C'era una Volta il West (1968)

Liefhebbers van het genre hebben het over 'Westerns'; zij die er niets mee op hebben, hebben het liever (meewarig) over 'cojboj- of pief-paf-poef- films' en zij daar tussenin over Wild-Westfilms.

Vaak worden films vanaf ca. 1800 (de Daniel Boone en Last of the Mohicans periode) ook tot Western gerekend, evenals Bad Day at Black Rock, die zich in 1945 afspeelt.

Maar geniet in de 1e plaats van de film, ipv in hokjes stoppen, dat deden we vooral in de jaren 50, die toch achter ons liggen.

(Misschien erkent Marktplaats.nl dit genre ooit ook eens; tot op heden is dit genre hen niet bekend.)

Deze top-Western was wel een fenominale afsluiting van een periode van Western-films, dat in 1903 begon; daarna begon het SF/Star-Wars tijdperk.

En bijna geen enkele (Western) film is zonder homor of komische noot.

Ik vind het einde van "C'era una Volta Il West" beter dan dat van "Once Upon a Time in the West".

Oordeel zelf:

http://www.youtube.com/watc...

Nah, het einddeuntje is veel te geniaal.

YouTube - Once Upon a Time in the West (1968) (Ending)

(vanaf 3:00)

Maar dat al gewoon in de film voorbij

Ik vind dat zo'n prachtfilm moet eindigen op de Italiaanse wijze: met de hoge vrouwenstem. Past veel beter bij een prachtprent als deze

Wat?

Once upon a Time in the West

Veel van gehoord veel van gelezen maar nog nooit gezien. Ik schaamde mij er eigenlijk wel voor en dus besloot ik hem toch maar eens te gaan kijken. Het resultaat is goed maar ik moet helaas mededelen dat ik dit niet de epische film vond die ik ervan had verwacht. The Good, The Bad And The Ugly vond ik vele malen beter.(die vergelijking leg je onbewust toch).

Ik kwam maar niet in de film, de openingsscène is mooi in beeld gebracht maar je had niet zoiets van yes ik zit naar een van de beste films ooit te kijken, de film zoog me maar niet naar binnen en na een tijdje boeit het je dan ook niet meer wat er gebeurt. Door die lange speelduur wordt de film dan alleen maar irritanter. Gelukkig kwam ik na anderhalf uur wel in de film en vanaf dat moment kon ik genieten maar de verloren tijd haal je niet meer in.

De landschappen zijn prachtig in beeld gebracht ook de montage van de film is fantastisch, je ziet ook wel dat Leone een man was die wist wat hij wilden en het maakte hem niet uit hoe, als hij het maar bereikte. Volgens mij kan je hieruit de strakke regie en het oog voor detail afleiden. Ook de muziek van Morricone geeft je weer een heerlijk gevoel, als Bronson op zijn harmonica speelt voel je gewoon de dreiging. Toch vind ik de muziek ik The Good, The Bad And The Ugly veel sfeervoller.

De acteurs zijn goed al moest ik af en toe wel lachen om Bronson wat is die man toch eigenlijk beperkt in zijn kunnen, de beste man kan maar 1 blik geven en emotie aan zijn gezicht is niet af te lezen. De close ups vond ik dan in deze film ook niet ven extra waarden. Claudia Cardinale vond ik echt een super mooie vrouw om te zien, en qua acteerwerk overblufte ze me eigenlijk ook wel. Zo mooi en ook goed kunnen acteren zie je net heel vaak.

Het verhaal is leuk bedacht maar ik kwam er helaas te laat in en de film kon niet voorkomen dat hij op sommige momenten behoorlijk saai was. Ik vind dat de film ook een veel te serieuze toon heeft, er zit bijna geen humor in, en dat beschouw ik als een zeer groot minpunt 3 uur niet glimlachen is volgens mij ook niet echt gezond, maar dat terzijde.

Conclusie.

Once upon a Time in the West is een prachtige film qua muziek landschap etc etc maar er zijn voor mij persoonlijk te veel minpunten om het een echte topper te noemen nummer 8 in de top 250 vind ik dan ook zeer overdreven. Toch is de film wel leuk om een keer te zien en ik wil hem over 5 jaar ook best wel een keer herzien. 3,5 Ster.

Het is beter dat je hem over een paar dagen nog eens bekijkt.

Omdaaaaaaaaaat? Ik kan me prima vinden in zijn argumenten. Deze is gewoon inferieur aan zijn grote broer. (Hoewel inferieur niet echt klopt)

Denk ook niet echt dat hij hem opeens beter vindt als hij hem binnenkort opnieuw kijkt, duidelijke argumenten inderdaad.

Ik heb sowieso de behoefte niet om hem nu al opnieuw te bekijken. Over een jaartje of 5 misschien iets eerder weer

3 Oktober 2015, die staat.

Oke stuur me tegen die tijd nog maar een pm

Kom jij weer aan met je Good Bad and Ugly hoor Dit is toch duidelijk de betere wat mij betreft, vooral de sfeer is onovertrefbaar. Daar waar het op de eindscene na in jouw filmpje vooral als een actie filmpje aanvoelt, wel een hele goede natuurlijk.

Een verdomd slechte actiefilm dan, er gebeurt vrij weinig actie.

Hele gedoe bij die brug?

Nee rep Good Bad and Ugly is vele malen beter dan dit filmpje. Good Bad and Ugly omvat ook bijna alle genres en is een lust voor het oog, je werd er als het ware in gezogen en je wilm aar niet dat hij afloopt. Plus is het ook wel welkom om in 3 uur tijd een keertje te kunnen lachen.

Geloof dat ik ook niet hoef te zeggen welke ik beter vind. Deze film heeft niet de euforie die The Good bevat.

Deze heeft alleen maar een soundtrack die 20x beter is en niet 30x wordt herhaald in de film(ondanks dat ie goed is).

Once Upon..... heeft veel meer magie en de openingsscene geeft al veel meer spanning dan bijna heel die andere film bij elkaar

Naast spanning, vind ik deze film ook een ongelofelijke emotionele, haast poëtische lading hebben. Ook de personages vind ik iets diepgaander en 'volwassener' uitgewerkt.

The Good, The Bad and The Ugly vind ik ook geweldig, maar is toch meer een groot jongensavontuur.

Het is simpel, deze is mooier de andere leuker, waar kies je voor, ik voor de leuke!

Ga deze toch 5* geven, verleden week herzien en dat is ie toch wel meer dan waard.

You brought two too many, 1 van de mooiste openings scene samen met RD en SPR.

Zoals ik al zei, deze film heeft de euforie van The Good niet, en dat is voor maakt die film voor mij de beste film allertijden. Dat deze een betere soundtrack heeft (waar ik het niet mee eens ben), haalt voor mij niets uit.

Wat bedoel je precies met de euforie die the Good heeft?

Ik denk dat yeyo het wel goed verwoordt. Deze film deed meer met mij, een bepaald gevoel. De muziek heeft bijvoorbeelds iets betoverends en emotioneels. Waar het bij de ander toch meer bombastisch is.

Ik weet niet, het is een onbeschrijfelijk gevoel. Elke beweging die de personages maken gaan door merg en been.

Oh, dat is toch een heel ander gevoel.

The man with the harmonica is ook stoerder dan stoer hoor. Charles Bronson

Vergeef me voor de beeldkwaliteit(kan geen betere vinden), maar dit filmpje is gewoon zo ongelooflijk stoer.

YouTube - man with harmonica

Looks like we're shy one horse...

You brought two too many!

No Offence maar het enige wat Bronson kan doen is levenloos voor zich uitstaren. Dat past natuurlijk wel in deze film maar iets meer emotie was wel welkom

Stoïcijns is hij zeker, maar acteerprestaties reiken toch wel verder dan gelaatsuitrdukkingen? Qua timing bv. zit Bronson hier altijd goed, zoals in veel van zijn films.