Burn after Reading (2008)

Burn After Reading is een aardig niemendalletje met een aantal 'acteerkanonnen' die het leuk doen. Vooral Malkovic heeft zijn grappige momenten, ook al komen zijn teksten niet veel verder dan 'What the Fack'.

Wat deze film redt van de middelmaat is J.K. Simmons. De twee scènes met hem zijn geniaal. Vooral bij die laatste lag ik helemaal dubbel, clusterfuck . De twee conversaties tussen hem en *zoekt even op* David Rasche zijn van komisch hoog niveau, geniale gezichtsuitdrukkingen en het idee dat ze bij de CIA zaken zo afhandelen is gewoon erg lollig.

3,5* dankzij Simmons

p.s. kudos voor de stoel van Clooney!

Allereerst heb ik het niet direct op het duo Pitt en Clooney. Begrijp me niet verkeerd - beide zijn het sterke acteurs - maar in combinatie heb ik ze nooit bepaald goed gevonden. Voor Burn After Reading had ik dat anders voor ogen, gezien de rol die beide spelen toch wel erg ver weg staat van wat ze normaal voor personages spelen. Ik zie al een nichterige sporter Pitt in een hilarisch rolletje, maar niets was niet minder waar. Deze film was verre van komisch en heeft mij nooit een noemenswaardige glimlach op mijn gezicht gebracht. Enkel John Malkovich (speelt Osbourne Cox) kon me - ondanks dat zijn script 90 procent bestond uit 'ge-fuck' - op enige momenten aan het lachen krijgen.

Ontzettend slecht gecast vind ik de vrouwen in deze film. Tilda Swinton (Katie Cox) en Frances McDormand (Linda Litzke) die toch een grote rol toebedeeld hebben gekregen zijn een afschuw om naar te kijken. Op geen enkel moment weten ze overtuigen, het wordt op momenten zo'n sleur dat je je gaat afvragen of deze dames wel echt kunnen acteren.
De cast haalt de film al een stuk naar beneden en gezien het plot ook al niet een van de beste is, is de slechte cast funest voor Burn After Reading.

Het verhaal weet namelijk nooit te boeien. In het eerste uur wordt de film ontzettend sec gebracht en moeten we maar hopen dat het laatste half uur een gigantische plotwending gaat geven. Die is echter nooit gekomen...
Op twee momenten wordt de kijker even wakkergeschrokken met akelig in beeld gebrachte moordscenes. De moordscenes waarin Pitt door zijn hoofd wordt geschoten en de scene waarin Malkovich met een bijl inhakt op een ander nietszeggend personage weten de kijker in ieder geval weer even oplettend te maken.

Maar dat haalt het niet bij de rest van de film, die nogmaals ontzettend slap is en nooit grappig kan zijn. Een CIA die zo omgaat met lijken is gewoon niet grappig en is slechts een gat in het plot waar de schrijver ervan niet wist wat hij ermee moest doen. Dit moet haast dé absolute domper zijn van het jaar 2008.

De Coens zetten hun Holywood hoedje weer een keer op.

Toch meestal de betere Coens. Lekker weinig pretenties waardoor het makkelijk genieten is van de humor. Ook in deze film weer.

Film is onevenwichtig, maar dan vooral in de verhouding tussen de elementen. De aparte elementen binnen de film zijn erg egaal. Zo is de gehele film visueel kut en is de soundtrack jammerlijk ongrappig.

Verder zijn de typetjes allen een beetje flauwig maar wel grappig. De acteurs hadden er lol in, maakt erg veel goed. De oneliners zijn veelal grappig, nooit scherp maar gelukkig wel lollig. Enige echte opflakkering is JK Simmons, geweldige rol.

En zo is het weer een typische Coen. Veel potentieel, geen pretenties dus dat valt gelukkig verder goed mee, maar de filmische afwerking is vreselijk pover.

Enige echt negatieve puntje verder is het nogal flauwe einde.

3*, grappig tussendoortje, niet echt een bioscoopfilm.

Tegenvaller. John Malkovich speelt natuurlijk wel zeer goed, of het is zijn kop waar ik zo van geniet waardoor het niet opvalt dat hij in feite ook erg standaard acteert, kan ook.

De film zelf moet het hebben van de typetjes en flauwe grapjes die ik maar af en toe grappig vond. Het abrupte einde vond ik tevens niet erg lollig. Nee, deze film is van een ander, minder niveau dan de eerdere Coens.

Geen vervelende film, maar zeker geen topper. Jammer, want zo'n prachtige poster verdient een betere film.

Aardige Coen, weer een etappe in de serie 'hoe maak ik van elk bestaand genre een nieuwe genrefilm en stop ik daar zoveel mogelijk maatschappijkritiek in.' Een behoorlijke herhaling van zetten dus, waarbij het plaatsen van bekende acteurs in een bizarre rol een belangrijk aandeel heeft. Toch is het gewoon weer grappig en boeiend, maar misschien zoals OH zegt inderdaad geen bioscoopfilm. Dikke 3* voorlopig.

Gemakzuchtige troep van twee overschatte broertjes die zichzelf hopeloos trachten heruit te vinden. Of anders gezegd: een graatmagere kloon van The Big Lebowski die op zowat alle facetten aan kracht inboet: acteurs, script, dialogen, maar vooral gevoel voor humor. Heb welgeteld twee keer kunnen glimlachen, en dat terwijl ik bij hun vorige film (nota bene een thriller) twee keer in een deuk heb gelegen. Voor de rest ook een hoopje steracteurs die de gelegenheid krijgen om eens "gek te doen" maar hier geen van allen in slagen.

Ik denk dat de broertjes de laatste tijd iets teveel krediet hebben gekregen in Hollywood en er daarom onterecht van uitgaan dat ze met alles kunnen wegkomen.

Iets minder sterk dan The Big Lebowski maar desalniettemin een zeer vermakelijke film. Leuke rollen van grote Hollywood namen en een script die geen seconde verveelt. Het plezier straalde ook van de hele crew af. Zo zie ik de Coen broertjes liever dan het pretentieuse werk als hun film hiervoor.

Dikke 3,5*

Burn After Reading is een degelijke Coen film. Een film zoals je van de gebroeders Coen mag verwachten. Gekke types, mooi camerawerk en pijnlijke, maar grappige dialogen.

Het is een trucje die ze steeds, goed, weten te herhalen. Toch heb ik het idee dat hun pure komedies niet echt beklijven. Ik heb (met uitzondering van The Big Lebowski) noot het gevoel van "die moet ik snel weer zien". Nee, als ik hem eenmaal heb gezien is dat goed genoeg voor mij. Bij Burn heb ik dat gevoel ook.

Zeker een goede Coen film, maar niet eentje die ik vaker hoef te zien!

3,5*

Auto-remote op George Clooney, Tilda Swinton en Frances McDormand

Enige die bovenuit steken zijn Brad Pitt en Malkovich, die de film enigzins leuk maken.

Niet de sterkste film van de broertjes coen maar kan ermee door

3,5/5

De enige contender van de grappigste 'what the FUCK; van Samuel L Jackson, is Malkovich in de ze film. Elke keer wanneer deze zin, te pas en te onpas voorbijkomt, is het grappiger dan een grap in menig andere Amerikaanse Komedie.

Toen ik aan deze film begon wist ik niet dat dit een komedie was, maar zodra ik de ogen van Clooney zag en Pitt met zijn Ipod, veranderde ditr snel. Want ik heb vaak gelachen.

Burn after Reading is een prachtige komedie. Een screwbal komedie op z'n aller zwartst.

Geen van de cast doen voor elkaar onder, maar als ik iemand toch extra wil benoemen, dan Malkovich, want wat heb ik genoten van zijn hilarische cynische uitbarstingen bij elke keer wanneer hij verontwaardigd is.

Maar vergeet de rest niet; Clooney met zijn hyperactieve ogen, Pitt als een sportfreak die teveel films heeft gezien en McDormand die zo naïef is, dat enkele uiterlijke operaties uiteindelijke bevredigend genoeg is om alles te laten sussen.

HEe mooiste aspect van het verhaal vind ik het feit dat iedereen denk dat het ergens over gaat, maar het nergens over gaat.

De dialogen zijn geweldig.

Ik vind dat een goede komedie in staat moet zijn om de meest idiote en ongeloofwaardige verhaallijnen of situaties grappig en geloofwaardig te vertellen. Burn after reading is hierin zeker geslaagd.

Dit is een film die Tarantino had kunnen maken. Een compliment dat bijna niet meer nodig is voor de Coen brothers.

Naja deze film toch maar eens gekeken en is me flink tegengevallen !

De verhaallijnen konnen me echt niet boeien en voelde langdradig aan
john Malkovich had een erg flauw personage en kwam nogal sloom over
daar tegenover waren toch de personage van Brad pitt en Cloony wel weer vrij grappig. Maar dat red de film niet van zijn ondergang.
Het einde is dan wel weer vrij redelijk maar voelde toch weer niet ok aan

Brad pitt Zijn dood in deze film is toch wel sneu verdiende het gewoon niet

Een jammerlijke 2.25 Had er gewoon veel meer van verwacht jammer

Aardige film maar een zeer tegenvallende Coen.

Waar Clooney de Coens ook al in Intolerable Cruelty moest redden, moet hij dat ook in BAR. Speelt weer een heerlijk typje zoals alleen Clooney dat kan. Malkovich speelt ook erg aardig maar speelt weer dat agressieve typje die hij in bijna elke film over doet. McDormand vindt ik een waar wanproduct in de actrices-garde en Pitt is wel grappig alleen krijgt veel te weinig ruimte om zich te onderscheiden.

Verhaal is weinig bijzonders en ook de humor vindt ik allemaal heel makkelijk en krijg een enorm "been there, done that" gevoel.

Leuk tussendoortje maar vooral kijken als je iets luchtigs wil. Verwacht niet het vroegere Coen niveau.

Nagenoeg alles is reeds gezegd over deze fijne Coen-film, en ik sluit me dan ook grotendeels aan bij wat Chainsaw en kappeuter reeds hebben geschreven.

Met heerlijke acteerprestaties van oa. Clooney, Malkovich en Pitt (de voltallige cast speelt eigenlijk voortreffelijk, op Swinton na), een hilarisch in elkaar geflanst scenario en een heerlijke, stemmige soundtrack is ‘Burn After Reading’ zonder twijfel een geslaagde komedie.

Toch duurt het zijn tijd vooraleer de film werkelijk op gang komt, en er zijn zeker betere komedies met minder voor de hand liggende plotwendingen te verzinnen. Vandaar dat ‘Burn After Reading’ te boek staat als een “tussendoortje” van de Coen-broers, maar dat doet natuurlijk niet af aan de intrinsieke kwaliteiten.

Verder wil ik er weinig woorden aan vuil maken. Echt legendarisch zie ik deze film in ieder geval niet worden, daarvoor gaat hij teveel “gewoon z’n gangetje”.

Stiekem had ik er misschien net iets meer van verwacht, vandaar dat ik blijf hangen tussen 3* en 3,5*. We zien een volgende keer wel of er nog een halfje bij kan...

Wat een goede cast.....en een ongelooflijke slechte film. Zonde van het uur kijken (ja uur...moest 'm zelfs versneld afspelen, want hij was anders niet snel genoeg afgelopen). Hij was niet grappig, totaal geen verhaallijn. Geef 'm 1 ster voor de moeite.

Intelligence is only their job.

John Malkovich en Brad Pitt vondt ik echt geweldig acteren samen en zorgden voor de hilariteit in de film ook George Clooney kon ik in deze film appreciëren. Het verhaaltje is misschien een beetje simpel toch leveren de Coen’s hier weer een geweldige film, hoe dat iedereen zo een beetje met iedereen iets te maken heeft, de film heeft een mysterieus spannend sfeertje en laten we ook de muziek niet vergeten die er goed bij past.

Osbourne Cox? I thought you might be worried... about the security... of your shit

In de videotheek was het twijfelen tussen deze Burn After Reading of Pineapple Express. We hebben een munt getost en het werd deze. Het bleek geen slechte keuze te zijn.

Burn After Reading bevat een sterrencast waaronder Clooney, Pitt, Malkovich en deze laatste bewijst al direct in een hilarische openingsscène waarom hij het waard is om met die anderen in één adem genoemd te worden. Maar ook Pitt is werkelijk fantastisch als de pretty boy Chad Feldheimer. Vond de manier waarop hij eruit gaat dan ook wel schokkend en onverwacht. De enige die niet echt overkwam was Clooney. Ik vond hem wat teveel aan overacting doen. McDormand speelde ook niet zo goed als dat ik ze in Fargo herinner. De vrouwelijke rollen waren sowieso al karig.

Het verhaal is i.t.t. de vorige Coen brothers film, No Country For Old Men, weer lekker humoristisch en toch ook één waar een serieus randje af was. Er zitten een aantal geslaagde scènes in waaronder Clooney die een 'dildostoel' die hij in een magazine heeft zien staan begint na te maken maar ook een aantal saaiere stukken zoals McDormand die bij de Russische ambassade gaat aankloppen met de CD-rom. Wat trouwens ook wel redelijk onlogisch was.

Burn After Reading is een amusant filmpje met aantal gestoorde karakters en dito verhaallijn maar mist toch nog iets wat de andere Coen films wel hebben maar kan er niet juist men vinger op leggen.

3.5*

Wat heb je als je een ingewikkeld, onzinnig plot, een sterrencast, briljant stupide dialogen, en een shitload aan doortrapte losers met debiele ticks mengt met een vleugje genialiteit? Juist, een Coen-film.

Burn After Reading is volgens mij weinig uitzondering op die regel. Schitterend geschreven personages die elkaar in de meest ongelofelijke situaties de huid volschelden, zonder een greintje zelfreflectie: ik houd er eigenlijk wel van. Het 'concept', als je daarover kan spreken, is absoluut niet vervelend ofzo. De personages zijn werkelijk oliedom, het is gewoon bijna schokkend, maar zó magistraal geschreven en geacteerd dat het niks minder dan een genot is om ze zich door de plot te zien worstelen. Het hele spionage/thriller-sfeertje van de film is redelijk geniaal. Er wordt van de meest pietluttige mug een olifant gemaakt, en met een beetje hersenen zou de situatie in een oogwenk opgelost kunnen zijn. Maar gelukkig ontbreken nu net die hersenen, en dus gaat het vreemdgaan, blinddaten, liegen, bluffen, vermoorden en uitschelden de volle anderhalf uur vrolijk door.

Ik ben fan van zo ongeveer iedere acteur in deze film. Dat helpt wel. Vooral Brad Pitt is weer absoluut schitterend. Zijn vocabulaire, ego, zijn iPod, geef deze jongen een spin-off ofzo! Maar wie echt blijft hangen is George Clooney. Het type opgewonden standje waarmee ik het geen 3 seconden zou uithouden, dat duidelijk zelf vindt dat hij het allemaal wel erg goed geregeld heeft. Hilarisch.

Ja, als ik er zo op terugkijk vond ik het wel een zeer geslaagde film. Ik zat voortdurend te lachen, het tempo ligt lekker hoog, het verhaal is absoluut te ingewikkeld om na te vertellen, maar eenvoudig om te volgen, en zelfs de min of meer relativerende maatschappijkritiek werkt. Hoogstaand vermaak, met als klap op de vuurpijl ook nog J.K. Simmons als CIA-hoofd!

Absoluut briljant overigens is de scène aan het begin met Frances McDormand en Richard Jenkins in het café. Geschreven met een flair die alleen de Coens hebben, geloof ik.

3,5*

pff heb de film net gekeken, komedie? Nounou, nog geen glimlach.

Ik dacht dat ik flink kon gaan lachen vanmiddag met deze film maarja, dat is dus helemaal niet zo.

*2

Lang naar uitgekeken! En uiteindelijk stelde hij een klein beetje teleur, maar zeker niet veel. Heerlijke komedie, met de meest geniale personages in lange tijd (John FUCKING Malkovich, die paranoia van George Clooney, dat egocentrisme van Frances McDormand en ik moest al lachen als Brad Pitt alleen nog maar in beeld kwam). Heerlijk hoe de film zich opstapelde, hij begint als een serieus drama en ze doen er telkens een schepje bovenop totdat je zit te lachen alleen maar al bij het denken aan wat er allemaal gebeurd is. Uiteindelijk gebeurt er zo immens veel in anderhalf uur, maar tegelijk ook bijna niets. Een typische sterke Coen film, waar de stijl ook weer duidelijk is in de regie. De grappigste 2008 film en een genot om aan terug te denken, samen met No Country for Old men een van de sterkste films van het jaar (eigenlijk 07, maar kwam hier pas in 08 uit), 2008 is duidelijk het jaar van de Coens

Een wazig verhaal, de grote lijn is te zien. Maar wat er omheen gebeurd is niet te volgen. Brad Pitt speelt geweldig maar dat komt door de rest er niet goed uit. Humor is meestal zwak maar heeft enkele leuke stukjes.

Ik snap die film van de gebroeders Coen nooit helemaal; ze zijn niet grappig genoeg om voor komedies door te gaan en niet spannend genoeg om als thrillers beschouwd te worden. Kijken naar een Coen-film is als worstelen met een identiteitscrisis, wat zowel zijn voor- als nadelen heeft. Voor lachsalvo's of puntje-van-je-stoel-momenten hoef je het in ieder geval niet te doen; wel biedt de identiteitscrisis enkele onverwachte momenten - een zijweg in het plot die te hard is voor een komedie, een situatie die te absurd is voor een thriller -, wat ervoor zorgt dat de film uiteindelijk toch met plezier kan worden bekeken. De eindconclusie is ook hilarisch, en zorgt uiteindelijk dan tóch nog voor een overwegend positief gevoel bij de kijker.

3,0*

Deze film heb ik gezien in de bus... terugreis van zeven avonden Lloret de Mar... Ja, heb hem dus niet erg goed kunnen volgen...

Vond de film vreemd en niet leuk, maar wil geen verdere (voor)oordelen geven, ondanks ik hem volledig heb gezien.

Beter nog een tweede keer!! Brad Pitt (H)

Typische Coen film. Bizarre personages die in mogelijk nog vreemdere situaties terecht komen. Deed erg denken aan Fargo en lijkt in veel opzichten ook op die film, alleen zit het tempo er hier wat meer in.

Elke rol lijkt elke acteur wel op de buik geschreven (m.u.v. Swinton) en met name de mannelijke karakters zijn allemaal erg vermakelijk om naar te kijken. Tel daar de lekker droge humor bij op en je hebt de juist ingrediënten voor een heerlijk avondje vermaak. Niet de beste Coen, maar wel een leuke.

4*

De gebroeders Joel en Ethan Coen zijn in mijn ogen meesterlijke cineasten in hoe zij de wereld van de pietluttige, zielige mensen vorm geven met hun aparte stijl. ''Burn after Reading'' heeft een beetje de pech dat hij na ''No country for Old Men'' verschijnt. Het is namelijk niet zo'n opzienbarende film t.o.v. die zwanenzang. Net niet grappig genoeg en een tikkeltje voorspelbaar. Maar de karakters zijn weer zo genadeloos goed getroffen dat het de moeite van het kijken zeker loont. De sterrencast is in handen van de Coens omgezet in een reeks verrassende tragikomische typetjes die mij zeker wisten te amuseren.

Deze film ben ik straks weer vergeten, dus maar even iets neerpennen.

Vrij simpele film met enkele grappige fragmenten maar dan houdt het ook wel weer op. Achteraf gezien een tussendoortje, maar ik ging deze film in, om een bioscoopfilm tussendoortje te nemen. Dan kom je tóch wel bedrogen uit, en is het helaas niets meer dan een melig misdaad filmpje die op een bedroevend laag artistiek pitje is opgenomen.

Gelukkig keek het nog aardig weg, 2.5* dan maar.

wat een slechte film. Echt niks aan. Ik snap de hoge rating helemaal niet. Maar ja ieder zijn smaak

Heb mij weer eens kapotgelachen met een film van de Coens.

De humor de typetjes zijn stuk voor stuk hilarische filmfragmenten, die ontstaan uit iets heel banaals: een "toevallige vondst in de gym". Het ergste van al is dat dit bv in Amerika nog kan gebeuren ook, als we bijv naar Fargo refereren.

En de cast was subliem, een ongelooflijk grappige sul(jammer dat hij er zo snel dood ging) , een bedriegende Cloony, een achterlijke gymassistente McDormand, en een complete bitch: Tilda Swanton, en fenomenale badass Malkovich. Die laatste steelt volgens mij de show...

De Coens mogen elk jaar zo'n soort wtf-films blijven maken...
Ik ben enorme fan geworden!

Vervelende film met dito personages, situaties en dialogen.

De eerste echte onvoldoende voor de Coen's.
Had er best hoge verwachtingen van aangezien een aantal goede recensies hier. Door die hoge verwachtingen kwam ik behoorlijk bedrogen uit. Het begint al met die vreselijke openings scène en de muziek daarbij. Het suggereert een ontzettend spannende spionagefilm, wat het natuurlijk niet is. Dat wist ik natuurlijk op voorhand wel, maar de muziek is gewoon erg misplaatst. Het begint leuk, en het eerste half uur is dan ook nog enigzins de moeite waard. De personages worden op een leuke manier voorgesteld, snedige dialogen en de humor is ook best te genieten. Dan gaat het helaas erg snel bergafwaarts. De karakters worden steeds minder interessant en de humor en dialogen komen wel erg geforceerd over en gingen op het laatst helemaal nergens meer over. Hoe verder de plot zich ging ontvouwen, zoveel te meer ging ik me in alles in de film storen. De situaties werden ook met de minuut stompzinniger. Waar het uiteindelijk allemaal op uit draaide op niets maakte dat ik gewoon een gevoel had dat ik anderhalf uur naar stom gebrabbel heb zitten luisteren.

Ik kon hier weinig mee.

1.5*

Luchtige spionage-komedie met een verhaal dat eigenlijk kant noch wal raakt, maar dat dankzij de vele verschillende personages en komische misverstanden bijzonder onderhoudend is.

Goeie acteerprestaties van Clooney en Pitt, maar vooral van Mcdormand en een bijzonder chagrijnige "what-the-f*ck" Malkovich.

Een Coen film met een regelrechte supercast, die volgens vele erg doet tegenvallen. Met dat in het achterhoofd begon ik aan deze film.

Ik was toch aangenaam verrast! Vooral een hele leuke film. Supergoede, vooral zwarte, humor. Heel aparte, briljant geschreven personages. En uiteraard stuk voor stuk steracteurs! De muziek vond ik ook zeer aangenaam, met een duidelijk, vrij goed geschreven, 'main theme'.
De film bleef boeien, van begin tot eind.

Het sterke punt van de Coen brothers is hun talent om geweldige personages te schrijven. Vervolgens gooien ze de wierde brouwsels in ongewone situaties, om daar vervolgens een film van te maken.
Al hun films zijn dan in principe ook niets meer dan ongewone mensen in ongewone situaties. En dat pakt vaak erg leuk uit, zo ook hier. Een uitstekend voorbeeld van de Coen brothers.

Brad Pitt speel hier echt geweldig, wat een raar personage moest die spelen zeg. Kan er nog steeds geen touw aan vastknopen. Ik vond het dan ook erg jammer dat hij halverwege de film werd ge-headshot, en dat we de rest van de film opgescheept zaten met George Clooney, die vond ik ook zeer degelijk spelen, maar wel onder zijn niveau.

Toch kom ik wel bij de conclusie dat deze film een beetje, maar slechts een beetje, tegenvalt. Maar aan de andere kant, een Coen film met een cast als deze, dat kan alleen maar tegenvallen.
Wel erg gelachen, genoten en een erg leuke filmavond gehad.