Burn after Reading (2008)

De Coen's grijpen terug naar hun oude stijl! Denk Fargo en The Big Lebowski.

Ingrediënten: Karakters waar net een steekje bij los zit die terecht komen in een kluwe van chantage, overspel etc. Plots die gaandeweg convergeren maar tegelijkertijd volledig ontsporen. Plotselinge, onderkoelde uitbarstingen van extreem geweld en seksualiteit. Het sfeertje is heel herkenbaar. Aangekleed als een Bourne-film, met opzwepende soundtrack, CIA-geploeter en intrige, maar het is weer doorspekt met droge, zwarte humor.

Elk karakter is geschreven voor de acteur, en dat levert vooral een erg toffe Brad Pitt op die eens te meer spot met zijn eigen uiterlijk. Wat een mafkees . Maar de rest is ook erg leuk, ookal is Swinton wel erg getypecast.

Geniale eindscène ook, die het geheel naar 4 sterren tilt. Burn After Reading is nog net niet on par met Fargo en The Big L, maar kan dat altijd nog worden aangezien Coen's nou eenmaal goed rijpen.

Inderdaad overduidelijke Coenfilm, met humor- en thrillerelementen die ontstaan vanuit idiote personages en die leiden tot even idiote situaties. Een kleine misstap heeft enorme complicaties ten gevolge, zoals dat in veel van hun eerdere films te zien is (denk inderdaad een Fargo).

De cast is uitmuntend. Brad Pitt als enorme sukkel (ook dat speelt hij overtuigend), Francess McDormand als verlepte vrouw op leeftijd en Tilda Swinton als ijskoude snob. De kroon wordt gespannen door John Malkovich als uitgerangeerde CIA medewerker wiens tekst voor de helft van de tijd bestaat uit 'What the fuck!?' (en hij heeft genoeg reden om dat steeds te herhalen...)

Wel jammer dat de Coens hun succesformule blijven herhalen, want echt iets nieuws onder de zon bieden ze hiermee niet. Maar gelukkig werkt het nog prima!

Typsich Coen filmpje.

Zeker niet verkeerd, na hun serieuze en vrij harde alom geliefde film No Country. Maken ze een wat duidelijker komisch Fargo achtige film.

Je hersens hoeven niet echt gekraakt te worden. Maar het loopt allemaal prima en er zitten een paar heerlijke rollen in. Vooral Brad Pitt die ik in de trailer juist niet goed vond, is in de film lekker op dreef. Ook Malkovich en Clooney doen het leuk. De vrouwelijke rollen komen er wat bekaaider van af. Swinton is te stijf, hoort dat wel bij haar rol maar ze lijkt me niet over veel komisch talent te beschikken. En McDormand is nooit mijn type actrice geweest.

Zal niet de lofzang van No Country krijgen, maar is zonder twijfel een typisch Coen filmpje die de liefhebbers wel kunnen smaken.

3.5 sterren.

Leuke film. Sowieso een geweldig verhaal. En dan gecombineerd met erg leuke humor. De gebroeders Coen heeft weer een prima filmpje neergezet. Vooral de drie grote mannen. Pitt, Clooney en Malkovich doen het erg leuk. De maffe rol van Pitt vond ik het leukst. Maar opzich had de film best langer kunnen duren, zelfde gevoel als ik had bij Fargo. Het lijkt net of hij zo voorbij is. Ik had er wel nog meer van verwacht, maar het is zeker geen verkeerde film, verre van zelfs. Zal vast wel weer goed doen bij de Oscars, zeker het script.

4*

Brad Pitt is ronduit hilarisch. De meeste overige scenes vind ik een beetje saai. Uitgezonderd de scenes bij de CIA. 3.0*

Het klinkt misschien een beetje zwak, maar de enige mogelijke reactie die je kunt geven als je de film net gezien hebt is 'typisch Coen'. Een betere beschrijving is gewoon niet mogelijk. En dat is tegelijkertijd het zwakke en het sterke punt van de film. Zwak omdat de film een beetje aanvoelt als de som van alle Coenfilms. Je hebt het gevoel dit intussen al eens gezien te hebben bij deze broertjes en de film mist daardoor de frisheid van de meeste Coenfilms. Daarin wisten ze een eigen herkenbare stijl altijd te combineren met weer iets dat echt nieuw was en wat ze nog nooit gedaan hadden. Dat viel hier wel mee. Anderzijds: de film is ook typisch in het opzicht dat hij gewoon weer ijzersterk gemaakt is en voor de Coenfan zal dit gewoon weer een geweldige film opleveren. Gelukkig ben ik een Coenfan en heb ik me met een volle en opvallend enthousiaste bioscooppubliek prima vermaakt met deze film.

De twee grootste pluspunten van de Coens gelden ook hier weer: het script en de personages. Hoewel het script mij nog wat onduidelijk laat waarom de CIA denkt dat Pfarrer met Litzke meeging naar de Russische ambassade om de cd-rom te verkopen, is het verder weer een uitstekend stukje schrijfwerk. De dialogen zijn bijna altijd hilarisch en het plot is compleet onzinnig. Leuk om eens een spionnenfilm te zien waarin in feite niets aan de hand is, maar de problemen vooral ontstaan doordat de personages wel denken dat er iets aan de hand is. De reacties van J.K. Simmons als de CIA-superieur die probeert de acties van de hoofdrollen te begrijpen zijn dan ook hilarisch.

Iedere Coenfilm, met uitzondering van Intolerable Cruelty, heeft bij mij op zijn minst wel een zeer gedenkwaardig personage afgeleerd en zo ook Burn After Reading. Brad Pitts Chad Feldham (die namen ook altijd) is een briljante vondst en iedere zin en beweging van hem is zo'n beetje grappig. Malkovich viel mij de laatste jaren regelmatig tegen, maar hier is ie weer ouderwets goed. McDormand, een van mijn favoriete actrices, speelt hier een grappige mix tussen femme fatale en een moederlijk type. En hoe komt het toch dat Clooney in de films van de Coens altijd geboren lijkt te zijn voor idiote rollen, terwijl andere films niets van dit persona laten zien? Jammer alleen dat Swintons personage niet bijzonder is. Waarschijnlijk omdat zij de enige was voor wie het personage niet specifiek geschreven was.

Ik geef deze film 4 sterren, maar ik voel me daar wat schuldig over ten opzichte van Miller's Crossing en The Man Who Wasn't There die ik ook op 4 sterren heb staan, maar binnen het oeuvre van de Coens duidelijk unieker en zelfs beter zijn. Beide films kunnen bij herziening omhoog gaan, maar nu lijkt het alsof ik Burn After Reading even goed vind als die twee films. Dat is niet zo, want dat zijn dikke 4 sterrenfilms, terwijl Burn gewoon een solide 4 sterrenfilm is. Binnen het oeuvre van de Coens is het misschien een 3,5*-film, maar tegenover andere films heb ik me vermaakt voor 4 sterren. Maar genoeg van dit belachelijk cijfergefilosofeer.

Heel erg geestige film die zich wat mij betreft naast die andere Coen-komedies hors catégorie Fargo en The Big Lebowski kan hijsen.

Een stel idiote personages waarbij Malkovich (waar ik normaal niet veel van moet hebben) en vooral Brad Pitt de hoogste toppen scheren. Meneer Angelina Jolie steelt hier echt de show en bewijst z'n enorme komische gave - bijna jaloersmakend getalenteerd is die man!

Verder viel me ook op dat Burn After Reading als een trein voorbijraast en is ie over voordat je 't beseft - altijd goed voor een komedie.

Deze film wordt algemeen gezien als een tussendoortje na hun meesterlijke oscarprent No Country For Old Men, maar voor mij geldt dit als één van de betere schakels uit het rijkgevulde oeuvre van de Coen-broertjes.

Ben het totaal met hem eens. Ik heb de film onlangs gekeken zonder ook maar een glimlach op mn gezicht. Dat zou dan een komedie moeten voorstellen... Ik ben zeker ook beter gewend van komedies.

Om dan maar niet te spreken over het verhaal.

Zonde van mn tijd.

De Coen's op de Guy Ritchie-toer?

Een luchtige 'misdaad'-komedie met veel gescheld, maar oke een stuk minder geweldadig dan de Ritchie films. Verder mag de vergelijking duidelijk zijn, de humor doet net zo droog aan (is het alleen niet altijd, soms wat te geforceerd zelfs), en dus het overmatig gebruik aan scheldwoorden. Soms levert dat gewoon goede komische momenten op van met name de kant van John Malkovich, dan weer is het gewoon wat 'stoer' overbodig geblaat.

Al met al heb ik best een leuke avond gehad, maar voor een Coen is het toch wel een een redelijk mager werkje. Niet voor niets een luchtig tussendoortje van de heren.

3*

"Jesus, what a clusterfuck."

Amusante, kleurrijke en vlotte film, hoewel zeker niet het beste van de Coen broers. Op zich best geestig, zo'n hedendaagse klucht (moet Clooney's eigen Leatherheads nog steeds een keer zien), maar ik miste hier toch een beetje sfeer. Misschien waren de verwachtingen iets te hoog. Ook de écht hilarische personages en daarbij behorende taferelen bleven jammer genoeg uit. De zwarte humor mocht af en toe wel iets zwarter en gewaagder. Burn After Reading lijkt het nu vooral te moeten hebben van een paar keer een goede glimlach.

Maar gelukkig zat die gulle glimlach zeker in de film, vooral tegen het slot begon het allemaal goed op gang te komen. Het acteerwerk van de hele cast is uitstekend, maar de karakters die ze vertolken zijn niet echt memorabel. Zo vond ik de rol van Swinton nogal nietszeggend en John Malkovich deed me ook maar bar weinig. Pitt was daarentegen best geestig in zijn (soms iets té) over-the-top rol en Clooney laat opnieuw zien dat de Coens het beste in hem naar boven kunnen halen.

Toch werd de show ditmaal écht gestolen door de kleine bijrollen. Richard Jenkins (ook al briljant in Intolerable Cruelty) was voor mij het hoogtepunt van de film, strak gevolgd door de kleine rolletjes van met name Jeffrey DeMunn en J.K. Simmons. Verder weet Burn After Reading prima te vermaken, is visueel prima verzorgd en de soms heerlijk over-the-top bombastische score van Carter Burwell is ook uitstekend.

Geen enorme Coen- topper, maar amusant is het gelukkig wel. 3,5 sterren.

Organs?

Met vlagen erg vermakelijk. Pitt en Clooney spelen weer voortreffelijk. De dames spelen ook prima, aangezien deze het bloed onder mijn nagels vandaan haalde. Wat een k*twijven, allemaal.

Het verhaal vind ik minder interessant, maar is verder wel prima uitgewerkt. Voor een lichvoetige comedy is 'ie in elk geval prima te pruimen, met enkele hilarische dialogen als hoogtepunt. Met name de opmerkingen van Pitt. Clooney's paranoide look op het einde van de film is ook onbetaalbaar. Ook de reacties van de CIA chiefs toverden telkens een lach op mijn gezicht.

Vooralsnog 3.0* met ruimte op een hogere score na een herziening.

Zeer vermakelijk. Hoewel de film duidelijk de echte humor mist van The Big Lebowski of de spanning van NCFOM, is deze film op basis van een aantal momenten goed bevallen.

Grootste probleem met deze film is zijn onevenwichtigheid. De ene keer is camerawerk van hoog niveau, het andere moment ontstijgt het niet het niveau van een simpele televisiefilm. Hetzelfde geldt voor een aantal karakters die soms het publiek weten te vermaken en de andere keer zeer irritant zijn. Dit geldt voor mij vooral bij John Malkovich en Frances McDormand.

Wat daarbij overblijft is een plot dat nogal ingewikkeld is. In feite kon het mij niet echt boeien en moest ik mijn plezier vooral halen uit afzonderlijke scènes en dialogen, met voornamelijk de karakters van Brad Pitt en J.K. Simmons.

Al met al is het mij vooral duidelijk dat Burn After Reading een filmpje tussendoor is voor de gebroeders Coen. Wel hoop ik dat zij in de toekomst nogmaals zullen werken met Brad Pitt. Mijn complimenten gaan vooral uit naar hem en zijn rol, mede omdat dat het onderdeel van de film is die mij het langst zal bijblijven.

What the fuck...?

Heerlijke komedie van de Coen-brothers, mede dankzij de geslaagde vertolkingen van de gehele cast, maar vooral Clooney en Malkovich die hier perfect in hun element zaten.

De film was plots gedaan en daar had eigenlijk iets meer kunnen inzitten, maar het blijft een geniale komedie.

Gezien met het Leids Filmfestival en ik was zeer onder de indruk van deze nieuwste comedy van de Coen brothers. Het chaotische verhaal waar geen van de maffe personages 100% weet wat er allemaal gaande is werkte prima voor mij, al kan ik me goed voorstellen waarom het niet werkte voor anderen. Net als The Big Lebowski gaat het uiteindelijk helemaal nergens naartoe, maar dat vind ik juist heerlijk, mits de trip naar het (non)einde toe boeiend is. De Coen brothers weten het prima te redden met aparte personages, waarbij de acteurs prima de ruimte krijgen om te schitteren. John Malkovich, George Clooney, Brad Pitt en Frances McDormand spelen hun personages met volle overtuiging, en vooral Brad Pitt heeft me een aantal keer flink laten lachen. Sowieso heb ik bij deze film ontzettend veel moeten lachen, en dat gebeurt lang niet bij iedereen die deze film ziet, heb ik begrepen.

Hoewel Burn After Reading niet van hetzelfde niveau is als The Big Lebowski (een van mijn favoriete films) of O Brother Where Art Thou, heb ik weer zeer genoten van de aparte stijl die de Coen brothers hanteren in hun comedies, een stijl die lang niet voor iedereen is weggelegd.

4½ van de 5.

Ietwat tegenvallen helaas. Nogal een onevenwichtig script, die bij vlagen enerzijds enorm scherp uit de hoek komt, maar anderzijds ook volzit met oeverloos gepraat en een flink stel oninteressante scènes. En dat is jammer, want de potentie is er wel; de meeste personages zijn behoorlijk geestig, maar een coherente film lijkt het helaas nooit echt te worden.

2,5*

geweldig grappige film, die echt nergens over gaat. een typisch Coen-onzin-verhaal en prachtig geacteerd door Pitt, Clooney, Malkovich en McDormand.

Leuk om die CIA-briefings tussendoor te zien, en te zien hoe de hoge piefen van de CIA er geen hout van snappen.

Sterker nog; geeneen personage in de hele film begrijpt hoe het allemaal in elkaar zit; alleen de kijker. dit vind ik vrij knap neergezet en daarom is het ook zo grappig.

voor mij een geslaagde film (die Coen brothers kunnen er wel wat van zeg!)

4,5*

Hele leuke absurde film waarbij het script misschien iets te simpel is en de speelduur iets te kort, maar er zitten veel geniale momenten in die vooral aan het acteerwerk kunnen worden toegeschreven. Malkovich was erg leuk, maar het verknipte personage van Clooney verdient toch wel een speciale vermelding. "Who are you!!"

4 sterren!

Leuke film van de Coen broertjes, die het vooral van de grappige personages en dialogen moet hebben. Gelukkig zijn bijna alle personages erg goed gelukt. Vooral Brad Pitt vond ik bijzonder grappig. Eigenlijk alles wat hij doet of zegt wist bij mij al een glimlach op te wekken. Daarnaast is Frances McDormand ook lekker op dreef als soms wat onzekere vrouw die graag een hoop geld wil hebben om iets aan haar lichaam te corrigeren. Ook Malkovich is prima als de man die eigenlijk voor niets gechanteerd wordt en daardoor steeds kwader lijkt te worden. Tenslotte is er nog George Clooney, die af en toe ook lekker maf en overdreven speelt, maar mijns inziens hier net iets minder is dan de drie eerder genoemde personen.

Het script is maf en slaat eigenlijk nergens op, maar dat doet ook eigenlijk niet echt ter zake in een film als deze. Ondanks mijn lovende woorden miste ik soms ook bij deze film een bepaalde frisheid en had ik soms het idee het allemaal al eens gezien te hebben. Ik kan niet precies uitleggen waarom, maar dat is gewoon een gevoel.

Ik ben benieuwd wat deze film bij mij doet bij herziening. Het typische van de Coenfilms is voor mij dat ze eigenlijk alleen maar beter worden bij herziening, zo heb ik o.a. met Fargo, The Big Lebowski en No Country for Old Men ervaren. Voor nu kom ik in ieder geval uit op een stabiele drieënhalve ster.

3,5*

Tja, ècht vernieuwend is het niet meer wat de Koen-broertjes doen, maar ìk blijf het in ieder geval wel leuk vinden!

Leuk is (het zoeken naar) de verscheidenheid in acteurs, waar het plezier van af lijkt te spatten. Koen-veteranen McDormand & Clooney, Malkovich en Pitt allen in grappige rollen (en zag ik daar ook 'Sledge Hammer? Zijn naam ken ik niet!). Bij Pitt schoot ik al in de lach bij de eerste seconde dat hij in beeld kwam (en ik ben ècht geen Brad Pitt-fan!).

Qua plot blijf je je steeds afvragen waar het allemaal toe zal leiden (niets, in dit geval!), dus voorspelbaar wordt het nooit!

Dikke voldoende, ik heb weer genoten!

Geinig... Een soort ouderwetse klucht maar dan met overduidelijke Coen invloeden.

In Burn After Reading valt in het allereerste begin een steentje om wat een cascade aan allerlei bizarre wendingen geeft. Iedereen gaat met iedereen en allemaal wordt er achterelkaar aangezeten om iets totaal onbenulligs. De Coens zouden echter de Coens niet zijn als ze de kijker in hun klucht niet trakteren op het nodige amusante dood en verderf en perversiteiten. Uiteindelijk resulteert het in een buitenproportionele "Clusterfuck" (van dat woord ga ik nog veel gebruik maken) met een zootje losers in de hoofdrol.

Dialogen zijn met grote regelmaat weer messcherp en worden gevoerd door een legertje (prettig) gestoorde karakters. Vooral de rollen van Malkovich en Clooney zijn erg goed en geven ook genoeg ruimte om lekker op los te gaan. Dat kan niet helemaal gezegd worden over McDormand en Pitt die weinig extra's uit hun rol weten te halen en die wat te veel rond een bepaalde gimmick blijven hangen.

Bijzonder grappig waren ook de samenvattende CIA briefings tussendoor.

De film ziet er natuurlijk weer erg mooi uit (maar welke Coen doet dat niet) veel aandacht voor het audiovisuele aspect. Jammer is dat het een film is op beproeft recept en dat niet alle karakters even legendarisch waren. Dit maakt het niet een van de absolute toppers binnen het oeuvre van de broertjes, het blijft natuurlijk nog steeds een bovengemiddeld goed film.

3.5*

Dat dit van de makers van Fargo, No Country For Old Men en The Big Lebowski komt, wekt hoop. Helaas wordt deze hoop niet helemaal beloond. De cast is sterk en Pitt en Malkovich bij vlagen hilarisch, maar echt veel heeft het allemaal niet om het lijf. Voor kenners zou dit als een haastklus kunnen aanvoelen. Toch is deze kluchtige film genoeg vermakelijk en onderhoudend om het stempel goed te dragen. Maar dit is duidelijk niet de beste film uit de indrukwekkende CV van de Coens. Goed.

Een typische Coen-light. Helaas net zo'n tussendoortje als Intolerable Cruelty.

Toch nog best vermakelijk, maar er had meer in gezeten.

De hoofdpersonages zijn te weinig tot niet samen in een scene te zien, waardoor de gehoopte chemie of confrontatie veelal uitblijft.

Op zichzelf staand zijn de personages best grappig.

Ik had gehoopt dat Malkovich nog verder in de problemen was gekomen en nog vreemdere toeren had moeten uithalen. Brad Pitt had meer screentime mogen hebben en eigenlijk alleen Frances McDormand komt goed uit de verf.

Met de Russen verhaallijn wordt te weinig gedaan. Erg jammer.

Qua stilering en muziekkeuze is dit ook maar een middle-of-the-road Coen.

Na al die matige commentaren viel de film me nog enigzins mee.

Frances Mc Dormand steelt wederom de show als onzeker over haar uiterlijk zijnde, maar over lijken gaande vrouw als het gaat om mensen in te palmen of haar doelen te bereiken. Brad Pitt doet nauwelijks onder voor haar, met een compleet, maffe rol van een nieuwsgierige softie met aparte maniertjes.

Typische Coen humor is toch wel dat een groot gedeelte van de setting bestaat uit het fitnesscentrum waar de medewerkers zowat alles lijken te doen en zich overal mee bezig lijken te houden behalve met datgene waar ze daarvoor aangenomen zijn ( Al zie je Brad Pitt nog wel wat actie ondernemen, maar de manier waarop werpt natuurlijk ook een lach in je schoot ). Het mooiste is dat de baas van het fitnesscentrum zich laat ringeloren.

Ik heb mij zeker vermaakt met een film, waarin de humor er misschien niet altijd huizenhoog bovenop ligt maar onomwonden aanwezig is. Veel leuke Coen - typetjes, die de belachelijkheid van een serieus plot voor dit alles alleen maar belachelijk zouden maken. 4*

Zeer amusante komedie, maar één die voor Coen-standaarden toch wel enigszins karig is. De grappen en de humor, het zit er wel allemaal in, maar vaak komt het er niet uit. Sommige grappen zijn te makkelijk (de Russen bijvoorbeeld) en bij andere grappen mist de timing. Het geeft een beetje het idee dat de Coens het script in een dag of twee, drie in elkaar hebben geflansd. Dat betekent dat de humor er wel in zit, maar dat er met wat gepuzzel iets beters uit had kunnen komen. Nu is het wel grappig, maar ben je het na 5 minuten weer allemaal vergeten. En dat is bij The Big Lebowski of Fargo wel anders. 3*

Leuke film, hoor. Film doet er even over om op gang te komen en het eind is ietwat kort door de bocht, maar verder een leuke klucht. Zoals ik gewend ben van de Coen’s in ieder geval één geniale scène (mogen de mensen die hem zagen gokken, welke dat is) en verder genoeg te gniffelenen. Acteurs hebben het zichtbaar naar hun zin en wanneer deze diesel op gang is gekomen, is ie niet meer te houden. Snap de mensen wel die gaten zien in de plot of er verder niet zo veel mee kunnen, maar verder is het gewoon een laagdrempelig filmpje, van een hoger niveau dan de gemiddelde komedie. Wel een van hun mindere, maar dat is ook nog altijd de moeite waard. 4 sterren, hoewel dat wellicht wat aan de hoge kant is. Wil de broers als fan graag het voordeel van de twijfel geven.

Origineel, maar toch verrassend goed. Ok, acteerwerk was niet altijd even geweldig, ondanks de vele steracteurs, maar het verhaal is toch weer geweldig. De kijker wordt meegeslorpt in het verhaal, wat ervoor zorgt dat ie lekker wegkijkt.

7,5/10 of 3,5/5

Wederom een heerlijke film van de Coen broertjes, die anderhalf uur weten te vullen met een verhaal dat echt helemaal nergens op slaat. Het oogt allemaal wat goedkoop en simpel en voelt dan ook aan als een tussendoortje. Zo is de setting gewoon erg simpel en krijgen we niet veel spectaculairs te zien, maar zorgen de geweldige personage's ervoor dat de film constant boeit. De dialogen zijn sterk en erg vermakelijk en de film bevat een dosis geweldige humor.

Zelf vond ik het personage van Brad Pitt de leukste. Echt elke keer dat hij in beeld kwam zat ik minstens met een dikke glimlach te kijken. Osbourne Cox? I thought you might be worried... about the security... of your shit. Geweldig, maar eigenlijk is elke uitspraak van hem heerlijk. Daarnaast is Frances McDormand uiteraard ook erg goed bezig en was het personage van Malkovich ook heerlijk. In zo'n beetje elke zin zit wel een fuck, wat natuurlijk altijd leuk is. De manier waarop het gebracht wordt is dan al helemaal geweldig. Ondertussen hebben we ook nog Clooney natuurlijk, die zeker niet minder is dan de voorgaande mensen.

Echt een filmpje waar het lijkt dat de opnames maar een paar dagen geduurd hebben, want veel stelt het op dat gebied niet voor. Het script is gewoon erg goed en de muziek vond ik ook uitstekend. Meer dan dit en de voorgaande punten hebben de Coens niet nodig om een coole film, zoals deze te maken. Dikke voldoende dus voor deze film, waar ik de scéne met de zelfgemaakte stoel - door Clooney - ook nog even wil vermelden, want die vond ik hilarisch

Ik snap best dat mensen deze film niet leuk vinden, maar ik vond 'm erg goed.

Hij is een beetje vaag. In het begin van de film gebeurd er vrijwel niets. Totdat er dingen gebeuren door stupiditeit van de personages wat de film zo leuk maakt. Alle personages zijn met elkaar verbonden op een complexe manier, wat als gevolg heeft: zwarte humor. Leuke personages en leuke dialogen. Vooral John Malcovich was erg leuk. Ik heb mij vermaakt.

Leuke film van de broeders Coen. Hoewel ik Fargo en The Big Lebowski niet gezien heb, kijk ik er zeker naar uit.

Een heerlijk luchtige film die zoals HarmJan al zegt aanvoelt als een tussendoortje. Het plot is erg onwaarschijnlijk maar wel erg grappig. De film verveelt geen moment, is heel vermakelijk en ook nog eens grappig. Brad Pitt bewijst eens te meer dat hij het beste (en grappigste) is als onnozele kneus, maar ook Malkovich was geniaal.

Leuke film, lekker luchtig, puur vermaak.

En dat is het. Jammer van een enkele wel erg brute scene die het gezellige sfeertje een beetje onderuit halen. Om onnozelheid is het altijd goed lachen en McDormand en Pitt zijn een uitstekend stel. Ook de rest van de cast heeft duidelijk plezier waardoor de kijker dit feitelijke niemendalletje met een grote smile uit kan kijken.

Beste scenes voor mij waren die tussen Rasche en Simmons in het CIA gebouw; wat een geweldige dialogen, elke zin raak!

3*.