht wordt ze in een institutie geplaats, waar ze Anna (Morjana Alanoui) ontmoet. Lucie mag dan ontsnapt zijn aan de werkelijke martelkamer, maar mentaal is ze nog steeds gevangene. Iets zit haar dwars, ze straft zichzelf hiervoor.

15 jaar later zijn de dames nog steeds bevriend. Lucie is uit op wraak, een obsessie die niet te stoppen is, wanneer ook Anna geobsedeerd raakt worden dingen echt bizar.

Hoe graag ik ook zou willen, kan ik niet verder ingaan op het verhaal of andere gebeurtenissen die ook maar enigszins te maken hebben met de film, het zou de impact verkleinen en dat zou doodzonde zijn.

Laugier met Lucie als pion jaagt je de stuipen op het lijf, en bezorgd het pubiek een doodzieke en misselijke ervaring rijker. Martyrs is duidelijk niet voor iedereen, of misschien wel voor helemaal niemand. Maar voor zij die de tocht durven maken, een unieke ervaring op je cv.

Over het verschil met de normale Dvd kan ik niks zeggen, aangezien ik alleen de blu-ray heb gezien. Een enorm verschil zal het niet zijn want de film is op zichzelf erg grauw en donker en geen visueel spectakel. Het geluid (niet de soundtrack) is zoals vaak haarscherp en creeërd een intens gevoel. Veel zul je hier weliswaar niet van merken aangezien de film vol met dialoog zit.

Verder is de making of echt de moeite waard, geen commerciële rommel maar gewoon recht door zee.

Helaas niet mijn type horror.

Vond het verhaal niet zo interessant, maar de reden om het te zien zijn de vele positieve reactie's en een prima gemiddelde voor een horror. Dat maakte mij dus extra benieuwd.

Qua drama had geen enkel personage mij overtuigd om mee te leven. Enkel het martelen en het willen weten waarom was nog boeiend om bij te houden. Ook vraag ik me af wie al die sjieke lui waren bij het eind, waarom mademoiselle zelfmoord pleegde en hoe het hiernamaals uitziet. Allemaal vragen die voor mij onbeantwoord bleven.

Het 1ste deel lijkt beetje op de Ju-on films (en daarmee bedoel ik Lucie's monster). Verder neemt Lucie wraak en wordt ze telkens aangevallen door haar denkbeeldig kwelgeest. En uiteindelijk het verlossen van haar elendige leven.

Het 2de deel is harder en gruwlijker. Anna's gruwlijke vondst in de geheime kelder. Het martelen en aftuigen van Anna en dan nog dat villen

Ondanks dat het verhaal mij weinig interesseerde, heeft de film stiekem een indruk bij mij achter gelaten. Nu nog een aantal andere Franse horrors te gaan.

Martyrs.

Wat een film! Begint gelijk al heel goed met een aantal spannende scènes. Het tweede gedeelte van de film is minder spannend, maar wel gruwlijker. Eindelijk geen standaard horrorfilm! Je moet hier wel tegen kunnen want er komt wat zieke shit voorbij. Leuk geacteerd, best vlot verhaal, genoeg bloed. Jammer van de laatste minuten, die zijn wat minder.

Vandaag deze film voor de 1e keer bekeken. Ik had al van velen gehoord dat deze film erg heftig is. En ja dat blijkt wel. Erg heftige film met een aantal legubere scenes. Je moet wel erg fantasierijk zijn wil je dit kunnen bedenken en er ook nog eens een film over gaan maken. Natuurlijk gebeuren dit soort praktijken in het echt maar daar wil ik liever niet over nadenken. Je kunt uren over deze film doorpraten maar ik hou het hierbij. Een heftige film maar ik had er toch meer van verwacht aangezien ik het tweede gedeelte van de film vrij slap vind.

Deze film heeft veel indruk op mij gemaakt en het is denk ik de heftigste die ik ooit gezien heb.

Ik vind het geen leuke film, maar wel erg goed!

Nadat ik hem gezien had, zat ik echt met een stomp in m'n maag en ik heb dan ook snel iets vrolijks aangezet. 4 sterren

Door alle berichten hier was ik toch wel erg benieuwd geraakt naar Martyrs. Dus vol verwachting en rekening houdend met het ergste ben ik deze blijkbaar 'controversiële' film gaan kijken.

De film start rustig met de gebruikelijke introductie van de personages en laat een tipje van de sluier zien over de reden dat Lucie is opgenomen. Vanaf het moment dat Lucie bij het huis arriveert gaat de film in volle vaart van start en wordt je als kijker getrakteerd op een aantal spannende scenes waarin niets aan de verbeelding overgelaten wordt. Laugier kiest voor een stijlvolle, haast klinische aanpak waardoor de scenes/shots er gedetailleerd en gelikt uitzien. Het had er wat mij betreft wel iets rauwer gemogen omdat het nu afstandelijk overkomt en mij wat minder wist te grijpen dan ik het verwacht. Ook de welbekende regenbuien/onweersbuien zijn ook hier van de partij en dat had ik in deze film niet verwacht, aangezien ik dat toch zo'n afgezaagd effect vind dat het eerder ongeloofwaardiger dan spannender wordt.

Ondanks dat, is het zeker een film die de (wat meer ervaren) horrorliefhebber zal kunnen waarderen. Want aan bloederige en vooral expliciete (martel)scenes ontbreekt het niet, en tel daar de sinistere plot bij op en je hebt een film die garant staat voor een huiveringwekkend ervaring. Het concept van een persoon martelen tot het hopelijk buiten haar lichaam treedt om zo contact met het hiernamaals te maken geeft een bepaalde diepgang aan de film wat ik kan waarderen.

Martyrs is een stijlvolle in-your-face horrorfilm die weinig lijkt te schuwen. Ook al is het acteerwerk mijns inziens niet altijd even sterk, nadat in hoog tempo de film van start is gegaan wordt er richting het einde een duister en lugubere weg ingeslagen die op tergend langzame wijze naar z'n climax toewerkt.

Behoorlijk sterke en vooral memorabele film die niet perfect is maar slaagt in wat het wil bereiken.

3,5*

Een film die ik al een tijd lang in de kast had liggen, maar ook een film waar ik even voor moest gaan zitten.

Een film waarbij je na het kijken denkt, 'wow'. En dat is positief.

De film zelf begint wat vaag, maar al snel worden de vragen beantwoord. De scene in het huis waar zelfs de 2 kinderen worden vermoord, laat al zien dat dit niet een simpele standaard horror film was. Ongelooflijk luguber hoe dit gebeurde, en 'hard' was het zeker.

Maar dit was slechts een begin, in sneltreinvaart kom je in de plek waar het martelen gebeurt. Wat hier wordt vertoond is niet mis. Ongelooflijk zieke scenes die maar niet op lijken te houden.

Het laatste stadium was dan weer iets te 'over the top', het weghalen van de huid had wat mij betreft niet gehoeven.

De gehele sfeer in de film, de schitterende beelden, goede acteerprestaties en de manier van martelen deden mij deze film een 4.5 geven.

Over enkele tijd nog eens herzien, en opnieuw genieten dus!

Indrukwekkende en ook gruwelijke en extreme horrorfilm die vele malen verder gaat dan de gemiddelde horrorprent. Het begint allemaal nog vrij conventioneel, maar de film kent een aantal bijzondere wendingen die keer op keer schokkender zijn. Gelukkig heeft de film ook een goed verhaal met een sterke ontknoping. De twee hoofdrolspeelsters leveren ook goed werk af, waarbij Morjana Alaoui flink wat heeft moeten doorstaan tijdens de langdurige martelscenes in de tweede helft van de film. Een bijzondere filmervaring, maar zeker niet voor de tere zieltjes.

Wat een smerige film. Met betrekking tot het eerste deel van de film bedoel ik dat positief, met betrekking tot het tweede deel bedoel ik dat negatief. Het wraak gedeelte in het begin vond ik wel geslaagd, het wordt erg hard en direct gebracht en de film kon nog ergens naartoe.
Ik had wel al vrij snel de indruk dat Lucie niet helemaal in orde was en dat die "vrouw" wat haar lastig valt er niet echt was. Anna ziet haar namelijk geen enkele keer. Toen vond ik de film ook nog spannend en zat ik me af te vragen hoe dit nog een uur kon duren. Het eerste thema is namelijk vrij snel afgelopen.

Dan begint echter het tweede deel en dat vond ik helemaal niks. Vrij veel shock value en weinig diepgang, al denken de meesten daar blijkbaar anders over. Wanneer ik 20 minuten naar dezelfde scènes zit te kijken maak je me niet wijs dat dit gebeurt om iets over te brengen bij mij als kijker. Wanneer een film een marteling van 20 minuten laat zien moet dat blijkbaar laten zien dat Anna letterlijk en figuurlijk helemaal "bevrijd" wordt. Ik zie het echter anders. De voorraad creativiteit van de regisseur/schrijver begint een beetje op te raken, dus wordt ons maar iets voorgeschoteld zodat de 90 minuten vol gemaakt kunnen worden. Ik begrijp niet dat mensen kunnen zeggen dat dit een diepgaande film is. Toegegeven, er zitten wat dingetjes in die voor meerdere verklaringen vatbaar zijn. Dat maakt een film echter nog niet diepgaand. Ook het einde verandert daar naar mijn mening weinig aan. Ik vind het een beetje goedkoop dat er zo vaak gezegd wordt dat een film een meesterwerk is, enkel omdat er niet eerder vertoonde, zieke dingen in gebeuren. Omdat het allemaal goor en keihard is, is het dus goed materiaal. Dat vind ik tamelijk kort door de bocht. Originaliteit is wat dat betreft niet zonder meer een pluspunt. Volgens mij geeft de score ook nogal een vertekend beeld van wat mensen van de film vinden. Als ik sommigen een 5 zien geven en dan als comment enkel erbij staat: "zieke shit, ergste wat ik ooit gezien heb", dan heb ik mijn twijfels bij die stemmen. Omdat het zo'n walgelijke materie is vindt men het geweldig. Misschien moet je dan eens onderzocht worden maar goed, dat onderwerp laat ik maar rusten.

Daarnaast vond ik het einde ook geen doel dienen. Er zijn films die op een bepaalde manier eindigen die leiden tot discussie en die dus een doel hebben. Bij deze film heb ik het idee dat het einde eraan geplakt wordt zodat de film "slim" over komt, een poging om intellectueel te doen bij een film die dat verder niet is. Wat dat betreft kom je ook niks te weten over de karakters en wat hen drijft om dit te doen. Er wordt door de vrouw wat gebazeld tegen Anna, maar dit is amper te plaatsen en ze praat vooral in algemeenheden. Het einde is dan enigszins aangezien de vrouwelijke leider van het clubje zichzelf door haar hoofd schiet. Dan kun je je gaan afvragen wat Anna tegen haar gezegd heeft. De film bouwt echter totaal niet op naar dit einde, waardoor de "plottwist" compleet uit de lucht komt vallen. Het komt op me over alsof de regisseur de film met opzet een rare wending wil geven, waardoor het nogal geforceerd over komt. Bij ieder ander einde was de film waarschijnlijk (pun intended) doodgebloed, omdat er voor Anna geen ontsnapping o.i.d. mogelijk was. Ik snap daardoor wel dat de regisseur het einde iets aparts en een andere draai wil geven, maar hier komt het zodanig uit de lucht vallen dat het me nogal misplaatst voorkomt. Vervolgens krijgt de film dan een hoop lof omwille van het einde. Een dubbelzinnig einde leidt er meestal toe dat je hele de film in een ander perspectief gaat zien en nog eens gaat nadenken over bepaalde scènes. Bij deze film had ik dat dus helemaal niet.

Ik begon me op een gegeven moment nogal te ergeren aan dat gemartel en als ik de film niet met vrienden zat te kijken had ik hem waarschijnlijk af gezet. Dat zou me er echter van weerhouden om een oordeel over de film te vormen, dus uiteindelijk ben ik wel blij dat ik hem heb af gekeken. De film zal me waarschijnlijk wel bij blijven, maar om de verkeerde redenen. Iedereen kan naar mijn mening zieke dingen bedenken en die vervolgens vertalen naar een beeldscherm. Het knappe erachter is echter om hier ook een verhaal aan te verbinden dat aanspreekt. De regisseur/schrijver is er hier volgens mij niet helemaal uit gekomen of hij een horrorfilm wilde maken of een art house film. Nu is het geen van beiden geworden. Dat zou iets positiefs kunnen zijn, maar dat vind ik het in dat geval niet. Bij deze film is het verhaal veel te weinig uitgewerkt en de nadruk ligt veel te veel op de daadwerkelijke martelingen van Anna, die weinig tot niets toevoegen aan de uiteindelijke "climax".

2* (omdat ik het eerste gedeelte wel goed vond).

Tering.
Martyrs was eigenlijk gewoon een film die ik zomaar, zonder enige voorkennis, heb opgezet. Op zich word ik hierdoor wel enthousiast en het afwijkende karakter op het genre, is dan ook wel een positief karakter. Toch denk ik, dat het niet kwaad kon om een beetje te weten waar de film over ging, zodat ik me wellicht mentaal kon voorbereiden op sommige beelden. Nu is Martyrs absoluut geen shockeer film of een film die niet te zien is, zoals vaak een vergelijking ligt met A Serbian Film of Antichrist, dat vind ik een beetje te overdreven. Dit is wel degelijk een horror verhaal, met een diepere betekenis en een boven gemiddelde uitwerking. Het is niet al te disturbing, en gelijknamige situaties ben ik wel eens eerder tegengekomen (in films natuurlijk). Wat ik er mee wil zeggen is dat ik het gewoon een goede film is, maar niet baanbrekend.
Er is al veel gezegd over de situaties in de film, die probeer ik maar niet te bespreken want als ik terug ga naar wat ik precies heb gezien dan word ik weer misselijk. Ik vond het in ieder geval een hele goede film, met name door het camera werk, die je zo dicht op het verhaal laat zitten, en het acteerwerk was echt heel sterk gedaan. Mindere factoren waren de toch duidelijke horrorelementen, zoals schrikeffecten die naar mijn zeggen weg gelaten konden worden om een nog naturalistischer beeld te kweken, en het deel wanneer Anne zelf wordt opgesloten, vond ik duidelijker minder indrukwekkend en passen bij de film als het voorafgaande deel. Het had van mij wat vager en chaotischer gemogen, het geheel dan.
Al met al een zeer sterke film die zijn naam waardig is en veel kanten voor zijn kijker weet te geven. Het heeft gore, verhaal, diepte en snelheid. Een film die ik niet snel zal vergeten. 4 sterren

Echt de beste Horror film die ik ooit gezien heb.

Geen fantasy horror, maar het gevoel dat dit echt zou kunnen gebeuren maakt het zo luguber.

In het midden van de film werd ik ook nog eens onverwacht aangenaam verrast door de ontdekking van die ....., waarna de gruwlijkheden pas echt begonnen.

Tsjonge jonge, wat een Masterpiece.

Echt genoten en zal deze zeker nog wel eens opnieuw kijken.

Ik vond hem super. Films die mij weten te beroeren, of het nu lachen, plezier, gruwel, verdriet, ... is, als de film dat kan, dan is het een goede film. Het is er alleszins eentje die blijft hangen.

Is het de goriest film die ik al gezien heb? Nee. Ik vond de 'gore' al bij al nog wel meevallen, dan vind ik pakweg Hostel of Saw erger. Hij is wel psychologisch keihard, geen enkele komische noot, geen enkel luchtig momentje waarin we liefde of vriendschap zien buiten het afscheid van Anna van Lucy, maar keiharde mensonterende omgang met elkaar en dit voor 2 uur lang. Als je al week wordt van romantische komedietjes of melige drama's, dan raad ik deze absoluut af.

Is het dan etisch onverantwoord om zulke films te maken? Ik vind dat het afhangt van de manier waarop zulke films in beeld gebracht zijn. Er zit een sterk verhaal in deze film, en de gruwel is onmisbaar om dat sterk verhaal over te brengen. Het is dus geen gruwel om gewoon maar controverse te veroorzaken. Het verhaal wordt op een serieuze manier overgebracht, zonder te vervallen in goedkope gratuit horror 'shockmomentjes'. Ook die allerlaatste marteling had zijn nut in het verhaal. Dit in tegenstelling tot pakweg 'a serbian film' of 'august undergound', wiens succes teert op controverse en slechts een mager verhaal ophangt met een vage symboliek. Bij het maken van zulke films stel ik mij etisch serieuze vragen. Martyrs is dus een film van een heel andere strekking.

Kortom, heel goede film, maar zoals al gezegd, met de nodige waarschuwingen en niet voor iedereen.

Het is tot op heden nog niet gelukt een film te vinden om een film die zo'n misselijkheid teweegbrengt als Passolini's Salo. Martrys maakt daar helaas ook geen verandering. Desalniettemin is het een aardig sterke film.

De film begint als uitstekende horrorfilm met wat expliciet geweld en een naargeestige sfeer. In de tweede helft, en daar zit meteen het probleem van de film, is niet alles even bevredigend. Dit ligt voornamelijk aan drie zaken; de wijze waarop het martelen in beeld wordt gebracht, een onnodige toevoeging van het geneuzel van degene die het uitvoeren en de muziek.

Het martelen is behoorlijk kil en afstandelijk in beeld gebracht, wat op zich een prima keuze is. Het wordt echter al snel episodisch ,waardoor de impact lang niet zo groot is. Ook wordt de werkelijke marteling niet in beeld gebracht, wat een fatale fout is van de makers. Neem dan een voorbeeld aan de beruchte scene van Gaspar Noé zijn Irréversible of zijn korte film We Fuck Alone (van Destricted). Een gemiste kans.

Dan de score van het componisten duo Alex en Willie Cortés... Prachtige, melancholische muziek maar het is mij wat ongepast in het tweede deel van de film. Moet ik als kijker die naar kille beelden kijkt perse emotioneel betrokken raken bij wat er gebeurt met het slachtoffer door middel van muziek? Absoluut niet. Het was beter geweest om meer atmosferische geluidstapijten te componeren, die konden bijdragen aan een hypnotiserend effect.

Martrys heeft echter genoeg beelden die nog een behoorlijke indruk achter laten. Geen film die je ontregelt of misselijk maakt, verre van zelfs, maar wel behoorlijk intrigerend is.

Wat een prutfilm. Ik had een psychologisch drama verwacht over een meisje dat op jonge leeftijd al zo gruwelijk getraumatiseerd is en dat vond ik wel aantrekkelijk. Maar bah, wat was dit slecht. Voordat ik de personages ook maar een beetje hebben leren kennen, moet ik er al sympathie voor gaan voelen. Maar dat lukt natuurlijk niet. Ik zat me het eerste stuk alleen maar te ergeren aan die 2 meiden. Er werd bijna niets gezegd en alleen maar gegriend. Ik heb me echt zitten vervelen.

Toen die Anna uiteindelijk in die martelaarsbasis kwam, werd het al helemaal verschrikkelijk. Ik ben wel geïnteresseerd in wat die mensen beweegt anderen te martelen. Maar de regisseur vond het blijkbaar belangrijker om een onsamenhangend verhaal over lijden te filmen, dan een goede, duidelijke uitleg over wat die martelaars doen. En daarna begint dan de marteling/vernietiging van Anna. En veel meer is het ook niet: de vernietiging van een lichaam, zonder diepgang, zonder gevoel gefilmd. De routine van Anna die geslagen wordt, mishandeld wordt, geslagen wordt en vooruit voor de afwisseling mishandeld wordt begint al snel te vervelen. Na een tijdje lijkt de ontknoping dan te komen: eindelijk, zou er dan toch een reden worden gegeven voor die domme, inhoudloze slachtpartij? Maar als het net interessant begint te worden, schiet de madam opeens een kogel door het hoofd. Een makkelijke oplossing. Dan hoeft de regisseur tenminste niet aan diepgang te doen (wat hij nergens in de film doet).

Nee, ik vind dit gewoon ordinair vertoon van pijn en mishandeling. Zeer onprettig en saai om naar te kijken. Hoe deze film aan een voldoende als gemiddelde komt? Het is mij een raadsel. Ik geef deze film in ieder geval een dikke onvoldoende.

Hmm, ik weet het niet zo goed met deze film.

De film begint erg apart. Het verhaal stuurt biet een bepaalde kant op alleen laat nog veel ruimte over om je gedachten er over uit te laten. Een sterke sfeer zorgt er voor dat ik me niet heb verveelt tijdens het kijken, het eerste deel althans. De sfeer is erg sterk. Het grimmige sfeertje van een meisje die wanhopig probeert onder het lijden uit te komen. Helaas had ik het daar al snel weer mee gezien. Je zag alleen maar klappen vallen en dat was naar een tijdje gewoon genoeg!

De film gaat helaas de mist in op het moment dat ze haar huid eraf halen. Laugier wilde gewoon te graag shockerend zijn.

Het acteerwerk is redelijk tot slecht. De twee hoofdpersonen spelen nog wel goed alleen de martelaars en dan met namen de vrouwen kwamen gewoon echt niet dreigend over.

Toch was er iets naars in deze film dat me boeide. Iets waardoor ik de film niet snel zal vergeten.

2.5*

Schokkend en onaangenaam tot op een niveau waarop beide termen een understatement lijken. Er zijn er die harder, smeriger of wat dan ook van leer trekken, maar Laugier creëert een context waarmee hij zoveel impact genereert, ook nog eens in toenemende mate, dat het oprecht lastig is om de film uit te zitten. Een gevoel dat ook bij meerdere kijkbeurten fier overeind blijft staan. Ik hou niet zo van vergelijkingen, maar bepaalde horror klassiekers schieten hier toch te binnen, de hamer heeft wat weg van een bepaalde brandblusser en wanneer Lucie haar wraak neemt, is Funny Games nooit ver weg.

Twee aspecten uit een eerste helft die nog redelijk te behappen is, alhoewel het dan al ongenadig hard en gemeen tekeer gaat. Ook mooi. Niet het meest gepaste woord, toch laten die opstuivende veren en Lucie met haar kwelgeest zich niet anders omschrijven. En het is even tandenknarsen wanneer de helm af gaat. Tot dan een horror zoals je het zou verwachten, maar het blijkt slechts het fundament te zijn voor een slotstuk, dat eigenlijk elke beschrijving tart. Compleet uitzichtloos vanwege z'n aanloop, grof, vernederend en wrang wanneer er iets van een valse compassie doorschemert.

De make up verdient hier een compliment. De manier waarop Anna's transformatie via haar grauwe, kapotgeslagen gezicht gestalte krijgt, is ronduit weerzinwekkend. Ook zo ongeveer het moment waarop de score zich zachtjes roert. Martelingen in stilte waarna er stilaan een piano bijschuift en daarmee het hopeloze en onafwendbare er nog maar eens inpepert. Laugier blijkt ook nog een behendig schrijver te zijn met de afronding rondom de Mademoiselle en haar gevolg. Een fantastische trip en een ijzersterke opmerking tekenen het raffinement van z'n film. Eentje met een ongekende slagkracht.

Nou, geen film om nou echt vrolijk naar bed mee te gaan. Ik weet zo net na de film ook voor het eerst niet goed wat te typen. Het is 1 grote marteling om mee te kijken met de hoofdrolspeelsters. Wat een absurd portie geweld en sadisme wordt er tentoongesteld. Dat vreemde genootschap dat zich waarschijnlijk nog wetenschappers willen noemen zijn knetter, maar dan ook echt knettergek. Kijken tot hoe ver je moet gaan om te zien of iemand een soort van contact met de andere wereld weet te maken. In elkaar beuken, oplappen, in elkaar beuken, oplappen. Geen enkel mens zou deze marteling zo lang kunnen volhouden in het echte leven. Vandaar dat het op het laatst ook iets te surrealistisch over begon te komen, daar waar ik met het 1e stuk nog wel een heel eind mee wilde gaan. Een beetje hoop had nog ietwat voldaan aangevoeld, maar ook dat wordt stukje bij beetje uit je hersens geramd. Het zet je wel aan het denken dat er dit soort zieke dingen vast wel dagelijks ergens op de wereld plaatsvinden, maar daar denk ik liever maar niet aan. Indrukwekkend, kan niet anders zeggen. Acteerwerk goed, erg mooie pakkende score en de donkere, akelige, griezelige, hopeloze sfeer wordt prima neergezet. Weet niet of ik nog een onderliggende boodschap moet zien, maar het enige gevoel dat bij mij achterblijft is onmacht en woede. Knap dat een film dat weer eens voor elkaar krijgt. Aanrader in zijn soort! 4 sterren.

ik ging deze film gezellig met men exvriend op een zondag kijken op klaarlichte dag
ik ben er een paar dagen niet goed van geweest..

het eerste deel was ik nie echt onder de indruk tot ze haar naar de kelder brengen maar het 2de deel, heb met open mond zitten staren en heb na de film wel een half uur verder gestaard
met de meeste horror heb ik ook erna iets van, dat kan toch niet gebeuren..
maar deze had iets heel realistisch. ( het 2de deel dan toch )

ik weet niet goed welke punten ik moet geven.
ik weet dat ik hem nooooit meer wil zien !
maar hij heeft wel een diepe indruk nagelaten dus kan niet zeggen dat hij slecht was.
ik laat die franse horror nu wel ff liggen tot ik er weer klaar voor ben

Goede film!

Het geweld is vrij stevig, maar ook lang niet zo bruut als ik had verwacht. Na het lezen van de vele recensies hier hield ik er rekening mee dat ik mij geregeld ongemakkelijk zou gaan voelen tijdens het kijken, maar dat viel dus wel mee. Het enige 'ieuwww moment' dat ik had was wanneer ze de krammen uit het hoofd van die vrouw trok. De messen gaan overigens wel overtuigend door het vlees in deze film dus daar moet je wel tegen kunnen.

Verder vond ik het een heerlijk verhaal om te volgen. Lekker mysterieus, origineel, ziekelijk en de puzzelstukjes vallen naar het einde toe mooi in elkaar. Het is echt niet zo dat de regisseur er alleen maar op uit was om te shockeren, want dit is gewoon een prima doordachte film.

Het einde kun je ook op verschillende manieren opvatten. Dat vind ik een pluspunt want ik hou ervan om zelf lekker verder te kunnen brainstormen na afloop.
Zelf interpreteerde ik het einde in eerste instantie als volgt; Anna heeft de vrouw verteld dat het gruwelijk was wat ze had gezien en om de rest van de 'sekte' en de wereld te behoeden voor deze teleurstelling besloot de vrouw om het geheim mee te nemen in haar graf. Een zelfopoffering in feite. Vandaar ook haar advies: 'Twijfel'.
Tijdens de aftiteling overlegde ik met mijn vriendin en die had het net zo ervaren, maar dan komt dus het moment dat de film gaat bezinken en je de meerdere opties gaat inzien. Heerlijk...!

In 1e instantie gaf ik deze film een 3,5*, maar inmiddels is het alweer een viertal dagen geleden dat ik hem zag en nu maak ik er toch een 4,0* van. Hij lijkt steeds beter als ik erop terug kijk en ik krijg ook al zin in een herziening.

Prima. 4,0*