Busanhaeng (2016)

Veel beter dan de Amerikaansen zombiefilm. Knap gemaakt en zeer spannend. Top film

Erg sterke spannende zombie film in een ander jasje.

De Zuid-Koreanen geven ook aan deze film net iets extra's wat je in films uit andere landen niet hebt.

De zombies zien er erg vet uit in deze film.

Verhaal is top voor een film in dit subgenre.....eindelijk weer eens een film met zombies die te pruimem is

Begin vorig jaar zag ik al de twee aardige en vooral luchtige Aziatische (uit Taiwan) zombiefilms "Zombie Fight Club (2014)" en "Z-108 Qi Cheng (2012)", die zeker het kijken waard zijn en met name de eerst genoemde film, maar deze Aziatische (uit Zuid-Korea) zombiefilm doet daar nog een schepje bovenop en dit is zeker ook geen luchtige (zijn ook geen schaars geklede of blote vrouwen in te zien) Actie / Horror film, want het bevat buiten veel Actie en Horror ook nog het nodige Drama in de vorm van "ontroerend" en "aangrijpend" en zeker m.b.t. het einde. Het zal me dan ook niet verbazen als er van deze sterke Zuid-Koreaanse film nog een Amerikaanse verfilming van wordt gemaakt.

In dit verhaal draait het om de egoïstische (denkt vooral aan zichzelf) gescheiden vader Seok Woo, die een vermogensbeheerder is in Seoul, en die samen met zijn jarige en bij hem wonende dochtertje Soo-Ahn afreizen met de hoge snelheidstrein KTX naar Busan. In Busan woont namelijk de gescheiden moeder en als verjaardagscadeau wil Soo-Ahn bij haar zijn. Precies op het moment dat de trein gaat vertrekken, wordt het treinstation aangevallen door zombies en één van deze aangevallen en gewonde personen weet in de trein te komen, voordat de deuren gesloten worden en de trein vertrekt. Daar begint de zombie uitbraak zich dan al snel te verspreiden via het treinpersoneel en de passagiers en moeten Seok Woo, Soo-Ahn en een aantal andere personen vechten om te overleven.

Het originele verhaal zit goed en mooi in elkaar, weet te boeien, is regelmatig spannend, weet te ontroeren, heeft een fraai einde en weet te vermaken van de eerste tot de laatste minuut (duurt bijna twee uren). In de de eerste 15 minuten begint het verhaal nog rustig en worden vooral Seok Woo en Soo-Ahn geïntroduceerd, maar zodra beiden met de trein gaan afreizen naar Busan is het eigenlijk één en al actie en horror wat de klok slaat en dat in een hoog tempo, waarbij er ook meer dan genoeg gebeurt en dat ook met een aantal leuke wendingen. Er zit dan wel geen goor in dit verhaal (vandaar ook een Actie / Horror film), maar de zombies zagen er wel fraai uit (ze veranderen ook snel in een zombie als ze gebeten worden door een zombie) en ze gingen ook lekker te keer en dat met hoge snelheid en ook met velen (deed me soms wat denken aan de goede Amerikaanse Actie / Horror film "World War Z (2013)"). Ook werd er leuk omgegaan met de situatie dat de zombies slecht kunnen zien en vooral in het donker. Visueel (o.a. de locaties) gezien mocht deze film er sowieso wezen en het bevat ook wel fraaie speciale effecten.

Wat ik zelf ook mooi vond in deze film is dat het niet alleen maar draait om het overleven, maar ook om de verandering van de egoïstisch vader Seok Woo, die eigenlijk alleen aan zichzelf denkt en zich thuis ook weinig bekommerd om zijn dochtertje Sok-woo omdat hij lange werkdagen maakt, naar een zorgzame, behulpzame (ook tegenover anderen) en liefdevolle vader. Daardoor bevat het verhaal ook het nodige aan drama gehalte, waardoor het verhaal vooral op het einde ontroerend en aangrijpend wordt. Hoewel het zeker ook dramatisch was en ook grote gevolgen had voor een groep passagiers, moest ik op een gegeven moment wel lachen toen een oudere vrouw zich begon te distantiëren van deze groep passagiers, die eigenlijk ook alleen maar aan hunzelf dachten, en toen zei over hun "Wat een lading stront"

Hier en daar is het verhaal wel wat clichématig, zoals een ander persoon die zeer egoïstisch is en alles eraan doet om te overleven en dat mede ten koste van anderen, maar dat hoort er nu eenmaal bij en draagt ook bij aan het verloop van het verhaal. De voor mij onbekende cast (dat heb ik al snel met Aziatische acteurs en actrices in Aziatische films, omdat ik die maar weinig bekijk) deed het overigens goed en vooral de hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Seok Woo (in de rol van vader Seok Woo), Soo-an Kim (in de rol van dochtertje Soo-an) en Dong-seok Ma (in de rol van de zeer sympathieke, behulpzame, zorgzame en sterke aanstaande vader Sang Hwa de samen met zijn zwangere vrouw Sung Gyeong, gespeeld door de mooie Yu-mi Jeong, in de trein zit. De laatst genoemde zorgt door zijn manier van doen, ook voor een beetje humor in het verhaal.

Hoewel ik sinds vorig jaar weet dat Aziatische landen ook in staat zijn om vermakelijke Horrorfilms te maken waarbij het draait om zombies, doet deze film daar zelf nog een schepje bovenop. Want dit is gewoon een prima Actie / Horror film die buiten veel actie en horror, ook nog eens een goed verhaal bevat met emotionele lading.

P.S. bij de filmomschrijving staat vermeld "Terwijl de trein stuurloos richting Busan rijdt...", maar stuurloos is zeker niet het geval bij die trein, want er is gewoon een machinist die ook een keer op een ander station stopt (wat hij overigens beter niet had kunnen doen ).

World War Z op een trein, zo zou je deze vermakelijke Zuid-Koreaanse zombiefilm wel kunnen omschrijven. Te lang en bij vlagen aan de monotone kant, alsmede niet echt eng, maar degelijk in elkaar gezet en vooral naar het einde toe erg spannend en zelfs subtiel aangrijpend.

Heb dit net gekeken. Ben totaal geen fan van zombiefilms. Ik moet nog steeds 28 Days Later afkijken, een film die ik een jaar geleden heb gestart. Het is best spannend, maar eng is het niet. Het is ook nog eens emotioneel, en dat kan ik waarderen in een horrorfilm. Denk maar eens aan A Tale of Two Sisters en de originele Dark Water.

Zombie Express

Uitmuntende zombie spektakelfilm die zeer sterk geïnspireerd lijkt door World War Z (meets Snowpiercer?) en meer bepaald door een scène in een vliegtuig. Werkelijk een dijk van een film met erg spannende scènes en die in het laatste half uur nog meer registers opentrekt en onverwacht spectaculair wordt. De horror viel nog mee : meer dan wat gebijt en gegrom doen de zombies niet wanneer ze in actie schieten maar toch vond ik ze afschrikwekkend en enerverend door hun extreme agressiviteit. De personages krijgen ook kleur mee en de makers van deze film gebruiken die personages om meer dan eens een dramatische laag toe te voegen die me op momenten kippenvel bezorgde. Actie, spanning, tragiek... Train to Busan heeft het dus allemaal, tot en met de prachtige muziek bij de eindcredits.

Zombies on a train.

Opvallend dat regisseur Sang-ho Yeon - die hier voor alleen animatiefilms heeft gemaakt - met zijn eerste live-action film gelijk een schot in de roos te pakken heeft.

Als kijker krijg je een vrij rechttoe-rechtaan verhaal voorgeschoteld waarin een vader zijn dochter met een hogesnelheidstrein naar haar moeder in Busan moet brengen. De vader-dochter relatie fungeert als rode draad; waar vader een egoïstische workaholic is, denkt dochter aan haar medemens. Vanzelfsprekend verandert deze band en krijg je gaandeweg met meer personages te maken die hier invloed op hebben.

'Busanhaeng' doet erg veel denken aan 'World War Z', omdat enkele sequenties duidelijk zijn geïnspireerd door die film en natuurlijk vanwege de snelle zombies. Met de trein wordt in principe niets bijzonders gedaan, maar het is meer de opeenvolging van gebeurtenissen. Er wordt namelijk vastgehouden aan een snelle pacing waarin de treinreizigers een hoop obstakels moeten overwinnen.

Echt eng of smerig wordt het nergens, maar de zombies worden effectief neergezet in hun gedrag. Daarbij worden er een aantal creatieve en bovenal memorabele momenten gecreëerd waar de karakters van de trein moeten afstappen om hun weg te vervolgen. Helaas gooit het drama soms roet in het eten. Hierdoor wordt het geheel net te lang uitgesponnen om je helemaal te kunnen grijpen.

Al met al een prima film die dit genre zowaar nieuw leven inblaast.

3,5 Sterren.

Vond deze onverhoopt sterk, zombiefilms zitten bij mij meestal niet tussen de toppers qua horror, vaak leuk om eens te zien, gore en fun, maar deze heeft me uitermate geboeid van begin tot het einde. Vaak zit er te veel komische of over the top gedoe tussen bij zombiefilms, maar deze was zelfs met momenten horror met de nodige triestheid en drama, een meer beklijvend sfeertje en dat is een schot in de roos geweest voor mij. Deze film heeft de zombiefilm naar een ander level gebracht, minder gefixeerd op uitpulpende ingewanden en liters bloed (ook al is er zeker genoeg bloed aanwezig). De sfeer dat gecreëerd werd is de sterkte van deze film. Kreeg zelfs naar het einde toe wat tranen in de ogen, toen Seok Woo (Yoo Gong), de vader van het meisje Soo-an ook gebeten werd en zijn dochter moest achterlaten, de fashback van zn babydochter, de sound, de schaduw die je ziet vh moment dat ie vd trein valt. 4.5/5*

Zombiefilm zoals al die anderen, met twee opmerkelijke verschillen. 1. Dit keer is het een Koreaanse film, die zich afspeelt in een trein, in plaats van bijvoorbeeld een winkelcentrum of een ondergrondse bunker. B2.Het ontbreekt hier aan elke vorm van verhaal. Een ruim honderd minuten lange achtervolging van kwijlende zombies op jacht naar vers mensenvlees, daardoor valt de film snel in herhaling. Sterker nog: De hele film is een herhaling van al die andere zombiefilms: De man die zichzelf opoffert om de anderen te redden. De man die spijt krijgt van zijn gedrag. ‘Busanhaeng’ heeft helemaal niets nieuws aan het genre toe te voegen, zoals sommige hierboven beweren. Wat is ‘Busanhaeng’ dan wel? Gewoon, net zo dom als al die andere zombiefilms.

Leuk, heel leuk! Gaat enorm snel vooruit en blijft boeien ondanks de beperkte setting. Enige minpuntjes: het soms te zoetsappige gehalte (vooral vader-dochter), en het onrealistische gehalte van een aantal scenes (het sprekend gemak waarmee die mensen al lopend een trein inhalen, daar sta ik van te kijken). Ook wat weinig gore voor een zombiefilm in mijn ogen, maar misschien moet het bloed er ook niet elke keer van af spatten. Eerder World War Z dan Dawn of the Dead dus, maar wel degelijk beter dan die eerste.

Maar wie een nog betere recente Aziatische zombieflick wil zien: I Am A Hero!! Geniale film.

Een Zuid-Koreaanse zombiefilm. Een genre dat al veel gefilmd is, maar waar ik nog niet veel Aziatische versies van gezien heb. De film vertoont weinig verrassingen, maar doet wel goed wat het wil brengen. Er zit pit in en ook al is het nogal voorspelbaar, loopt het toch iets anders dan wat Hollywood ons standaard voorschotelt.

De trein is langs de ene kant ook maar een trein en niet meer dan dat. Maar de trein kent wel vaart en door de coupés is de ruimte vrij beperkt. Doet wat denken aan Snowpiercer, al waren daar geen zombies.

Een goeie actiezombiefilm die er best mag zijn na alle andere zombiefilms. Maar gewoon goed gedaan, niet bepaald vernieuwend.

Het duurt uiteindelijk allemaal een beetje te lang, maar met name het eerste uur een zeer vermakelijke zombieflick.

Train to Busan is een zeer sterke en zelfs aangrijpende zombiefilm van Zuid-Koreaanse makelij. Ik ging er niet met veel verwachtingen in omdat zombiefilms meestal redelijk slecht zijn. Deze hoort echter niet thuis in deze categorie van matige zombiefilms. Het niveau was à la the Walking Dead. Dat kind speelt echt ongelooflijk goed, het lijkt wel echt, zo aangedaan dat dat meisje lijkt!

Net zoals de trein vaart maakt, is ook de film meestal een helse rit. Dit is gewoon 2u (breinloos) vermaak dat op het einde erg aangrijpend uit de hoek weet te komen. De begeleidende soundtrack kon ik ook goed smaken en maakt deze film de 4* meer dan waard.

Vette zombiethriller! Was nogal skeptisch op het begin en moest erg wennen aan het gekklinkende taaltje, maar wat een genot om te aanschouwen.

Die aziaten gooien er diepgang in met veel passie en sentiment. Ook het acteerwerk vond ik opmerkelijk sterk. De boel kwam aardig geloofwaardig over.

Op het gebied van special effects lopen ze net iets achter lijkt het. Sommige scenes deden wat schokkerig overkomen.

Maar hey, pak die barrière. Het is de moeite waard!

Mooi gemaakte film met veel sociale en maatschappelijke boodschappen er in. Deed me erg denken aan de situatie in Amerika v.w.b. de standpunten van Trump (muur op de grens met Mexico, moslims het land uit), de bankenwereld, etc. Spannend, goed gemaakt, emotionele fragmenten; kortom ik vond het een prima film.

Waarom kijk je er dan naar?

Waarom stel je van die domme vragen?

Ik denk lezertje dat hij bedoeld "Gewoon, net zo dom als al die andere zombiefilms."

Als je zo over zombiefilms denkt dan is dat nog niet zo'n domme vraag lijkt mij.

Als 'Filmspecialist zo over zombiefilms denkt, dan snap ik de vraag helemaal niet.

Snap je het niet of wil je het niet snappen?

In zijn genre zeker goed en heeft heel wat meer te bieden dan de meeste 13 in dozijn zombiefilmpjes zoals hier door anderen onterecht wel wordt beweerd. En laten we maar eens beginnen met de zombies zelf want die zien er toch wel vaak goed uit. Pluim voor de make-up. Ook de actiescènes zien er erg verzorgd uit. Wat spanningskracht betreft is er heel wat te beleven en worden bepaalde clichés toch wel vermeden. Ook de personages worden niet zo clichématig voorgesteld. De hoofdrolspeler is eigenlijk zelfs een antiheld en niet zo sympathiek. Daarom een welverdiende 8/10.

Redelijke horror/actiefilm. Het verhaal is vrij eenvoudig met een aantal vraagtekens, maar wordt knap uitgewerkt door Yeon. De opbouw is goed en de film dendert letterlijk en figuurlijk als een sneltrein over het scherm. De scenes zijn soms wat eentonig en lijken veel op elkaar. Daarentegen zijn ze wel heel spannend wat het grootste pluspunt van de film is. Visueel ziet er aardig uit. Leuke film binnen het genre. 3.5

Wat een zitje was dit zeg. Ik zat constant op het puntje van mijn stoel. Ik heb mezelf er dikwijls op betrapt dat ik in mezelf 'oh nee, oh nee' zat te zeggen. De film komt snel op gang en houd er een hoog tempo in. Je krijgt als kijker weinig tot geen rustmoment. Het wordt dan ook nergens saai.

Er was weinig gore aanwezig maar ik denk niet dat dit de bedoeling was van de film. Ik denk dat de regisseur eerder een spanningsfilm wou maken dan een horrorfilm. En de spanning is er, en werkt ook echt.

Veel zombiefilms hebben op een moment ergens wel een stukje waar ze de emotionele toer opgaan, een geliefde die veranderd, maar nog nergens heeft het voor mij zo goed gewerkt als in deze film. De scène op het einde waar de vader terugdenkt aan de geboorte van zijn dochter is prachtig!

Het einde is een dubbel gevoel. Ik dacht op een moment echt dat ze gingen schieten. De film had dan wel een veel wrangere nasmaak gehad. Maar toch ben ik blij met het einde. Gewoon omdat ik zo meeleefde met de personages. Ik betrapte mezelf erop dat ik recht kwam uit mijn zetel van spanning.

Hier en daar zat er ook wel een leuke twist in zoals bijvoorbeeld de scène dat de oude vrouw beslist de deur open te maken voor de zombies. Er komt zelfs hier en daar wat humor aan te pas.

Ook qua effecten en camerawerk is train to Busan een topwerkje. De acteerprestaties zijn van bijna iedereen supergoed. Vooral het kleine meisje acteert wonderbaarlijk. Van haar gaan we nog veel zien in de toekomst! Ook de zombies zien er geweldig uit.

Heeft de film dan helemaal geen minpunten. Toch wel. Het gemak waarbij iedereen een rijdende trein inhaalt, zelfs een zwangere vrouw, is toch wat raar. Maar de film is sterk genoeg om me dit te doen vergeten.

Dus alles bij elkaar: de film komt snel op gang, heeft een hoog tempo en verveelt geen moment. Prima acteerwerk en prachtig camerawerk. Na afloop dacht ik bij mezelf: eindelijk! 2016 is niet zo een superjaar geweest op filmvlak. Maar met Train to Busan is er eindelijk nog eens een toppertje! Voor mij persoonlijk is dit zelfs de beste zombiefilm aller tijden!

De beste zombiefilm die ik al heb gezien, en dat zijn er ondertussen toch al een heleboel. Het typisch Koreaanse gekrijs en hoogoplopende emoties die op de meest dramatische manier ter expressie worden gebracht, nam ik erbij voor lief.

Best wel goed, alleen jammer van de overvloedige sentimentaliteit in de film. Op dat vlak onderscheidt deze zich niet van een Hollywoodfilm. De ramp zelf is mooi in beeld gebracht. Heel wat actie, veel spanning en eigenlijk alles wat je verwacht als je zo een film bekijkt. Al kan ik ook niet altijd de acties van de personages volgen. In deze film is toch duidelijk te herkennen wie geïnfecteerd is, en wie niet en hoe men zich gedraagt. Dat zorgt voor veel rare voorvallen in de gehele film. Ook hoe de bende zich steeds gedraagt vind ik echt debiel. Op het einde wanneer die bad guy uit de locomotief stapt en je ziet dat die gaat veranderen, smijt die er dan toch gewoon af op een onverwachts moment, in plaats van te gapen. Goed, zolang er een zwangere vrouw en kind blijft overleven op het einde maakt het allemaal niet veel uit, zeker. Blijkbaar zijn mensen zoals ik ongewenst en zijn onze levens niets waard. Als vrouwen verwachten dat we hen gelijk behandelen, dan mag hun voorkeurspositie in de maatschappij ook eens herzien worden.

Trouwens ook triestig. Film brengt 100 miljoen dollar op (tot nu toe), waarvan nog geen 2 miljoen dollar uit de USA. De meeste Amerikanen zullen wellicht weer te lui zijn om ondertitels te volgen, want daar klagen ze dan weer vaak over bij buitenlandse films. Echt triestig! Dat Japan, Zuid-Korea en China maar snel hun eigen markt volpompen met ambitieuze producties uit eigen land. Een financiële tik aan de filmindustrie in Hollywood kan absoluut geen kwaad, en voor een aardverschuiving teken ik direct.

Dwayne Johnson, Amber Heard en Nicolas Cage (+ kind) in de hoofdrollen?

Meh.

Ik dacht laat ik maar weer eens een Aziatische film bekijken. Koreaans dit keer. Aan de hoge gemiddeldes dacht ik dat dit toch wel een eigenzinnige kijk op een outbreak/zombie film zou zijn! Eens niet Hollywood, eens niet alles dat er zo dik bovenop moet liggen!

Ha! Ben ik even in de maling genomen. Buiten een andere taal en andere niet westerse gezichten is dit gewoon Hollywood. Vader die alleen aan zijn werk denkt en zijn kind voorlief neemt! Komt bij een outbreak erachter dat er meer aan het leven is dan alleen zijn werk! Kom op mensen. Dit is Hollywood. Als ze dit remaken is het hooguit omdat ze in Hollywood zich zo herkennen in matige scripts!

Is de film heel slecht? Dat niet. De film is best vermakelijk. Koreanen hun liefde om vechtscenes te filmen van de zijkant is duidelijk. Het begint wat loom, maar na half uurtje begint het dan ook wel. Het eind is wel net wat te lang weer. Maar daar tussen is het een aardig filmpje. Beetje World War Z, beetje 28 days Later, beetje noem nog een paar outbreak films. Dit keer wel op een trein!

De huilende Koreaan op het einde was dan weer wel iets wat over te top (Maar wel hilarisch. Dat durf ik hier wel te zeggen want ik heb begrepen dat ze op school Karate/vechtsport als vak hebben.) Maar dit was niet de film waar ik naar opzoek ben. Ben niet zo onder de indruk van een andere taal en andere gezichten. Ik wil ook daadwerkelijk wat eigens voelen. Dat is hier helaas niet het geval.

Tussendoortje. 2.5 sterren.

Soms worden we tegengehouden om te kijken want veel mensen houden niet zo van Aziatische talen.

Dat is jammer en gelukkig hebben we deze wel bekeken en er absoluut geen spijt van!

De film heeft een mooi verhaal, is spannend en heeft een prima spanningsboog over zich.

Wat wij ook waardeerden is dat er een typisch 'eigen' inzicht over de film lag, nog geen andere gezien die deze weg langs ging.

En volgens ons hebben we het tijdperk van de zwalkende en zoekende zombie achter de rug, je ziet het steeds meer in de Z-films.

Het duurt niet lang meer en ze doen mee aan de Olympische Spelen, 100 - 1500 meter hardlopen.

Ik vond het een verrassend goede zombiefilm. Kan menige film uit Hollywood nog een puntje aan zuigen. Vond de film alleen wel een tikkeltje te lang.

4*

Goede film, had mijn twijfels bij een Aziatische film ondanks dat ik nu opeens wel de ondertiteling nog had om te film te begrijpen was het goed te doen.

Het verhaal is goed, gelukkig niet alleen maar in de trein, het acteerwerk was goed, het verhaal was leuk alleen zijn de zombies teleurstellend en eigenlijk net zo belabberd als in 28days/weeks. De lengte van de film was prima, het einde leuk gedaan, alleen papa was dan weer slap verzonnen.