Public Enemies (2009)

"sn@ke" en "fappie", LOL! Erg aardig van jullie. Bedankt!

Wat een heerlijke schietscènes en op de schokkende camera scènes na vond ik het een plaatje. Gelukkig werd dit niet al te veel toegepast. De sfeer is prima neergezet en Johnny Depp zet wederom een top rol neer, al met al een zeer appetijtelijke film.

Inderdaad een zeer vermakelijke film waar ik de genoemde schokkerig opgenomen scenes wel ken uit bijvoorbeeld The Bourne sequel. Mijn vrouw vond het af en toe vrij nerveus overkomen, maar ik vond het heerlijk bij de scenes passen.

De rol van Depp en Bale waren ijzersterk en ook van Marion vond ik zeer goed. We vonden haar heel bekend overkomen: bleek dat ze dus ook in La Môme (waarin ze Edith Piaf ijzersterk vertolkte) had gespeeld (moet ik mijn vrouwtje toch gelijk geven ).

De schietscenes waren heftig en vooral het spetterende, vurige geluid van de machinegeweren waren om te smullen.

Ja, mijn vrouw en ik hebben ons gister prima vermaakt en alhoewel vele recensies de film afkraken (vooral de kranten), geef ik deze een vette 4.

Nou goed, ik blijf bij mn mening dat deze film voor een intellectueel meesterwerk toch wel een beetje te oppervlakkig en onorigineel is. Maarja smaken verschillen natuurlijk. Misschien moet ik manhunter eens gaan kijken, kijken of die beter bevalt.

Ik wou dat ik slim was genoeg was om dat te zien.

Viel een beetje tegen...

“Bye Bye Birdie”

Public Enemies vertelt het verhaal van John Dillinger. John Dillinger is een crimineel meesterbrein die weinig moeite heeft met het overvallen van een bank. John Dillinger wordt op de huid gezeten door Melvin Purvis, een FBI- agent. Melvin Purvis wil hem koste wat het kost te pakken krijgen en ziet dit dan ook als zijn levenstaak.

John Dillinger wordt gespeeld door Johnny Depp en omdat Depp al tig keer heeft bewezen dat hij een fantastische acteur is, stelt hij me bij deze film ook niet teleur. Depp zit de hele film goed in zijn rol en zet daarom een uitstekende acteerprestatie neer. Ook de chemie met Marion Cotillard is duidelijk te zien in deze misdaadfilm. Het feit dat ze allebei “charming” zijn en ze goed bij elkaar passen, zorgt ervoor dat ze het perfecte screencouple zijn. De romantische scènes tussen John en Billie zijn erg goed gespeeld.

FBI-agent Melvin Purvis wordt gespeeld door Christian Bale. Het personage dat Bale invult, is erg vlak en daarom krijgt hij weinig ruimte binnen zijn rol. Toch zorgt Bale ervoor dat het personage Melvin Purvis boeiend blijft. Zijn acteerprestatie in deze film is daarom ook prima.

De rest van de cast bestaat voornamelijk uit bekende gezichten en dit zorgt ervoor dat het acteerwerk in de hele film erg sterk blijft.

De actie in deze film is gedoseerd aanwezig en Michael Mann heeft dit voortreffelijk gedaan. Ook is de afwisseling tussen romantiek, drama en actie erg goed.

De schietpartijen zijn op een prachtige manier neergezet en de jaren-30-stijl tilt de film naar een hoger niveau. De cameravoering van deze film is expres op een ruwe manier neergezet en vooral de wisseling van het cameraperspectief is erg goed gedaan.

De valkuil in deze film is het teveel aan personages. De film kent erg veel personages die ,vooral later in de film, voor veel verwarring kunnen zorgen. Omdat veel van deze personages geen ontzettend grote invloed hebben op het verhaal , is de film nog behoorlijk goed te volgen. John Dillinger, Billie Frechette en Melvin Purvis zijn toch wel de belangrijkste figuren in deze misdaadfilm.

Michael Mann heeft met deze film een behoorlijk staaltje vakwerk laten zien. Het acteerwerk is goed, het verhaal is goed, de cameravoering is briljant en de sfeer van deze film is goed gecreëerd.

Dubbele gevoelens bij deze film. Het was een redelijke film, maar veel te traag naar mijn gevoel. Wel waren de schietscenes subliem, en ook Depp speelde erg goed. Ook zaten er wel een paar droge scenes in. Naar mijn mening was de rol van Bale wat minder, en het accent te geforceerd. Tegenvallend, maar wel een ruime voldoende.

Ik had vooraf zeer en zeker mijn twijfels bij deze nieuwe Mann. Allereerst omdat ik vreesde voor diens aanpak om de film op HD te draaien,aangezien het geheel niet zou aansluiten met de setting. En ten tweede omdat ik Mann immers iets moderns zie doen omwille van de goddelijke nachtopnames die hij weet te creëren.

Nu ik de film gezien heb kan ik concluderen dat ik tevreden evenals ontevreden ben om de film op HD te zien. De film ziet er bij vlagen écht geweldig uit. Vooral de shout-outs horen tot de beste van wat we van Mann gewend zijn. Extreem realistisch, levendig en intensief, het lijkt alsof je midden in het vuurgevecht beland bent!

Verder ben ik onder de indruk van de cameravoering. Zeer solide, energiek en bovendien waren de close-ups fantastisch. Anderzijds ogen vele shots ook niet bepaald als HD en z'n ze ook alles behalve subliem. Had zo nu en dan het gevoel dat er veel meer er mee gedaan kon worden. Overigens is die 'Mann-touch' niet helemaal aanwezig omdat er nou eenmaal weinig nachtshots erin zitten. Anyway, genoeg over de technische en visuele aspecten.

Het verhaal is prima te volgen, niet alle dialogen zijn aangenaam maar het loopt allemaal lekker soepel en over het acteren heb ik weinig te klagen, al z'n er nergens echte uitschieters. Tenslotte wil ik beduiden dat ik bewondering en respect heb voor Mann om deze film op HD te draaien, echter zou ik de volgende keer indien het een ouderwets setting betreft graag de desbetreffende werk op film verfilmd zien worden.

Spannende film!

Einde is echt een grote anti-climax, maarja, dat is nou eenmaal hoe het is gegaan.

Ik vind het frappant dat je zo weinig hoort over dat alles op HD geschoten is i.p.v. film. Ik bedoel... Dat is toch revolutionair!?! Heeft er ooit eerder een hollywoodfilm in de bioscoop gedraaid die niet op 35mm is geschoten??

Niet vaak nee, en na deze film is ook duidelijk waarom. De HD-beelden waren zo nu en dan een aanslag op mijn gezichtsvermogen.

Komt vooral door de cameravoering.

Zo'n 35mm-camera is een zware bak. Dus de bewegingen zijn altijd log en traag. Bij een HD camera is het gewicht zo laag dat je veel sneller kan draaien en dus makkelijk gaat schudden. Ik was daar ook niet zo kapot van. Maar dat is duidelijk een keuze. Als ze een steadycam met zwaar gewicht eronder hadden gebruikt, zouden de bewegingen veel smoother kunnen zijn, en zou men zich er niet aan storen.

Ja tuurlijk

Nee, ik zei "Het is een zware bak". Ik zei niet "Ik heb er jaren mee gelopen en het is een zware bak".

http://www.subtraction.com/2009/07/09/minimalism-michael-mann-and-miami-vice

Kan me hier volledig in vinden.

28 Days later; Collateral; Planet Terror; Sin City; Apocalypto; Star Wars; Miami Vice; The Curious Case of Benjamin Button... just to name a few

In vrijwel elke recensies zie ik het trouwens vermeld, ook een hoop reacties in fora halen het aan. En, nee, het is dus alles behalve revolutionair en wat mij betreft een lelijke techniek die in dit geval nauwelijks past.

erg storend dat het digitaal is opgenomen.

verder een trage film die me erg tegenviel zelfs alle geniale acteurs konden het niet redden

veel gezeik om camera;s maar ja.. ik ga hem wel ff kijke in bios.

Eens met dat. Maar voor de rest wel oke

Lang naar uitgekeken en dan eindelijk gezien, de nieuwste Mann!

Dat Mann door zou gaan op zijn filmische avontuur, die hij met Miami Vice heeft ingezet, wist ik en keek ik ook naar uit. Miami Vice is een modern visueel meesterwerk. HD heeft er haast nooit zo goed uitgezien als in dat pareltje en is ook, vind ik, één van de meest onderschatte films ooit. De negatieve commentaren over Public Enemies op dat vlak heb ik dan ook compleet genegeerd. Enige vrees was dat ik bang was dat dit niet helemaal tot zijn recht zou komen in een jaren '30 setting. Dit bleek deels uit te komen.

Public Enemies geeft de meest realistische kijkervaring ooit bij een film die zich afspeelt in een periode die we tot nu nog nooit op deze manier hebben mogen meemaken. Ik had meer dan eens het gevoel dat ik midden in het jaar 1933 zat en dat Stan Laurel & Oliver Hardy zo de hoek om zouden lopen. Bijzondere kijkervaring, maar het bracht wel met zich mee dat ik vooral het eerste uur amper het gevoel had naar een Michael Mann-film te kijken. Zijn visuele stijl komt m.i. het beste tot zijn recht in de moderne maatschappij van glazen gebouwen en neon-verlichte steden. Deze klassieke setting brengt ook met zich mee dat we het zonder een ambient soundtrack moeten doen. Iets wat ik bijzonder jammer vind, helemaal gezien het feit dat dit niet helemaal nodig was. Waarom geen Tangerine Dream-achtige muziek door Public Enemies? Dit had een zeer bijzondere kijkervaring opgeleverd, denk ik zo. Manns visuele stijl komt gelukkig veel beter naar voren in de tweede helft van Public Enemies. Visueel doet het minder klassiek aan en krijgen we een paar grandioze scènes voorgeschoteld. De aankomst op het vliegveld, de scène in de bios en vooral de inval op het verblijf midden in het bos waren meesterlijke scènes. Van het beste dat Mann ooit heeft voortgebracht.

De fragmentarische vertelwijze vond ik de enige juiste keus. Dillinger vertelt op een gegeven moment in de film dat hij een man is die niet aan morgen denkt, maar aan het moment. De vertelwijze sluit hier perfect bij aan. Daarnaast is het gewoon heerlijk om niet alles op een presenteerblaadje te krijgen en gewoon de film te zien in de essentie van zijn doel, namelijk het kat en muisspel tussen Dillinger en Purvis. Twee rollen die perfect worden ingevuld door Depp en Bale. Twee acteurs die naast een hoop, voor mij, weinig zeggende rollen hier weer eens op de top van hun kunnen zijn. Knap om met zo weinig informatie over deze personages, twee zulke interessante personages neer te zetten. Cotillard hangt er verder een beetje bij, maar het is dan ook het spel tussen Dillinger en Purvis waar de hele film om draait. Echt erg vond ik het niet dat we het eens een keer zonder diepgaand liefdesverhaal moeten doen. Hoezeer Dillinger ook waarde hechtte aan zijn meisje, hij kwam toch echt naar voren als een individu, een loner. Ik vond het goed zo.

Public Enemies is geen 100% Mann-film geworden, maar een groot regisseur weet zich te redden in elke setting of filmstijl en Mann toont toch weer grote klasse om, zelfs met een totaal nieuw uitgangspunt, alweer een film van jewelste voort te brengen.

Voor nu een zeer dikke 4*, maar het zou me niets verbazen als dit bij herziening in waardering gaat stijgen. Ik kan nu al niet wachten op de DVD.

slecht uitgewerkt einde.voor de rest zeker een aanrader.geluid van de schoten was echt geweldig.

de filmmuziek heb ik trouwens eerder gehoord(Heat).

Dat wordt lastig want ik heb zowel Heat als Magnolia in mijn top 10 staan. Maar ik begrijp dat ik dus Public Enemies beter niet kan gaan zien. Dat zal ik dan ook maar niet doen.

erg mooie cast zeg.

En vooral Marion Cotillard is altijd prachtig om naar te kijken.

Aparte keuze , Miami Vice word algemeen gezien als 1 van zijn slechtste films , als je het dan hebt over een visueel meesterwerk dan blijf ik steken bij Heat , daar kan ik elke minuut nog van na vertellen, 2 beste acteurs van hun generatie, subliem verhaal, goede karakter uitdieping en de beste shoot out ooit , dingen die in Miami Vice allemaal veel minder waren, Het zelfde geld voor Collateral overigens, ik hoop dat Public Enemy's het niveau haalt van Heat en niet van Miami Vice of Collateral , we zullen zien.

Gewoon gaan kijken en zelf bepalen, want wat xgogax daar zegt is natuurlijk onzin. Er bestaat ook nog zoiets als een brede interesse en fascinatie voor film in zijn algemeenheid. Bovendien is Mann, of deze film, echt niet zo uniek dat dit in een hele andere categorie zou vallen. Als je nou films van Michael Bay of de de Wayans broertjes in je top 10 hebt staan...

Hij heeft het vooral over het visuele aspect van Miami Vice, niet zo zeer over het verhaal, dat me ook niet echt kon boeien. Het verhaal en de acteerprestaties, de hele sfeer van Heat is gewoon stukken beter.

Mee eens ....

Gisteren in de bios gezien en op zich wel een aardige film om een keer gezien te hebben. Ik had er eerlijk gezegd niet al te hoge verwachtingen van, van wat ik in de trailer had gezien.

Maar Depp en Bale zorgen voor een degelijke film.
Wat me gelijk opviel was de cameravoering, het zag er zo anders uit dan andere films. Een ander soort van 'realisme' zal ik het maar noemen en ik moest er erg aan wennen, tevens ook aan de soms irritante schokkerige camera.

Het verhaal is op zich wel oké. Maar na een tijdje zie je wel steeds hetzelfde. Dillinger die opgepakt wordt, uitbreekt en weer eens een bank gaat beroven.
Er zitten naar mijn mening ook iets teveel personages in de film, waardoor je niet meer zo gauw weet wie wie is.

Maar al met al toch goed voor 3, 5 sterren.

Ik heb die film gister gezien en vond hem wel tegenvallen omdat ik zelf persoonlijk te hoge verwachtingen had.

De film public enemy number one vind ik beter.
Ik heb wel genoten van de schietscenes, kwamen mooie gluiden uit. Het is wel jammer dat John dillinger op die manier doodgaat, want ik dacht toen hij in de politie bureau was dat hij erachter zou komen wat er met hem zou gaan gebeuren. Dat was wel jammer. De film had leuke genre, misdaad. er zat ook beetje komiek in en drama. Het is wel waard om het te zien in de bios, alleen ik had te hoge verwachtingen door de promotie enzo en bekende acteur daarom geen 5 maar een 4.