The Wolfman (2010)

“Even a man who is pure in heart and says his prayers by night, may become a wolf when the wolfbane blooms, and the autumn moon is bright.”

The Wolfman maakt vooral indruk qua sfeer, cinematografie en sets. Schitterend gedaan, en acteurs als Del Toro, Blunt en Hopkins passen moeiteloos in deze wereld. Het verhaal zelf over weerwolven en verstoorde familiebanden is wat minder interessant, en het duurt lang voordat de film echt gang komt. Maar net zoals een schitterend schilderij blijf je er wel naar kijken, en als de chaos uiteindelijk losbarst in een strijd tussen vader en zoon (en Blunt) dan wordt het ook een stuk interessanter.

De remake van de klassieke film The Wolf Man (1941) van George Waggner is in optische zin een hele andere film. De Universal klassieker was een echte studioproductie die dankzij krachtige decors en een niet aflatende mistmachine een prachtige duistere Gotische sfeer wist te creëren. Dat laatste probeert de nieuwe versie ook. De middelen zijn logischerwijs moderner en (wat mij betreft) iets minder overtuigend..

Regisseur Joe Johnston heeft beduidend meer financiële armslag en maakt gebruik van een veel ruimere setting. En die setting is absoluut geslaagd. Grauwe moerassen en donkere winterse bossen met daarin een troosteloos landhuis met een stemmig antiek interieur. Dat alles gevangen in mooie beeldcomposities met op de achtergrond een subtiel dramatische score. Heel sfeervol, maar hier en daar helaas ook zichtbaar bewerkt met de computer. Dat geldt ook voor het actierijke deel van de film dat zich in Londen afspeelt en dat bol staat van de CGI-effecten. Niet slecht, maar toch ziet het er allemaal iets te gelikt uit.

Zo ook de metamorfose. Die is niet heel indrukwekkend. Dat doen oudere films als The Howling (1981) en An American Werewolf in London (1981) toch beter. In die films is de fysieke pijn, die gepaard gaat met de verandering van mens in wolf, bijna voelbaar. Dat effect bereikt de CGI van The Wolfman niet. ’t Is toch allemaal net iets te gladjes. Bovendien blijft de weerwolf in deze film een mens met wolfachtige trekken. Ik zie toch liever een wolf met licht menselijke trekjes.

The Wolfman is een aangename film met een goed verhaal met zelfs wat psychologische diepte en een prima duistere sfeer. Het is tevens een film die mij met zijn speciale effecten maar matig wist te bekoren.

Zeer goede horror & thriller film! Vanaf het begin kwam ik al goed in de sfeer en vibe. Gedurende de film werd de sfeer goed vastgehouden. Hierbij kan gedacht worden aan de juiste kostuums, belichting, omgevingen, et cetera. Alle acteurs speelden voortreffelijk, zoals Benicio Del Toro als in de rol van 'Lawrence Talbot' en Emily Blunt als in de rol van 'Gwen Conliffe'. Ook zeker pluspunten voor de rol van Hugo Weaving als in de rol van 'Inspector Francis Abberline'. Zijn rol was ook uitmuntend uitgevoerd. Gedurende de film vloog eigenlijk de tijd voorbij waarbij een gezonde mix werd toegepast tussen rustige, drukke en schrikachtige momenten.

4.5/5

Prachtige sfeervolle horrorfilm, een moderne ode aan de oude Universal horror films, mooie locaties, goede acteurs/actrices, voelt ouderwets aan, enige minpuntje is dat het verhaal zeer voorspelbaar is maar daar is bij een remake moeilijk aan te ontkomen.

Spijtige film, vooral omdat het er wel eentje is met genoeg budget om er iets degelijks van te maken. Met de cinematografie is dan ook per definitie niet veel mis. Het is vooral de computerinvulling die de film omver blaast. Erg matige CGI. De film zit verder vol met bekende namen, maar weinig personages weten een blijvende indruk te maken. Het komt niet vaak voor dat je over zoveel beroemdheden beschikt en er na afloop niet één bij personagenaam kan opnoemen. Daarnaast is de film kortweg niet bruut en hard genoeg. Standaard weerwolvengeweld dat weinig creatief wordt vormgegeven. Het oogt allemaal wel duur en grootschalig, maar komt niet veel verder dan middelmaat helaas.

Gwen [Emily Blunt] roept de hulp van rondreizend acteur Lawrence Talbot [Benicio Del Toro] in om haar te helpen haar verloofde (en zijn broer) Ben [Simon Merrelis] op te sporen. Wanneer Lawrence is aangekomen bij zijn ouderlijk huis, blijkt Ben op gruwelijke wijze te zijn vermoord. De plaatselijke bewoners, geleid door kolonel Montford [Nicholas Day], geloven dat een weerwolf verantwoordelijk is voor een serie moorden in de omgeving. Een inspecteur van Scotland Yard [Hugo Weaving] arriveert om de zaak nader te onderzoeken. Del Toro is de ideale keuze voor de rol van de getormenteerde, labiele Lawrence en er is een indrukwekkende ondersteunende cast. Maar deze remake van de gelijknamige horrorklassieker uit 1941 verkiest expliciet geweld boven sfeer en bevat een overdaad aan dialoog. Make-upexpert Rick Baker herhaalt zijn Oscarwinnende huzarenstukje uit An American Werewolf In London met verve en won opnieuw een Oscar, deze keer samen met Dave Elsey. Een redelijke horrorfilm, maar hij haalt het simpelweg niet bij het origineel.

Persoonlijk ben ik geen fan van Weerwolf films, maar als filmliefhebber toch maar opgezet. Ook al omdat ik de laatste ook binnen heb en nog moet bekijken. Deze 15 jaar oude Wolfman is qua gedaante meer een Weerhulk en dat is geen goed nieuws als ik dit hier zo vermeld. Zag er allemaal niet zo best uit. Jammer maar ja de technische hoogstandjes waren toen nog maar mager of het budget was te laag. Ook Hopkins heb ik wel eens beter gezien. Beetje een look van Demis Roussos. En de rol van Del Torro had misschien beter gespeeld kunnen worden door Johnny Depp.

Verhaal kan er mee door. Setting was prima. Muziek top en de sfeer dik in orde. Zodoende toch nog wat mooie punten gescoord maar verder een kleine voldoende.

Film 3,0

Beeld blu ray 4,0

Geluid 4,0

Even op de woensdagmiddag aan de griezel met deze The wolfman die me vagelijk wel bekend voor kwam maar of ik de film ooit helemaal gezien heb zou ik niet durven zeggen. Het cijfergemiddelde beloofde bij aanvang al weinig goeds en helaas bleek dit de waarheid.

Toch doet men ontzettend veel goed met locaties en settings zoals het duistere landgoed, de dreigende bossen en de cameravoering. Zo mag de sfeer er ook best wel zijn als lekker duister, heeft het geheel en vooral de CGI een mooie vormgeving wat ook het geval is op de dakken van London en de skyline van dezelfde stad en de Tower Bridge. En als het los gaat dan is dat ook best wel lekker met de stevige slachting in het zigeunerkamp en de jacht in de straten van London. Zo is de transformatie in de collegeruimte met alle professoren ook best wel goed. Niet te vergeten de cast met Hopkins als altijd voldoende en de mooie Emily Blunt natuurlijk.

Veel goeds dus, toch wil het niet echt met deze The Wolfman die maar niet opgang lijkt te komen. Dan is er de cast van Benicio Del Toro die ik normaliter geweldig vind maar hier totaal niet op zijn plek lijkt al is het alleen maar vanwege het gebrek aan een goed Engels accent. Dan van die details zoals zo'n vaag zonnebrilletje die Talbot senior draagt tijdens de begrafenis van zoonlief ben, waar is dat voor nodig? Hou het gewoon lekker simpel zonder zulk soort uitspattingen. Tenslotte het gebrek aan boeiende karakters, want de film noch de karakters willen niet interessant wordt en dan is de film toch wel een behoorlijke lange zit en dus te lang. Het moge duidelijk zijn dat The Wolfman verre van een hit is en dus zit er ook geen voldoende in voor de film.