Public Enemies (2009)

Mann O Mann!

Gisteren eindelijk de langverwachte Public Enemies gezien, en boy oh boy, wat een geweldige ervaring was dat!

Het verhaal begint met de uitbraakpoging van Dillingers kompanen. De toon is meteen gezet. Wat volgt is een reeks van bankovervallen, shoot-outs (wederom een lust voor het oog maar vooral voor het oor, wat een knallen!). Tussen al dat geweld door maken we smen met Dillinger kennis met Billie Frechette (Marion Cottilard), die aanvankelijk een beetje weigerachtig staat tegenover Dillingers versierpogingen maar uiteindelijk toch zwicht voor 's mans charme en charisma.

Tegelijkertijd wordt op federaal niveau de strijd aangebonden tegen de georganiseerde misdaad en de FBI, onder leiding van Edgar J. Hoover, maakt zijn opwachting. Het is dan dat we de figuur van Melvin Purvis (Christian Bale) leren kennen.

Het hele verhaal uit de doeken doen zou me wat te ver voeren, er gebeurt namelijk te veel om op te noemen. Toch nog dit: wat mij betreft de beste scène van de hele film: de scène waar Dillinger en Baby Face Nelson zich in de boshut in de bossen schuilhouden. De FBI heeft weet van hun schuilplaats dankzij hun doortastende(!) ondervragingmethoden en wat volgt is suspense, actie en drama op z'n best. Woorden schieten te kort om dit te beschrijven, dus hier laat ik het bij. Gewoon zien is de booschap.

Het scenario zit goed in elkaar, al moet je er wel de aandacht bijhouden omdat er een groot aantal namen de revue passeert. Om goed te zijn zou ik de film nogmaals moeten gaan zien. Het tempo van de film ligt vrij hoog, want ondanks zijn relatief lange speelduur vloog de film voorbij. Er waren nergens stukken in de film waar bij ik dacht: "kom op nou jongens, doorspoelen die handel". Het plaatje klopte perfect.

Dillinger is en blijft de ster van de film, en zijn karakter wordt redelijk uitgediept. Dillinger is een vrijbuiter. Iemand die niet verder denkt dan vandaag of morgen. Iemand die ook gewoon zijn zin doet en die zich door niets of niemand laat tegenhouden. Depp geeft Dillinger een ruw, duister kantje mee. Komt het door dat litteken op z'n kaak, of is het gewoon de dreigende blik in zijn ogen, wat het ook zij, Depp zet hier een sterke prestatie neer.

Het personage van Purvis wordt eigenlijk niet echt uitgediept. We kennen zijn drijfveren en motivaties niet echt, maar dat stoort niet. De film gaat immers over het leven van Dillinger, niet dat van Purvis. Dat Purvis' leven verbonden is met dat van Dillinger is natuurlijk logisch. Bale zet een vrij arrogante politieman neer, bromt als vanouds zijn zinnen maar is geen partij voor Depp. Toch acteert hij meer dan goed.

Tot slot is er nog Billie Frechette (Marion Cottilard). Aanvankelijk vond ik haar een beetje geforceerd acteren, ze leek het vriendinnetje van Dillinger tegen wil en dank, maar op het einde heeft ze wel een duidelijk metamorfose ondergaan (de hardhandige ondervraging door de FBI!) en komt ze over als een sterke vrouw. Dan is ze ook op haar best. Dit personage blijft overigens ook volledig onderbelicht. behalve het feit dat ze geen vrouw van de wereld is, en dat ze naar Chicago is verhuisd komen we bijzonder weinig over haar te weten. Misschien was er over haar gewoon niet veel te vertellen, iets meer achtergrond ware toch wenselijk geweest.

Het visuele aspect is gewoonweg overweldigend. Er zijn tal van scènes die erbovenuit steken, de ene nog meer dan de andere. Het jaren '30 gevoel is omnipresent en zo hoort het ook. Kledij, auto's, taalgebruik alles tot in de puntjes verzorgd. De actie-scènes zijn stuk voor stuk een lust voor oog en oor. Het camerawerk was soms nogal schokkerig, dit verhoogde de levendigheid doch verminderde de beeldkwaliteit. Er waren ook veel close-ups, ook als de personages gevolgd werden. Beeld en geluid kwamen het best tot hun recht in de vuurgevechten, waar het soms net leek of een kogel naast je zetel insloeg en je de brokstukken op je schoot voelde belanden...

Kortom: het lange wachten loont. Public Enemies is een zinderende ervaring vol zintuiglijk genot die de potentie heeft om mijn top 10 binnen te dringen. Moet hij wel eerst nog afrekenen met Heat, dat andere meesterwerk van Mann...

Bye Bye Blackbird...

Echt? In woon in Maastricht en weet er niks van, slecht van mezelf!

Bedankt voor de tip!

Volledig mee eens. Public Enemies wist mij niet te pakken. Het verhaal zit goed in elkaar en iedereen speelt zijn/haar rol naar behoren maar het gehaal gaat niet leven! Ik heb maanden naar deze release uitgekeken, en dat maakt de tegenvaller alleen maar vervelender..

Geen probleem, zal wel zijn omdat de concurrentie in Lanaken te lang kan profiteren als ze tot de 30e wachten.

Minerva Maastricht - Films - Public Enemies vanaf 24 juli

het had van mij 5 sterren gekregen als ze iets betr van het einde hadden gemaakt...

Het is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Of de uitvoering ervan?

Rommelig. DOP had geen samenhang vond ik, losse camerashots vond ik in dit genre sowieso niet werken, maar ze worden hier dan gemixd met fixed shots, wat de boel rommelig maakt. Ook in vele shots leek het alsof ze vaak 'zochten naar de goede scherpte', wat mij altijd bewust leek te worden van de camera.

Maar niet alleen dat vind ik rommelig, ook het scenario rommelt naar alle kanten, en ik weet niet, wat droog. Johny Depp speelt het wel heel fijntjes, regie is goed en het 'oog voor detail'-trademark van Mann is ook aanwezig. Bale vind ik sowieso al wat minder. Ik vond dat de film een ode en deels persiflage wou zijn aan de oudere films, jaren 50.

Ook deze post is zeer rommelig geschreven, maar ik spui gewoon ongestructureerd mijn mening uit over deze film, die ik gisteren zag maar niet echt beklijvend kon noemen.

Oke nog 5daagjes en dan ga ik naar deze film,ik kan niet wachten.

Dankzij jouw tip heb ik vanavond een leuke zaterdagavond, ik ben benieuwd!

gene vette...

mooie film heb hem net in de cinema gezien ik vond wel dat het gefimd was met een camera die je normaal

gebruikt om verjaardags feestjes me te filmen

mss was het de bedoeling om het ook in een oude stijl te filmen en zo ook een oudere look aan de film te geven.

We leven in de 21ste eeuw. Misschien was het de bedoeling om met de camera´s van de 21ste eeuw deze film te filmen...

Overigens dit is echt zo veel anders dan een Tarantino, Nolan, P.T. Anderson of Fincher film. Sterker nog, als je maar 1 film van 1 van deze filmmakers in je top10 hebt staan, kun je beter deze film niet in de bios gaan zien. Zonde van je geld!

Eens met xgogax !

Deze film is op visueel vlak van een andere planeet !

Geef normaal geen 5 sterren na één kijkbeurt, maar ga vandaag toch een uitzondering maken

Toen we de bioscoop uitliepen zei mijn vriendin als eerste tegen me: ''Die film is een superduur blairwitch project, in een jaren 30 stijl met overmatig veel schieten. Als ze zoveel geld in een film steken mag je ervan uitgaan dat ze op zijn minst een standaard gebruiken. ''

Maar o, o, o.. wat was ik het oneens! Ik geef toe, er zijn momenten geweest dat ik ook geirriteerd raakte door het camerawerk, maar het grootste gedeelte van de film zat ik er zó in, dat ik het niet eens merkte.

Wat een heerlijke verschijning is die man toch. Was absoluut geen straf om 143 minuten naar Johnny Depp te kijken. Al meteen was ik onder de indruk van zijn personage John Dillinger. Hij is cool, sexy, en toch een tikkeltje ruw. Hoewel ik veel mensen hoor zeggen dat ze moeilijk een band konden krijgen met Dillinger, had ik er geen moeite mee. Al snel zat ik naar Dillinger te kijken, en niet meer naar Johnny Depp.

Het verhaal begon meteen goed, je zat er direct in. Gevangenis in, gevangenis uit, paar doden.. en ze gaan weer vrolijk verder met het plannen van bankovervallen.

Gevolgd door federal agent Melvin Purvis, die met een stalen gezicht Pretty Boy Floyd neerschiet. Geweldige scene in die open natuur, ik vond het erg indrukwekkend. Daarna besluit hij achter John Dillinger en zijn vriendjes aan te gaan. De hele rol van onze 'Batman' wist mij dan weer niet te boeien. Zijn chagrijnige verschijning in beeld liet mij meer denken aan een geirritereerde scout die zijn zin niet kreeg.

En zo ging het de hele tijd door, wisselend van John en zijn vriendjes, naar de gefrustreerde Melvin. Hoewel Melvin erg zijn best doet om met de nieuwe technologie Dillinger op te sporen, is hij alweer terug in Chicago. Hij overvalt een paar banken, gaat naar feestjes en sociolized met de juiste mensen. Erg leuk dat Giovanni Ribisi ineens in beeld verscheen, ik zie hem wel graag in films. En daarna kwam natuurlijk de vrouw die John zijn hart zou stelen, Billie.

Ook zij zette haar rol overtuigend neer, vol emotie en liefde voor de stoere maar rauwe bankrover. Al snel weten de twee dat ze bij elkaar horen en samen verder zullen gaan.

Hoewel dit absoluut geen film is waar ik normaal voor zou kiezen, heeft hij me weten mee te slepen. Ondanks de vele, vele vuurgevechten was je toch geboeid hoe het af zou lopen, al kun je al raden hoe de film zou eindigen.. In de pauze zei ik tegen mijn vriendin ; Op het einde wordt Dillinger doodgeschoten, zijn grote liefde zit in de gevangenis, en zijn laatste woorden zijn; Bye bye blackbird. Nou, het is óf erg voorspelbaar geweest, of ik heb me gewoon ontzettend laten meeslepen dat ik het daardoor wist, maar het heeft me in ieder geval wel ontzettend geraakt.

Kan niet wachten tot deze film op DVD uitkomt, zodat ik hem nog eens kan herbekijken over een tijdje. Wow!

Mann mist weer een bocht.

Setting sprak me sowieso al niet zo aan, maar Mann doet er wel erg weinig mee.

Meest opvallende uiteraard de HD beelden. Lynch liet reeds zien dat je er best mooie dingen mee kan, Mann laat zien dat je er ook geweldig lelijke dingen mee kan. Vele shots zijn echt fugly as hell, zeker wanneer er nogal wat beweging is. Komt erg wazig en onscherp over, camerawerk zelf is ook super slordig. Gooi daarbij echt vreselijke editing en visueel zit je naar een énorme draak te kijken. Enkel de nachtfakkels zagen er mooi uit, ook die kregen echter maar weinig ruimte van de editor.

De score is al even flauw, weinig opzienbarend gejengel, vervangbaar in 100 andere films.

Op basis van de trailers had ik een soort van Heat verhaaltje verwacht, werd het niet omdat Bale eigenlijk amper mag meespelen. Beetje vreemd gezien de titel, maar zijn rol is best klein en onbelangrijk. Cotillard is hetzelfde lot beschoren, beiden weten verder ook niks met hun rolletjes te doen.

Depp mag volop in de picture staan maar is het volgens mij niet meer zo gewoon een "normale" rol te spelen. Zet weer een enorm typetje neer en mompelt zich doorheen de film als een halve Elvis. Als hoofdpersonage een zware sof.

Heb je verder een nogal onzinnig en saai verhaaltje. Allemaal best als het een beetje leuk gebracht wordt, maar vond het armoe troef. Halverwege kon ik m'n ogen nog maar amper openhouden.

Uiterst saaie, maar vooral lelijke bedoening. Mann mag nog 10 jaar oefenen met z'n HD alvorens een nieuwe poging te wagen, hij zal het nodig hebben.

0.5*

Hmm.. klinkt weer als een gevalletje van hate it or love it. Naja ik respecteer altijd ieders mening maar ik laat me nooit afschrikken.

Ik kijk allang uit naar deze film dus deze week wil ik hem zeker in de bios checken!

Onderhond moet je ook niet als graadmeter gebruiken

Gisteren mogen zien in Metropolis Antwerpen. Digitale versie en dat was in ieder geval een mooi extraatje bij deze film. Beelden, shots, kostuums zien er echt heel erg goed uit. Geluid is fenomenaal. Verhaal was bekend en goed uitgewerkt. Acteurs vond ik goed spelen.

Toch ontbrak mij iets, waardoor ik helemaal in de film zat. Kan alleen niet vinden wat het is. Ga deze film zeker nog een keer zien binnenkort. Heb het gevoel dat er meer in zit.

@ Onderhond: dus met de score van 0,5 bedoel je eigenlijk te zeggen dat ie nog slechter is dan de Zeemeerm...oh wacht, dan "Pledge this!", met Paris Hilton die een score krijgt van 0,98?

Bijzonder.

Onderhond moet je ook niet als graadmeter gebruiken

Ah, dat is ook wat overdreven. Zelf ben ik het vaak oneens met onderhond, zeker als het over animatiefilms gaat. Maar hij haalt hier wel punten aan (welliswaar altijd 'n beetje in het extreme) die niet uit de lucht gegrepen zijn. Integendeel zelfs. Mijn mening volgt allesinds nog.

Beide films niet gezien, dus daar kan ik niet over oordelen.

Aan je top10 te zien hou je sowieso niet zo van hollywood films,dus

die kraak je dan ook behoorlijk af hoe dan ook,ik kan niet geloven dat

deze film een 0,5 waard is,dat cijfer gaf je ook al aan 'The Dark Knight'

echt niet te geloven eerlijk gezegd.

Mensen mogen - wat zeg ik - moeten kritisch zijn, ook en vooral als het gelauwerde regisseurs zoals Michael Mann betreft. Er is echter een verschil tussen kritisch zijn en een 0.5 geven. Dan provoceer je in mijn ogen alleen maar. 0.5 heb ik persoonlijk nog aan geen enkele film gegeven, eenvoudigweg omdat ik nog nooit zo'n slechte film gezien heb (al bestaan ze wel ongetwijfeld).

Nu ja, dit gezegd zijnde, ieder zijn smaak en ik lig er verder ook niet wakker van.

Vreemd. Zo vind ik Inland Empire heel wat 'slordiger' dan bvb. Collateral of Miami Vice. Ik vraag me wel af of zo'n moderne look past bij een eerder ouderwets filmconcept (heb Public Enemies nog niet gezien)...

disclaimer: Inland empire is een erg lekkere film, mede door het aparte gebruik van filmapparatuur

Deze film wist mij niet echt te overtuigen. Johnny Depp was vrij matig in deze film, hij zet een typetje neer (wat ie trouwens wel vaker doet, maar meestal leent de film zich er dan beter voor, zoals bij pirates). Geen enkel moment in de film zie je de persoon achter de gangster, daar kan het kijken naar een zakfoto niets aan veranderen. Christian Bale heeft ook een ongelukkige rol. Zijn personage blijft enorm vlak. De soundtrack was niet speciaal. Het hele plot is zo cliche als je maar kan bedenken, maar in plaats dat wordt gekozen om een soort ode te maken aan het genre (iets wat tarentino bijv zou kunnen doen) is het een slap aftreksel van een goede gangsterfilm geworden. Het einde was ook niet veel: ze herkauwen nog maar eens wat de oplettende kijker natuurlijk al lang heeft gezien (byby blackbird) en daarna wordt een minuut lang ingezoemd op het huilende gezicht van die vrouw: opgeklopte hollywood-emotie noem ik dat
Trouwens ook het camerawerk was verschrikkelijk. Dat is nogal hip de laatste tijd, om het geheel zo onoverzichtelijk mogelijk te maken met lelijk, amateuristisch camerawerk. Er zal vast wel een of ander statement achter zitten, maar ik blijf het slecht vinden. Al bij al is dit er dus eentje om over te slaan, maar ja aan de reacties hier te zien denkt niet iedereen er zo over. Veel mensen zijn blijkbaar met weinig tevreden. Geef mij dan maar James Cagney.

Couldn't agree more (en dat met OH )!

Ha, een 0.5 van Onderhond.

Dat biedt wederom potentie voor een stukje klasse cinema.

...