menu

Obsession (1976)

Alternatieve titel: De Vrouw die Twee Keer Leefde

mijn stem
3,20 (170)
170 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Thriller
98 minuten

geregisseerd door Brian De Palma
met Cliff Robertson, Geneviève Bujold en John Lithgow

Het leven van zakenman Michael Courtland verandert drastisch als zijn vrouw en dochter plotseling worden ontvoerd. Hij moet alles op alles zetten in een poging om zijn gezin te kunnen herenigen. De kidnappers zijn echter levensgevaarlijk.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=FtRVklEb7Vo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
4,0
neo (crew)
Weer zo'n intrigerende film van De Palma. Vlak nadat Schrader en De Palma Vertigo hadden gekeken, kwamen ze op het idee om een script te schrijven. Schrader schreef het in een korte tijd en De Palma schaafde het een beetje bij. Het script droeg in vroeg stadium de titel ''Deja vu''. Niet alleen Vertigo diende als inspiratiebron. Bepaalde dingen leken ook wel verdacht veel op Marnie 4 sterren

avatar van Quentin
3,5
Weer een sterke De Palma had alleen de film stukken mooier gevonden als Michael op het laatste "Sandra" had doodgeschoten 3,75*

Dvd van A-film bevat trouwens (wat niet op de hoes staat) een goede documentaire over de film.

avatar van Freud
1,0
Wat raar, ik vond dit echt een totaal waardeloze film. Een compleet ongeloofwaardig verhaal vol gaten en ook visueel niks bijzonders. Eerst leek het wel een interessante psychologische thriller te worden, maar dan ontspoort ineens alles en eindigt het als een stupide complottheorie met godbetert zelfs een happy end. Bovendien heb ik alle respect voor Herrmann, maar subtiliteit in zijn muziek verwerken is niet zijn beste kant: hoe kan een film nog geloofwaardig overkomen als op de achtergrond de hysterische orgels en vrouwenkoren elkaar afwisselen. Nee, een zware tegenvaller en zonder twijfel de slechtste De Palma die ik al gezien heb, en dat terwijl ik best fan van zijn films ben .

avatar van dutchtuga
2,5
DePalma kan een groot cineast zijn maar hier en daar laat hij wat steekjes vallen. Ook met Obsession brengt hij geen overtuigend werk voort. Sfeer, camerawerk e.d. zijn allemaal dik in orde. (camerawerk is zelfs bijzonder te noemen), maar het vertellen van een verhaal lukt DePalma hier nergens. Spanningsopbouw is ook best flauw te noemen. Jammer maar toch blijft dit een fascinerende regisseur.

avatar van Goldenskull
1,0
Rubbish.

Dankzij de laatste De Palma die ik zag (Blow Out), vond ik het toch wel nodig om deze mee te pikken van tv. Maar poeh, viel dat even tegen.

Qua suspense op zich aardig, maar het is allemaal erg pover en totaal niet boeiend. Dat einde is trouwens ook een verschrikking. En dan hebben we het nog niet eens over de vreselijke score en die non-acteur Cliff Robertson gehad...

Verder ben ik ook niet bepaald te spreken over de beeldkwaliteit, bijna de gehele film is ontzettend wazig. Net als of er constant overbelicht werd ofzo, in het begin dacht ik daardoor nog dat het een droom was, tot dit bleef voortduren. Ik kreeg hierdoor zelfs last van mijn ogen op het laatst. Misschien lag dit wel aan RTL, misschien was het zo bedoelt, maar ik vond het vreselijk.

1.0*

avatar van Norma
2,5
De naam Hitchcock is al wel eens gevallen m.b.t. deze film en dat vind ik niet vreemd. De plottwist, de spanninsopbouw door bij een plotseling shot de muziek te laten aanzwellen, dat zit er allemaal wel in. Helaas vond ik het verhaal wel erg traag voortslepen, er leek maar geen gang in te komen. De twist op het einde vond ik dan wel weer leuk en toch nog best verrassend, maar de weg daar naartoe was lang. Wat meer vaart had Obsession in dit geval geen kwaad gedaan wat mij betreft en iets meer visuele flair had ook niet misstaan!

avatar van thunderball
2,5
Deze een tijdje geleden opgenomen en bekeken.

Voor het laatst ergens midden jaren '80 voor het laatst gezien, maar altijd herinnerd als een spannende film. Viel nu toch wel behoorlijk tegen.

Typische De Palma thriller uit de eerste helft van zijn carriere, met de voor hem bekende elementen en dus ook typische zwakheden:

*verhaal hangt van jatwerk aan elkaar, wie het werk van Hitchcock een beetje kent kan al wel zo ongeveer raden welke kant het verhaal zal gaan, met name uiteraard uit Vertigo wordt veelvuldig geciteerd

*begint spannend, maar wordt steeds onwaarschijnlijker

*uiterst zwak en teleustellend einde

Film neemt de tijd om het verhaal te vertellen, op zich is dat niet erg, zeker niet in vergelijking met de vaak compleet kapot gemonteerde tegenhangers van tegenwoordig, maar deze film is wel heel erg het andere uiterste.

Ook wil ik ook nog het wel erg matte spel van Robertson vermelden. Het lijkt wel of hij al slaapwandelend door heel de film loopt, dit helpt nu niet echt om de spanning te verhogen en nog enigsinds een beetje de vaart in het verhaal te helpen houden.

Verder is de flashback waarin Bujolt door moet gaan voor kind echt belachelijk en daardoor onbedoeld hilarisch!

Possitieve elementen zijn de muziek en het camerawerk. Allebei werkelijk prachtig!

Ik kom op een vijf, ofwel 2,5 ster!

avatar van Filmkriebel
3,0
Iets mindere De Palma voor mij doch wel een interessante psychologische thriller. Paul Schrader, de auteur van Obsession is toch niet van de minste en liet zich door Hitchcock inspireren. De Palma toont zich al een groot cineast met fijn camerawerk. De film is opgesplitst in drie delen : het eerste vertelt over de kidnapping van Courtlands vrouw en dochter, het tweede over Courtlands obsessie en de romance tussen hem en de dubbelgangster van zijn overleden vrouw en tot slot volgt nog een ontknoping.

De film wordt begeleid door mooie muziek van Bernard Herrman. Ik stoor me vaak aan dergelijke overaanwezige muziek, maar hier past het wonderwel bij de dromerige sfeer die De Palma schept. De twist is er één van formaat maar alles klopt wel. Het tweede stuk van de film was uitermate lang en traag. Ik dacht even dat er niet veel meer zou gebeuren, gelukkig brengt het slot nog een verrassing. 3*

avatar van Zinema
3,0
Zinema (crew)
Loom over de top.

Regisseur De Palma, een fervent Hitchcockliefhebber, laat zijn liefde voor de oude meester blijken middels dit stijlvolle werkje, dat middels een loom tempo de suspense tot mysterieuze hoogten brengt. Misschien gaat de regisseur tijdens de voorspelbare ontknoping wel iets te ver over de top, vermakelijk is het wel. En spannend.

Goed.

avatar van Insignificance
2,5
Stroperige film van De Palma die meer in de weer lijkt te zijn met zijn grote voorbeeld dan met iets anders. Zeker daar waar de obsessie tot stand komt, ontspint zich een erg moeizaam onderdeel. Wanneer het schilderij van Daddi ter sprake komt, weet je het wel. Het is niet het enige waar de film nogal opzichtig te werk gaat. Zo is Herrmann weer van de partij.

En ook die bijdrage wil nog wel eens overdadig zijn. Er gebeurt stilaan iets op het gezicht van Courtland en de fotografie is stijlvol, maar tegelijkertijd is het niet vooruit te branden. Het lijkt zich allemaal enigszins te herpakken als het slot in zicht komt, maar dan blijkt het een scenario te hebben dat nog enige uitleg behoeft, zodat ook die opleving smoort.

avatar van Dievegge
3,0
Een hommage aan Vertigo die boordevol verwijzingen zit, zowel qua plot als qua shots als qua muziek. Een probleem is dat een authentieke film door de werkelijkheid geïnspireerd moet zijn in plaats van door een andere film. Dit is een leuke voetnoot bij Vertigo, maar ook niet meer dan dat.

Volgens de documentaire had De Palma verder willen gaan, met o.a. een toekomstscène, maar dan zou de film drie uur geduurd hebben. Nu wordt zijn katholieke dochter net voor het geplande huwelijk ontvoerd, maar oorspronkelijk was het de bedoeling dat hij een incestueuze relatie met haar zou hebben.

avatar van baspls
3,5
Michael Courtland is een rijke landeigenaar. Aan het eind van de jaren '50 worden zijn vrouw en dochter ontvoerd. Omdat Michael de politie heeft ingeschakeld en het geld niet zoals afgesproken geeft gaat het helemaal mis en komen zowel zijn vrouw als dochter om. Als hij later, in de jaren '70, met zijn zakenpartner naar Florence gaat voor zaken is hij nog steeds over de kidnapping heen. Als hij dan de kerk binnengaat waar hij voor het eerst zijn vrouw heeft ontmoet, treft hij daar een Italiaanse vrouw aan die precies lijkt op zijn overleden vrouw...

Brian De Palma's Obsession is enorm geïnspireerd door Vertigo. Zowel het verhaal, de muziek als sommige camerahoeken zijn erg vergelijkbaar. Alfred Hitchcock schijnt zelfs erg boos te zijn geweest op De Palma over de film, omdat hij dacht dat het een remake was.

Brian De Palma is inmiddels een van mijn favoriete filmmakers geworden. Aan de film is dan ook een zekere kundigheid af te zien. Toch is het helaas een film met zijn gebreken, het is het namelijk nét niet. De manier waarop het verhaal verteld word is een beetje gebrekkig. De film lijkt moeilijk op gang te komen en shots lopen niet goed in elkaar over. Op een gegeven moment zit je wel een beetje in het verhaal maar dan nog is het niet altijd even sterk. Een hommage aan Vertigo kan ik zeker waarderen maar het plot is gewoon niet origineel genoeg. Alleen het feit dat het gaat om een man die zijn eigen vrouw en dochter verliest i eigenlijk onderscheidend, en natuurlijk het happy end....

De film is wel weer erg sterk opgenomen vind ik. Er zaten een paar erg mooie shots in en vooral de scènes in Italië waren mooi gedaan. Dit staat in vreemd contrast met de niet-vloeiende camerabewegingen en de slechte overgangen.

De film heeft een schitterende soundtrack van Bernard Herrmann. In stijl erg vergelijkbaar met de muziek die hij voor Vertigo maakte (sommige tracks zijn gewoon hergebruikt volgensmij) maar dan nog een stuk uitgebreider op sommige punten, met orgels en een koor erbij.

Het acteerwerk van Cliff Robertson en de Franse Geneviève Bujold was zeker niet slecht. En John Lithgow deed het ook wel leuk (met een apart accentje).

Het is dus een beetje een wisselvallige film, aan de ene kant erg goed maar aan de andere kant toch een beetje teleurstellend. In een andere film van De Palma, The Fury, is het nog een stuk extremer. Die was ook erg sterk opgenomen en had een aantal erg goede momenten en een zeer sterke soundtrack, slaagde ook niet in het overbrengen van het verhaal maar had dan ook nog eens scènes met waardeloos acteerwerk en een belachelijke komische twist die totaal niet bij de stijl van de film paste. Obsession is dan toch meer één geheel maar is nog steeds een beetje te wisselvallig. De Palma heeft het zeker in zich, maar het duurde even voordat hij na Carrie weer de smaak te pakken kreeg.

avatar van HarmJanStegenga
3,0
Prima De Palma weer. Een regisseur die een film gemaakt heeft die in mijn top tien staat verdient altijd nét wat meer aandacht. Nou is deze 'Obsession' niet zo goed als ik hoopte, maar De Palma weet één en ander weer heerlijk te brengen. Mooie shots, prima muziek, één of ander soap-filtertje die samen met de Technicolor voor een fijn sfeertje zorgt en een aardig verhaal. Oké bij Lithgow weet je altijd direct dat er iets niet goed is, maar verder had ik 't echt niet allemaal zien aankomen bij de moeder / dochter twist. Prima gevonden. De Palma maakt weer een mysterieuze Hitchcock light en slaagt. Vermakelijke boel.

avatar van scorsese
3,5
Goeie film over een rijke zakenman wiens vrouw en dochtertje worden gegijzeld voor losgeld. Een verhaal dat goed in elkaar zit en waarbij de plotwending ook echt als een verrassing komt (zonder dat het onlogisch wordt). Wel wat traag en soms aan de langdradige kant. Het is zeker niet alleen vanwege de muziek van Bernard Herrmann dat je denkt naar een film van Alfred Hitchcock te zitten kijken.

3,5
Het slot is natuurlijk absurd en als ge u vasthecht aan geloofwaardigheid dan is de film meteen een dikke teleurstelling.
Maar om het even, ik heb anderhalfuur dit spannend intrige, met volstrekt voldoende scenes om aan Hitchcock te denken, geboeid gevolgd.
Eigenlijk vind ik dit één van de betere films van De Palma, met niet te vergeten de effenaf schitterende muziek van Bernard Herrmann.
Cliff Robertson zit goed in zijn rol van op een illusie verliefde man, al waren Geneviève Bujold en John Lithgow minstens even goed.

avatar van Alathir
1,5
geplaatst:
De Palma vliegt met Obsession zwaar uit de bocht wat mij betreft. Een echte miskleun. Volstrekt ongeloofwaardig. En vooral het einde dan. Verder vond ik de film ook veel te lang duren. De spanning was voor mij ook ver zoek en ik miste een echt leuk plot. De acting was zeer wisselvallig, John Lithgow kan ik op zich wel smaken maar de hoofdrolspeler Cliff Robertson heeft zo goed als geen mimiek en legt amper gevoel in zijn spel. Genevieve Bujold is een aangename verschijning maar nu ook niet de allerbeste actrice.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:42 uur

geplaatst: vandaag om 08:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.