C'era una Volta il West (1968)

Vroeger vond ik The Good, the Bad, and the Ugly beter, maar nu weet ik dat niet meer zo. Ik miste in deze film denk ik Eastwood, het ergerde me dat de harmonicamuziek duidelijk in een studio opgenomen zijn, en dat de toon serieuzer is, stond me ook minder aan.

Die sfeer bevalt me eigenlijk dit keer wel. De film appelleert behoorlijk aan nostalgische gevoelens van het Wilde Westen dat ten einde komt omdat de civilisatie oprukt, en dat moet men vroeger nog een stuk sterker gevoeld hebben. Vergelijk: toen deze film uitkwam, was de periode van het Wilde Westen ongeveer net zo lang geleden ten einde gekomen als de Tweede Wereldoorlog nu. Mijn grootouders hebben die oorlog nog meegemaakt; er leven nog steeds mensen die die oorlog hebben overleefd, en zo zal men in Amerika ook naar de dagen van het Westen gekeken hebben ten tijden van het uitkomen van deze film.

De soundtrack mag wat betreft het appelleren van die nostalgische gevoelens ook genoemd worden. Het neigt erg naar bombast, maar het weet me hier weinig te storen, wat ook voor de harmonica geldt deze keer. Uiteindelijk is wat mij betreft de soundtrack zelfs de grootste kracht van de film.

Visueel is de film wel duidelijk verouderd. Alles ziet er dor uit, de omgeving, de gelooide huiden van de mannen, en dan helpt het ook niet dat de kleuren sowieso flets overkomen, het enige wat eruit springt zijn de blauwe ogen van Fonda. Met close-ups en langdurige shots worden er pogingen gedaan om een sfeer neer te zetten, maar het mist een bepaalde strakheid in de cameravoering om het echt goed te laten werken. Verder een aantal knulligheden zoals lijken die duidelijk nog ademen, en matige nasynchronisatie.

Kortom, ik begrijp dat men dit als klassieker beschouwt, en er zit zeker een bepaalde charme aan, maar uiteindelijk overheerst bij mij het gevoel dat de tijd deze film heeft ingehaald, met name op het visuele vlak. 2*.

Thereisnospoon schreef:

Dat was geen nieuw idee. Leone wilde eigenlijk voor "A Fistfull of Dollars" al Fonda, Bronson en ook Robards contracteren. Die drie gasten hadden echter hun naam al gevestigd in de filmwereld (de een wat meer, de ander wat minder) en Leone kon niet genoeg geld vrijmaken om ook maar één van hen te contracteren. Ook had Leone zijn faam nog niet opgebouwd en lokte dus ook met zijn naam geen VS ster naar Europa. Men attendeerde Leone op Eastwood en zijn rol in de westernserie Rawhide. Eastwood, wiens loopbaan op dat moment op een dood spoor zat (enkele onbelangrijke bijrollen in films) en daarom voor tv werk had gekozen besloot deze kleine kans te grijpen en hapte voor 15.000 US Dollars toe. De rest is geschiedenis..........althans wat de Dollar-Trilogie betreft.

In 1968 wilde Eastwood niet meer. Zijn naam was gevestigd en hij was bang dat hij een stempel opgedrukt zou krijgen als hij in nog meer spaghetti-westerns zou meespelen. Toen Eastwood afhaakte greep Leone zijn kans. Hij was nu een regisseur met naam en zijn budget was groter. De iets oudere Fonda die inmiddels niet zo veel rollen meer kreeg en Bronson, die het gevoel had dat een film met Leone hetzelfde effect op zijn loopbaan zou kunnen hebben als bij Eastwood, hapten beide toe......

De beste western ooit gemaakt,verveeld geen moment,ook niet na tientallen keren bekeken te hebben.

Bravo.... 5 sterren voor deze all time classic.

Wat een meesterwerk, in vrijwel alles, terwijl ik niet eens zo'n western-liefhebber ben.

Heerlijk (wraak) verhaal, uitstekend uitgewerkt, fan-tas-tisch gespeeld door Fonda, Bronson, Robards en Cardinale (wat een schoonheid), Morricone heeft het onmogelijke gepresteerd, prachtige natuurbeelden.

Ik snap niet wat beoordelaars hierboven hier verouderd aan vinden.

Verdomde blij dat 1 van 's werelds best-beoordeelde films me niet is tegengevallen, waar ik eigenlijk bang voor was vanwege het genre en jaartal. Gelukkig is het tegenovergestelde gebeurd.

Ja, deze film is episch en dat is geen woord dat ik vaak gebruik.

Voor mij een bijna perfecte film die soms de perfectie overstijgt.

Eén vraag heb ik: Mr Harmonica verraadt op gegeven moment Cheyenne. Later zien ze elkaar weer terug en Cheyenne geeft geen enkel blijk van woede over het verraad . Heeft iemand een verklaring hiervoor?

Zuster Stein, de reden dat Harmonica Cheyenne aan de sheriff uitlevert is omdat hij op die manier eigenaar wordt van Sweetwater zodat hij Frank kan dwarsbomen. Vergeet niet dat Cheyenne tijdens de veilig van Sweetwater wordt uitgeleverd en en een prijs van 5000 dollar op het hoofd van Cheyenne staat.

Ik zelf heb de indruk dat het eerder een een-tweetje was van Harmonica en Cheyenne en dus niet echt verraad. Harmonica moet waarschijnlijk toch al begrepen hebben dat Cheyenne zou ontsnappen.

Cheyenne is overigens een schitterende rol van Jason Robarts.

Teejey, zie Wataru

Wataru, natuurlijk heb ik aan een opzetje gedacht maar dat blijkt verder nergens uit, integendeel, tijdens zijn uitlevering aan de sheriff maakt Cheyenne behoorlijk pissige opmerkingen aan het adres van Harmonica ("Judas vroeg slechts 30 dollar"of zoiets). Aannemen dat Cheyenne wel eventjes zou ontsnappen (en ook nog zonder hulp van Harmonica) vind ik te gemakkelijk gedacht.

Zuster Stein, je bent het niet geheel eens met Wataru, maar volgens mij is dat toch echt de opzet. Na zijn ontsnapping zegt hij nog hoe makkelijk het ontsnappen verging volgens mij, waarna Harmonica en Cheyenne elkaar met lichaamstaal duidelijk maken dat er geen problemen waren. Niet alles hoeft voorgekauwd te worden natuurlijk.

Zuster Stein, bij deze film gebeuren veel zaken 'off-screen'. UIteindelijk ontsnapt Cheyenne off-screen weer met behulp van zijn mannen waarna hij en zijn bende de trein van Mortimer aanvallen.

Ontsnappen is voor Cheyenne nogal een sport aangezien hij bij zijn introscene aan zijn bewakers ontsnapt, en later voor een tweede keer off-screen aan een posse.

Het gesprek tussen beide wanneer Harmonica op het punt staat Cheyenne uit te leveren suggereert toch iets geheel anders. Het ging ongeveer als volgt (uit mijn hoofd!): (Harmonica eist de prijs op z'n (Cheyenne's) hoofd van 5000 dollar op, Cheyenne zegt : 'Judas asked only 30 dollar', Harmonica: 'in these days there were no dollars', Cheyenne: 'but sons of bitches, yeah'. Ik snap dat er 'buiten beeld' ook een hoop gebeurd, accepteer (grote) overdrijving , hou zelfs rekening met een op het laatste moment geschrapte scene die helderheid had kunnen verschaffen, maar ik blijf vinden dat dit niet helemaal in de haak was. Of deze woordenwisseling moeten wij als kijkers maar niet serieus nemen en was die alleen maar bedoeld voor effectbejag.

Soms moet logica in een film een pas op de plaats maken voor dramatisch effect.

Er is in de film geen enkele indicatie over wat er precies gebeurde tussen Cheyenne en Harmonica vóór de scene met de veiling. Als het geen een-tweetje tussen beide was, dan heeft Harmonica Cheyenne via een list gevangen genomen, maar wordt daar verder helemaal geen melding over gemaakt aangezien het toch niet belangrijk is en deze lange film nog langer zou worden. Harmonica kon Cheyenne met gerust hart overdragen aangezien hij wist dat Cheyenne toch wel zou ontsnappen.

De exacte dialoog tussen hen beide:
Harmonica: The reward for this man is 5000 dollars, is that right?
Cheyenne: Judas was content for 4970 dollars less.
Harmonica: There were no dollars in them days.
Cheyenne: But sons of bitches... yeah.

Er zijn inderdaad scene's geschrapt maar bijna allemaal zijn ze hersteld in de gerestaureerde versies met uitzondering van een scene waarin Harmonica door de sheriff en zijn mannen in elkaar wordt geslagen.

Ik heb deze film al vele malen gezien, maar ik ben er altijd van uitgegaan dat dit inderdaad doorgestoken kaart was, zoals Wataru zegt. Waarom zou Cheyenne anders nooit Harmonica dat verraad voor de voeten hebben gegooid of er anderszins op terug zijn gekomen?

        Ik heb voor de grap ook eens op internet gezocht naar samenvattingen van de plot; de meeste daarvan zijn dusdanig kort dat dit punt niet aan de orde komt, maar bij IMdb is de summary zó gedetailleerd dat het opbrengen van Cheyenne door Harmonica wèl wordt genoemd, en daar wordt het omschreven als "most likely a scheme devised by both men".

Dank voor de discussie

Graag gedaan, Zuster Stein.

In welke Leone film hebben we dat toch nóg gezien ?

Terwijl de aftiteling nog loopt en ik voor de eerste keer Once upon a time in the west bekeken heb, Moet ik toch zeggen dat dit een heerlijke western is! misschien wel 1 van de beste dat ik heb gezien... De muziek is zo'n sterkte punt in deze film, die herkenbare deuntjes die fantastisch passen bij alle scènes. Het camerawerk met oa. De close ups zijn perfect gemaakt, de dialogen heerlijk en de spanning die word gecreëerd is zalig. Ook word er heel sterk geacteerd en daarom is deze film zijn 5* volledig waard!!

Dit is een van de films die geschiedenis hebben gemaakt.

Niet te evenaren.

Waar nooit een remake van te realiseren is.

Absolute topklasse.

Je kunt hem 100 keer bekijken en dan blijft hij nog verrassen.

Hier sluit ik me helemaal bij aan.

Klassieker. Eén der allerbeste westerns ooit gemaakt.

Trouwens die trailer die er hier bij staat is meer een samenvatting dan een trailer. De hele endscene wordt al verklapt.

Absolute topfilm. Al is er wel een scène, waarvan ik de cinematografische meerwaarde niet meteen snap. Wetende dat Sergio Leone achter de camera zit, ligt het dus gewoon aan mij en hoop ik dat iemand mij kan helpen begrijpen, wat ik aldus niet vat. Hier komt het:

Wanneer Harmonica Jill terugziet; dat is bij haar hoeve, dan wordt de indruk gewekt dat hij haar wil gaan aanranden. Hij scheurt haar kleed stuk aan de mouwen en aan de halsstreek en stuurt haar dan op een nogal onvriendeljke manier om water. Dat hij haar om water stuurt, is naar mijn mening om haar als lokaas te gebruiken. Het stukscheuren van dat kleed, kan ik gewoon niet plaatsen. Waarom was dat op zich nodig? Waarom vond Harmonica dat nodig? Temeer, Harmonica speelt 'the good guy' ...


Verder dus, een absoluut meesterwerk. Bovenstaande vraagstelling doet verder totaal geen afbreuk.

Ik heb zelf altijd gedacht dat Leone dat deed om de kijker een beetje op het verkeerde been te zetten en de onduidelijkheid omtrent (of het raadselachtige van) Harmonica's beweegredenen nog even in stand te houden. Niet echt nodig, ook niet erg functioneel (want als kijker ben ik op dit moment toch al voldoende "in de ban" van zijn mysterieuze personage), maar ook niet storend (waarbij ik me jouw reactie wel goed kan voorstellen).

Ook een goede interpretatie, misschien nog wel steekhoudender dan de mijne... maar een geheim heeft Jill volgens mij op dat moment nog niet: ze heeft een man getrouwd die haar uit haar vak kan verlossen, en dat is duidelijk voor iedereen. Pas wanneer je haar op zoek ziet gaan naar dat stukje speelgoed beseft ze de waarde van de grond, en als ik me niet vergis vindt die scène pas láter in de film plaats, toch?

Er is een andere verklaring voor het (in eerste instantie) brute gedrag van Harmonica tegenover Jill. Éen van de thema's van deze film is het verdwijnen van de 'echte' ouderwetse man (als Frank en Harmonica) door de technologische ontwikkeling en de opkomst van zakenmensen als onze treindirecteur en de macht van het geld. Harmonica wil iets van Jill, nl. dat ze blijft op de ranch. Dat gaat hij haar niet vragen, of met haar overleggen. Volgens de principes van de ouderwetse kerel laat hij haar eerst voelen wie de baas is (door wat mannelijk vertoon van kracht en intimidatie) en nadat ze dat eenmaal heeft begrepen en bereid is om te doen wat hij zegt is het voor hem niet langer nodig haar slecht te behandelen.

Ik ben het er ook niet mee eens dat Harmonica een 'good guy' is. Hij is een wreker, meer krijg je van hem niet te zien. De wraak lijkt zijn gehele leven te beheersen, voor andere gevoelens is geen plaats, en nadat hij succes heeft, lijkt zijn leven afgelopen. Cheyenne: "You don't understand, Jill. People like that have something inside... something to do with death."

Cohiba, Roger Thornhill en Zuster Stein,

Na wat rondneuzen op internet, verschillende fora en wat analyses, kom ik tot deze interpretatie. Mijn geheugen liet me in de steek.

Harmonica heeft het vermoeden dat het landgoed meer waard is dan de droge grond op het eerste gezicht lijkt prijs te geven. Hij vindt inderdaad dat Jill moet blijven. Hij is echter niet van gisteren, en weet dat hij (en Jill eveneens) op de korrel wordt genomen door schimmige figuren in de buurt van het huis.

Hij rukt de kleren van Jill stuk, haalt letterlijk alle franje er vanaf, om haar als lokaas naar buiten te sturen voor vers water. De op de loer liggende kerels denken vervolgens dat Harmonica niet meer tot veel in staat zal zijn na de "daad," ze zullen vermoeden dat Harmonica in een bijslaap verkeert, en dus komen ze uit hun schulp.

PS Harmonica is niet het type dat zich laat vangen, niet door de wet, niet door een huwelijk.