Martyrs (2008)

Viel me erg tegen, de film begon hoopvol in dat huis met Lucy die wraak wil voor haar martelingen en iedereen vermoord maar haar eigen hallicunaties haar gek maken, en doordraait waardoor Anna aan haar begint te twijfelen. Als Anna die vrouw vindt in de kelder en haar dan probeert te verzorgen ging er ook nog mee door, maar wat daarna kwam knapte ik helemaal op af. Waarom moet je mensen martelen om te zorgen dat hun zien wat er na de dood komt, dan kun je haar toch gewoon meteen villen, dan zin ze de dood ook wel in de ogen. Het ging veels te ver.

De opbouw naar het hoogtepunt was wel goed en de open plekken zorgen ervoor dat je steeds afvraagt 'waarom'? Dat het einde dan zo slecht was is een afknapper. Morjana Alaoui acteerde voldoende maar Mylène Jampanoï niet, ik kon haar kop gewoon niet uitstaan, ik was ook blij dat ik op een gegeven moment niet meer naar haar hoefde te kijken.

Misschien is het wel niet mijn type film maar ik raad hem niet aan.

2.0*

Erg sterke film.

De gruwelijke martelingen dragen, in tegenstelling tot een film als Hostel of Saw, echt iets bij aan de film.Dit ligt toch wel erg zwaar op de maag en is ook totaal geen pretje om naar te kijken.Toch maakte het een bepaald gevoel in mij los.Je begint echt een hekel te krijgen met de mensen die haar en andere mensen dit aandoen.Alleen kon ik op bepaalde momenten geen grip krijgen op de hoofdrol speelster.Ik had daar neit veel mee.Het eerste meisje wat alles doorstaan heeft kon ik wat meer mee. Het was dan ook schreinend om te zien dat ze zelfmoord pleegde .

Tot het moment dat de kelder wordt opengemaakt en het " swat" team van martelaars binnenkomt is de film ontzettend sterk.Het acteerwerk is erg goed en de setting is heerlijk onheilspellend.Dit komt ook met name hoe de film is geschoten.Goed kleur gebruik en mooie beelden volgen elkaar op in toch wel een rap tempo.Wat de film voor mij iets minder maakte is het tweede gedeelte.Het tempo gaat in eenkeer zo naar beneden dat het moeilijk is om opnieuw weer in de film te komen.Het boeide mij ook niet echt meer wat er ging gebeuren.Toch wordt het richting het einde weer erg interessant om te volgen. wanneer ze helemaal gestript wordt zijn beelden om nooit weer te vergeten.Helaas vond ik de spanning in het tweede gedeelte ook niet meer erg aanwezig.

Toch heeft deze film een diepere betekenis meegekregen dan de meeste andere horror films en dat maakt het geheel net even iets specialer.Zeker geen film om snel nog eens weer te zien, maar deze zou bij herziening nog wel wat kunnen gaan stijgen.Voor nu een hele sterke:

3.5*

De acteerprestaties waren op zich vrij goed, het verhaal maar zozo. Maar de martelpraktijken vond ik op een gegeven moment echt langdradig worden. Vond het er ook niets toe bijdragen.

Zeer indrukwekkende film.

Martyrs opent gigantisch sterk, kent een fantastisch middenstuk en kent een spetterend einde. Ik had eerst wat moeite met het feit dat Anna ook slachtoffer werd van de mishandelingen. Later werd dit gelukkig rechtgezet door het boeiende slotstuk.

Ik vond de gore eigenlijk enorm meevallen. Enkele stukken waren moeilijk om naar te kijken voor de mensen met een zwakke maag, maar over het algemeen viel het enorm mee. Dit komt vooral doordat alle geweld in dienst staat van het verhaal; er is geen sprake van geweld omwille van het geweld, maar het gaat verder dan dat.

De twee dames Morjana Alaoui en Mylène Jampanoï, spelen echt zeer overtuigend. Vooral Lucie's karakter (Jampanoï) wordt gigantisch goed neergezet; ze is gewoon helemaal op. Wat rest is nog een zielig hoopje mens.

Ook visueel staat de film zijn mannetje (geweldige make-up ook!), maar vooral wat betreft het geluid, is Martyrs erg sterk. De film kent een gave soundtrack en ook de geluidseffecten droegen enorm bij aan een sterke sfeer.

Kortom: Martyrs is een zeer sterke film. Neig eigenlijk naar 4,5*, maar blijf voorlopig nog even op 4* hangen.

Maakt het toch wel een beetje waar.

Is het een martelhorror, een psychologische horror of toch gewoon een soort van slasher. Duurt even voor je weet waar het heen gaat, vroeg me in het begin af of de film wel echt nog een uur ging duren. Maar het beste moest toen nog komen. Begon heel onheilspellend, met de serieuze vraag of dit gestoorde wijf wel de juiste te pakken hadden. Waarna de film ontaard in een gruwelijke martel film.

Gestoord, ziek, pijnlijk. Zonder meer! Maar fuck it, een film kijk je soms ook gewoon om je daarna kut te voelen en dan te denken wat is die film eigenlijk gestoord gaaf. Juist doordat de film op een vrij vreemde manier is opgedeeld, beginnen met de revanche, en eindigen met de marteling en daardoor de kijker met een boosheid achterlaat. Het is bold, het is gedurfd, het is gestoord, het is walgelijk!

Die franse zoeken de grenzen op, en zo hoort het! Niks meer taboe, alles kan en mag! Jaaa!

4.5 sterren, wat is de volgende Franse film die een buzz heeft??

Martyrs. Een film die me heeft doe rillen de eerste keer, en het nu de tweede keer ook weer voor elkaar heeft gekregen. De top 10 was niet meer te vermijden voor dit meesterwerk.

De rillingen werden niet veroorzaakt door de martelingen an sich (waar velen hier overheen lijken te struikelen), die eigenlijk maar een instrument zijn voor iets groters. Martyrs wist mij op elk vlak te beroeren. Waar de eerste drie kwartier vooral gericht zijn op een klassiek horrorformat, gaat de tweede helft op de zwaar filosofische toer.

Martyrs opent bijzonder sterk met de hele wraaksequentie. Het keurige gezinnetje dat afgeschoten wordt is een klap in het gezicht. Deed me erg denken aan een Haneke, die geweld in een sterk contrast weet te brengen met het burgerlijke. De confrontatie van de getormenteerde Lucy met haar kwelgeest is echt prachtig in beeld gebracht. Ze komt uiteindelijk tot rust met haar demoon in één van de mooiste scènes uit Martyrs. Werkelijk prachtig hoe ze elkaar strelen en één worden, om Lucy dan uiteindelijk zelfmoord te laten plegen. De rust is gevonden en de beurt is nu aan Anna.

Anna's ontdekking van de martelkamers vormt het begin van horror op een heel ander niveau. Na het vinden van het gevangen meisje slaat Martyrs om naar iets wat ik nergens heb zien aankomen en wat ik de eerste keer absoluut niet kon plaatsen. De mensen die het huis binnenstormen, Anna gevangen nemen en haar ondervragen. In principe allemaal keurige mensen. Het vervolgens systematisch afronselen door deze mensen vond ik te bizar voor woorden. Niet echt shockerend o.i.d., gewoon zeer bizar en vervreemdend. Vooral wanneer je op een gegeven moment die beul lekker ziet douchen alsof er weinig aan de hand is of de scène dat Anna zorg en haast medelijden krijgt van de vrouw, zeggende dat het bijna over is en er nog maar één fase te gaan is. Wat een rare, maar fascinerende scène is dat zeg.

De laatste 10 minuten wordt alles in perspectief geplaatst. Laugier had op dit moment nog maar zeer weinig opties tot het geloofwaardig samenbreien van het geheel. Hij pakt het echter aan op een manier die de film doet schieten naar een meesterwerk. De visueel prachtige 2001-achtige trip naar een wedergeboorte, het gefluister in de oor van de vrouw, het samenkomen van al die rijke, bejaarde, bange mensen en de uiteindelijke conclusie die mij echt verstomd heeft doen staan en mij dagen lang niet heeft losgelaten. De hele film werd voor mij in perspectief geplaatst.

Laugier is een cineast met een hoop vragen en schuwt geen enkele censuur om deze te uiten in film. Een nieuw genie is geboren wat mij betreft, want ook audiovisueel lijkt alles in orde. Martyrs ziet er prachtig uit en klinkt ook dik in orde. Mooi hier de ode aan Argento in de vorm van Goblin-achtige deuntjes in het begin. Een ode die bij de aftiteling nog eens bevestigd wordt.
Saint Ange heb ik gelijk in huis gehaald en zal ook deze zeer binnenkort in de dvd-speler gooien.

5* en een mooie plek in mijn top 10.

Indrukwekkende film, kan meneer Roth nog veel van leren. Heb lange tijd geprobeerd zo weinig mogelijk over de film te weten te komen voor het kijken (wat als moderator soms knap lastig is) en dat is zeker aan te raden; hoe minder je weet, hoe beter. Martyrs wist me op bepaalde momenten erg te verrassen. De film opent sterk en geeft in het begin gelukkig zo weinig mogelijk prijs van wat er aan de hand is. De eerste drie kwartier waren uitmuntend; uitstekende spanning en ongegeneerde (bijna lompe) horror zijn op een perfecte wijze in een blender gegooid, een combinatie waarmee veel horrorfilms juist flink op de bek gaan.

Vervolgens verschijnt die vreemde organisatie in het huis en begint er gevoelsmatig bijna een hele nieuwe film. Verrassend en op zich niet iets waar ik de film op zou willen afrekenen. Enkel het feit dat de film tijdens de martelingen van Anna saai begint te worden is een behoorlijke teleurstelling. Na fade-to-black nummer 65 had ik het in ieder geval wel gezien. Gelukkig zorgt Laugier nog voor een prima afsluiter, dus lang kun je niet kwaad blijven op de man. Een man waarvan ik overigens echt hoop dat hij zich met de Hellraiser remake gaat bemoeien. Kan, gezien deze film en het oorspronkelijke materiaal van Barker, een erg interessante film worden.

4 sterren.

Net op aanraden van iemand deze film zitten kijken en ben danig onder de indruk. Fantastisch gemaakt, machtig acteerwerk en een goed plot. Ik ben bang dat al die mensen die hier posten dat het laatste half uur te gruwelijk is het plot niet snappen.

Deze film krijgt van mij 5 sterren, gewoon omdat ie dat verdient.

Zo was dit even bril-fucking-jant zeg

Misschien ben ik wel wat gevoelig voor harde en weerzinwekkende films, maar ik zie nou eenmaal graag dat films treffend in beeld worden gebracht. Martyrs deed wat dat betreft ruimschoots aan mijn smaak, en ook ruimschoots aan de verwachtingen. Keer op keer scenes die qua weerzinwekkendheid maar net op het randje waren, perfect dus! Smerig, bloederig, gestoord. En nergens staat dit het verhaal of de spanning in de weg. Spannend is Martyrs namelijk ook nog eens, en niet een beetje ook. Vooral het eerste deel kenmerkt zich door een flinke dosis spanning, maar dan moet het tweede deel dus nog beginnen. Ik besefte me halverwege dan ook dat ik al zóveel gezien had dat ik me afvroeg of het nog waanzinniger kon. Eigenlijk viel dat ook wel mee, de echte horror was wel zo'n beetje geweest (al kwam er dan nog die hele marteling nog overheen, en natuurlijk dat stropen van de huid), maar het slotstuk is toch zeker wel het beste stuk.

En dat verhaal... dat verhaal
Geniaal gevonden wat mij betreft. Lijkt eerst een beetje simpel wraak-filmpje te worden, dan schakelt hij vervolgens een aantal keer over naar een aantal andere genres, om tot slot een slotstuk met een religieuze achtergrond te forceren.
Ontwikkelingen zijn elke keer weer onvoorspelbaar! Pakt geweldig uit omdat je telkens op het verkeerde been gezet wordt en de film dan plotseling weer 180 graden draait. Waanzinnig interessant verteld! En het einde was dus echt met recht een geweldige climax. Volgens mij heb ik het allemaal wel goed begrepen (lees dat het niet voor iedereen het geval was?), maar ik interpreteerde het toch vooral als een soort bezinnig en straf voor het hele gezelschap. Maar misschien juist nog wel leuker voor de napret dat er meerdere interpretaties zijn.

En dit alles ook nog eens geweldig vernuftig in beeld gebracht (bijvoorbeeld die scene waar Julie d'r keel doorsnijdt, die regendruppels in slo-mo. Driewerf ).

Zit nog steeds wel een beetje na te trillen, blijft heavy shit.

5* maar gewoon meteen, kan altijd nog omlaag, niet dat ik dat verwacht ofzo, maartoch..

Ik zal dan maar een spelbreker zijn, want Martyrs is slecht.
Als wraakfilm begint hij goed, maar na het eerste gedeelte vervalt hij in een onzinnig plot waarin een sekte mensen martelt totdat die het leven na de dood hebben gezien... totdat ze martelaars worden. Slaat absoluut nergens op en het is dan ook een excuus om Hostel te kunnen nadoen.
Deze hele nieuwe golf Franse horror is niet voor mij bedoeld, want behalve Haute Tension (die erg goed was) is de rest vervangbaar voor films uit elk ander deel van de wereld. Dat de regisseur dit uniek noemt is zelfs lachwekkend.

Nee een kleine 2 sterren is het enige wat ik nog kan geven.

2*

Heavy.. Dat dacht ik wel nadat ik Martyrs had gezien. Spanning en sfeer vanaf de eerste minuut. Het gezin dat koelbloedig wordt afgemaakt zorgt ervoor dat je er gelijk goed voor zit. Zelfs de kinderen gaan eraan, wat ik toch niet verwacht had. Daarna komt de onverwachte plottwist die wel wat spanning wegneemt, maar het verhaal er zeker niet minder op maakt. Ik kwam er juist meer in te zitten. Het was vooral akelig en aangrijpend, vooral toen ze levend gevild was. Dat was wel even slikken.

In Martyrs krijgen we een nieuw concept te zien en is niet te vergelijken met het eerder genoemde Hostel. Waar het in Hostel puur leedvermaak is het voor de martelaren, is het in Martyrs voor een heel ander doel. Echter wel een vreemd doel.

Op naar de volgende Franse horror!

4,0*

@Fatmike
Is er iets mis met je toetsenbord of zo? Jou lange bericht op de vorige pagina heeft teveel rare enters allemaal.
Heel irritant om te lezen!

Martyrs, na Haute Tension is dit de 2e franse (Horror) film die ik deze week kijk.
Ook deze stelt me weer niet teleur!
De film begint uiteraard heerlijk, het "ideale" gezinnetje wordt dan ook snel uitgemoord door Lucie, degene die uit de klauwen van haar kidnappers wist te ontsnappen 15 jaar geleden.Dankzij de vage beschrijvingen op de dvd-hoes en Moviemeter wist ik niet hoe de film verder zou gaan, wat een positieve uitwerking op mij heeft gehad.
De film is heerlijk ranzig, combineert verschillende facetten van het horrorgenre door elkaar heen. Uiterst effectief uitgewerkt.
De wending in het verhaal na ongeveer een uur zag ik ook totaal niet aankomen.

Wat volgt zijn ruim 30 sadastische minuten. In tegenstelling tot de 1e helft van de film zijn deze minuten juist niet met gore doorspekt.
Dit is dagen/weken lange marteling op de meest effectieve manieren. Haast realistisch zou je zeggen, who needs weapons? Gewoon een dagelijkse "in elkaar ram" partijtje en de arme Anna mentaal martelen is al genoeg zoals je hebt kunnen zien.
Het kwam in ieder geval goed en duidelijk over!

Het einde ben ik verder minder over te spreken, ik vind het eigenlijk jammer dat ze er weer iets religieus achtigs in moeten verwerken.
Het leven na de dood concept sprak me dus ook minder aan, al verklaart het natuurlijk wel het begrip Martelaar voor een groot gedeelte: Getuige!


Conclusie

Ondanks dat religieuze gedoe op het einde blijft dit een verrassend sterke horror/thriller/drama, die verscheidene stijlen goed weet te verwerken in een film(sadisme, gore, spanning).
De acteerprestaties zijn zeker niet slecht, ik kreeg ook haast het gevoel dat de Anna echt werd gemarteld. Ook de Lucie rol werd overtuigend gespeeld, heerlijke gekte.

Indrukwekkend!!

4 sterren

Hele aardige horrorfilm met een interessant gegeven, maar ik vind wel dat het verhaal erg rommelig was, de personages niet bijzonder boeiend en de spanning was ook ver te zoeken.

Het eerste half uur stegen mijn verwachtingen steeds meer, want de introductie is heel erg goed. Naarmate de film vorderde kon het me niet echt meer wat schelen wat er allemaal zou gebeuren met de meiden, en de plotwendingen werden steeds vreemder en vreemder. Achteraf gezien werkte de film wel degelijk naar het einde toe, hoewel het er vaak niet op leek. Vooral het laatste gedeelte, wat een schijnbaar oneindige aaneenschakeling van martelingen was, daar verloor de film al heel snel mijn laatste restje aandacht. Maar zoals ik al eerder zei, achteraf gezien diende alle gebeurtenissen een doel, hoe willekeurig en onverwachts die gebeurtenissen ook mochten zijn. Ik vond het einde dan ook niet slecht, en ik denk dat ik meer waardering zal hebben voor de film tijdens een tweede kijkbeurt.

Op dit moment zal ik de film 3 sterren geven, want met de gore zit het wel goed, en de sfeer zit er goed in. Een goede horrorfilm moet voor mij echter ook spanning hebben, een duidelijk verhaal (alhoewel het zeker niet simpel hoeft te zijn, maar wel een goede structuur) en personages waar ik iets om geef (wat weer leidt tot meer spanning). Die spanning zal er niet plots inzitten tijdens een tweede kijkbeurt, en ik vermoed dat ik niet ineens iets zal geven om die meiden, maar nu ik weet waar het verhaal naartoe gaat zal ik in ieder geval wat meer van de goede gore kunnen genieten, plus de toffe cinematografie en de sfeer die erbij ontstaat.

Film speciaal gemaakt voor de doelgroep, pubers.

Op mijn 16e zou dit ook een film voor mij zijn geweest. Nu vind ik het eerder een zieke misselijkmakende film en begrijp ik niet dat zoiets uitgebracht kan worden. Wat is de meerwaarde van zulke films behalve dat een stel idioten serieus gaat discussieren wat voor boodschap deze film meedraagt?

Echt een beleving. De film snijdt door merg en been, zonder taboes. Aan sommige reacties hierboven te lezen heeft een aantal mensen zich blindgestaard op de martelingen als zijnde het slechts een horror. Maar de film is veel meer dan dat. De martelingen zijn een onmisbaar onderdeel voor wat de film uiteindelijk teweeg wil brengen (en dat is niet een goedkoop schok-effect creëren).

Allereerst de film zelf. IJzingwekkend realistisch, door manier van filmen, het acteren, het gedoseerd en passend gebruik van muziek, de special effects, waanzinnig. Een zegen vergeleken met standaard horrors en drama's. Al bijna direct word je keihard geconfronteerd met schokkende, brute gebeurtenissen. Naarmate het verhaal vordert, ga je daardoor steeds meer meeleven met de meisjes, ik althans wel. Vooral als je beseft wat Lucie heeft gemaakt, wat haar beweegredenen zijn en als eenmaal duidelijk is in welke psychotische staat ze verkeert. Bizar. Vooral ook de afwisseling tussen heftige emoties en koelbloedigheid. Het is allemaal moeiteloos te volgen.

In het tweede deel van de film voel je de ellende aankomen wanneer Sarah wordt afgeschoten. Creepy is dat Anna al precies weet wat haar staat te wachten. Je kunt je wel afvragen of het tweede deel zo uitgebreid moet, maar het helpt wel in te beelden wat Anna moet doorstaan.

En dan wordt de boodschap, of de essentie, of hoe je het ook wilt noemen, duidelijk. Essentie in letterlijke en figuurlijke betekenis: wat is er na de dood? Een van de pijlers van religie. Maar met religie heeft het denk ik niet te maken. Mademoiselle vertelt over voorgaande martelaars en benadrukt in een aantal gevallen dat ze atheïstisch, of simpel zijn. In ieder geval wordt niet gesproken over religieuze ervaringen (die er al wel volop zijn, al dan niet feitelijk). Zij en haar sekte willen een antwoord op de grote vraag, een antwoord dat ze blijkbaar niet kunnen putten uit de Bijbel of welk boek dan ook, of uit de religieuze ervaringen waarover ik het net had. Verder heb ik in de woning en elders ook geen tekens van religie ontdekt, zoals een kruis.

Om het waanzinnige doel te bereiken passen ze het meest ultieme toe. Bij Anna waren ze niet bang voor zelfdoding door de kop tegen de muur te rammen, bij Sarah denk ik wel getuige haar afschuwelijke hoofdkap. Bizar te denken dat ze Sarah meer dan 15 jaar zo hebben gefolterd. Knap verfilmd ook, dat ze geen woord meer sprak, en zo eng uitgemergeld was. Ook de lijdensweg van Anna, en als klapstuk het villen, huiveringwekkende gedachte.

De film is zo denk ik een aanklacht tegen de ontembare wil van mensen om meer te weten dan ze kunnen weten. Niet alleen religieuzen kunnen daarin doorslaan, ook atheisten, of wetenschappers, of wie die groep ook mocht zijn. De enge kilte en precisie waarmee de folteraars te werk gingen is ook beangstigend.

Het einde biedt veel interpretaties.
Bijvoorbeeld dat Anna toch niets heeft gezien, en dat de vrouw daarop zelfmoord pleegt. Maar dat lijkt me niet, de vrouw zegt dat Anna iets zag. Maar er is nog een reden imo.

Ik denk dat Anna wel ervaringen had en die heeft doorgegeven, en dat de vrouw daarop zelfmoord pleegde omdat het antwoord niet meer aanreikte dan wat al vaak gesuggereerd wordt: het tunneleffect met wit, dus helder licht. Vandaar haar laatste zinnen over "helder" en het woord "twijfel". Helaas is mijn Frans niet goed. Je kujnt je ook nog afvragen hoe duidelijk iemand nog kan zijn in de ijlende situatie van Anna en wat voor waarde je daaraan kan hechten.

Maar de ervaringen van Anna zullen imo niet spiritueel zijn of over het hiernamaals gaan. Er zijn bijvoorbeeld stoffen en hormonen in je lichaam die, als er teveel van zijn, je in een extatische, euforische sfeer kunnen brengen. Dopamine is daar een voorbeeld van. Als je een grote dosis dopamine krijgt toegediend krijg je dat euforische gevoel. Maar het kan er ook voor zorgen dat het zicht van het oog vertroebelt en dat er minder licht wordt waargenomen, alleen nog in het midden van je gezichtveld. De hersenen schijnen alleen nog signalen op te vangen van licht dat valt in het middelpunt van het "projectiescherm" van je oogbol. Het gevolg is dat je wit licht ziet in het midden, met daaromheen donkerte.

Oftwewel het bekende tunneleffect met licht aan het einde van de tunnel. Dat schijnen mensen te kunnen krijgen bij een bijna- doodervaring, in overlevingssituaties waarin het lichaam zélf extra dopamine en andere stoffen aanmaakt, bijvoorbeeld bij een auto-ongeluk.

Ik denk dat de foltering van Anna ertoe heeft geleid dat haar lichaam extreem veel van zulke stoffen heeft aangemaakt in haar extatische, laatste fase. En dat ze dus het tunneleffect had en wit licht zag. Niets vernieuwend dus voor Mademoiselle, en dus genoeg reden voor het pistool.

Dit open einde vind ik prachtig, en er had ook eigenlijk niets anders dan een open einde kunnen zijn.

- Edit: Pff een erg lang stuk tekst zie ik nu, sorry..


5* uiteraard

wat een film

Een uur lang deed de film het geweldig, een zeer spannend begin met misterieuze en zieke beelden. Ik had niet verwacht dat het allemaal zo ging zijn. Na dat uur zwakte de film voor mij volledig af. Ik vond het toen maar overdreven maar toch best wel een heeel onverwachte wending. En die wending had naar mijn mening heel anders mogen zijn. Het werd mij soms zelfs te erg dat ik hem wou afzette. Maar ik moest het einde weten.

Het acteerwerk was best goed en sterk maar te veel geschreeuw in de film. Ook te veel gore momenten vind ik, dat maakte het mij ook al moeilijk.

Het eerste uur blijft nog steeds het grote pluspunt daarom ook 3.5 sterren.

Holy shit, wat een heftige film is dit.. Zelden zo'n realistische horror gezien. Alles wordt in detail laten zien, dus daar moet je maar tegen kunnen. Zelf heb ik er wat moeite mee, maar naast het lugubere lijkt er ook een sterk verhaal in te zitten. Naarmate de film vordert wordt je steeds meer gepakt door nieuwsgierigheid over wat achter deze walgelijke martelingen schuilt. Ik begon steeds minder op de zieke dingen te letten, maar hoopte steeds meer op een gaaf verklarend einde van de organisatie die ineens opduikt. Helaas werd ik toch teleurgersteld want de opgebouwde climax houdt wel heel abrupt op.. Het kan aan mij liggen, maar het einde vond ik heel erg jammer. Misschien dat iemand mij het een en ander uit kan leggen, en dat dan alles op zijn plaats valt voor me!

Door het einde, voorlopig, 3*

De film an sich was natuurlijk erg ziek, het begin vond ik verwarrend (Met die monsters) maar aan de andere kant.....Hoe kómen ze hier op het plot was namelijk diep doordacht.

Nooit geweten dat dit soort horrors met martelingen met zo'n bijzonder plot bestonden.

Ik vind het wel een aanrader.

Wat een beleving.. ik was helemaal geschokt na het zien van deze film en speechless, daarom heb ik deze film eerst een tijdje moeten laten bezinken. Hij bleef in mijn hoofd zitten en achtervolgde me als het ware. Het kruipt je echt onder de huid.

Ik ben zonder teveel informatie over deze film gaan kijken, en ik kan het iedereen aanraden. Hij pakt je het beste als je helemaal 'blanco' bent. Ik hoorde natuurlijk wel dat hij schokkend en eng was, maar verder wou ik me er niks over laten vertellen. Eerst zelf zien, en nou, dat heb ik geweten. Ik keek deze film 's avonds, alleen in bed, achteraf wenste ik wel dat iemand me daarvoor gewaarschuwd had, dan had ik waarschijnlijk een andere situatie en/of tijdstip uitgekozen.

Wat kun je verder over deze film zeggen, buiten dat hij genadeloos, weerzinwekkend, gruwelijk, schokkend en doodeng is? Het is een zieke, maar realistische film. Op een gegeven moment vergeet je dat je de film zit te kijken, maar je bent er letterlijk bij. Je voelt de pijn, je voelt de angst. Het maakte mij kotsmisselijk.

Met recht de meeste enge en zieke film die ik ooit gezien heb, deze film valt gewoon niet naast je neer te leggen. Alles klopt, goed acteerwerk, gore, prachtige special effects.

Martyrs is geen standaard Saw-horrorfilm. De eerste 45 minuten doen het tegendeel vermoeden. We zien een heleboel shockbeelden met hamers en stanleymessen en er vloeit menige emmer bloed. Dan ineens slaat de film om en verandert in een intrigerend experiment over leven na de dood.

Een jonge vrouw wordt levend gevild en vertelt over haar ervaring met het hiernamaals dat ze zelf 2 uur lang in pure extase heeft kunnen aanschouwen. Een groep aristocraten verzamelt zich om de boodschap te aanschouwen. Erg apart allemaal. Ik had nooit kunnen vermoeden dat deze film me nog op zoveel niveau's had kunnen raken. Ik had me er eigenlijk al bij neergelegd dat het gewoon wat gooi- en smijtwerk zou worden.

Waarschijnlijk de beste horrorfilm die ik tot nu toe gezien heb, juist omdat deze film wel die overgang maakt naar een serieus verhaal. Ik miste in het eerste uur elke vorm van realiteit, bv. de vrouw die na een kogel van een halve meter door haar hart gejaagd te hebben gekregen, ineens weer vrolijk opstaat. Nu snap ik ook wel dat de tweede helft van de film net zo min realistisch was, maar de tweede helft is dan wel weer enorm interessant om over te filosoferen. De tweede helft zette me aan het denken.

Er is al veel over deze film geschreven. Maar voor mij persoonlijk is het belangrijkste dat dit een unieke filmervaring is geweest. Zelden heeft een film bij mij dit soort emoties weten op te roepen. Met name de omslag in de film heeft hier voor gezorgd. Waar verschillende gebruikers het eerste deel met afstand het beste vonden, is dat bij mij anders. Eigenlijk vind ik deze tweedeling en dan voornamelijk het verschil in tempo één van de sterkste punten van de film.

Ik snap wel dat een film als Martyrs bestempeld wordt als Unrated. Dit soort emotionele horror is duidelijk niet geschikt voor mensen die maar moeilijk verhalen kunnen loslaten. Het grote onderscheid met andere films is niet alleen het acteerwerk en de visuele kracht van de film. Het is vooral de emotionele verbondenheid met de karakters en dan voornamelijk met Anna. Het enige minpunt is dat zij in de film een aantal domme beslissingen neemt, hoewel ze hierbij wel bewijst dat ze een apart gevoel voor avontuur heeft.

Interessant om zijn uitgangspunt maar nogal onsamenhangend en vergezocht om echt te boeien. Het begint vrij flitsend en vooral in het eerste uur krijg je nauwelijks tijd om op adem te komen. Echt heel erg schokkend of ziek (zoals het hier regelmatig genoemd wordt) vond ik het echter niet. Schrik er zelf ook van dat ik dit hier neertyp maar vrees dat ik teveel gewend ben om er nog echt van op te kijken. Het leverde ook geen echt heftige reacties op ofzo. Misschien was dat ook wel omdat ik een echte rauwe, realistische horror verwachte, maar zaten er voor mij toch echt iets teveel plotgaten, overdreven momenten in om het echt serieus te nemen, hierdoor deed het meer aan als exploitatie eigenlijk. Deed me in de verte zelfs wat denken aan de beide Hostel films en die vond ik ook niet al te best. Wat dat betreft steeg het voor mij ook nergens boven de gemiddelde Hollywood horror van het afgelopen decenium uit. Misschien dat ik met die uitspraak iets te ver van de toren schreeuw maar dat is dan maar zo. De tweede helft is ook stukken minder. Zelden zo'n al even belachelijke als fascinerende ontknoping gezien trouwens. Maar goed erg veel stelde het allemaal niet voor. Er wordt een beetje goedkoop op de gevoelens van de kijker ingespeeld door contant die martelingen die Anne moet ondergaan te herhalen om de daadwerkelijke geestelijke aftakeling wat meer kracht bij te staan. Nouja kracht, ik vond het soms meer provocerend dan dat het echt overtuigend was. De ontknoping laat je dan wel even ademloos achter, evenals die scene waarin die vrouw met dat ijzerenmasker door Anne werd bevrijd, in bad werd gestopt om vervolgens als een beest weer afgeschoten te worden, daar schoot ik ook wel even van vol. Maar als je achteraf nadenkt over waar je het afgelopen anderhalf uur precies naar gekeken hebt blijft het toch een lichte teleurstelling en dat is best jammer.

3 sterren

Vond het eerste uur toch wel het vermakelijkst, het laatste halfuur vond ik daarentegen erg onnodig.

Je wordt gelijk midden in het verhaal gegooid en het is dan ook gelijk spannend. De scènes in het huis van de beulen voordat Lucie sterft) waren erg spannend en toch best aangrijpend. Ook als het gedrocht in de kelder wordt gevonden blijft het spannend. verder zit er gewoon een hele lugubere sfeer in.

Nadat er een paar beulen het huis binnen dringen en Anna gevangen nemen wordt het erg grimmig en vooral vies. Ook de foto's vond ik verontrustend. De scènes dat Anna daarna gemarteld wordt, vind ik erg onnodig. Het wordt steeds erger en er lijkt geen einde aan te komen. Dan na een tijdje gelukkig toch wel. Als de sekte bijeenkomt om te luisteren naar het meest belangrijke van hun missie maakt de leidster er een einde aan, waardoor er zich een mooi eindshot vormt. Maar uiteindelijk was het dus allemaal voor niets...

Als één geheel toch een goede film, maar weet alleen niet zeker of ik er (vooral tijdens het halfuur lange gemartel) van heb kunnen genieten.

* 3,5

De film begon goed maar halverwege gleed hij toch wel erg ver weg en werd het allemaal wat langdradig.

Dit was geen probleem geweest als er een goed slot zou komen maar ook dat viel erg tegen.

Ook is het niet gelukt mij te schokeren helaas, dan was mijn oordeel een stuk positiever geweest. Ik vond het over het algemeen gewoon smakeloos met een te zwak plot.

Inderdaad een van de naarste films die ik ooit heb mogen zien. Zit wat mij betreft in de top 10 van naarste films ooit tussen films als Salo, Cannibal Holocaust en Irreversible. Het gaat daarbij helemaal niet (alleen) om de beelden. Ben ook wel wat gewend. Het gaat om de geest van de film (lekker vaag). Het is altijd gemakkelijk om heel stoer te zeggen dat je niet geschokt bent of zo, als je afstandelijk of met vrienden of op klaarlichte dag op je PC de film kijkt. Als je serieus naar de film kijkt en je probeert in te leven (moet je bij elke film een klein beetje je best voor doen vind ik), kan ik me niet voorstellen dat dit je weinig doet.

Zal dat vage proberen uit te leggen door allereerst maar even te zeggen dat de manier waarop het verhaal verteld wordt, hoewel niet meer dan een trucje, heel effectief is. Het eerste deel staat volledig in het teken van de gevolgen van zo'n martelaarschap. Je ziet de wraak, de demonen en het trauma aangevuld door wat vluchtige flashbacks. En deze al vrij pijnlijke scènes maken duidelijk hoe verschrikkelijk het moet zijn als je zoiets meemaakt. Het laatste deel is daardoor nog heftiger en komt nog veel beter uit de verf. Ik werd er (waarschijnlijk hierdoor) in meegezogen. Ik hoopte vurig dat ze zou ontsnappen, dat het afgelopen zou zijn en op een gegeven moment maar gewoon dat ze zou sterven. Het laatste half uur is zeer beklemmend en deze film is echt meer dan het stukje exploitatie cinema dat bijvoorbeeld Hostel (sorry, kom er niet onderuit) is.

Het is een nare, maar ook gevoelige film. Het feit dat dit soort dingen echt gebeuren (hoewel misschien niet identiek zoals hier), maakt het een film met een nasmaak. Stel je het meeste erge voor dat je kunt overkomen en je hebt deze film en de regisseur laat het op indrukkwekkende wijze heel dichtbij komen. Het haast religieuze eind vond ik niet helemaal uit de verf komen en eigenlijk het enige dat een beetje ongeloofwaardig was (de rest had ten goede van die geloofwaardigheid een zeer hoge mate van realisme), maar was tegelijk ook wel weer interessant en creepy.

De ene 4 sterren beoordeling is de andere niet bij mij. Zal wat vaker aangegeven hoe hoog ie komt in mijn top 1000 (stelde er pas voor de lol een op). Deze staat zeker bij de eerste 300. En dat staat gelijk aan heel indrukwekkende cinema.

Een horrorfilm met pretenties,

Slechts, de verhaalconstructie is echt om van te smullen. De keuze om eerst een slachtpartij op te dienen en daarna het hele martelproces in beeld te brengen, zorgt ervoor dat het lijkt alsof je eerst met onschuldige mensen van doen hebt, terwijl de wraak tegen het einde van de film gerechtvaardigd aanvoelt.

Martyrs is een vrij zieke film, wie anders beweert heeft vast een grote kelder in huis of is zijn zicht op de realiteit verloren. Het begint allemaal best gaaf, met een genadeloze slachtpartij waarna het accent al snel komt te liggen op een gecompliceerde relatie tussen Lucie en Anna.

Nou is Martyrs waarschijnlijk nooit bedoeld als een film die mikt op realisme. Maar onlogische gedragingen worden hier wel heel opzichtig tot kunst verheven, waardoor je wordt afgestompt en op een gegeven moment geen sikkepit meer geeft om wat Lucie en Anna allemaal nog te wachten staat.

Een sensatiehorrorfilm die het etiket exploitatiefilm bijtijds wil voorkomen, door zijn afschuwwekkende innerlijk op te geven voor een film waarin belachelijke motieven gedijen en waar vergelijkingen met een bekende Franse martelares er met de haren bij worden gesleept, opdat het allemaal ineens zo diepzinnig zou zijn.

Haute Tension en L `Interieur gaven de Franse horrorfilm aanzien, door te investeren in sfeerschepping, spanning en veel slashgeweld, die geen moment aanvoelden om een groter geheel te dienen, maar louter voor pretentieloos plezier doorgingen en zo tot een zo optimaal mogelijke verzadiging kwamen.

Op visueel vlak is het allemaal wel degelijk, al mist Martyrs de nodige allure om echt te overtuigen. De tunnel tussen leven en dood wordt standaard gevisualiseerd door een groot wit licht? Mr. Laugier had duidelijk in geen tijden spinazie op. Slechts de vilscene van Anna en de eindscene waren nog gaaf in beeld gebracht, al werd dat effect grotendeels veroorzaakt dankzij een fijn sounddesign die de beoogde drukkende atmosfeer vaak nog enigzins op wist te vegen.

Uiteindelijk breekt Martyrs trouwens nog wel een record, namelijk het record: jezelf zo ernstig mogelijk toetakelen d.m.v. automutulatiescenes, absoluut voer voor emofans met ideeënarmoede! Een film die nooit weet te vervelen, op basis van de reputatie die Franse horrorfilms genieten, een debacle! 3*

Tja staat al zo lang in me top 10, ook hier maar eens een berichtje typen dan..

Geweldige en tegelijk erg ongemakkelijke film. De medewerkers van de videotheek hadden me al gewaarschuwd en me verwachtingen lagen hoog, maar zelfs dat werd overtroffen.

Eerste punt wat me beviel was de onvoorspelbaarheid, het plot dat op de hoes staat beschreven gebeurt namelijk al in de eerste 10 min, en daarna was ik even onwetend over hoe het verder zou gaan (wat uiteindelijk 'leuke' wendingen tot gevolg had).

Subliem acteerwerk, wat je niet al te vaak ziet bij een horrorfilmpje (maarja mix met drama, heeft me al eerder z'n voordelen bewezen -> zorgt er ook meteen voor dat het geen hersenloos slashertje o.d. is).

Weinig gore, maar toch erg overtuigend (mede door het acteerwerk en een 'rustige' stevige kennismaking met de characters). Woorden schieten me tekort.. het hele idee achter alles is afgrijselijk, maar tegelijk geweldig.

Ik herinner nog dat ik destijds een vreemd naar gevoel had na de film (wat ik alleen eerder een keer had gehad bij Cannibal Holocaust). En tegelijk sjeesde ik de volgende dag naar de winkel om de film te kopen en kreeg ie een plekje in me top 10. Over mixed-feelings gesproken..

Anyways, dit was me eerste kennismaking met Franse horror, waarna ik er eigenlijk meteen van ben gaan houden. Aanraden zou ik hem dus wel degelijk, mits het voor je weggelegd is..

Perfectie bestaat niet, maar Laugier komt akelig dicht in de buurt.

Zelfs bij de tweede kijkbeurt blijft Martyrs een emotioneel beladen film die je vanaf de eerste minuut bij de strot grijpt en niet meer los laat, een ongekend stukje cinema dat als geen ander weet te spelen op de gevoelens van de kijker, op elk moment de juiste snaar weet te raken en op gebied van timing uitmuntend is. Laughier houdt het spannend, realistisch maar vooral onmenselijk ziek zonder te ver te gaan met het gore-gehalte.

Een werkje dat echt onder de huid kruipt en je laat walgen, niet direct door de gore, want een gorefest hoef je absoluut niet te verwachten, de eerste 'helft' kent een breed aantal scénes waar je haren van overeind gaan staan maar daar ligt de focus niet direct op. Het draait allemaal om de emotie, die goed voelbaar is door o.a het camerawerk, je zit echt op de huid van de hoofdrolspeelster en dat laat het voelen alsof je er midden in zit. Het oogt rauw en op een fijne manier hectisch.

Het moet daarnaast gezegd worden dat de rol van Anna een bijzonder zware is, gelukkig weet Morjana Alaoui daar het beste van te maken, verbluffend hoe ze de rol hier neerzet. Vol met emoties die ze op bijzonder wijze weet over te brengen op de kijker.

De verschillende opvattingen over het einde zijn ook een erg goed aspect aan Martyrs, is het nou uit teleurstelling of uit nieuwschierigheid 1 ding aan het einde zal iedereen het iig wel mee eens zijn en dat is dat het beeld van Anna, die volledig is ontnomen van haar huid nooit meer uit je geheugen zal verdwijnen, damn wat indrukwekkend blijft dat.

Martyrs blijft moeiteloos overeind op de nr 2 positie in m'n top10 en dus natuurlijk nog steeds de dikke 5* voor dit onovertroffen meesterwerk.

Mijn eerste bericht hier op de site, en meteen een post bij een van de mooiste films die ik ooit gezien heb. Een dikke 5 krijgt deze van mij voor het pakkende verhaal, de schokkende scene's, en het mysterie wat de film met zich meebrengt. over het einde valt nog genoeg te speculeren over het waarom de vrouw zich om het leven bracht een film die nog lang in mijn hoofd blijft hangen. Een eentje die zichzelf eindelijk eens waar maakt!

Ik weet niet echt wat ik hiervan moet zeggen. De gore en martelingen zijn wel ok en in stijl van Saw, maar de film is eerlijk gezegt maar weinig spannend of eng zoals ik hem heb verwacht. En dat komt ook vooral omdat de film grotendeels overdags afspeeld en daarnaast houd de film eigenlijk na 10 minuten op. Het begint goed maar naderhand word het alleen een beetje moord en doodslag, en dingen die in het begin eng waren worden ruw verstoord. Bv met die waan van die uitgemergerde vrouw die wraak op Lucie wil nemen. Ook die psychofamilie vond ik nogal knullig overkomen. En dit allemaal is jammer... heel heel heel jammer. Als de regiseur nog even wat meer had gedaan (kwa locatie, verhaal, en sfeer) dan was dit een goede film geweest met een verassende twist en niet zo afgezaagd.

De moorden enz zagen er idd wel lekker ranzig en pijnlijk uit, maar dan kan ik netzogoed films als Saw of Hostel kijken als het echt alleen maar daarom gaat.

Een zeer krappe 3* Erg, erg jammer.