Up (2009)

Tegenvallende film die heel erg het gevoel geeft dat ze niet meer weten wat ze moeten verzinnen. Alles is extreem bizar en vergezocht, qua verhaal en personages (die honden, zucht...). De hoofdpersonen waren ook irritant.

Opmerkelijk feit is dat voor het eerst sinds Bambo en The Lion King, weer iemand het loodje legt in een Disney film. Verder is er nog een klein beetje bloed te zien bij die bouwvakker.

Allemaal wel vermakelijk, maar niet retegrappig (zoals Shrek) of super avontuurlijk (zoals Toy Story).

2.5 sterren

Carl Fredricksen is een knorrig oud mannetje met een hele grote passie voor het beleven van avonturen, maar het daadwerkelijk beleven van avonturen is op zijn oude dag nog steeds geen werkelijkheid geworden. Op een dag is hij het zo beu dat hij een stuk of 1000 helium Ballonnen vast maakt aan zijn huis en er vervolgens heerlijk vandoor gaat. Bestemming de wildernis ergens in Zuid Amerika.

Een jong knaapje die eerder op de dag al bij hem voor de deur stond, gaat met hem mee.

Dit resulteert in een geslaagd avontuur waarin ze van de ene malle situatie in de andere situatie belanden. Zo komen ze pratende honden tegen, een letterlijk zeldzaam vreemde vogel en Charles Muntz, een avonturier waar hij als kind tegenop keek. Maar Charles Muntz is daar om jacht te maken op die vreemde vogel. Carl en het jongetje genaamd Russell doen er vervolgens alles aan om dit te voorkomen.

Deze film is voor jong en oud. De humor is lachwekkend, maar de film bevat ook wat sentimentele momenten waarin ze gelukkig niet doordraven. De animatie is zoals we van Pixar gewend weer schitterend. Ja Soom, Finding Nemo is ook van Pixar. De opbouwende vriendschap tussen Carl en het jonge knaapje is ook zeker geslaagd. Net als de film trouwens. Het speelduur is ook precies goed. 96 min.

4,0*

Vertederend filmpje dat zachte humor koppelt aan nog zachtere melancholie. Best van genoten maar echte meesterwerken zal ik wel nooit ... SQUIRREL ... herkennen in de Pixars.

Wat mij betreft wel een stukje beter dan WALL·E maar nu ook weer niet de allerbeste prent uit de Pixar-stal.

Fijne Pixar wederom, maar Ratatouille blijft nog steeds onovertroffen. Het begint allemaal erg sterk met de eerste tien minuten, waarin we het levensverhaal van Carl Fredricksen voorbij zien komen. Erg mooi gedaan, waadoor ik ook gelijk sympathie voor de oude man voelde. Daarna begint het eigenlijke avontuur en zakt de film op sommige momenten wel een klein beetje in. Russell is een druk en niet altijd even leuk personage, maar de vogel en de pratende honden maken dan gelukkig weer een hoop goed. Het verhaaltje is leuk om te volgen, de animatie is zoals altijd van hoog niveau en verder zitten er wel een paar aardige grappen in. Desondanks wordt het niveau van de eerste tien minuten nooit meer gehaald, maar is het zeker wel weer een prima animatiefilm.

3,5*

Prachtig gemaakt en de oude man is zeer aandoenlijk. De eerste 30 minuten waren best goed maar daarna wordt het toch meer een verhaal voor de kleintjes onder ons en dus niet meer interessant voor mij.

Eens met velen: de eerste 15 minuten zijn het best (al was het niet erg goed, zoals het begin van Wall-E), aardige animatie, kinderachtig, weinig grappen (amper gelachen), weinig tot geen goede personages, en nog meer...

Oneens: dat het laatste kwartier goed was. Dit heb ik dan gemist.

Het begint allemaal aardig, de emotionele scenes met Carl en zijn vrouw zijn erg goed, zeker als ze in het ziekenhuis ligt en de ballon naar haar toe drijft met een briefje. Ook het moment dat Carl merkt dat zijn vrouw foto's heeft geplakt in zijn Adventure Book is top. . Blijft toch apart dat je emotioneel kan raken door getekende personen.

Erg magere film, flinke tegenvaller ook. Het 3D effect kon de film niet naar omhoog tillen. Dat viel ook tegen, in het begin komen nog aardig wat dingen naar voren, maar over het geheel gezien was dit veel te weinig.

Kleine 3*

Voor mijn gevoel mist deze film iets, maar kan er mijn vinger niet direct op leggen. Als ik dan even de typische Pixar-kenmerken afloop - fantasie, prachtige animatie en ontzettend grappig - kom ik toch tot de conclusie dat humor toch het meest ontbreekt in vergelijking met andere Pixars. Zeker, Up is prima uit te houden, maar op enkele geslaagde grappen na (traplift, "SQUIRREL!" en dikzakje uitgesmeerd over raam), heb ik toch beduidend minder gelachen dan normaal bij een Pixar.

Het is allemaal iets intiemer dan voorheen. Mag ook wel eens, natuurlijk, maar ik hou bij Pixar toch meer van de grootse, meeslepende avonturen van Nemo, Wall-E en de familie Incredible. Het enige wat hier eigenlijk wordt meegesleept is dat huis.

Neemt niet weg dat het gewoon weer een Pixar op niveau is. Al kan hij niet tippen aan de eerder genoemde titels.

3,5*

Mooi reisdrama.

Want Pixar's tiende en tevens de eerste van de reeks die ik in de bioscoop heb mogen aanschouwen (in 3D), kan je nauwelijks nog recht doen met het label van "animatiefilm". Er zijn nog genoeg vrolijke, kinderlijke sidekicks die de kleine hoeveelheid humor in leven houden, maar verder is Up niet te vergelijken met werk van de concurrent.

Neem bijvoorbeeld het levensverhaal van Carl Fredricksen. Het is al een unieke zet om een oud mannetje als hoofdpersoon te nemen, maar daar bovenop wordt hem ook nog emotionele baggage gegeven dat opzichzelf al genoeg was voor een avondvullende film. De eerste scènes zijn dan ook hartverscheurend en gaan waarschijnlijk verloren aan de wat jeugdige kijkers. Gelukkig ontstijgt de film de drama waardoor Carl getijsterd wordt en krijgen we een kostelijk reisavontuur voorgeschoteld dat zowel spannend als verlichtend aanvoelt.

Shots van het huisje aan de ballonnen boven de wolken zijn magisch en heerlijke onwaarschijnlijkheden zoals een vogel die Kevin wordt genoemd, honden met een halsband die tot in detail verwoorden wat zij voelen (hoogst waarschijnlijk, als een hond zou kunnen praten, dit is precies wat hij zou zeggen) en het huis dat door de jungle meegesleurd wordt aan een waterslang.

Het zijn dat soort kleine details die de film een magische lading geven die alleen Pixar tegenwoordig weet toe te voegen aan zijn films. Het verhaal zit nadeloos in elkaar geweven en elke keer als Carl Ellie's naam zegt of kijkt naar zijn huisje, wordt je even geraakt. Wat dat betreft had de film zijn doelgroep kunnen vergeten en het ongelovelijk sterke verhaal kunnen vertellen van een oude man met een vervlogen droom. Laat het aan Pixar over om het toch nog toegankelijk en met vlagen spannend te houden om het af te maken met een vleugje humor.

Al met al is 'Up' niet vergelijkbaar met voorgaande komische kost, maar doet een bewonderingswaardige poging een emotioneel verhaal te vertellen en er een sprankelend avontuur van te maken die clichés doet vergeten en er zo mooi uit ziet dat het haast als kunst beschouwd kan worden.

4.0

Kudos voor 'Partly Cloudy' die evenals de hoofdfilm je op een rollercoaster van emoties stuurt en kort maar krachtig laat zien dat hier meesterwerkjes worden gemaakt. Ook even onder de aandacht zijn de vertaalde teksten in de animatie. Vakwerk.

It might sound boring, but I think the boring stuff is the stuff I remember the most...

De relatie van Carl en Ellie Fredricksen is in geen geval groots of meeslepend te noemen. Hun ups en downs hebben het nieuws nooit gehaald, en de dagelijkse beslommeringen staan, zoals zo vaak, een avontuurlijker leven in de weg. Het lot treft hen met misfortuin, maar het stel kent ook gelukkige tijden, op een volstrekt normale en simpele manier. Als iemand dat alledaagse verhaal dan laat zien, in animatie nog wel, in een montage van misschien 5 minuten, en daarmee toch zoveel indruk weet te maken... enfin, mijn hoed gaat heel, heel diep af. De opening van 'Up' is ongeëvenaard in haar schoonheid, wil ik maar zeggen.

Wat daar dan op volgt is een aangenaam, zij het niet altijd even bijzonder avontuur rond supervogels, pratende honden, geobsedeerde bejaarden en vooral heel veel ballonnen. Soms grappig en ontroerend, soms ietwat flauw en banaal.

'Up' keert echter terug in vorm als voor de laatste keer Ellie's Grote Avonturenboek ter tafel komt. Het prijsgegeven 'geheim' is niet schokkend of zelfs maar onverwachts, maar wel hartverscheurend en tranentrekkend. Zelden zo geëmotioneerd naar het scherm zitten staren...

Technisch is het allemaal prima, over de stemmen geen slecht woord, muziek was in orde, maar het is die ene, heel simpele, maar oh zo oprechte, romance die van deze film echt iets speciaals maakt.

4*.

De zoetheid van Disney, de geestigheid van Pixar. Niemand zal zich een buil kunnen vallen aan het kijken van Up. Leuk verhaaltje.

Toch geef ik de voorkeur aan 100% Pixar. Het had nét iets scherper, pittiger en schertsender gekund. Vaak zit er een extra laag in Pixar-films, een soort knipoog naar de volwassen kijker. Die miste.

Een van de mooiste van Pixar & Disney. Het begin was werkelijk prachtig en met nog een paar korte geniale stukken en langere stukken om van genieten. Er was zelfs een moment waar ik een traantje voelde opkomen. Desondanks toch ook een paar mindere stukjes en/of details. De muziek was ook prachtig trouwens. Deze film heeft mij een soort van herinnering gegeven aan het gevoel van vroeger. Misschien omdat het een echte Disney is en je dat ook echt merkt. Als ik deze had gezien toen ik jong was, was dit een van mijn lievelingsfilms geweest denk ik.

Beetje onevenwichtig. Het begin was subliem goed met de introductie van Mr. Fredricksen. Het leek er op dat deze Pixar ook meer volwassen over zou komen, maar na een tijdje wordt het toch niet heel serieus. Zeker die honden en de vreemde vogel Kevin... Dat vond ik toch teveel filmduur in beslag nemen. Al met al heb ik me toch wel vermaakt, mede door de prachtige animatie. Aan die hoge kwaliteit van Pixar raak je bijna aan gewend.

Wat zijn de eerste pak hem beet 25 minuten ongelooflijk mooi zeg, pure klasse! Deze 'samenvatting' van Carl Fredricksen zijn leven vond ik misschien wel het beste stuk animatie dat ik ooit gezien heb. Het idee van een vliegend huis is ook erg grappig en goed! De jungle, zeg maar het tweede deel waar Carl kennismaakt met Kevin en de honden, wist mij iets minder te bekoren, hoewel het me alsnog wel deed gniffelen.

4*

Leuke film. Maar had hoge verwachtingen na de vele positieve reacties. Ik vond de film leuk, maar niet subliem.

Natuurlijk leuk gemaakt, maar een film zoals Ratatouille vindt ik dan net wat leuker vanwege het verhaal. Het zag er wel geweldig mooi uit.

Ik geef de film de voordeel van de twijfel en geeft hem een 3,5

Up is een wolf in schaapskleren die zijn eigen identiteit overboord gooit. Nochtans begint het allemaal mooi met een ontluikende liefde tussen een stel dat samen oud wordt, totdat het noodlot toeslaat. Carl Fredricksen beseft dat zijn leven aan zich voorbij trekt, waarop hij besluit om het heft in eigen handen te nemen en voor een bizarre wending binnen zijn vastgeroeste leefwereld te zorgen, die heel fantasierijk geïllustreerd was. Prachtig om alle touwen van de ballonnen tesamen zien komen in de openhaard. Carl Frederickson besluit om zijn dromen achterna te jagen!

Dat Carl Fredricksen een jonge verstekeling aan boord van zijn luchthuis had, liever niet maar ala, alleen waarom moet dat joch constant blijven jengelen en zeuren? Als de pratende honden ( mijn hemel, honden? Van alle diersoorten die er in Zuid - Amerika leven nu juist doodordinaire honden?! ) vervolgens op het podium verschijnen is het helemaal uit met de verwondering en de mystiek. De versteltenis op Carl Fredricksen `s gezicht is een verplicht nummer. Zijn nukkige reactie op de aanwezigheid van een vogel en een hond in hun midden zijn aanvankelijk leuk, maar als hij tot 3 telt opdat ze maar mogen verdwijnen, voel je al aankomen dat de humor oubollig gaat zijn, dankzij zijn voorspelbaarheid.

Legendes blijven ook al geen legendes in deze film, die plotsgewijs een hoop verplichte rompslomp door je strot duwt. Zo `n moment waarop Carl zijn avonturenboek bekijkt en ontdekt, dat zijn vrouw hem nog iets dierbaars heeft nagelaten voelt enorm warm en oprecht aan. Ik had er ook gelijk vrede mee gehad als dit zijn doping was om nog meer reizen te ondernemen. Carl `s centrale positie wordt echter compleet weggedrukt, door het gezanik van het joch dat het maar heeft over Carl, die zijn beloftes niet nakomt. Als een blok aan zijn been blijft hij naar hartelust opteren voor de meest onnavolgbare verhaallijn om te volgen, waardoor het accent van de film verplaatst wordt van Carl naar het beschermen van een of andere vogel. Uiteraard worden alle toeters en bellen uit de kast getrokken om maar zoveel mogelijk actie te genereren, waarbij het labiele en irritante joch plots het voortouw neemt en een flinke dosis karakterontwikkeling meemaakt.

Up slaagt er in om het verdriet van een dierbare naaste voelbaar te maken, maar faalt door het accent hierop, te verpatsen voor een 13 in een dozijn gehabbekratste film, waarin dieren benaderbaar zijn gemaakt i.p.v. mysterieus en iedereen goede vrienden met elkaar moet zijn of elkaar naar het leven moet staan.

Gelukkig bleef de film tussen de bedrijven door wel entertainen, zo vond ik het moment waarop Carl buiten wakker wordt en een brulkikker slaat, denkende dat het een wekker betreft geweldig. De achtergronden zagen er vaak ook mooi verzorgd uit, met name de waterval en de afdaling van de blauwe hemel, richting en door het wolkendek. De muziek vond ik zeker voor een meerwaarde voor deze film zorgen. Ik had aanvankelijk een half punt meer in mijn hoofd, maar na wat wikken en wegen blijkt een 3* afdoende.

Zeker een leuke film met mooie animaties, maar zeker niet de beste animatiefilm die ik heb gezien. Daarintegen weleen erg leuk en orgineel verhaal.

Dus met recht goed voor een 3,5*

Na Wall-E wederom een Pixar film met een prachtig begin. Wat een ontroerende uiteenzetting van het leven van het hoofdkarakter! Weer had ik de hoop dat ze het nu eindelijk eens aandurfde om een echte volwassenfilm te maken. Maar helaas, want al snel werd het weer een 'dol' avontuur. Ook hoopte ik nog stiekem op Le Voyage en Ballon (kwaliteits) taferelen... Enkel de muziek deed er enigszins aan denken en was van hoog niveau.

Ah, wat een heerlijke film is dit. Vanaf dat ik de trailer zag was ik al enorm nieuwschierig naar deze film en was ik fan van Carl

Het was echt mooi om deze film te kijken. Ik moet zeggen dat het begin van de film het best is. Wanneer Carl en Ellie trouwen en hun huis bouwen etc. Russel leek mij een minder leuk personage maar dat viel best mee. Dug is ook wel grappig. Squirrel!

Verder was het een uniek verhaal, zitten er een paar spannende en hilarische gebeurtenissen in en is Carl Frederickson gewoon een uber-cool personage. Veel gelachen, maar soms vond ik het ook wel erg sneu voor Carl. In ieder geval een ontzettend goede film!

4,5*

Up is nergens slecht, maar helaas kon het geheel mij minder boeien dan ik gehoopt had.

Het prachtige melancholische haast filosofische begin wordt helaas al snel ingeruild voor de gebruikelijke Pixar screwball actie wat ik, meer nog dan bij Wall-E, jammer vind.

Up is een leuke komedie met prachtige animatie, maar heeft uiteindelijk niet de diepere laag die het voor volwassenen 1,5 uur boeiend houdt.

Maar wel zien dus!

Up is weer een leuke film uit de Pixar stal, maar wordt na de geweldige introductie een beetje verpest door het overheersende moralistische verhaaltje. Nee van Up had ik een beetje meer verwacht.

Zoals gezegd is de introductie, het leven van Carl en Ellie toch erg mooi gedaan. Toch ook wel een beetje tricky van de studio om een film met zo'n toon te beginnen, aan de andere kant krijg je zo ook meteen een band met het personage. Dit blijft leuk tot het kleine jochie. Een beetje een irritant personage vond ik het. Als het verhaal dan begint wordt meteen geopend met een mooi stukje Pixar magie. Fantastisch moment als al die ballonnen tevoorschijn komen. Erg mooi gedaan en erg meeslepend. De reis van Up kan beginnen. Tot het moment in de Jungle is het erg leuk met een aantal geslaagde grappen voor de volwassenen en wat grappen voor de kleintjes. Dan gaat het een beetje de verkeerde kant op. Het verhaal wordt een stuk minder doordat de moraal er weer meters dik boven op moet liggen. Erg jammer. Die hond was een geweldig personage, maar die rot vogel had van mij achterwege gelaten mogen worden.

Gelukkig kent de film nog wel enkele hartverwarmende momenten, die helaas niet meer de grote impact hebben als in het begin. Het moment met de onthulling van het boek was trouwens wel erg mooi en daar kreeg ik wel een beetje een brok in mijn keel. Leuk en bij vlagen hartverwarmend, maar echt bijzonder wordt het echter nergens

3*

Goed.

Leuke pixar weer, met leuke animatie en aantal leuke grappen.

Ik verwachtte er misschien iets meer van. Ik twijfel tussen 3,5 en 4 maar voor nu 3,5

Ik ben blij dat MM de pixars in ieder geval iets strenger beoordeelt dan IMDB, want wat staat dit ding weer belachelijk hoog in de top 250 daar.

Achja, het kijkt wel aardig weg zo'n pixar en gelukkig duurt ie ook niet al te lang. De personages kunnen er mee door (hoewel.. pratende honden, gaap), het verhaal is so-so, maar eigenlijk kan ik net zo goed hetzelfde verhaaltje neerpennen bij al die pixars. Begin was wel het beste deel van deze film, daarna werd het steeds minder.

2.5*

Pixar blijft mij verbazen...

Ik d8 dat we met Wall E het beste gezien hadden, maar Up lijkt deze te evenaren.

Ongelooflijke originele en hartverwarmende personages, de humor blijft fantastisch.

Met wat gaan ze nu afkomen?

Niets dan lof.

Ik heb weinig met Pixar en ging dus met lage verwachtingen de film in. De film start echter sterk, dit leek een aangename verrassing te gaan worden. Ik was bijna vergeten dat het een Pixar was en moest zelfs even aan het briljante Mary and Max denken, maar dan, na ongeveer een half uur, wordt er een bloedirritante vogel geintroduceerd... OK, kan ik nog net hebben... Vijf minuten later, een pratende hond... Als er iets irritant is in films is het wel pratende honden. En het blijken er meer dan één te zijn. Vanaf dat moment was de film voor mij totaal verpest en was het aftellen naar de aftiteling. Met pijn en moeite dan toch nog een 2.5* voor het eerste halfuur en het mooie karakter Carl Fredricksen.

Wel lollig, zo'n oude baas die zijn hele huis inclusief interieur met behulp van ballonnen verhuist.. Voor het eerst dat ik om pratende honden kon lachen, want meestal haak ik meteen af als beesten, en dan vooral honden, in films beginnen te praten. In tekenfilms ben ik daar minder kritisch over. (ik lees tenslotte ook de Donald Duck )

De zoveelste Pixar/Disney film is geen uitschieter, hoogvlieger (figuurlijk) ten opzichte van al die andere films van Pixar die ik ook bijna allemaal middelmatig vind.

Prachtige film met enkele hilarische momenten. Vooral bij Kevin is a girl? en de scene dat Russel met zijn snoet langs de ramen van de zeppelin veegt.

UP, is zo'n film die anders is dan alle anderen. Daar waar de andere Pixarfilms duidelijk zijn gemaakt om de kijker een hoop lol en jolijt te verschaffen lijkt UP mij te zijn gemaakt om de kijker iets moois te laten zien, een moraal mee te geven en even na te denken over het leven. UP heeft een heel andere benadering, een heel andere invulling.

UP is dan wellicht ook niet geschikt voor kleine kinderen, juist deze Pixar niet, deze film vereist wat inlevingsvermogen, wat denkkracht en wat volwassenheid.

De film laat zien dat een gedesillusioneerde oude man, nog iets moois kan bereiken in het leven.

De film heeft mij zelfs heel erg ontroerd en soms heb ik moeite moeten dom om een traan tegen te houden.

Pixar, kan naast heel grappig en jolig, ook heel mooi en diep zijn.

4,5 sterren

Wat mij altijd een beetje dwarszit bij Pixar films, is dat ze zelf lijken te worstelen tussen twee doelen: een prachtige kunstzinnige film maken, en een kinderfilm maken. Zowel bij Wall-E als bij Up kom ik dit sterk tegen. De plots van beide films zijn fantastisch. Toen ik het verhaal van Up hoorde en de eerste stills zag wist ik: deze film moet ik zien! De heerlijk rustige manier waarop de film op gang komt is dan ook fantastisch. Het eerste half uur is misschien wel één van de sterkste delen van een film die ik ooit heb gezien.

Er zit zoveel emotie in verwerkt. Vervlogen dromen, de oude man die altijd wilde zijn als zijn jeugdheld, maar dit nooit heeft waar kunnen maken. Het sullige jongetje, dat vrienden wordt en later trouwt met het meisje, in eerste instantie op basis van die ene overeenkomstige obsessie die ze hebben. En dan volgt die prachtige scene die hun leven samen beschrifjt. Dit stukje is werkelijke briljante cinema! De muziek, het verhaal, de emotie. Ik kreeg beide keren dat ik deze film zag tranen in mijn ogen bij deze scene. Het maakt je tegelijkertijd boos en blij, omdat ze nooit echt iets bereikt hebben in hun leven, maar tegelijkertijd zo ontzettend gelukkig met elkaar waren. Zulke concepten zijn zo mooi. Stel je voor, dat je je leven lang zo gelukkig met iemand kan zijn dat niets anders er nog werkelijk toe doet? Wat een opluchting moet dat zijn.

Hoe dan ook. Na dit filmpje zitten we opgescheept met een chagrijnige zuurpruim, maar weten we tenminste wat er voorheen gebeurd is. Dit geeft de gehele film een emotionele diepgang die de vorige films van Pixar nog niet konden. De oude man is duidelijk in een rouwproces en is opeens zwaar ontevreden over zijn huidige leven. Hij haalt zijn oude droom uit de kast, en dit alles is zelfs voor een psycholoog in opleiding een duidelijk gevalletje van coping met het verlies van een dierbare. Je kunt dan ook zeggen dat hij tegen het einde toch een soort acceptatie kan vinden. Nadat hij het fotoboek verder inkijkt, en blijkt dat zijn vrouw deze heeft volgeplakt met foto's van hen. Terwijl ze ouder werd, zijn haar wensen veranderd en bleek dat ze alles wat ze wilde hebben al lang had: ze wilde alleen maar met hem zijn!

Dat is dus wat ik bedoel met het kunstzinnige element. Niet alleen de animaties, die natuurlijk ook van hoogstaan niveau zijn, maar ook het verhaal zelf, is vrij complex voor een kinderfilm. Ik denk ook niet dat een kind dit volledig zou begrijpen.

Tegelijkertijd blijft Pixar toch een onderdeel van Disney. Ze maken toch films voor de kleinsten. Daarom moet er toch in iedere film weer een oppervlakkige bad guy, met gekke karakters voor de komische noot, verschijnen. Hoewel ik de gekke vogel nog wel erg leuk vond, en de eerste pratende hond zelfs hilarisch vond, werd het me toch teveel toen er ineens bleken nog meer te zijn. En toen de baas van de honden een piepstemmetje bleek te hebben, werd het me toch weer teveel van het goede. Het tweede deel van de film wordt het weer actie en spektakel zoals in bijna iedere Pixar film. En dat is nu wat me altijd een beetje ontevreden houdt bij het zien van Pixar films. Wordt het niet eens tijd dat Pixar films exclusief voor volwassenen gaat maken. Zodat de eendimensionale actie sequenties achterwege gelaten kunnen worden? Dit weerhoudt mij er toch van om, ondanks dat ik van een groot deel van de film enorm heb genoten, niet meer dan een 4* aan Up te geven. Datzelfde gevoel had ik bij Wall-E. Waar de Pizar films daarvoor in ieder geval nog echte kinderfilms waren, krijg je hier de indruk dat het bedrijf steeds meer voor de volwassene films maakt. Ik vind dit alleen maar een goede zaak, en hoop dat ze deze lijn door durven te trekken, maar om dat volledig te kunnen doen zullen ze zich toch van Disney los moeten maken, of zie ik dat verkeerd?

Wat een onverwacht wending had dit voor mij zeg. Ik had het op het niveau van G-Force verwacht: slecht. Dus niet!

Het begon met een snelle samenvatting van het verleden van Carl en Ellie; prachtig en emotioneel.

Vlak daarna begon het met Carl, de 8-jarige Russel en zijn eigenaardige avontuur.

En als slot dhr. Muntz, zijn Zeppelin en zijn trouwe hondenlegioen, met Alfa... Squirrel!

Ik moet zeggen dat ik betere films van Pixar gezien heb, maar hier heb ik vrij weinig negatiefs over te melden! - Leuke personages, lekker komisch, prachtig geluid en beeld. Alleen vond ik de verhaal een beetje aan de mattige kant. - Verder dan de verhaal was alles

Niettemin een welverdiene ruime voldoende!

Het blijft volgens mij een flinke klus om prachtig drama subtiel te combineren met redelijk simpele hap-slik-weg humor. En toch komt Pixar er opnieuw prima mee weg. De opening (met een zeer aandoenlijke Carl en een schitterend kijkje in zijn leven) is zonder meer geweldig, zeker één van de beste momenten die Pixar heeft voortgebracht. Maar uiteraard vergeet Pixar de kleintjes niet en dus worden er na verloop van tijd wat pratende beesten en gekke typetjes bijgehaald.

Toch stond het me allemaal lang niet zo erg tegen als ik in eerste instantie had gedacht. Hoewel het verhaal rond Carl (en Russell) vele malen interessanter is dan het gedoe rondom een ouwe vent in een zeppelin en de jacht op zo'n idiote vogel, het blijft allemaal toch prima vermaken. Up bevat een prima tempo, een paar uiterst geestige scènes en doet gewoon wat ie moet doen; amuseren als een dolle. Oké, het is jammer dat het niveau van het begin niet wordt gehaald, maar verder is dit opnieuw heerlijk vermaak. Up naar het volgende Pixar- pareltje.

4 sterren.