The Wolfman (2010)

Misschien wel het zwakste big budget actie vehikel dat Hollywood er in de 21e eeuw uit heeft gepoept; het is een hemeltergend werk geworden (en dan zag ik ook nog eens de lange Directors Cut). Saai verhaal, lelijke graphics, een lusteloze cast, gebrek aan spanning, vervelende score en een hoop clichés maken van dit werkje een ouderwetse stinker.

Even veert de film op uit de dood als Weaving ten tonele verschijnt, maar het mag allemaal niet baten. Op alle punten slecht, een aanfluiting. Kijk liever het origineel, deze krijgt een ouderwetse 0,5*.

Deels geslaagde film.
Het grootste commentaar wat ik op deze film heb is dan ook de speelduur. (Ook al zag ik dan tevens de director's cut)

Niet dat ik geen 2 uur in mijn stoel kan blijven zitten, maar dan moet er wel iets gebeuren. En helaas duurt het behoorlijk lang voordat er iets gebeurd.
Als je de film echter de tijd geeft om overdreven lang op te bouwen wordt hij Bij de eerste transformatie van Lawrence vrij aangenaam.

Het tempo wordt wat opgevoerd waardoor je aandacht wat meer bij de film getrokken wordt. Je aandacht wordt zowiezo vastgehouden door het sterke acteerwerk door met name van Hopkins en ''mister Anderson'' Weaving. Indrukwekkende acteurs om naar te kijken.
Helaas valt de finale van de film dan weer tegen. Deze is aardig in elkaar gezet maar geeft geen voldoening.
Helaas geeft de hele film dit niet. Met zo'n sterke cast en zo'n klassiek verhaal wat anno 2010 in een nieuw jasje wordt gestoken verwacht men méér. Nu is het gewoon een redelijke film met alsnog een nette score maar deze film had veel meer kunnen zijn. Jammer. 3,0 sterren.

Erg teleurstellende film. Het verhaal was enorm saai neergezet dus de film bleef helemaal niet interresant. Helemaal geen spanning, geen boeiende gebeurtenissen, soms zelfs cliché en voorspelbaar. De special effects waren wel goed gedaan, maar af en toe toch net niet. Het decor en de kostuums waren dan wel dik in orde, maar dan heb je nog geen film...

Een film die veel problemen heeft gehad in de productiefase en dat is er duidelijk aan te zien. Voortdurend werd de release-datum verzet. Het is vooral een saaie remake geworden. Haast geen enkel van de karakters en hun onderlinge relatie wordt uitgediept.

Het budget van 150 miljoen lijkt me vooral gespendeerd te zijn aan grote namen als Hopkins, Weaving en Del Toro. Er is een gebrek aan degelijke actiescènes en met de zwakke special effects zou je haast denken dat dit een straigh-to-dvd film is. Het ontbreekt de film aan een ziel.

Geef mij dan maar Underworld, daar beleef je ten minste plezier aan.

Een van de weinige écht goede weerwolffilms die zich w mij betreft tussen de top van films als The Howling, An American Werewolf in London en Silver Bullet mag rekenen. De film gaat haar origineel uit 1941 vrijwel op ieder vlak met gemak voorbij. De horrorscenes en make-up effecten zijn beduidend beter en alle belangrijke rollen komen beter tot hun recht. Hoe zeer ik ook een fan ben van Claude Rains, Anthony Hopkins speelt hem hier meteen eruit. Heeft ook veel te maken met het veel scherpere script. De film gaat veel vaardiger om met het moment van na de ontdekking dat Benicio Del Toro een weerwolf blijkt. Vooral het idee om tijdelijk naar London te gaan vond ik erg effectief. De gore was ook goed aanwezig en de film is uitstekend sfeervol. Dat die vader/zoon stand-off wellicht wat dubieus is, is snel vergeven. The Wolfman is een heel gaafe horrorfilm en overstijgt haar origineel.

Darkness comes for you

Niet mijn soort film, maar heeft mij toch kunnen boeien.

Heb voorgaand weinig weerwolf-films gezien, behalve Wolf, en was alles voor mij nieuw.

Film had een paar schrik momentjes, maar was verder niet erg eng. Dus erg horror was ie niet en was dus meer fantacy.

In de film werd veel gebruik gemaakt van grauwe kleurtjes en hierdoor werd er een sfeer gecreëerd.

Vind Del Toro en erg goede acteur, alleen in deze film vond ik hem mis gecast. Hij kwam niet erg overtuigend over. Anthony Hopkins vond ik daarentegen wel erg goed. Er zat ook een best grappige scène in waar Hopkins een appeltje aan het eten is en recht in de ogen van Emily Blunt kijkt.

Als je geen horror of fantacy liefhebber bent, zoals ik, dan zul je waarschijnlijk minder genieten van deze film. Maar ook voor de niet-horror fans kan dit een prima film zijn. Mede door de special effects en actie toch best vermakend.

Jammerlijke remake.

Het origineel heb ik nog niet gezien, maar die staat wel op de planning voor volgende week.

Prachtige cinematografie, om af en toe je vingers bij af te likken en soms waren de special effects ook wel leuk. Soms net iets té overduidelijk CGI, maar over het algemeen was het prima. Even was ik bang dat bij deze film het geweld heel erg tam zou zijn, wat raar zou zijn bij een weerwolf film, maar dat was onterecht. Het geweld is hier rauw, zeker voor een mainstream film.

Het punt waarom ik deze film dan toch een lange score van twee sterren geef, is dat het verhaal nergens spannend werd en vooral heel voorspelbaar was en soms geforceerd overkwam.

Dat het karakter van Hopkins uiteindelijk niet zo'n lieverd zou zijn en waarschijnlijk ook de andere weerwolf zou zijn werd al vanaf het begin duidelijk gemaakt, doordat 'ie er zo geniepig bij liep. Er moest iets kwaadaardigs zijn met dat karakter, al was het alleen al dat hij schuldig was aan de moord van zijn vrouw.

De romance in het verhaal was totaal onnodig, overtuigend of interessant. Waarom moet dat nou toch altijd weer, Hollywood?

Benicio Del Toro vond ik in eerste instantie een goede keuze als weerwolf, maar in deze film weet hij niet te overtuigen. Hij laat een te beperkt emotioneel spectrum zien. Hij ziet er continue uit alsof hij hoge koorts heeft en daarbij ook nog de hele tijd maar een gezichtsexpressie.
Dat kan een brijpersonage gerust hebben, maar een hoofdrol moet toch meer kunnen bieden.

Hugo Weaving deed het daarentegen wel overtuigend, zijn karakter was dan weer vrij twee dimensionaal en het was een flinke afknapper dat hij tegen het einde toch niet dood bleek te zijn, nadat weerwolf Del Toro op hem sprong en hem te grazen nam, hadden ze soms een vervolg met hem in de hoofdrol in gedachten?

Aardige film met het klassieke horrorverhaal kent eigenlijk geen verassingen. Het eerste uur gebeurd er wel heel weinig en is dus nogal eentonig. Tweede gedeelte kent wat meer actie en is ook een stuk onderhoudender. Benicio Del Toro is wat misplaats in zijn rol, en Anthony Hopkins weet er zeker het veste van te maken. De film ziet er wel heel mooi uit en de special effects overtuigend (ook de transformatiescenes zijn mooi gedaan).

Ik heb de extended cut gezien en die krijgt een 2.5. Wellicht dat de theatrical cut nog een 3 opleverd, aangezien deze wat korter is.

Teleurstellend.

Met alle acteurs die hieraan meedoen zou je toch verwachten dat er een meesterwerk uitkomt. Maar dat kan ik er toch niet van maken. Geen grappige of mooie Emily hier. Geen brilliante en/of enge Anthony. Geen geniale/vreemde Benicio. Wel af en toe heel mooie beelden - of toch iets te gezocht misschien, als overal de zon lijkt te schijnen behalve over het landgoed.

Belangrijkste misser is wel het verhaal denk ik. Jammer - er had veel meer uit kunnen komen. Is het een remake? dan was iets meer dichterlijke vrijheid misschien toch op z'n plaats geweest.

Qua setting dik in orde, er wordt een mooie Victoriaanse sfeer neergezet. Verder niet veel meer dan vermakelijk.

Hopkins en Weaving zetten aardige rollen neer, maar Benicio del Toro is, zoals al vaker gezegd, een miscast en overtuigt totaal niet als Brits Shakespeare-acteur.

De actie en milde spanning is hier en daar aanwezig, maar is niet heel memorabel. Het design van de weerwolf was ook niet bijster creatief, maar goed genoeg.

Had al vanaf het begin een vermoeden, maar de twist waar de vader de oorspronkelijke weerwolf blijkt te zijn, kwam toch nog wel als een verrassing
Beste scéne was de transformatie in de inrichting.

Over het geheel genomen niet geweldig, maar zeker vermakelijk. De meeste punten gaan naar de sfeer en Hopkins en Weaving die altijd wel goede karakters neer weten te zetten.

Cijfer: een 6, neigend naar een 7.

Goede film. Del Toro overtuigd niet optimaal, Hopkins is speelt beter. Eerst half uurtje was nog een beetje aftasten maar zat er toen wel lekker in. Sfeertje is goed gedaan, beter dan bijv. Sherlock Holmes. Zaten een aantal toffe gevechten en achtervolgingen in (kan Maas nog een voorbeeld aan nemen). Effecten van Baker zijn weer geweldig, niet beter dan American Werewolf in London maar hij zal zeker wel weer een oscar in de wacht slepen (wordt dan z'n 7de).

Dikke voldoende.

Stemmige weerwolven film, beetje jammer van al die wel erg zure commentaren want zo beroerd vind ik The Wolfman eigenlijk niet.

Origineel uit de 40'er jaren heb ik nooit gezien maar wel duidelijk dat de 2010 versie gebaseerd (een eerbetoon aan) is op de klassieke Hollywood monsterfilm. Film moet het niet zozeer hebben van verrassende of spectaculaire plotwendingen maar veel meer van de sfeer. En die is wel okay eigenlijk. Mooi vormgegeven gotische horror. Engeland in de 19e eeuw, mistige bossen, winter, regen, een gekkenhuis, een Neolithische steenkring, zigeuners en inclusief een prachtige Blunt in lange zwarte jurken (normaal niet zo mijn ding maar voor haar wil ik wel even een uitzondering maken ). Grappig om 'Agent Smith' weer eens te zien opduiken opnieuw als zurige agent.
Leuk stukje film is als de weerwolf los gaat in London (ligt het aan mij of is die scene met de bus gewoon een 19e eeuwse versie van An American Werewolf in London die dood en verderf zaait op Piccadilly Circus?) Mooie kostuums ook en transformaties, ogen lekker klassiek.

Nergens echt briljant of zo maar gewoon leuk vermaak.

3*

De film zou voor het jaar 2010 al veelste oud geweest zijn mits het geen remake was. Alle elementen en verhalen over "hoe je een weerwolf word en het hele gedoe eromheen" word hierin voor de 100ste keer verteld. En dat neemt niet weg dat The Wolfman nog best vermakelijk was. Om te beginnen waren Antony Hopkins en Benicio DelToro erg leuk bezig en zijn de grauwe, ouderwetse settings van Engeland ook prima op zijn plek. Het bloed en ingewanden willen zo nu en dan nog in het ronde vliegen en alles word natuurlijk nog leuker waneer DelToro word gebeten en zelf een weerwolf word, en dat we er pas tegen het einde achter komen dat Hopkins al die tijd die weerwolf was waar de dorpelingen naar zochten. Dat vond ik dan nog wel een verrassing. Ook het einde doet ook verdacht veel denken aan het einde van An American Werewolf in london.

Geen klassieker, maar wel een fijn vermakelijk doordeweekse horrorfilm.

3,5*

Na een herziening moet ik toch op mijn mening terugkomen.
Het acteerwerk is niet zo beroerd als ik hiervoor dacht. De film loopt wel lekker door, heb me niet verveeld.

Toch waren er dingen waar ik me enorm aan stoorde, zoals:
- Blunts verloofde is net verscheurd en dan vindt ze het normaal om direct met zijn broer aan te pappen. Al is Del Toro aardig onweerstaanbaar natuurlijk .
- Hopkins heeft zijn vrouw vermoord toen hij weerwolf was en Del Toro doet dit niet bij Blunt, omdat hij haar herkent of zo?Wat een onzin. Als er ook maar enige controle over was zou Hopkins zijn vrouw ook niet vermoord hebben.

Overall best een aardig filmpje. De sfeer is het grootste pluspunt van deze film.
Ik verhoog 'm van 2* naar een aardige voldoende 3*.

Beter dan verwacht. Een erg sfeervolle prent (prachtige cinematografie) met verrassend veel gore, waarbij een aantal clichés en handigheden in het verhaal wat roet in het eten gooien.

Qua personages valt er weinig te zeggen. Puur standaardwerk en precies wat je zou verwachten. De casting is oké, al zie ik Del Toro nooit zo graag bezig. Hopkins en Weaving staan (alweer) op automatische piloot en Blunt doet het goed met het gemakkelijke materiaal dat ze gekregen heeft.

Zoals ik al zei is het vooral de sfeer die deze film net dat tikje beter maakt. Erg leuke aankleding en daardoor vergeef ik deels het standaard verloop van de film. Wat me wel stoort is de gemakkelijke manier waarop ze Lawrence's foute herinnering over de dood van zijn moeder uitleggen (even in de instelling steken en je bent vergeten dat je moeder is opengereten door een weerwolf) en dat Lawrence, in tegenstelling tot zijn vader, op miraculeuze wijze goede controle heeft over zijn daden als weerwolf (vooral in Londen). Het is moeilijk te geloven dat hij een hele nacht onder een brug gaat slapen in een stad vol mensen, terwijl hij op het einde zich maar net kan bedwingen om Gwen niet aan te vallen. Daarnaast is het ook niet geloofwaardig dat Weaving's personage op het einde zomaar zou kunnen wegwandelen, terwijl iedereen ondertussen wel weet dat een beet van een andere weerwolf genoeg is om er zelf een te worden.

Een pluspuntje is dan weer de special effects en de make up.. Je mag dan wel niet tevreden zijn met de vormgeving van de weerwolf, het ziet er wel allemaal goed uit. Terecht de Oscar hiervoor gewonnen.

Vanwege de negatieve reacties en het subgenre had ik er niet veel van verwacht, maar The Wolfman is toch beter dan je zou denken.

3*

Een mooie tribute aan een klassieker maar helaas geen geweldige film. Het voornaamste probleem is het matige scenario en de routinematige acteurs. Hopkins vind ik sowieso erg overschat en Del Toro is op papier uitermate geschikt voor deze rol maar in de praktijk valt dat vies tegen. De enige die echt overeind blijft is Emily Blunt maar die heb ik nog nooit kunnen betrappen op een slechte rol.

Verder was de hele setting en sfeer geweldig. Ook de wolfjes waren erg leuk en overtuigend maar jammergenoeg kunnen de hoofdrolspelers deze film niet dragen.

Gemiddeld.

Aardig, niet meer dan dat.

Het is prima verzorgd met een mooie belichting, redelijk camerawerk en een aanwezige soundtrack.
De special effects zijn zeer gaaf. Toen Lawrence en John tijdens de volle maan allebei getransformeerd waren tot wolf, kon je door hun ogen nog steeds zien met wie we te maken hadden.

Benicio laat het niet afweten, maar ik raak langzamerhand wel uitgekeken op Hopkins. Die ouwe rot speelt vrijwel altijd hetzelfde, ik wordt er langzamerhand een beetje moe van.

Inhoudelijk vond ik het een beetje tegenvallen. Iemand wordt besmet, vraagt om hulp, kan zich niet inhouden en neemt uiteindelijk wraak (op zijn vader).

Het was me trouwens opgevallen dat er drie lampen aangeschakeld werden met één knop. Elektriciteit was er wel in de 19e eeuw, maar zo'n constructie lijkt me toch iets te modern.

American flag.


Niet echt mijn ding, weerwolven, maar het was best weg te kijken.

De stukken zonder weerwolf waren best te pruimen. De stukken met waren ergerlijk, saai en voorspelbaar, met het einde als hoogtepunt van die voorspelbaarheid. Maar zoals eerder gezegd, best hier en daar lichtelijk ge-entertaint geweest. 2.0*

Ja, had ik ook. Maar Sleepy Hollow is 10 keer beter dan dit.

De wolf is zeer duidelijk fake. Anthony Hopkins vond ik dat hij beter kon, en Benicio Del Toro, Tja, ik zie hem niet graag spelen. Vind hem maar vreemd.

Een kleine 2.5*

Vrij saaie weerwolffilm. De weerwolven zien er niet uit en ik verwacht toch meer passie en emoties in deze film. Geen idee hoe ze aan die Academy Award voor beste make-up gekomen zijn... Alles is een beetje standaard in deze film. De enige die opvalt is Hugo Weaving, maar dat komt vooral omdat de rest zo slecht is. Nergens verrassend, geen memorabele momenten, opvallende scènes, ... Gewoon technisch goed gemaakt, maar te saai voor het publiek.

Gaap. Een slaapverwekkende 'horror' film die totaal niet blijft hangen.
De settings zijn aardig, een soort pre-industriale Britse midlands, met paar mooie sfeerbeelden. Wat gelijk opvalt is het overduidelijke gebruik van sterke filters en de enorme hoeveelheid nabewerking tot een level waar het gewoon storend wordt. En dan is er nog geen wolf in beeld geweest.
De cast is op papier erg sterk.Hopkins doet het leuk als de norre vader, maar je prikt er zo doorheen. Op het moment dat je de beste man ziet weet je eigenlijk al een beetje hoe de film gaat verlopen, en dat is jammer. de scene met mr. en mrs. Talbot stuurt je al helemaal in de goede richting. Maarja, de film zal dan ook niet geroemd worden om de sluwe plottwists. Del Toro vind ik echt zeer geschikt voor de rol van Lawrence Talbot, met zijn geweldige gezichts expressies en z’n lelijke kop. Daarnaast nog de schitterende Emily Blunt, wat een schoonheidje. Dat irritante liefdesplotje met Gwen en Lawrence was weer tenenkrommend slecht. Je echtgenoot is 3 weken geleden verslonden en nu zit je met z’n broer, je eigen zwager, te rotzooien.. Alsjeblieft zeg...
De scenes in het zigeunerkamp en vooral het laatste gevecht in het brandende huis zien er leuk uit, maar verder zal deze film totaal niet blijven hangen. En dat komt vooral door het onoriginele plot. Zodra er weerwolven in het spel komen weet je als kijker dat het weer op ee dilemma uitloopt, ‘mens of wolf’. En daar zit niemand meer op te wachten.

'k vond hem goed. De film deed me ook een beetje aan Bram Stoker's Dracula denken. 'k weet niet of het door het verhaal of de muziek is, maar 'k vond dat hij er iets van weg had.

Hopkins en Del Toro deden het prima en leuk om Hugo Weaving nog eens in een film te zien.

Voor de rest vlogen de ledematen in het rond en er was ook bloed, de makers hebben zich niet ingehouden.

-Well, seeing you here like this. My son returned. It is glorious, isn't it?
-No, it's hell
-Hell? No. The beast is the beast. Let it run free.

Het is alweer bijna drie jaar geleden dat ik The Wolfman voor het laatst heb gezien. Het bleek wel dat ik me niet meer zoveel van de film kon herinneren, want het merendeel kwam me absoluut niet bekend voor. Ik moet mijn oude mening hier dan ook op verschillende plaatsen aanpassen, zie ik.

Ik moet zeggen dat ik, tegen mijn verwachtingen in, best enthousiast ben over deze film. De grimmige sfeer is namelijk fantastisch! Deze is direct vanaf het begin aanwezig en blijft ook de hele film aanhouden. Het is zichtbaar dat er veel aandacht is besteed aan het uiterlijk van de film. De locaties in het oude Engeland zien er erg goed uit en sluiten perfect aan bij de sfeer. Daarnaast vond ik de make-up van Rick Baker ook een pluspunt. Fijn dat er niet gekozen is voor een of ander lelijk CGI wezen, maar gewoon om de originele acteur het stuk te laten spelen. Daarnaast zien de transformaties er redelijk indrukwekkend uit. Danny Elfman is ook een perfecte keuze voor de verzorging van de muziek.

Inhoudelijk zit het ook wel goed met The Wolfman. Ik ben het er wel mee eens dat vrij snel duidelijk werd dat John, Lawrence's moeder en broer heeft vermoord, maar gelukkig zorgt men ervoor dat de wijze waarop dit bekend wordt gewoon goed is en niet dat het op het laatste werd gezegd alsof het de meest schokkende ontdekking was. De film maakt bovendien gebruik van sterk acteerwerk. Met name Anthony Hopkins, Emily Blunt en Hugo Weaving speelden prima hun rol. Benicio Del Toro moet het natuurlijk waarmaken als het titelpersonage, maar leek bij vlagen even de weg kwijt te zijn. Desondanks een paar momenten waar me dat bij opviel, deed ook hij het zeer aardig. Wat ik ook mooi vond is dat je niet een zwak, afgeraffeld einde krijgt, maar wel een uitgebreide en sterke climax. Goed uitgevoerd wat mij betreft.

Misschien niet een film die je uit je stoel blaast of je laat sidderen van angst, maar wel een die zeer vermakelijk is en het verhaal op een goede manier weet uit te werken. De sterrencast, de muziek en vooral de sfeer zorgen ervoor dat ik The Wolfman absoluut de moeite waard vind.

3,5*

Teleurstellend. Vooral de weerwolven die er echt niet uitzien, halen een hoop potentie weg uit de film. Met de sfeervolle locaties is weinig mis en ook de opening van het verhaal mag er zijn. Helaas wordt het verhaal al snel wat flauw en de qua namen overtuigende cast doet het ook maar zo-zo. Wanneer de weerwolven meer en meer ten tonele verschijnen, wordt alle spanning uit de film gezogen. De transformaties zien er dan wel weer overtuigend uit, net als de mooie scène in Londen, maar dat was het helaas ook wel. De personages hebben ook patent op het maken van rare keuzes.

* *

Remake van de gelijknamige film uit 1941 met destijds horroricoon Lon Chaney Jr. in de hoofdrol.

In de jaren 40 waren weerwolffilms nog best origineel, maar tegenwoordig vormen ze algauw een clichè. The Wolfman is gelukkig een uitzondering, want de makers hebben voldoende zorg besteedt om er een uiterst onderhoudende film van te maken, die het echter wel weer van de visuele pracht moet hebben en minder van de inhoud. Hoewel de film z’n momenten heeft, is de film nergens echt angstaanjagend en is het jammer dat de makers de karakters niet beter hebben uitgewerkt, zodat ook de vader/zoon relatie beter tot zijn recht zou zijn gekomen. Nu is 't het allemaal net niet.

Het talent om hier een echte horrorklassieker van te maken was zeker aanwezig, zowel voor als achter de camera. De hoofdrollen werden vertolkt door Oscarwinnaars Benicio Del Toro en Anthony Hopkins, die beiden verdienstelijk acteren. De mooie actrice Emily Blunt kan verdienstelijk acteren, maar hier kampt ze met een slecht uitgewerkte rol, waarvoor ze eigenlijk niet meer hoeft te doen dan mooi te zijn. De Australische acteur Hugo Weaving speelt zoals altijd weer een amusante bijrol.

De regie van the Wolfman werd gedaan door Joe Johnston, die eerder geslaagde films als The Rocketeer en Hidalgo regisseerde, en minder geslaagde films als Jurassic Park III en Jumanji. Als entertainment is The Wolfman zonder meer geslaagd, maar de film had zoveel beter kunnen zijn. De make-up effecten werden verzorgd door Rick Baker, die eerder verantwoordelijk was voor de weerwolf make-up in films als An American Werewolf In London en The Howling, alsmede de videoclip Thriller van Michael Jackson. Ook de make-up van The Wolfman is weer ouderwets goed. De film maakt echter op veel punten weer teveel gebruik van computeranimatie. Een ander minpunt aan The Wolfman is het eindgevecht tussen twee weerwolven. Dit had veel beter uitgewerkt moeten worden, maar wordt nu afgeraffeld in een paar minuten.

Op alle andere punten is The Wolfman echter uiterst geslaagd. De decors, kostuums en fotografie zijn fantastisch en de muzikale score van Danny Elfman creëert de juiste sfeer. Dit alles maakt van The Wolfman zeker een geslaagde film op entertainment gebied, maar het mag duidelijk zijn dat er wellicht meer in had kunnen zitten.

Na herziening van zowel de oude als de nieuwe versie gaat van deze update toch een half sterretje af. Hij dwingt nergens ook maar énige spanning af, de FX zijn goed maar niet spectaculair (ik vind de transformatiescène uit het dertig jaar oudere An American werewolf in London eigenlijk nog altijd véél indrukwekkender) en het geheel voelt eigenlijk vooral als een braaf Victoriaans plaatjesboek aan. (Overigens maakt de aanwezigheid van een stoere Hugo Weaving wel weer iets goed.)

The Wolfman

Ik heb in de op het Filmmarathon forum verteld dat ik meer Horror films zou gaan kijken i.v.m. Halloween (horror & thriller). Ik heb hiervoor een griepje gehad en dat ook vermeld in dit zelfde forum alleen was het toen al drie dagen bezig en was ik al bijna beter. Vandaag voel ik me veelal goed dus had ik maar gekozen om deze film te gaan kijken, hij was tenslotte net op Netflix gekomen en zag er interessant uit. Toch was de film nou niet geheel wat ik van had verwacht misschien wel gewoon slechter.

De grote namen in de film zullen toch wel een visite kaartje af moeten geven, zal je denken. Toch zijn de het de acteurs niet waar je de schuld op kan leggen, het visuele zicht binnen deze film was eigenlijk nou weer niet zo goed. De wolven zagen er redelijk uit maar, tijdens de aanvallen viel de film vies tegen. Hoewel dat het bloedgebruik prima was en de beelden er daadwerkelijk gore uitzagen was de film soms iets te lief, en dat viel me wat tegen.

Wat me nou niet echt fijn overkwam was het feit dat de film een best saai en simpel verhaal leid. We beginnen al vrij vroeg met een weerwolven aanval waarbij het broertje van Benicio Del Toro overlijd. Wanneer hij achter de weerwolf aangaat word hij gebeten door het mormel en veranderd hierdoor zelf nu ook in een weerwolf. Bij het teisteren van London word hij in een soort laboratorium gedrukt waarna hij dus experimenteel gebruikt word, wat achteraf niet lukt. En als hij de dokter dan uit het raam flikkert komt die echt bruut neer. Op het eind blijkt het dat zij Pa de weerwolf is en zijn broertje heeft vermoord, waarna hij een gevecht krijgt met z’n pa in de weerwolven stand en zijn pa vermoord komt alles weer goed.

Ik denk dat het de simpelheid is binnen deze film dat er voor zorgt dat hij eigenlijk niks aan is, saai is om te volgen. De setting buiten alles is super gaaf in deze film, je krijgt een heerlijke ouderwetse setting voorgeschoteld wat er toch wel voor zorgt dat je, je een beetje duister van binnen voelt, althans wanneer daar naar gezocht word. Buiten de setting en de actie scenes om is deze film eigenlijk net te simpel waardoor het saai word, en dat is jammer.

2.0*

Lekkere wegkijk film na en werkdag en zonder gedoe kijken naar een heerlijk sfeertje in engeland rond 1892. Jammer genoeg speelde Benicio Del Toro niet echt super als hoofdpersonage.

Tja, aardig, maar daar is dan ook wel alles mee gezegd.

Het verhaal is voorspelbaar in alle facetten, en de SFX zijn echt onder niveau voor zo'n film.

Tempo is goed en kijkt lekker weg, maar niet genoeg voor een voldoende. *2,5

Wat een lage score hier op Moviemeter. Ik had de film al eens in de bioscoop gezien. Nu de dvd voor 50 cent op een rommelmarkt. Maar ik kan de film alleen nog maar meer waarderen. Wat een mooie plaatjes. Prachtige locaties. Los van het verhaal is het alleen al een genot om naar de omgeving te kijken. Het landhuis, de watervallen, de bossen, het kerkhof, Londen in 1891, etc.

Het verhaal is simpel, maar dat kijkt juist makkelijk weg. Emily is ook altijd leuk om naar te kijken met haar droevige ogen. De special effects zijn erg goed. Ik vind zelf de weerwolf het mooist als hij half mens, half dier is. Dus niet volledig een wolf. Dus ik werd hier goed verwend. De dvd gaat niet de prullenbak in. We gaan hem zeker nog een keer kijken.